https://virgool.ir/feed/@safa.87.raعیبست بزرگ برکشیدن خود را از جمله خلق بر کشیدن خودراfa2026-11-12 10:46:51https://files.virgool.ir/upload/users/3984665/avatar/T7BfP4.jpghttps://virgool.ir/@safa.87.rahttps://virgool.ir/@safa.87.ra/16روز-تا-کنکور-فنی-r0b8btyduyq91405/6/0410:10AM16 روز مونده تا پایان 12 سال تحصیلی..16 روز مونده تا پایان یکسال استرس و فشار و فکر کردن به لحظه نشستن سر جلسه کنکور و ازمون دادن..16 روز تا لحظه ای که یه مداد و یه برگه و یه صندلی یه بخش مهمی از سرنوشتم و میسازن .همه روز ها و لحظه هایی که گذشتن....چه موقع هایی که تلاش کردم و خوندم و چه موقع هایی که خسته شدم و شل گرفتم و دوباره ادامه دادم....همشون توی این یکسال جلوی چشمم رد میشن.این مسیری که برام پر از رقابت و استرس بود ...مثل یه دو ماراتن بود برام .درسته که یه نفس ندوییدم..اما کامل توقف نکردمو امیدوارم..میخوام که امیدوار باشم همه چیز خوب پیش میره.....اما ترس داره یه بخشی از منو از پا در میاره..اشتباهات تستی دارن خاری میشن توی چشمام ....تصور روزی و لحظه ای که میتونه اینده منو بسازه..فکر کردن به هر تستی که میتونن تراز و رتبه رو بالا و پایین کنن... همه و همشون دارن تبدیل میشن به یه فروپاشی روانی در درونم .مغزم این روزها داره بازی در میاره و درحالی که به بخشی از من میخواد بهتر عمل کنه ..مغزم داره من و طرد میکنه اونم لحظه ای که بیشتر از هر چی بهش نیاز دارم...فکر میکردم خیلی قوی تر از اینام ...فکر میکردم کنکور مسیریه که ازپسش بر میام ..اینکه میتونم به محکم ترین و با اراده ترین شکل ممکن انجامش بدماما وقتی توی اینه به خودم نگاه میکنم اون ادم و نمیبینم و از خودم میپرسم«تو دقیقا چیکار کردی؟داری چیکار میکنی؟»یه بخشی از من در حال از هم پاشیدنه و بخشی دیگه از من میخواد که امیدوار باشه که میتونه..میخواد که امیدوار باشه..این یکسال حبس شدن تو خونه..این یکسال قید خیلی چیزهارو زدن..بشه نتیجه ای که بتونه بهش افتخار کنه..بتونه سرشو بالا بگیره و بتونه خودشو باور کنه..و از ته قلبم دعا میکنم برای همه که تو هرشرایطی و تو هر زمانی هر ذره ای که تلاش کردن و انجامش دادن موفق بشن و زمان دیدن نتایج از شوق قبولیشون اشک بریزن.selin._.selin._.Wed, 26 Aug 2026 11:44:26 +0330https://virgool.ir/@safa.87.ra/دنیا-در-چشمان-من-hk1jia2n0esmمگر نه اینکه ما هیچ‌وقت راضی نیستیم؟در سرمای زمستان، وقتی روی صندلی‌های پلاستیکی و سرد اتوبوس می‌نشینیم، از راننده‌ای که بخاری را روشن نکرده ناراحت می‌شویم. اما ظهر همان روز، وقتی هوا خوب و معتدل است، از راننده دیگری که بخاری را خاموش نکرده و فضای اتوبوس را گرم و خفه‌کننده کرده، کلافه می‌شویم.وقتی زیبا هستیم، به خود می‌گوییم زشتیم و از خود ایراد میگیریم؛ میخواهیم بی نقص باشیم.هنگام شادی‌هایمان، باز هم دنبال ایراد و غم می‌گردیم؛ منتظریم کسی حرفی بزند تا ناراحت شویم. هیچ‌وقت از چیزی راضی نیستیم.به بهترین فروشگاه می‌رویم و گران‌ترین لباس را می‌خریم، اما وقتی آن را به خانه می‌آوریم، شروع می‌کنیم به ایراد گرفتن که چرا این‌طور است و چرا آن‌طور نیست.وقتی دوستانمان با ما شوخی می‌کنند، دلگیر می‌شویم؛ و وقتی کاری به کارمان ندارند، باز گله می‌کنیم که چرا بی‌تفاوت‌ان.داشتم فکر میکردم که من همیشه اینطور بودم هیچوقت اونطور که باید از لحظه هام لذت نبردم چون هیچوقت سعی نکردم درست و حسابی راضی باشم و یا گاهی بیش از حد از همه چیز و همه جا راضی بودم زیادی قانع میشدم برای هرچیزی و بعدش بیشتر ناراحت و از خودم ناراضی تر میشدم"شاید مشکل من نه در سرما و گرما، نه در زیبایی و زشتی، نه در شادی و غم، بلکه خودم باشم. اینکه نمیدونم کی و چطور اول از همه از خودم و بعد چیزهای دیگه راضی باشم....از لحظه ای که میگذرونم؟...از دنیا و ادمایی که هروز میبینم؟حالا دنیا و اسمان و درخت و گربه هایی که داره هیچی....اما ادم ها و اتفاقات زندگیم چطور؟..چطور میتونم برای چایی که درست کردم و با عشق برای خودم ریختم تا لحظه ای و برای خودم باشم و دو دقیقه بعد روی زمین پخش میشود راضی باشم و در ان لحظه بخوام که از لحظه ام لذت ببرم؟از چی؟چایی که دیگه ندارم یا حالی که خراب شده؟.....اینکه ادم هایی اجباری دور و اطرافت باشن که حتی نفهمی لذت بردن از زندگی چطوریه که انقدر زندگی و با کار ها و تک تک رفتارهاشون بهت زهر میکنن؟"این چیزی بود که فکر میکردم و..."رضایت واقعی از پذیرش خود، قدردانی از داشته‌ها و تمرکز بر لحظه حالم شروع می‌شه.؟یعنی اگه از همه چی راضی باشم زندگی هم اوکی میشه؟منم میتونم راحت خوشحال باشم؟سوال اینجاست که رضایت واقعی زندگیم باید از کجا شروع بشه؟"این ها سوال هایی بود که از خودم میپرسیدم....ولی به جوابی که خیلی درست باشه و ازش اطمینان داشته باشم نرسیدم اما فهمیدم که :اگه چایی ریخت زمین دوباره برای خودم میریزم...اگه اول صبح انگشت کوچیکه پام به یه گوشه ای خورد کل روزم و بخاطرش خراب نمیکنم...اگه رفتار کسی مناسب نبود از کنارش رد میشم واهمیت نمیدم..اگه کسی همش درحال غر زدن به من بود فقط کافیه هدفونم و بزارم تا صداشو نفهمم......اگه کتاب یا داستانی و دوست نداشتم یکی دیگه برمیدارم....فقط کافیه یکم میانبر بزنم شاید یکمی بتونم خوشحالتر زندگی کنم..راحت تر و قشنگ تر برای خودم..دنیای خودم و زیبا تر ببینم . selin._.selin._.Wed, 17 Dec 2025 21:56:47 +0330https://virgool.ir/@safa.87.ra/اشک-دل-ivdg5nhalej0کاش لحظه ها گاهی انقدر سنگین نباشه.دیشب خیلی ناراحت بودم و حالم بد بود.میدونستم که تنهام مثل همیشه اما خواستم که به دوستم زنگ بزنم نه اینکه بهش بگم حالم بده یا بخوام حال بدم و به اون منتقل کنم...فقط میخواستم باهاش صحبت کنم وصداشو بشنوم.........اما نه تنها گوشیش و جواب نداد هیچ حتی بعد از دوازده ساعتی که گذشته یه پیام نداده که: زنگ زده بودی کاری داشتی؟......کلا اینجوره گاهی که نه همیشه میخواد بگه که حوصله کسی یا چیزیو نداره (البته من فقط)..و نشون میده که میخواد تنها باشه و گاهی رفتارش طوریه که من به خودم شک میکنم وفکر میکنم که واقعا از من متنفره و گاهی این حس و دارم که شاید واقعا مشکل از منه من یکاری کردم...چرا دروغ ..حالم بدتر شده و بیشتر ناراحت..تو هیچ رسانه ای نه ایتا نه تلگرام و نه پیام رسان جوابم و نداد ...یعنی نمیخواست بده وگرنه تو این دوره زمونه مگه میشه کسی دوازده ساعت گوشیش و یه نگاه نندازه؟اره خب اختیار خودشو داره دلش نمیخواسته جواب بده و نمیخواد.....هروزی از زندگیم میگذره و اتفاقاتی که میفته باعث میشه بیشتر بشناسمشون وخودشونو نشون میدن..........حداقل از این موضوع خوشحالمدوست خوبیه نمیخوام بدشو بگم اما چیزی که میخوام بگم اینه که بیشتر از خودم بدم میاد ..این اتفاقات و گاهی مواقع بیشتر از خودم دلگیر میشم و حس میکنم که اره مشکل منم....شب سردی‌ست و من افسردهراه دوری‌ست و پایی خستهتیرگی هست و چراغی مرده. می‌کنم تنها از جاده عبوردور ماندند ز من آدمهاسایه‌ای از سر دیوار گذشتغمی افزود مرا بر غمها.سهراب سپهریselin._.selin._.Thu, 04 Dec 2025 12:42:12 +0330https://virgool.ir/@safa.87.ra/من-خیانت-اون-زن-و-به-چشم-دیدم-و-این-من-بودم-که-بیشتر-از-همه-زجر-کشید-hbhs6t5xpbcyیچیزی هست که میخوام بگمش تا قلبم اروم بشه ...بنظرم یسری ادما خیلی چندشن..دقیقا همون کثافتایی که زن دارن یا اونایی که شوهر دارن اما با کس دیگه ای رابطه دارن و لاس میزنن ....همونایی که هم خوابشون کس دیگس و اما با یکی دیگه برنامه عشق و عاشقی میچینن ...عصبانیم و ناراحت اما از طرفی به خودم میگم این ادما همینن و لیاقتشون همینه .....از طرفی به خودم میگم که نباید ناراحت بشم چون حتی ارزشش و نداره اما بازم ذهنم بهش فکر میکنه و بارها به خودم میگم که چقدر میتونه چندش باشه .....چطور میتونه همچین کاری کنه؟گاهی برای خودم ارزوی مرگ میکنم و گاهی هم برای اون .....اما در اخر کلافه میشم و نمیدونم چیکار کنم ...به خودم نگاه میکنم و میبینم چقدر تنهام....چقدر تو این درد تنهام ...و چقدر صبر دارم ..نمیدونم این شجاعت و از کجا اوردم یا بهتره بگم که چقدر تحملم تموم شد که اومدم اینجا اینقدر بی پرده راجبش حرف میزنم اما چاره ای نداشتم چون.....چون تنهام...و این درد چهار ماهه که سنگ گیر کرده تو گلوم شده..اخر من چطور ببخشمش؟منی که انقدر زخم خوردم و اسیب دیدم چطور؟کاش بتونم با یکی درد ودل کنم چون میترسم اخر سر ازشدت بغض و ناراحتی خفه بشم و بمیرم....اما چه میشه کرد که همیشه تنهام و تنها میمونم....و نمیخوام مثل اون باشم....درسته من مثل اون نیستم که کل زندگی شخصیمو برای یه مرد دیگه تعریف کنم.....نمیخوام که مثل اون باشم ...هیچوقت نمیشمارزو میکنم روزی بیاد که بتونم به صورتش مشت بزنم ...امیدوارم روزی بیاد که با چشمای خودم زجر کشیدنشو بیینم...قلبم خیلی درد میکنه...کاش بچه بودم و هیچ کدوم از این چیزارو نمیدونستم.....کاشپ.ن:مربوط به پست قبل..selin._.selin._.Wed, 03 Dec 2025 22:09:17 +0330https://virgool.ir/@safa.87.ra/بغضی-که-معلوم-نیست-از-کجا-میاد-j1h2ctmb6hw4بنظرم بدترین چیزی که میتونه وجود داشته باشه خیانته.خیانت برای من یعنی دروغ گفتن ،دورو بودن ،یعنی ذات خراب وزشت ،یعنی دیگری را دور انداختن و بی ارزش دیدن.خیانت و دورویی از بی عقلی و حواس پرتی نیست و بنظرم هیچ دلیلی نمیتونه توجیح کننده اون باشه .انسان هارا نباید خوب دانست نباید دست کم گرفت و ان هارا ساده دید ،دیگر کسی را در نظرم نمیبینم که قلبش پاک باشد خیانت نکرده باشد دروغ نگفته باشد و دل کسی و نشکونده باشد ،جدیدا خیانت ها دروغ ها دوستی های مضحک و الکی را عادی جلوه دادن طوری که تو، در هر صورت و در هرلحظه احتمال ان را به طرف مقابلت میدهی.احساس میکنم در حال سقوطم>>..انگار اسمان دهان بازکرده و میخواهد مرا ببلعد...خیانت درد داره و فهمیدنش طاقت میخواد ،برای من انقدر زجر اور است که حتی فکر کردن به ان قلبم و به درد میاره و تصور اینکه کسی و که یروزی فرشته میدونستی و بنظرت پاک ترین کسی بود که میتونست برات وجود داشته باشه کسی که بهش اعتماد داشتی همچین ادمی باشه.کسی که حتی به ذهنت نمیرسید همچین ادمی باشه انقدر که اطمینان داشتی..............ولی چه باید گفت و چه کرد ،دنیا همیشه غافلگیرت میکنه و این تو میمونی یه ارتش یک نفره و با کلی فکر و نفرت و خیال و کلی سوال ..که چرا من؟اما من یادگرفتم،یادگرفتم که هیچیز از هیچ کس بعید نیست .یادگرفتم که من هیچوقت نمیخوام اینطوری باشم و نخواهم بود.من هنوزم دنیا و زندگیمو با گل ها و درخت های رنگارنگش میبینم .هنوزم گربه هارو دوست دارم ،هنوزم نقاشی میکشم ،هنوزم بافتنی میکنم،هنوزم باچیز های قشنگ و کوچیک خوشحال میشم ،هنوزم قهوه برام تلخ ودوست داشتنیه؛هنوزم منتظرم یروز اولین شاخه گل رزم و کادو بگیرم ،هنوزم میخندم و هنوزهم گریه میکنم....وهنوزم گریه میکنم.فکر میکنم که بعضی چیزها برای من هنوز خیلی سنگینه،هنوز خیلی درد ناکه و فراموش نمیشه....شاید برای همینه که من گاهی بیدلیل بغض میکنم.من از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم حرفی از جنس زمان نشنیدم ! هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود.کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد. هیچکس زاغچه ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت . من به اندازه ی یک ابر دلم می گیردselin._.selin._.Wed, 03 Dec 2025 18:59:59 +0330https://virgool.ir/@safa.87.ra/پرواز-های-خیال-fjpxkgcm8ntrبنظرم یکی از عجایب این دنیا ، عجیب بودنشه..این اواخر این جمله تنها چیزیه که بهش فکر میکنم!این جهان بارها به شکل های مختلف منو غافلگیر کرده ،بارها بهم نشون داد که چقدر میشه از این زندگی متنفر بود و هم زمان دوسش داشت بارها بهم نشون داد برگی که از درخت میفته دوباره ازشاخه بیرون میاد ،دانه ای که کاشته بشه رشد میکنه،آسمون که ابری بشه دوست داشته میشه، خورشید که بره پشت ابر دوباره بیرون میاد، ماه نصفه کامل میشه و روز بارها و بارها شب میشه و بارها و بارها صبح و...آبی که روی زمین ریخته بشه جمع نمیشه،درختی که خشک بشه شکوفه نمیده،آفتاب که زیاد بشه ناراحت میشن،گل که زیبا باشه چیده میشه ....!(:و من همچنان زنده ام و نفس میکشم ....هرزمان که نور طلایی بالا میاد من بیدار میشم و زمانی که به پایان روز نزدیک میشم با فکر به اینکه ایا اخرین روز بوده یا نه !؟ که اگر اخرین روز بود چه؟اگر دیگر نتوانم دنیای عجیبم را ببینم چه؟...اری میدانم تا دقایقی قبل خواب با خود میگفتم دیگر نمیخواهمش ...میگفتم دیگر نمیتوانم انقدر از عجیب بودنش را تحمل کنم ..عجیب بودن خودش ،عجیب بودن ادم هایش و خودم...!چطور خودش و ادم هایش انقدر بی رحمند و چطور انقدر دلشان سنگ میشود؟وجالب است برایم! که چطور انقدر به همدیگر تکیه میکنند؟؟نه.. اشتباه گفتم ،اصلاحش میکنم ..چگونه میتوانند به همدیگر وابسته شوند؟هم صحبت شوند ،هم درد شوند ،دوست شوند و عاشق شوند ...اگر واقعا اینگونه است و اگر این احساسات واقعی اند پس چطور و چرا همدیگر را فراموش میکنند و دور می اندازند؟ اگر عشق و دوست داشتن پاک است پس چرا تبدیل به خیانت میشود؟....و من خود...همانقدر عجیبم..چرا که همیشه با خود میگویم که میخواهم همدم خودم باشم نیازی به کسی ندارم خودم میتوانم ناز خود را بکشم نه که از کسی بدم بیاید..فقط میترسم و بیشتر میتوانم به خود اعتماد کنم تا دیگری..وبارها و بارها رنج ها و درد هایم را تحمل میکنم ...ناز خودرا میکشم و خود را نوازش میکنم اما به اخر خط میرسم و خسته میشوم...آنقدری که از دنیای عجیب و پر از سکوت اما رنج اورم بدم میاید و متنفر میشوم...از دنیای عزیزم نه....از خودم ! چرا که دیگر نمیتوانم خود را در دنیایی ببینم که جایی در ان ندارم چرا که من مانند او نیستم....دوستش دارم اما او مرا میرنجاند....من مانند او نیستمو در اخر وقتی میبینم که همچنان در این تنهایی خود غرقم با خود فکر میکنم که دیگر ادامه ندهم اخر شاید روزی کار دست خود بدهم ...ولی میدانم که وقتی بخوابم دوباره چشم باز خواهم کرد ....وقتی دوباره درخت ها و گل هارا ببینم دوباره دوستشان خواهم داشت و دل خودرا به انها خوش خواهم کرد....اگر غریبه ای خوشحال ببینم لبخند میزنم ..و اگر گربه ای در سر راه رفتن به مدرسه ام ببینم از او عکس میگیرم و تمام روز خوشحال میمانم.من به دوست داشتنم ادامه میدهم چرا که این دنیای من است..دنیایی که فقط در چشمان من منعکس شده.روز مرگم، هرکه شیون کند از دور و برم دور کنیدهمه را مست و خراب از می انگور کنیدمزد غـسـال مرا سيــــر شــرابــــــش بدهيدمست مست از همه جا حال خرابش بدهيدبر مزارم مــگــذاريــد بـيـــايد واعــــــظپـيــر ميخانه بخواند غــزلــي از حــــافـــظجاي تلقــيـن به بالاي سرم دف بـــزنيـــدشاهدي رقص کند جمله شما کـــف بزنيدروز مرگــم وسط سينه‌ی من چـــاک زنيـداندرون دل مــن يک قـلمه تـاک زنـيـــــــدروي قــبـــرم بنويـسيــد وفــــادار برفـــتآن جگر سوخته ی خسته از اين دار برفــــت«وحشی بافقی»selin._.selin._.Sat, 08 Nov 2025 22:01:32 +0330