<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Saeedeh</title><link>https://virgool.ir/feed/@saeedeh95</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 17:05:25</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/188607/avatar/avatar.png</url><title>Saeedeh</title><link>https://virgool.ir/@saeedeh95</link></image><item><title>زندگی کرونایی من</title><link>https://virgool.ir/@saeedeh95/زندگی-کرونایی-من-gbsvqruinhri</link><description>این دوران قرنطینه باعث شد به یه سری ابعاد جدید از خودم دست پیدا کنم... مثلا اینکه من اصلا آدم خونه نشینی نبودم و دو هفته اول قرنطینه هم واقعا بهم سخت گذشت. باید با شرایطی کنار میومدم که تا حالا تجربشو نداشتم. سختی مهاجرت و دوری از خانواده یه طرف حالا تصور کنین اینهمه راه اومدیو تو بهترین فصل سال خونه نشین شدی! بعد روزای اولو تو خودم رفتنو فاز دلتنگیو افسردگی برداشتن،کم کم به این نقطه رسیدم که بخوام نخوام شرایط همینه و این منم که باید خودمو باهاش وفق بدم... کم کم دست به کار شدم و شروع کردم به برنامه ریزی... من آدم ورزش کنی نبودم ولی این ایام یه جورایی مجبورم کرد. تسک‌های زیادی بود که شروعشون میکردم و نیمه کاره رهاشون میکردم که خب تو این ایام خیلی منظم‌تر شدم. کرونا به من فرصت داد که فکر کنم...راجه به خودم، زندگیم، اهدافم...یه روزایی زیادی تو افکارم غرق شدم و یه روزاییم فکر کردن بدردم خورد.در کل حس میکنم باید ازش ممنون باشم که منو با خودم آشتی داد و بهم یادآوری کرد باید سپاسگزار خیلی چیزها توی زندگی باشم. </description><category>Saeedeh</category><author>Saeedeh</author><pubDate>Fri, 08 May 2020 02:18:25 +0430</pubDate></item></channel></rss>