https://virgool.ir/feed/@sadrasharifiاسیر و دغدغه مند دانش معماری و بسیاری از موضوعات دیگر...fa2026-11-12 04:47:51https://files.virgool.ir/upload/users/567747/avatar/MF7cqT.jpeghttps://virgool.ir/@sadrasharifihttps://virgool.ir/@sadrasharifi/رادیو-آویژ-داستان-یک-مسیر-جایگزین-d5opsxeqni7xمدت زیادی هست که منتظر فرصت یا بهانه ای هستم که بتونم بنویسم و هر دفعه با دلایل مختلف از این کار صرف نظر میکنم. این بار اما، وقتی میخواستم به مناسبت سالگرد فعالیت رادیو آویژ به دوستان و همکاران فوق العاده‌ام تبریک بگم و ازشون تشکر کنم، تصمیم گرفتم که یک یادداشت عمومی رو به اشتراک بذارم تا علاوه بر رسیدن به اهدافی که بهش اشاره کردم، بتونم برای دوستانی که همراه این مسیر هستند، یا به هر نحوی ممکنه این نوشته براشون نکته‌ای داشته باشه، حکایت این زمانی که گذشته و این فعالیتی که سخت مشغولش هستیم رو بازگو کنم.قضیه از زمانی شروع شد که مدتی به فکر این بودم که ای کاش گپ و گفت های بسیار آموزنده و جالبی که حول موضوع دانش معماری، بین دوستان و آشنایانم یا اساتید و صاحب نظران مختلف، خیلی بدون مقدمه شکل میگرفت، به نحوی ثبت بشه و از بین نره تا دیگرانی هم بتونن در استفاده ازش شریک باشن.از طرفی با دوستان زیادی اتفاق نظر داشتیم که مدیا در حیطه‌ی معماری به شدت مبتذل و ناکارآمده. اون هم در شرایطی که با یک افتضاح اساسی در حوزه‌ی آموزش معماری در کشور ایران رو به رو هستیم، و بسیاری از دانشجویان و فعالان این حیطه برای کسب آگاهی و دانش در این زمینه (آگاهانه یا غیرآگاهانه) چشم امید به مدیا در انواع و اقسام خودش دوختند.در این اثنا دوستی که در حیطه رسانه مشغول بود و همکاری مختصر و کوتاه مدتی در یک استارت آپ با همدیگه داشتیم، به من پیشنهاد داد که پادکستی رو راه اندازی کنم که به معماری بپردازه، جنجال در این حیطه درست کنه، مطالب عامه پسند و جذابی داشته باشه و بتونه از این طریق مخاطبین زیادی رو درگیر کنه و در نتیجه‌ش درآمد خوبی رو همراه داشته باشه. البته که این پیشنهاد در وانفسای فعلی و با ذهنیت درآمد سازی فرمول درستی داشت، اما علایق و ترجیحات ما با هم سازگار نبود. خلاصه با تشریح این اختلاف از جانب من و موافقت بر سر اینکه این دوستان به محتوای این فعالیت کاری نداشته باشند و فقط امکاناتی رو در اختیار بذارن و در ازای اون، اگر درآمدی حاصل شد، کسر خودشون رو داشته باشند، استارت رادیو آویژ زده شد. در اولین قدم این مطلب رو با دوست فوق العاده و شریک زندگیم، مبینا، مطرح کردم تا نظرش رو درباره‌ی همکاری جویا بشم و بعد به دو نفر از بهترین و هم دغدغه ترین دوستانم یعنی سروش و مهسای عزیز، پیشنهاد همکاری دادم و خوشبختانه موافقت هر سه رو کسب کردم و بعدتر آران، فریده، هادی و آرین عزیز با مسئولیتهای مختلف به جمع ما اضافه شدند افتخار این همکاری نصیب من شد.به این ترتیب در یکی غمبار ترین و سیاه ترین روزهای این سرزمین یعنی آبان ماه ۹۸، به عنوان یک عضو کوچک از جامعه‌ی معماری ایران دستمون رو به زانوی خودمون زدیم که یک فعالیت مثمر ثمری رو شروع کنیم و تلاش کنیم برای رشد و تاثیرگذاری. ساعت ها و روزها و ماه های متمادی رو صرف هم فکری و برنامه ریزی کردیم، و در همین اثنا متوجه توافق از اساس غلط خودمون با دوستانی که پیشتر اشاره کردم شدیم و قطع همکاری کردیم. در نهایت به واسطه‌ی لطف و اعتماد آرش نصیری عزیز که دعوت ما رو به عنوان اولین مهمان پذیرفتن، اپیزود ۱ رادیو آویژ در سوم اردیبهشت ۱۳۹۹ منتشر شد.علیرغم همه‌ی آلترناتیوهای پیش رویمان، و برخلاف اون چیزی که در ابتدا برای ثبت گفت و گو های بی مقدمه در ذهنم بود، رادیو آویژ رو "مسیری برای بازفهم دانش معماری" تعریف کردیم که در وهله‌ی اول خودمون در اون قدم گذاشتیم و در وهله‌ی دوم با به اشتراک گذاری این مسیر، بتونیم نقشی رو در امر انتقال دانش (و نه آموزش) معماری داشته باشیم. در عین حال توجهمون رو به دوری از زرد شدن معطوف نگه داشتیم، و به دلایل مختلف از کسب درآمد از این طریق دست شستیم. ساختار به این صورت طراحی شد که در یک برهه زمانی مشخص، عنوانی رو به عنوان موضوع اصلی محتوای رادیو آویژ تعیین میکنیم و در سه بخش مختلف با عنوانهای SYNTHESIS، SYNOPSIS و SYMPOSIUM به اون سرفصل میپردازیم. در SYNTHESIS قرار رو بر گفت و گو و پرسش از افراد صاحب نظر گذاشتیم،تصمیم گرفتیم در SYNOPSIS به ارائه‌ی خلاصه‌ای از یک مقاله یا کتاب مهم تاریخ و تئوری معماری بپردازیم و در بخش SYMPOSIUM محفلی رو شکل خواهیم داد برای بلند فکر کردن. در واقع همه‌ی این سه بخش رو بر اساس متداول ترین شیوه‌‌های انتقال دانش یعنی: پرسیدن، مطالعه کردن و تبادل نظر، استوار کردیم. یک سال، برای ما صرف دونستن اینکه "معماری چی نیست؟" شد (که همچنان به قوت ادامه داره) و در این مدت با دوستان عزیزی که جمعمون رو تکمیل کردند -یعنی حامد و عرفان بسیار فرهیخته و کاردرست- برای رسیدن به اهدافی که داشتیم و داریم، هر روز تلاش کردیم و چه رنجها و خوشی هایی که چشیدیم...چه امیدواری ها و یاس هایی که بهشون دچار شدیم...چه رفاقتهایی که مستحکم ترشون کردیم و چه بحث و جدل هایی که داشتیم...چقدر رشد کردیم و چه همراهان و دوستان خوبی پیدا کردیم...چقدر یاد گرفتیم، و بماند که چقدر بها دادیم.در حال حاضر اما، علیرغم همه‌ی چالش ها و سختیها سعی میکنیم با توان و انگیزه‌ای بیشتر از قبل به کارمون ادامه بدیم، تا مسئولیتی که ناخودآگاه به عنوان نسل جدید از معماران ایران بر عهده داریم، یعنی تعهد به کسب و گسترش آگاهی نسبت به دانش دیسیپلینی معماری، توام با ترویج فرهنگ نقد و ایجاد گفتمان‌ در چارچوب اخلاق مداری، به بهترین شکل ممکن به سرانجام برسونیم. در این راستا، همراهی و همفکری دوستانی که هنوز افتخار آشنایی با اونها رو نداشتیم قطعا میتونه کمک شایانی داشته باشه به پیشرفت این مسیر که صرفا قراره یکی از جایگزین ها یا گریزگاه هایی باشه برای انتقال دانش در شرایطی که به اصلاح سیستم آموزش نمیشه امیدی داشت.در نهایت به شدت قدردان همکاری و یادگرفتن از دوستانی هستم که خالصانه برای یک هدف بزرگ و انسانی هم مسیر شدیم: مبینا، سروش، مهسا، فریده، آران، آرین، حامد و عرفان عزیز، بی نهایت ازتون ممنونم.علاوه بر این، صمیمانه از اساتیدی که دعوت ما رو برای انجام گفت و گو پذیرفتند و دوستانی که با همراهی و نظراتشون ما رو راهنمایی کردن و بهمون انرژی دادن، تشکر میکنم.صدرا شریفیصدرا شریفیSun, 25 Apr 2021 07:17:38 +0430