<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های sadradk75</title><link>https://virgool.ir/feed/@sadradk75</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:46:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/218861/avatar/twut7o.png</url><title>sadradk75</title><link>https://virgool.ir/@sadradk75</link></image><item><title>نقص های نامرئی</title><link>https://virgool.ir/@sadradk75/نقص-های-نامرئی-rtxyzfcpvfcb</link><description>انسان دو بار به نادانی میرسدیک بار پیش از دانایی و یک بار پس از آن؛و تنها تفاوت این دو در &#34;پذیرفتن&#34; است. «گروس عبدلملکیان»چند وقت هست وقتی رفتار عده ای از اساتید رو با دانشجویان میبینم برام سوال میشه که علم باعث فروتنی میشه یا خودبینی و غرور ؟؟؟وقتی بیشتر درباره این سوال فکر کردم فهمیدم که شاید علم هم مثله چاقو یک ابزاره که استفاده از اون نتایج متفاوتی داره و بستگی به این داره که فرد در ابتدا برای رسیدن به چه هدفی از این ابزار(علم) استفاده کردهشاید برای پر کردن یکسری خلاء درونی یا جبران تحقیر هایی که قبلا تجربه کرده این ابزار رو وسیله قرار داده تا بتونه کمی زخم های گذشته رو التیام بده یا هزاران هزار دلیل دیگه...قطعا ما تجربیات اون آدم رو نداریم و از گذشتش بی خبریم بنظرم سازنده ترین راه در چنین مواقعی اینه که فرض رو بر عاقل بودن اون آدم بذاریم، در اینصورت میفهمیم که اگر کسی جوری رفتار میکنه که بنظر منطقی نیست حتما توانایی این رو نداره که درست رفتار کنه و نقصی داره که قادر نیست کار منطقی رو انجام بده.دشواری این نقص ها این است که عموماً نامرئی هستن شاید حتی خود فرد هم از این نقص آگاهی نداشته باشه، برای همین باعث میشه برچسب های مختلفی بهش بزنیم که در واقعیت ارتباطی با او نداره مثله اینکه فکر کنیم طرف فکر میکنه از دماغ فیل افتاده و... در حالیکه وقتی نقص طرف مقابل برای ما آشکار باشد خیلی راحت با اون کنار می آییمهیچگاه از سالمندان کم شنوا به دل نمیگیریم که چرا با صدای بلند با ما صحبت میکنند...هیچگاه از کسی که پایش شکسته انتظار نداریم راحت فوتبال بازی کنه...در نتیجه هیچگونه نیت خوانی هم برای کارهاشون انجام نمیدیم، قضاوتشون نمیکنیم،دلگیر نمیشم حتی کمکشون هم میکنیم تا بر این نقص غلبه کنند براشون سمعک تهیه میکنیم، ویلچر میگیریم و...ولی برای نقص های نامرئی کارمون دشوارترهباید بپذیریم که همه ما ناقص هستیم به جای جنگ با هم دیگه همدیگر رو درک کنیم، با هم همدلی کنیم وبدونیم که همه ی ما خوب هستیم فقط نقص های متفاوتی داریم تلاش کنیم که اگر فردی احتیاج به درک شدن داشت و از ما درخواست کمک کرد نهایت تلاشمون رو برای التیام درد هاش انجام بدیم. گاهی اوقات شاید به این نتیجه برسیم که اگر با یک نفر رابطه ای نداشته باشیم بزرگترین کمک رو به همدیگر کردیم،نه ما آدم بدی هستیم نه اون آدم بدیه فقط رابطمون باعث شکاف بیشتر زخمامون میشههمه ی ما خوب هستیم...آفتابي يكدست.سارها آمده‌اند.تازه لادن‌ها پيدا شده‌اند.من اناري را، مي‌كنم دانه، به دل مي‌گويم:خوب بود اين مردم، دانه‌هاي دلشان پيدا بود.مي‌پرد در چشمم آب انار: اشك مي‌ريزم.مادرم مي‌خندد.رعنا هم.«سهراب سپهری»</description><category>sadradk75</category><author>sadradk75</author><pubDate>Thu, 08 Apr 2021 02:57:30 +0430</pubDate></item></channel></rss>