https://virgool.ir/feed/@sadomazبدخیمfa2026-11-12 06:22:34https://files.virgool.ir/upload/users/207245/avatar/e9phyP.pnghttps://virgool.ir/@sadomazhttps://virgool.ir/@sadomaz/منِ-نفرت-انگیز-db0fqwilnmmcبا تنهایی گذشت.حفره‌ای در روحم هست.همه‌چیز را می‌بلعد.پوست همه‌چیز را می‌کند.می‌دانم که آغوش اتصال بدن یک با بدن دو است و نه بیش‌تر.واقعا امروز سعی کردم عمیقا غمگین شوم.چیزی حس کنم.غمی بیش‌تر از آن‌چه که پیوسته دارمش.نشد.نمی‌دانم چرا هستم وقتی می‌توانم نباشم.سوال اول و آخر.با خودم اگر بخواهم روراست باشم،زندگی غم‌انگیزی دارم.برای من سخت و برای بقیه احتمالا غیر قابل باور و تا حدودی خنده‌دار.تا این‌جا مشکلی نیست،بالاخره هر کسی تقدیری دارد.اما از آن‌جا که نه می‌توانم و نه می‌خواهم بتوانم شروع می‌شود.ترک‌های اول.ادامه می‌یابد.ناگهان سی و یک سالت می‌شود.حس می‌کنی بخشی از وجودت گم شده.کنده شده.مرد جوان چرا غمگینی؟نمی‌داند.پسرک می‌خواهی چه کنی؟نمی‌داند.کسی دوستت دارد؟نمی‌داند.کسی را دوست داری؟نمی‌داند.به من بگو پسرک چیزی به وجدت می‌آورد؟نه.می‌خواهی بمیری؟نمی‌دانم.می‌خواهی زندگی کنی؟نمی‌توانم.هرگز با کسی شانه به شانه راه رفته‌ای؟نه.هرگز پدرت دستت را گرفته؟نه.هرگز قلبی بهت هدیه شده؟نه.قلبت را هدیه داده‌ای؟نه.پسش دادند.جدا؟نه،دارم دروغ می‌گویم.هرگز اتفاقی برایم نیفتاده.می‌خواهی با من حرف بزنی؟نه.می‌ترسی؟نه.چند سال قبل را به یاد داری؟بله.قصه‌هایت؟بله.الان؟نمی‌خواهمشان.فقیر،زشت،دور،ناکافی،تنها و مرده.همین‌ها؟نمی‌دانم.نمی‌دانم.شاید چند سال بعد اوضاع فرق کند،ها؟چرا که نه،همه‌چیز بدتر خواهد شد.مادرم دیروز وارد اتاقم شد.بدون مقدمه گفت بعد من،همین‌جا دراز بکش و بمیر،هیچ‌کس به فکرت نخواهد بود.گفتم همین کار را می‌کنم.سادومازسادومازMon, 08 Jun 2020 13:37:06 +0430https://virgool.ir/@sadomaz/منِ-نفرت-انگیز-ndbvuqnfwbkoتنهایی من با کلمات تسلی نمی‌یابد.من آرام نخواهم گرفت.بمیران مرا.تنها نیستم اما از این حس تنهایی مداوم خسته شده‌ام.بکش مرا عزیزم.گفتم دیر شد.چیزی شبیه به این.گفتم شکنجه را همه بلدند.چیزی شبیه به این.گفتم اگر می‌توانی بکش.مداوا نکن بکش.گفتم از حرف زدن خسته شده‌ام،برایم بنویس.هنوز علاقه‌ام به خواندن باقی مانده.چیزی شبیه به این.نگاه کردم.چیزی شبیه به این.گفتم دارم ادا درمیارم.چیزی شبیه به آن.خواستم نامه‌ای طولانی بنویسم و شرح دهم چرا.ترجیح دادم به صدای موتور یخچال گوش کنم و خنده‌ای که از خانه‌ی مجاور می‌آمد.رفتم کنار پنجره.نگاه کردم.تنها بودم.کاملا تنها.و صدای خنده می‌گفت بپر...بپر... .از وبلاگ و توییتر و دفتر یادداشت‌ها و صدای موتور یخچال متنفرم.می‌خواهم مدام زر بزنم و وقتی کسی می‌پرسه بله؟بگویم ببخشید.تنها نیستم اما از این حس تنهایی مداوم خسته شدگفتم دیر شد.چیزی شبیه به این.گفتم شکنجه را همه بلدند.چیزی شبیه به این.گفتم اگر می‌توانی بکش.مداوا نکن بکش.گفتم از حرف زدن خسته شده‌ام،برایم بنویس.هنوز علاقه‌ام به خواندن باقی مانده.چیزی شبیه به این.نگاه کردم.چیزی شبیه به این.گفتم دارم ادا درمیارم.چیزی شبیه به آن.خواستم نامه‌ای طولانی بنویسم و شرح دهم چرا.ترجیح دادم به صدای موتور یخچال گوش کنم و خنده‌ای که از خانه‌ی مجاور می‌آمد.رفتم کنار پنجره.نگاه کردم.تنها بودم.کاملا تنها.و صدای خنده می‌گفت بپر...بپر... .از وبلاگ و توییتر و دفتر یادداشت‌ها و صدای موتور یخچال متنفرم.می‌خواهم مدام زر بزنم و وقتی کسی می‌پرسه بله؟بگویم ببخشید.ه بلدند.چیزی شبیه به این.گفتم اگر می‌توانی بکش.مداوا نکن بکش.گفتم از حرف زدن خسته شده‌ام،برایم بنویس.هنوز علاقه‌ام به خواندن باقی مانده.چیزی شبیه به این.نگاه کردم.چیزی شبیه به این.گفتم دارم ادا درمیارم.چیزی شبیه به آن.خواستم نامه‌ای طولانی بنویسم و شرح دهم چرا.ترجیح دادم به صدای موتور یخچال گوش کنم و خنده‌ای که از خانه‌ی مجاور می‌آمد.رفتم کنار پنجره.نگاه کردم.تنها بودم.کاملا تنها.و صدای خنده می‌گفت بپر...بپر... .از وبلاگ و توییتر و دفتر یادداشت‌ها و صدای موتور یخچال متنفرم.می‌خواهم مدام زر بزنم و وقتی کسی می‌پرسه بله؟بگویم ببخشید.فکر کنم300 تا کارکتر شد.سادومازسادومازSun, 07 Jun 2020 04:23:27 +0430