https://virgool.ir/feed/@sabzi.saraبی‌سرزمین‌تر از بادfa2026-11-12 03:44:48https://files.virgool.ir/upload/users/130550/avatar/INxade.pnghttps://virgool.ir/@sabzi.sarahttps://virgool.ir/@sabzi.sara/سلام-31-q6wqqrejkm02صبح روز بعد از شروع 31 سالگی است؛ احساس خاصی ندارم. همین که یکی دو ساعت اولش را خوشحال بودم و جایی بودم که دوست داشتم، کافی است. چیزی نمی‌خواهم، به سختی حوصله ادامه دادن روزمره را دارم ولی فرصتی برای نشستن روی زمین هم ندارم. سارایسارایTue, 09 Jul 2024 14:16:49 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/رویاها-آن-قسمت-تلخ-البته-l7kwvlkvevigشکلی از زخم و جراحت، همیشه حالم را بهم می‌زند. برایم نفرت‌انگیز است. من همین نوع از زخم را گاهی در خوابهایم می‌بینم و روز بعد و بعدتر از آن، هربار که به یاد می‌آورم چه در خواب دیدم، دلم می‌خواهد آن لحظه را بالا بیاورم. دیشب دوباره همین نوع از جراحت را در خوابم دیدم، این بار در تن زن دیگری که روبرویم افتاده بود و همه بدنش را گرفته بود و دوست داشت بمیرد. سارایسارایTue, 02 Jul 2024 17:45:38 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-های-بی-اهمیت7-cwlyvdo2bo4oیک همسفر شبانه تازه پیدا کرده‌ام. اگر اتوبوس‌های ساعت 10 شب به بعد را سوار شوم او را می‌بینم. زنی با یونیفرم و مقنعه سورمه‌ای و چادر کش‌دار مشکی که یعنی در یک جای رسمی کار می‌کند، بانک که نیست، مدرسه هم نیست، احتمالا شرکتی خصوصی باشد. دولتی اگر بود، زودتر تعطیل می‌شد. ته‌آرایشی که روی صورتش می‌بینم آزاردهنده‌است؛ کرم‌پودری که به رنگ پوستش نمی‌آید و تا آن ساعت شب مانده و پوستش را چرب و براق کرده، با رژ لب تقریبا تیره و خط چشم و ابروی مدادکشیده. همسفرم، هم‌محله‌ای است و در یک خیابان زندگی می‌کنیم. دوستش ندارم، مهربان نیست. سارایسارایMon, 24 Jun 2024 00:43:04 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-های-بی-اهمیت6-smuxoj2mleh2هرشب که از دفتر بیرون می‌آیم، آن پسر افغانستانی با پیراهن بلند سفید و کلاه خودشان را می‌بینم که دارد خلاف جهت من حرکت می‌کند. هرشب که از دفتر بیرون می‌آیم پدر و دختری را می‌بینیم که برای پیاده‌روی و ورزش بیرون رفته‌بودند و حالا دارند به خانه برمی‌گردند. هرشب این داستان تکرار می‌شود، ولی هیچکدام به روی خودمان نمی‌آوریم؛ آشنایانی که نام هم را نمی‌دانیم. بعد از شش- هفت ماه همان پسری که در مترو گیتار می‌زند و صدای خوبی دارد را دوباره دیدم. هنوز ماسک سیاه می‌زند و سوئیشرت تیره می‌پوشد و روی همان چهارپایه خیلی کوچک می‌نشیند و ترانه‌های شادمهر را می‌خواند. دوست داشتم بپرسم، من همان زنی‌ام که هرشب از ترانه خواندن تو استقبال می‌کرد ( در دلش البته)، تو هم مرا میشناسی؟سارایسارایSat, 08 Jun 2024 19:43:30 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/من-گاهی-نیاز-به-مردن-دارم-jpy4txdn2bdrامروز صبح با نیاز به مردن از خواب بیدار شدم، با نیاز به نبودن، نیست شدن، تمام شدن. انگار که در خلا کامل از خواب بیدار شوی، فقط خود تو و یک سیاهی بی‌پایان و هولی عظیم از این پوچی تمام نشدنی. یک مواجهه شخصی و غیرقابل توصیف از روبرو شدن با جهان. شاید فردا روز بهتری باشد. سارایسارایSat, 08 Jun 2024 19:39:10 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/کران-به-کران-همه-جا-تاریک-dnldt9irtjpdبه یک نقطه امیدوارکننده در خودم نیاز دارم، به پیدا کردن یک نقطه روشن در جنگل انبوهی که در سرم روییده. من لابلای این شاخه های درهم تنیده گم شده‌ام و برای اینکه از ناامیدی نمیرم، به ماندن در اعماق آن دل بسته‌ام.سارایسارایMon, 03 Jun 2024 13:55:37 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-های-بی-اهمیت-5-ta09movxfhwmآن دختر جوانی که هر شب حدود ساعت 10 در ایستگاه میدان آزادی می‌بینم؛ موهایش را به شکل عجیبی روی پیشانیش آورده و نمی‌توانم تشخیص دهم کلاه‌گیس است یا واقعا جنس و شکلش واقعی است.سارایسارایThu, 16 May 2024 20:06:34 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/معذرت-مي-خوام-كار-سختي-است-ayc3guhnpxbxآقاي «خ» دوبار توضيح داد كه چه چيزي بايد بنويسم، حتي برايم توضيح داد كه مخاطبت چه لازم دارد به تو واكنش نشان مي‌دهد، اكتيو است، همه‌چيز روشن است غير از خودم. حتي 10 دقيقه مستمر هم نمي‌توانم به كارم ادامه دهم. كاش همه‌چيز بي‌دردسر تمام شود. سارایسارایTue, 28 Nov 2023 20:10:24 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/ادامه-آن-دوشنبه-جهنمي-كه-حالا-به-آخرش-رسيده-nuqyaeyjpq3eاين ادامه همان دوشنبه جهنمي است كه هنوز تمام نشده و من هم همه تلاشم را كردم كه كمترين كار به من برسد. «آ» نمي‌داند كه كار نمي‌كنم، مهم هم نيست. روز شلوغي نيست. كاش زودتر تمام شود و برسم خانه كه چشمهايم را ببندم. از آن روزهايي است كه چشمهايم براي خودم نيستند، در اختيار خودم نيستند و درد مي‌كنند. نمي‌دانم صبح را چطور به شب مي‌رسانم، فقط مي‌دانم قرار نبود 30 سالگي اينقدر كلافه‌كننده و دوست‌نداشتني باشد. قرار نبود اينقدر كج‌خلق و دل‌سنگين باشم. تلاش كردم كه شكل ديگري جلو برود؟ بله. به نتيجه هم رسيد؟ نه! صبر مي‌كنم.سارایسارایMon, 27 Nov 2023 20:03:52 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-هاي-بي-اهميت4-cwdrsrlgfrkiآن پسري كه ريش‌هاي عجيبي داشت كه رنگشان بين قرمز و قهوه‌اي بود، هم موها و هم ريش‌هايش را زده ولي هنوز آن كت قهوه‌اي را تنش مي‌كند. هنوز هم طوري راه مي‌رود كه انگار قرار است پيغامي را به آدم مهمي برساند، يا كاري حياتي دارد، يا رازي دارد كه بايد بين خودش و آن آدم مهم بماند. سارایسارایMon, 27 Nov 2023 19:53:07 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/دوشنبه-ها-دروازه-جهنم-است-ae0xkaryrs7rواقعا دوشنبه‌ها دروازه جهنم است، بين شعله‌هاي كوچك و بزرگ ( تو بخوان كار، دانشگاه، خيابان‌ها، ماشين‌ها، اتوبوس‌ها، آدم‌ها) مي‌دوم و هركدام را كه رد مي‌كنم، يكي ديگر روشن مي‌شود. بازي است؟ من گفته‌ام اهل مسابقه دادنم؟ اهل اين رقابتهاي مسخره كه بايد نشان دهي قوي هستي و مي‌تواني بقيه را از ميدان به در كني؟ يادم نمي‌آيد. سارایسارایMon, 27 Nov 2023 19:46:14 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-هاي-بي-اهميت3-mp6bacqzvtj3آن پسر جواني كه در خط متروي كلاهدوز به سمت ارم سبز، گيتار مي‌زند و ترانه‌هاي شادمهر را مي‌خواند. شبهايي كه ساعت 10 سوار متروي اين خط مي‌شوم، او را مي‌بينم. مسافرهاي زن برايش دست مي‌زنند، سفارش ترانه درخواستي مي‌دهند. پول هم مي‌دهند، حداقل بيشتر از واگن مسافران مرد. سارایسارایTue, 14 Nov 2023 19:38:37 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-هاي-بي-اهميت2-j3ura4kdtldjپسر جواني را كه ريش‌هاي عجيبي دارد و شلوار نارنجي، پيراهن و كت بلند قهوه‌اي مي‌پوشد، هفته‌اي چند بار حوالي ساعت چهار عصر مي‌بينم، خلاف جهت من در خيابان منتهي به محل كارم مي‌آيد. ريش‌هايش وسط ندارد و مثل لردهاي انگليسي، فقط روي لپ‌هايش كمي ريش قهوه‌اي وز دارد و موهاي سرش را هم يا خودش از ته مي‌تراشد، يا واقعا خالي است. من را ياد چچني‌ها مي‌اندازد.سارایسارایSat, 28 Oct 2023 20:46:41 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/خرده-داستان-هاي-بي-اهميت1-ejkjrtownqqbهر روز نزديك ساعت چهار بعداز ظهر آن آقايي كه شبيه به كارمندهاست، از بالاي خيابان به سمت پايين مي‌آيد و من هم خلاف جهتش. اگر او را ببينم يعني ساعت چهار است و هنوز دير نشده. سارایسارایSun, 22 Oct 2023 21:13:05 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/براي-م-عزيز-amhya8ewhwnc«م» عزيزم مثل يك بند من را به تنه اين زندگي بسته و شايد اگر نبود، شايد اگر شش سال پيش به سمت من نمي‌آمد، زندگي از اين هم بيشتر من را مچاله مي‌كرد. آن نور كوچكي كه هنوز در چشمانم مانده، هنر اوست كه توانسته روشن نگهش دارد. سارایسارایSat, 02 Sep 2023 18:33:16 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/به-استقبال-خودم-مي-روم-ya9emtzqlz9iوانمود مي‌كنم كار مهمي انجام مي‌دهم و در حال نوشتن و جست‌وجو، ولي از كار فرار مي‌كنم و جاي ديگري مي‌چرخم و به ماجراهاي بي‌هدف ديگري فكر مي‌كنم. به اينكه فردا دوباره بايد از نو همين چرخ را بچرخانم و مثل آسياب دور يك سنگ بگردم و چيزهايي را بسابم، چيزهاي بي‌ثمري كه نمي‌دانم كسي دوستشان دارد يا نه؟ كسي نوشته‌هاي من را – هرجايي كه باشد- دوست دارد؟ كسي اين گرد سابيده شده كه سنگش را هرروز روي دوشم مي‌گذارم مي‌خواند؟ فكر نمي‌كنم. مثل اين آرتيستها كه براي خودشان توي دفترشان نقاشي مي‌كشند و تصور مي‌كنند هنرمندند، ولي كسي خبر ندارد كه آن دفتر، آن نقاش و آن جهان وجود دارد. كاش ياد بگيرم بيرون از جهان خودم هم زندگي كنم و خودم را به آدمهايش معرفي كنم. در جهان خودم،‌براي خودم، صداي كف زدن‌هاي خودم...سارایسارایFri, 01 Sep 2023 18:34:20 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/دست-از-چشم-هايم-بردار-e6ddrv9z8l7kهرچه بيشتر ميخوابم، خستگي از سرم بيرون نمي‌رود. بين شقيقه‌ها و چشم‌هايم مانده. انگار دو دست، سفيدي چشم‌هايم را توي مشتشان گرفته‌اند. كاش مي‌توانستم به‌ صاحب آن دو دست بگويم رهايشان كند.ناله‌هاي ساعت شش بعد از ظهر است و نزديك به خالي شدن من، حتي چيزهايي كه از صبح درباره‌شان فكر مي‌كنم هم از سرم مي‌پرد و يادم نمي‌ماند. مثل اينكه بوي چيزي، عطري مانده باشد و صاحبش رفته باشد، فكرهايي كه دوست دارم درباره‌شان بنويسم هم مي‌روند، فقط بويشان مي‌ماند. بوي فكرهاي امروز گس است. قرار است فردا استراحت كنم و اوضاع - حداقل تا الان- خيلي تلخ نيست.سارایسارایWed, 30 Aug 2023 18:06:18 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/فقط-سه-ساعت-بیشتر-hwi9k5kky4ooاین دقیقا همان ساعتی در روز است که نمی‌توانم تصمیم بگیرم بخوابم یا بیدار بمانم.مدام پشتم را صاف می‌کنم که قوز نکنم و سرم را زیاد پایین نگه ندارم. حتما باید روی سطح نرمی بشینم که کمرم تا آخر شب درد نگیرد.این تصمیم‌ها برای من حیاتی است؛ چون برای سه ساعت بیشتر خوابیدن یا کج نشستن تا آخر شب باید جواب پس بدهم و همه روزم درگیر همین‌ها می‌ماند!زندگی مزخرفی است که افسارش دست خوابیدن و بالشت زیر من باشد.سارایسارایTue, 15 Aug 2023 07:26:19 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/شش-صبح-ساعت-خوبي-براي-غمگين-بودن-نيست-vvjbf0lonousنمي‌دانم ديگران افسردگيشان را براي چه ساعتي مي‌گذارند و ساعت مشخصي برايش دارند يا نه؟ ولي من دارم. در همين يك هفته پيش بين شش تا هشت صبح و 12 تا سه بعد از ظهر ناخوش مي‌شوم و همان موقع است كه بيشتر از ساعتهاي ديگر گريه مي‌كنم.ساعت خوبي براي از دست دادن روحيه نيست و آدم عادي آن ساعت يا خواب است يا كار مي‌كند. من هم آن ساعتها يا كار مي‌كنم يا تازه بيدار شده‌ام اما همزمان مي‌توانم افسرده‌خو هم باشم. اين صريح‌ترين و واقعي‌ترين چيزي است كه مي‌توانم خودم را ببينم. جالب است! هيچوقت اينقدر رو راست خودم را ته چاه توصيف نكرده بودم. واضح‌ترين شكل از غمگين بودن.سارایسارایMon, 14 Aug 2023 19:27:17 +0330https://virgool.ir/@sabzi.sara/تاريك-تاريك-تاريك-ku5dw5f9pmxsشقيقه سمت چپم تير مي‌كشد، 12 ساعت است كه فقط كار مي‌كنم و طبيعي است كه واكنش‌هاي بدنم شروع شود. بايد كم كم به بيشتر بيدار ماندن و كار كردن عادت كنم. سر و چشم‌هايم هنوز عادت نكرده، ولي ساعت بدنم تنظيم شده روي 5.30 صبح. بدنم بيدار مي‌شود،‌ سرم بيدار مي‌شود، خوابهايم تمام مي‌شوند و مي‌فهمم كه گرما عرقم را درآورده، ولي چشم‌هايم بيدار نمي‌شوند، دوست دارند خواب را پشت پلك‌هايم نگهدارند.سمت تاريك و ترسناك زندگيم ايستاده‌ام و فكر نمي‌كردم شروع 30 سالگي اينقدر دلگير باشد. هرچقدر 30 ساله‌تر مي‌شوم،‌ جلو رفتن سخت‌تر مي‌شود. هميشه همينطور بود،‌حالا جهان اطرافم هم زندگيم را شلوغ‌تر و عبوس‌تر كرده. من با آن روي ديگر زندگي سر مي‌كنم و فقط براي ادامه دادن، به چيزهايي چنگ مي‌زنم. نشسته‌ام روي يك تخته پاره و رها شده‌ام توي اقيانوسي از تاريكي و چيزي،‌ نيرويي كه متعلق به من نيست مرا به جلو مي‌راند. دارم زندگيم را به شكلي ترسيم مي‌كنم كه حداقل كسي بيرون از خودم هم آن را بفهمد. به جاي همه آن ساعتهايي كه نتوانستم بگويم ايستادن روي زميني كه من هستم، چقدر سخت است، اينجا مي‌نويسم، هرچند دير و كم.توضيح ماجراهايي كه از سر مي‌گذرانيم را جاي ديگري يادداشت مي‌كنم كه از يادم نروند- نمي‌دانم چرا دوست دارم همه‌چيز يادم بماند- اينجا آن سمت ديگر چشم‌هايم را مي‌نويسم كه چيز ديگري مي‌بينند، گاهي هم نمي‌بينند. مثل حالا كه آنقدر خسته‌ام كه چيزي نمي‌بينم و فقط صداي كيبورد را مي‌شنوم.سارایسارایFri, 11 Aug 2023 17:54:17 +0330