https://virgool.ir/feed/@saber.tabatabaiefa2026-11-11 22:52:38https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@saber.tabatabaiehttps://virgool.ir/@saber.tabatabaie/بازی-تکراری-با-آدم-های-جدید-fqqou8zjr7mpاین روزا خیلی ها از بورس و تحرکات سیاسی و کرونا و ... ضربه خوردن. احتمالا خیلی ها هم ۱ گوشه از دفترشون رو چند خطی در موردش نوشته باشن. ولی به نظرم رسید شاید بهتر باشه من کمی عمومی تر بنویسم.۱ بازی تکراری تو بورس یا هر بازار یا موقعیتی که آدم ها توش با پول سر و کار دارن تکرار میشه. بازی همیشه همینه، ولی آدم هاش تغییر میکنن. کافیه هر آدمی ۱ بار اسیر این بازی بشه تا صاحب بازی رو به مرور ثروتمند بشه. حالا اون بازی چیه، میگم بهتون:اولش با یکم پس انداز و پول کنار گذاشته ای که نسبت به کل پولت رقمی نیست شروع میکنی. حالا یا به پیشنهاد ۱ دوست یا با دیدن تبلیغ یا ... تو این مرحله مثلا در نظر بگیریم ۱۰۰ دلار درگیر کردیم. یکم که گذشت با شانس یا با هر چیزی که میخواید اسمش رو بذارید ۱۰۰ دلارمون میشه ۱۵۰ دلار.کسی که تو بازارهای مالی کار کرده باشه میفهمه تبدیل کردن ۱۰۰ دلار با ۱ ریسک منطقی به ۱۵۰ دلار کار ساده ای نیست. ولی برای عموم آدم ها اتفاق میوفته تو شروع.مرحله دوم اونجایی که پول های بیکار بیشتری تو زندگیت پیدا میکنی. چرا که قبلا نمیدونستی میشه ۱۰۰ دلار رو کرد ۱۵۰ دلار حالا ولی دیگه میدونی چی به چیه. کمتر قرض میدی، کمتر خرده ریز میخری، کمتر ... و همینا باعث میشه این دفعه بتونی ۱ سرمایه ۷۰۰ دلاری دست و پا کنی.دست بر قضا اینبار هم بخت باهات یار میشه. البته الان تجربه دانش بیشتری هم نسبت به شروع داری و پولت میشه ۱۰۰۰ دلار. و از اونجایی که ۱۰۰۰ دلار همیشه ۱ مقدار کارایی داره تو زمونه ما طبیعتا خوشحالی از این دست آورد.از این مرحله به بعد سر ۱ دوراهی ذهنی باید یکی از این دو حس بهت دست داده باشه: ۱- هنوز دارم شانس میارم. معلوم نیست همیشه اینطوری بشه. ۲- دیگه یواش یواش داره دستم میاد. هم باید وقت بیشتری برای آموزش بذارم، هم پول بیشتری وارد کنم که ارزش وقتی که میخوام براش بذارم رو داشته باشه.اونایی که تو دسته اول جا میگیرن چند وقت طول میکشه ولی در نهایت به دسته دوم ملحق میشن. برای همین مرحله سوم ما کلا با همون دسته دومه.تو مرحله سوم شما دیگه با کم کردن هزینه ها یا بیشتر کار دیگه کردن و پس انداز کردن به راحتی نمیتونید ۱۰۰۰ دلار دارایی رو به ۲۰۰۰ دلار یا ۵۰۰۰ دلار برسونید پس اولین اشتباه رو مرتکب میشید، که اون اشتباه پول قرض گرفتن یا پول شرایطی گرفتن از دوست و آشنا یا وام گرفتن هست.تو این مرحله شما با ۵۰۰۰ هزار دلار شروع میکنید. اولش خیلی دقیق و پراسترس کار پیش میره. ۵۰۰۰ دلار میشه ۶۰۰۰ دلار یکم بعدش میشه ۸۰۰۰ دلار و اینجاس که بازی طمع و اعتماد به نفس کاذب شروع میشه.کم کم وقت کمتری برای مطالعه میذاری، کمتر استرس میگیری برای ترید. تز مالی میدی، پیشنهاد ورود به دوست و آشنا میدی و حسابی کبکت خروس میخوانه!!!ولی خب بازی اینجا تموم نمیشه. بازار ۱ شوک بهت میده ۸۰۰۰ دلارت میشه ۶۵۰۰ دلار، خیلی ناراحت میشی. میپذیری که اشتباه کردن بخشی از کار هست و هیچکسی بدون اشتباه و خطا نبوده. ۱ دسته آدم وقتی باهاشون صحبت میکنی غر میزنن و سرزنش میکنن. ۱ دسته آدم میگن کاسبی همینه هر بازاری بالا و پایین داره. ۱ دسته میگن تا همینجا هم خوب پیش رفتی تا اصل پولت از بین نرفته پولت رو بردار و به زندگیت برس.اینجا در واقع همه دارن درست میگن. ولی از زاویه خودشون. اونجا لذت سود کردن و لذت اینکه من تونستم روی پای خودم باشم سود کنم و پول روی پول بذارم رو لمس نکردن(البته بعضی هاشون همین حس رو دارن و رو حساب تجربه هم دارن میگن، که خب اینجا کشش اینکه چرا درست میگن رو نداره بمونه برای بعد)این بازی ادامه پیدا میکنه تا جایی که پولت میشه ۳۰۰۰ دلار! درحالیکه سرمایه ورودی بوده:۱۰۰+۳۰۰+۴۰۰۰= ۴۴۰۰ دلاراینجاس که فشار عصبی شروع میشه. اگر قرض گرفته باشی و طرف پولش رو بخواد پول نداری.اگر وام گرفته باشی باید در شرایطی که تو زیان هستی قسط بدی یا ...در هر صورت حسابی اذیت میشی.تویی که تا اینجا مطلب رو خواندی از دو حال شرایطت خارج نیست. یا این حس رو تجربه کردی و میای اگر اعصابش رو داشته باشی این پایین در مورد تجربت میگی تا بقیه هم بتونن بخوانن. یا هنوز این مسیر رو نرفتی.اگر از دسته دوم هستی ۱ پیشنهاد سخت برات دارم. یا فقط و فقط با پول خودت کار کن و آهسته و پیوسته برو. یا ۱ آدم ریسک پذیر پیدا کن که حاضر باشه با پذیرش ریسک پولش رو بگیری. فقط برادرانه میگم اون کسی که انتخاب میکنی اگر از نزدیکات باشه و حالت قرض پیدا کنه باز تو همین تله خواهی افتاد.صابر طباطباییصابر طباطباییSun, 10 Jan 2021 20:51:31 +0330https://virgool.ir/@saber.tabatabaie/روزهای-کمتر-معمولی-bemz3dgizcacتو شرایطی که کوچکترین اعتراض منجر به بحران بزرگی می‌شد، بیشتر گوشه گیر شده بودم و سکوت می‌کردم. برای اینکه بالای سرم نیان و نگن چت شده، گاهی گوشی دستم میگرفتم، گاهی هدفون میذاشتم و پادکست گوش میدادم، گاهی هم کتاب میخواندم.بلاخره تصمیم گرفتم برای بهتر شدن حالم، برم و ۱ گوشی بخرم، پول زیادی هم برام نمونده بود ولی تونستم ۱ سامسونگ دست دوم بخرم. چند روز که گذشت اونم از بی تحرکیم کلافه شد. مدام پیام میداد که بلندشو و ۱ تحرکی داشته باش. رفتم تو تنظیماتش و گل فعالیت روزانه رو گذاشتم روی ۵۰۰۰ قدم. پیش خودم گفتم دیگه دوبار تو خونه اینور و اون ور برم به این تعداد قدم رسیدم.چند روز گذشت. داشتم پادکست گوش میدادم که تو نوار بالای گوشی دیدم تعداد قدم های روزم رو زده ۳۰۰ قدم! بازش کردم سابقه روزهای قبلش رو دیدم، برق از سرم پرید. تو مجموع ۴ روز هم به ۵۰۰۰ قدم نرسیده بودم. تازه فهمیدم عمق فاجعه خیلی بیشتر از چیزی شده که فکرش رو میکردم.سر انگشتی که حساب کردم. دیدم حتی اگر برای ناهار و شام هم تو خونه حرکت میکردم باید از این بیشتر میشد! سریع بلند شدم و رفتم سراغ کمدم، البته بیشتر شبیه ۱ انباری کوچکه تا کمد، بعد از کلی گشتن، مچ‌بنده باتری تموم شده خاک گرفته رو پیدا کردم.از فرداش هر یک ساعت یک بار به زور هشدار بی تحرکی ای که مچ‌بند میداد از جام بلند میشدم و ۱ چرخی تو اتاق میزدم و دوباره به ادامه کارم میرسیدم. آخرین بارش همین جمعه قبل بود، اینقدر تو اتاق دور خودم دور زدم که دیگه سرم گیج رفت. از فضا خونه کلافه شده بودم. لباس پوشیدم و ماسک رو زدم و رفتم روی پشت بوم، هم پشت بوم رو جمع آوری و تمیز کردم برای روزهای بعد هم کلی تحرک داشتم و راه رفتم. وقتی برگشتم و روی مبل نشستم، دیدم بیشتر از ۲۰ هزار قدم راه رفته بودم.از اون جمعه ۴ روز میگذره. از اون موقع تا حالا هر روز به گل ۱۰ هزار قدمی که تنظیم کردم میرسم. حس میکنم جریان خون تو بدنم دوباره داره تنظیم میشه. حالا تو این روزهای کمتر معمولی حالم کمی بهتر از معمول شده.#روایتگرباش #سامسونگ #A9صابر طباطباییصابر طباطباییSun, 20 Dec 2020 19:09:39 +0330