https://virgool.ir/feed/@sabeghisanaنویسنده خاطراتی که هنوز نفس می کشند...fa2026-11-11 22:45:58https://files.virgool.ir/upload/users/3764881/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@sabeghisanahttps://virgool.ir/@sabeghisana/دو-دقیقه-عبور-دو-سال-دلتنگی-hnt28z7vgovqبعضی عبورها، کوتاهن... اما ردشون، تا سال‌ها توی دل می‌مونه. این قصه، فقط دو دقیقه طول کشید—اما بغضش هنوز نفس می‌کشه.🕊️ فصل سوم از «برجکِ کنار سوییت»عنوان: دو دقیقه عبور، دو سال دلتنگیدو سال گذشته بود... اما آن خیابان، آن برجک، آن سوییت، هنوز همان بود. همان‌قدر ساکت، همان‌قدر آشنا، همان‌قدر پر از خاطره.قدم‌هایم آرام‌تر از همیشه بودند. نه از خستگی، از احترام. احترامی به لحظه‌هایی که در آن خاک، در آن پنجره، در آن شب‌ها، زندگی کرده بودم.تنها دو دقیقه طول کشید... دو دقیقه عبور از کنار مکانی که روزی، شب‌هایم را روشن می‌کرد. اما در آن دو دقیقه، تمام بازی‌ها، خنده‌ها، شادی‌های بی‌دلیل، دلخوشی‌های بی‌بهانه، مثل موجی بلند، در قلبم طوفان کردند.صدای نفس‌های تند بعد از دویدن، آب خوردن‌های پر از هیجان، رقابت‌های شیرین، و آن لحظه‌هایی که غصه‌ها را جا می‌گذاشتیم پشت در سوییت، همه‌شان برگشتند... نه با صدا، با حس. با لرزش آرامی در دل، با تنگی نفس، با اشکی که بی‌اجازه آمد.ماه، مثل همیشه، بالا بود. اما این‌بار نه برای ثبت لحظه‌ها، برای یادآوری‌شان. انگار خودش هم دلتنگ شده بود. برای آن شب‌ها، برای آن نگاه‌ها، برای آن بی‌دغدغه بودن‌ها...و من؟ من فقط عبور کردم. اما در دل، هزار بار ایستادم، برگشتم، نگاه کردم، نفس کشیدم، بغض کردم...آن‌ها دیگر نبودند. سربازی‌شان تمام شده بود، بازی‌ها تمام شده بود، اما خاطره‌شان؟ جاودانه بود. در قلبم، در ذهنم، در آن دو دقیقه‌ای که حالا دو سال است با من زندگی می کنند...«پایان»این فقط یه عبور بود، اما برای دل من، یه توقف طولانی...اگه تا حالا یه مکان، یه لحظه، یا یه نگاه باعث شده بغض کنی، برام بنویس... یا فقط یه جمله بگو: ماه، هنوز نگاه می‌کنه«گاهی خاطره‌ها با ترتیب نمیان... > گاهی یه عبور، زودتر از یه پنجره توی دل جا می‌گیره.»«این فصل سومه، اما شاید برای خیلی‌ها فصل اولی باشه که دلشون رو درگیر می‌کنه...»با من زندگی می‌کند...MahMahMon, 15 Sep 2025 17:49:10 +0330