<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سارا</title><link>https://virgool.ir/feed/@sa.soroush6</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:50:15</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سارا</title><link>https://virgool.ir/@sa.soroush6</link></image><item><title>ابتلاء و ما ادراک طوری‌ش</title><link>https://virgool.ir/@sa.soroush6/ابتلاء-و-ما-ادراک-طوری-ش-cxmtlnppswgj</link><description>وقتی داری میسوزی وسط ابتلاءت... وقتی دست و پا میزنی و جیغ که کمک بشی و هی و هی جلو میری و خبری از کمک شدنه نیست و نمیبینی یا اگر میبینی کمک ها در حد صرفا آغوش هایی که توشون تب و لرز کنی و گریه و جیییغ و نه بیشتر ابدا؛ فقط یه معنی میده!! ابتلائات قراره و باید ماهیچه های وجودی مونو تقویت کنن و توی این مسیر هیچ کس نمیتونه کمکمون باشه... شاید اتفاقایی مثل مشهد رفتن اون مولتی ویتامینه باشه به خاطر انیس النفوس بودن عجیب امام رضا ولیییی این تویی که باید توی حافظه ی وجودی و ماهیچه ای و عضلانی روحت ثبت و ضبط کنی پاس کردن و سنگینیه این ابتلاء رو. و هیچ کس نیست... هیچ کس هیچ کس. چون با این حافظه‌ی ماهیچه ایِ وجودی، کارها داری توی برزخ و منازل بعد از مرگ یحتمل. اینهمه نوشتم که بگم... مهربون تر از انیس النفوس مگه داریم؟  من امام رضا رو به این لقب میشناسم اصلا... ولی تلخه که با وجود مهربونیای &#34;من زارنی علی بعد داری و... &#34;  باااازم باید تنها بریم این مسیرو... </description><category>سارا</category><author>سارا</author><pubDate>Sun, 04 Oct 2026 21:47:34 +0330</pubDate></item><item><title>به سکوت سرد زمان</title><link>https://virgool.ir/@sa.soroush6/به-سکوت-سرد-زمان-ve5f4lh0vsnf</link><description>میشه یک جوری جلو رفت و مدعی بود که من زمان بندی خودمو دارم... ماراتن‌ام ماراتن انفرادیه؟!؟!... با کسی جز خودم توی رقابت نیستم.این زردیات خوشگل هی هم تقویت میشه .هر بارم بیشتر. به ازای قله های موفقیتی که پرچمتو وسطش میکاری.من اما از فاز توی ذوق زننده اش میخوام بگم.درون مایه ای از بار هستی میلان کوندرا، فرازی از عرفه راجع به ماهیت زمان،اضطراب اگزیستانسیال ، زمانبندی قرار دادی و گذشته ی خوش بینی گرایانه یا اپتیمیسم توی نگاه مارسل پروست.به قول فرزین رنجبر یا دقیق ترش اروین یالوم توی کتاب رواندرمانی اگزیستانسیال، اضطراب اگزیستانسیال، دردیه که میخوای ازش فرار کنی، یکی از راه های فرار ازش اینه که هی حس کنی از بقیه خاص تر و فرق دار تری.اینطوری در واقع به بقا و نامیراییت اصالت بیشتری دادی.چون تو فرق داری!!!(گزاره اول)&#34; و به من در تقدیرت برکت ده، تا تعجیل آنچه را تو به تأخیر انداختی نخواهم، و تأخیر آنچه را تو پیش انداختی میل نکنم.&#34; فرازی از دعای عرفه.(گزاره دوم)معمولا آدم ها به وقایع گذشته که مینگرند بنظرشان بهترین اتفاق ممکن بوده و باید می افتاده!!! از پروست (گزاره سوم)اگر همه چیز رو سبک و بی وزن و برگشت ناپذیر و صرفا گذشته گرایانه ببینیم، اونوقته که بی معنایی حداکثر وزنشو رومون بار میکنه.( گزاره چهارم)ماهیت همه گزاره ها، مفره...محل فراره از درد عمیقی که بار قراردادی زمان بهمون عارض میکنه...گزاره اول با تخصیصت...گزاره دوم با ایمان به موجود برتر گزاره سوم با قاعده بهترین وضع ممکن و گزاره چهارم با فرار از بی معنایی.از حالا به بعدش شرحه...شرح ساعات احتضار یه آدم که عادت کرده همه چی رو ابژه کنه و از بالای یه بلندی وایسه به تماشا و مدل کردنشون....شرح لحظه هایی که همه ی اپسیلون لحظه ها روت بار میشن و جوابی برای چرایی عدم به به فعلیت رسوندنشون نداری....چون با این چهارگزاره همیشه کارتو راه انداخته بودیو از جاموندن ها باکت نبوده....قصه قصه ی انتقام لحظه هاست از محتضر بلدی که زمانم ابژه کرد و از زندگی کردن جاموند چون ایگنور زمان حتی به ابژه کردنش همانا و مرگ و انتقام تدریجیش ازت همانا...</description><category>سارا</category><author>سارا</author><pubDate>Sat, 19 Sep 2026 00:47:30 +0330</pubDate></item><item><title>دست های آلوده</title><link>https://virgool.ir/@sa.soroush6/دست-های-آلوده-nuj1xicmpjoj</link><description>من اول چندتا کلید واژه میگم که میتونین توی ذهنتون باهاش هرچی میخواین بسازین... میخوام کم فروشی ای نکرده باشم براتون توی ساحت خیال آخه... بعدشم خودم میگم. این بعدش ربطی به این نداره که سر کم فروشی نکردن به شما خودم قراره از همه ی این واژه ها استفاده کنم.دستهای آلوده ی سارتر با ترجمه جلال آل احمد، هوگو، عاش حمید مت فقید، بت واره ی خروج، فردیت خواری،جمع، &#34;فکر میکنن خدا ان!!!&#34; روایت، احدی الحسنیین.پناه میبرم به حسرت آخر هوگو از شر فردیت خواری با توناژ احدی الحسنیین.به خودم کم فروشی کردم.+چرا؟چون میترسم از طیران خیال... خیلی وقته...</description><category>سارا</category><author>سارا</author><pubDate>Fri, 28 Aug 2026 01:46:42 +0330</pubDate></item><item><title>ملال و این‌که دنیا چقدر کم داره</title><link>https://virgool.ir/@sa.soroush6/ملال-و-این-که-دنیا-چقدر-کم-داره-a2bcf5umetn5</link><description>چیزی که این روزا برام تمومی نداره.سمت هر چیزی که میرم میگم بابا اینکه تهش معلومه فلان میشه، بهمان میشه!!!! و همون جاست که سطل آب بی حوصلگی توی سرم میریزه و بعدم توش خفه میشم... دیگه حتی دلت نمیخواد تجربه ش کنی.من خسته ام. از ملالی که نشسته اون بالا بالاها و میگه قدر و اندازه همه چی از خواستن هات خیلی کوچیکتره ها!!! نرو سمتش!!!رونمایی و تکرار ملال واسه وقتاییه که محیط خارج ازخودمونم می افته روی دور تکرار.امروز صبح اینقدر داشتم از ملال انگیزی تب میکردم که کاملا با تیپ دوسال پیشم رفتم بیرون.... تیپی که انقضاش همون دوسال پیش برام سر اومدهبرگشت به عقب، عقب منقضی شده، نجات بخش امروزم شدـفردا چیییی😭😭😭پس فردا چییییی😭😭😭😭دلم آدمای جدید میخواد معاشرتای جدید، میزبانی کافه کتاب طور.... تسهیل گر یه جمع شم و....😭😭😭😭مییییخواااام... کافه پاسیو طور دوّار میخوام که بشینیم با هم تکه تکه نمایش نامه با صدا و لحن های متفاوت بخونیم یه جاهایی ش ریتیمیک باشه مجبور باشیم زیر و بم صدامونو تغییر بدیم. 😭😭😭😭😭ود ولی باید دیوار ملال رو میشکوندم. مود</description><category>سارا</category><author>سارا</author><pubDate>Tue, 25 Aug 2026 00:17:10 +0330</pubDate></item></channel></rss>