https://virgool.ir/feed/@s.fasehianعاشق نویسندگی . غرق شده در رویاها و خاطراتfa2026-11-12 22:52:26https://files.virgool.ir/upload/users/4211592/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@s.fasehianhttps://virgool.ir/@s.fasehian/پنهان-در-قلبم-jlrmcnonbtvdیه آدم رو دوبار پیدا نمی کنی حتی اگه باز ملاقامش کنی.تا جلسه بعد خیلی خوندم و تمرین کردم تا روز کلاس فرا رسید . هر کدوم ار بچه هل باید یه پروژه به صورت فایل پاورپوینت اون جلسه ارائهه می کردن و من آماده تر از هر زمان دیگه ای بودم.وقت پرزنت کردن ارائه ها رسید و من اول از همه داپطلب شدم . در واقع من و اون تنها داپطلبان کلاس بودیم . زیرچشمی نگاش کردم . استرس داشت . چون پای راستش که اونروز شلوار جین آبی رنگ پوشیده بود رو مکررا تکون میداد و لرزش خفیف دست داشت . با خودم گفتم این اصلا به قیافش نمیاد که آدمی باشه که افکار اطرافیان و اتفاقاتی که در اطرافش می افته براش مهم باشه و همه رو به یه ورش میگیره پس چرا اینقدر زبان بدنش داره لو میده چیزی که واقعا هست رو ما جفتمون هم ارائه هامون رو دادیم و برای هر دوی ما به صورت مساوی رأی آورد.عجبببببببناراحت و دلشکسته تو راهرو منتظر پدرم بودم که حس کردم کسی کنارم نشست . نا خودآگاه سر برگردوندم که ببینم کیه که با ذیدن قیلفش از تعجب هین نچندان آرومی کشیدم با تعجب گفتم :+تووووو-وا همین الان با هم تو یه کلاس تشسته بودیم . چرا پکری بچه ؟+کی کی گفته من پکرم هااااا -قیافت داره داد میزنه+آخه به توچهههههمینطور که بلند میشد . لبخند زنان جواب داد :-فقط خواستم بگم ارائه ای که دادی عالی بود و واقعا حق اینو داشت که به تنهایی اول بشی و بعد چشمکی زد و رفت چرا دلم برای چشماش ریخت تا چند دقیقه مات و مبهوت به جای خالیش زول زده بودم . عجیب بود که دلم انگار از بلندی سقوط کرد با دیدن لبخند و میمیک بی نقص صورتش . با حضور پدرم از افکارم بیرون اومدم و باز هم وارد خلصه ی تنهایی و مستقل بودن شدم . انگار در سرشت من حک شده لایق تنهایی هستمادامه در پارت بعد...Silent versesSilent versesTue, 30 Sep 2025 17:42:42 +0330https://virgool.ir/@s.fasehian/پنهان-در-قلبم-cbplmrlonjbrکلاس تموم شد و من زودتر از همه وسایل هامو جمع کردم و زدم بیرون تابستون بود و هوا داغ داغ . بابام مثل همیشه جلوی در آموزشگاه منتظر بود تا برگردم از کلاس. همین که دیدمش صداش زدم و پریدم بغلش . وقتی می خواستم سوار ماشین بشم پسره چشم قهوه ای رو دیدم هرچقدر فکر کردم اسمش یادم نیومد . خوب چه کنم وقتی آدما برام مهم نباشن سمشون یادم نمی مونه. پسره داشت پیاده میرفت تا سوار اتوبوس بشه اونم تنها ! تو سن دوازده سالگی!!! خیلی عجیب بود برام که انقدر این بشر مستقله.بیخیال فکر کردن بهش شدم....................دو روز بعد دوباره کلاس داشتمبازم دیر کردممممممدر زدم و وارد شدم تو کلاس بچه ها داشتن یه مسابقه میدادن خوب منم که همیشه برندم تو مسابقه های این چنینی . هی من امتیاز گرفتم هی اون پسره. باورم نمیشه هیج کس تا حالا تا این حد پیش نیومده لود.+ای بابا تو چرا انقدر گیری پسر خودت هم خوب می دونی برنده منم . زود باش تسلیم شو-بله ؟ تو بهتری عمرااا !! امروز یه برنده داریم اونم منم من +اه اه چقدر مغروری-تازه کجاشو دیدی (چشمک زد)تا آخر کلاس هی من گفتم هی اون جواب داد که دیگه استاد مسابقه رو تموم کرد و حدس بزن کی برنده شد ؟ بله جفتمون .خدایاااا باورم نمی شه یه نفر بتونه اینقدر منفور باشه . من همیشه اول بودم و نمیخوام اینو با کسی شریک بشم کل روز رو به پدر راجع به این پسره غر می زدم . بابام هم می خندید و می گفت اتفاقا این باعث میشه بیشتر بخونم-راستی دخترم نگفتی اسم این شازده که اعصاب پرنسسم رو خورد کردی چیه ؟+اممم نمی دونم استاد گفتا ولی یادم رفت وای اصلا مگه مهمه -نه قربونت برم نیستبعد خنده کنان رفت به اتاق کارش چرا خندید ؟ نمی دونمبا خودم فکر کردم شاید بابا راست میگه . باید تلاشم رو بکنم که لهش کنم .برای کلاس بعد شده خودمو خفه می کنم تا درس رو جلو جلو بخونم تا پسر چشم خوشگله رو ضایعش کنم. آره همینه همینه ...وایستا ببینم چی گفتم ! اون که چشماش خوشگل نیست خیلی هم بی ریخته اه اه .اون زمان نمی دونستم که قراره همین چشما یه روز بشه دنیا و حسرتم این باشه که چرا بیشتر نگاهش نکردم.ادامه در پارت بعد...Silent versesSilent versesWed, 27 Aug 2025 21:57:19 +0330https://virgool.ir/@s.fasehian/راز-سارینا-h9zf6q2yhbqjعشق چیز عجیبیهیهو ﺑﻪ ﺧﻮدت ﻣﯿﺎی و ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﺗﻮ داﻣﺶ اﻓﺘﺎدیداﺳﺘﺎن ﻣﻨﻢ اﯾﻨﺠﻮری شروع ﻣﯿﺸﻪﺟﻮری ﮐﻪ ﺧﻮدم ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻢﻫﯿﭽﻮقت ﻔﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﻣﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ازش ﺣﺴﺎب ﻣﯽ ﺑﺮدن اﯾﻨﻄﻮری ﺗﻮ دام ﻋﺸﻘﯽ ﺑﯿﻮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻪ ﻧﺪاره.داﺳﺘﺎن ﻣﻦ از ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ شروع ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ دوازده ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد ﺑﭽﻪ ﺑﻮدم اﻣﺎ ﺷﯿﻔﺘﺶ ﺷﺪمﺧﻮدم ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﻄﻮر ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺷﺪم..........................................................................................................................................ﺧﺪای ﻣﻦ ﯾﻪ ﺑﺎر ﻧﺸﺪ ﻣﻦ زود ﺑﺮﺳﻢ اه اه . ﺑﺎزم ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ دﯾﺮ ﮐﺮدم.ﻫﻤﺶ ﺗﻮ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻏﺮ ﻣﯿﺰدم از اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻫﻤﯿﺸﻪ دﯾﺮم ﻣﯿﺸﻪ.ﺑﺎ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﮐلاﺳﻢ رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدماﻣﺮوز اوﻟﯿﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﺮم ﺟﺪﯾﺪ ﮐلاس زﺑﺎﻧﻢ ﺑﻮد و ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ دﯾﺮ ﮐﺮدمدر زدم و سرم رو ﺑﺮدم داﺧﻞ ...ﯾﻪ سری ادﻣﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﮐلاس اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدن ﮐﻪ اولش شک ﮐﺮدم ﮐﻪ ﮐلاس درﺳﺘﯽ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ یا نهوﻟﯽ وﻗﺘﯽ اﺳﺘﺎد ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد رﻓﺘﻢ داخل و ﯾﻪ ﺟﺎی ﺧﺎﻟﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم.ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زدم اﻣﺎ ﺑﺎ دم و ﺑﺎزدﻣ های ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻧﻔﺴﻢ رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻋﺎدی ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻢ.ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ نگاهی انداختم. یکی از پسرا از ﻫﻤﻮن اول ﮐﻪ سرم رو ﺑﺮده ﺑﻮدم داﺧﻞ ﮐلاس خیره ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ.ﻗﯿﺎﻓﺶ اﺻلا آﺷﻨﺎ ﻧﺒﻮد وﻟﯽ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﺑﺎﻫﻮش ﺑﺎﺷﻪﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﺻلا ﺑﺮای ﻣﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﺎﻫﻮش ﺗﺮ از ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ درک ﺑﻮد ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮلﺑﯽ ﺧﯿﺎل اﻓﮑﺎر بیهوده شدم و متمرکز شدم روی درس.ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻮدم ﺗﻮ ﮐلاس و ﺣﺘﯽ رﻗﯿﺒﯽ هم ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ از ﺑﺎﺑﺘﺶ ﺣﺴﻮدی ﮐﻨﻢ اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ اون ﭘسر ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﻗﻬﻮه اﯾﺶ ﻗﺮاره ﻫﻢ رﻗﯿﺐ ﻣﻦ باشه و ﻫﻢ دﻟﺪار ﻣﻦ ﺑﺸﻪ. ادامه در پارت بعد...Silent versesSilent versesWed, 27 Aug 2025 02:06:22 +0330