<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سیداسماعیل عرب جعفری</title><link>https://virgool.ir/feed/@s.esm79</link><description>روزنامه‌نگاری خوندم و گه‌گاهی می‌نویسم...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:04:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1773692/avatar/7UJb9Y.png</url><title>سیداسماعیل عرب جعفری</title><link>https://virgool.ir/@s.esm79</link></image><item><title>دردها را باید با خنده گفت</title><link>https://virgool.ir/@s.esm79/دردها-را-باید-با-خنده-گفت-vzculoqxwccz</link><description>اینفوتیمنت، ترکیبی از خبر و سرگرمی است. ترکیبی متعادل که ۵۰ درصد آن اطلاعات، اخبار، تحلیل‌ها و داستان‌های خبری و ۵۰ درصد آن طنز و سرگرمی است. درواقع منظور، لودگی و تمسخرهایی که در شبکه‌های اجتماعی با اخبار می‌شود یا آنچه که تحت عنوان «دی بی سی» از شبکه دو جهت نقد اخبار «بی بی سی» نیست. در خبر سرگرمی، مطالبه‌گری از مسئولان، نقد شرایط و آگاه‌سازی مخاطب از مسائل خیلی بهتر انجام می‌شود. مخاطبی که در یک روز پنجشنبه سال ۹۰ بعد از پخش اخبار ۲۰:۳۰ با آیتم «صرفا جهت اطلاع» روبه‌رو شده است؛ این موضوع را بهتر درک می‌کند.برنامه خبری «صرفا جهت اطلاع» در زمان خود بیننده زیادی داشت و بسیاری از گزارش‌های این برنامه نه ‌تنها خنده بر لب مخاطب می‌آورد، بلکه دارای پیامی بود که پرسش ذهنی مخاطب را پاسخ می‌داد. موضوع‌های مناسب، روایت طنزآلود، نقد و مطالبه‌گری، گزارشگری جذاب و استفاده از تیتر و عنوان‌های کوتاه و طنزگونه نقطه قوت و مخاطب‌محوربودن این برنامه بود.حال می‌توان از زوایای مختلفی یک برنامه خبری با روایت اینفوتیمنت ارائه کرد. به ‌طور کلی با استفاده از چندرسانه‌ای، به‌کارگیری محتوای تعاملی، به‌کاربردن محتوای کاربرساخته، تصویرسازی و استفاده از داستان مناسب، نوآوری و به‌کاربردن هوش مصنوعی و بهره‌گیری از جلوه‌های بصری متناسب با رسانه‌های امروزی، می‌توان یک برنامه خبری با محوریت خبر-سرگرمی برای مخاطب امروزی تولید و پخش کرد.برنامه‌ای که دارای گزارش تصویری و وی سی بوده و وجه تمایز آن استفاده از «تفسیر شخصی» باشد. وظیفه‌ای که بر دوش مجری برنامه است و مجری باید بتواند با استفاده از کنایه، داستان‌سرایی طنزآلود و روایت شخصی خود مخاطب را با محتوا همراه کند و پیام خبر را به مخاطب برساند. استفاده از ملودرام و نزدیک کردن خبر به تجربه‌های روزمره مخاطب و شخصی‌سازی خبر نیز تاثیر بالایی دارد. اینکه در لابه‌لای یک بافت داستانی از یک فرد یا خانواده به‌عنوان نمادی از جمع اشاره شود، این نوع روایت را کامل می‌کند. برای نمونه یک تولیدکننده خرد می‌تواند موضوع داستان باشد که با سیاست قطعی برق آسیب می‌بیند و این موضوع در یک جامعه کلان معنا پیدا می‌کند.ادامه یادداشتم را در نشریه نبض صداوسیما بخوانید:لینک مطالعه کامل یادداشتتصویر با هوش مصنوعی chatGPT ساخته شده است</description><category>سیداسماعیل عرب جعفری</category><author>سیداسماعیل عرب جعفری</author><pubDate>Sat, 21 Dec 2024 21:12:23 +0330</pubDate></item><item><title>کاربرد هوش مصنوعی در تلویزیون‌های اینترنتی</title><link>https://virgool.ir/@s.esm79/کاربرد-هوش-مصنوعی-در-تلویزیون-های-اینترنتی-r6uifyswlyzp</link><description>نتفلیکس، یوتیوب، دیزنی پلاس، فیلیمو، نت فیلم و... به‌عنوان رقبای تلوبیون به حساب می‌آیند. با این حال، تلوبیون نیازی به مقایسه مستقیم با این سکوها ندارد. آنچه این سکوها را موفق کرده و در گود نگه می‌دارد، استفاده از فناوری‌های پیشرفته، به‌ویژه هوش مصنوعی است؛ و این دقیقاً همان چیزی است که تلوبیون باید بیشتر به آن توجه کند.سکوهای مختلف از طریق هوش مصنوعی مواردی را در جهت ارتقای خود به‌کارگرفته‌اند. این موارد یا کمتر در تلوبیون وجود دارد یا اصلا به آن پرداخته نشده است؛ همچون: محتوای شخصی‌سازی شده و پیشنهادی که برای هر کاربر با توجه به سلیقه‌ شخصی آن متفاوت است؛پردازش زبان طبیعی (NLP) یا همان چیزی که کاربران با فرمانی صوتی به محتوای خود دسترسی پیدا می‌کنند و از طرفی ترجمه و زیرنویس خودکار در محتوای بین‌المللی دراختیار کاربر قرار می‌گیرد؛برچسب‌گذاری خودکار تصاویر، تحلیل احساسات و بازخورد مخاطبان، بهبود پخش و ترافیک و... نیز از دیگر کاربردهای هوش مصنوعی در این سکوها هستند. بنابراین تلوبیون در این حوزه نیز باید به‌طور جدی وارد شود و تجربه بهتری را برای کاربران و مخاطبان خود فراهم کند.تلوبیون نه تنها برای صداوسیما، بلکه برای تولیدکنندگان و عوامل برنامه‌ها نیز مفید و ضروری است. طبق آمار، به ویژه در رویدادهای ورزشی یا مناظره‌های انتخاباتی، میزان توجه مخاطبان به تلوبیون به‌خوبی مشهود است. با این حال، تلوبیون در مسیری قرار دارد که باید با سرعت بیشتری پیش برود. مسیر آینده تلویزیون و رویکرد مخاطبان نسبت به صداوسیما را تلوبیون رقم خواهد زد؛ بنابراین، هنوز راه درازی در پیش است.ادامه این مطلب را در یادداشتم در نشریه نبض صداوسیما بخوانید:لینک مطالعه در ویرگولعکس ساخته شده با chatGPT</description><category>سیداسماعیل عرب جعفری</category><author>سیداسماعیل عرب جعفری</author><pubDate>Sat, 21 Dec 2024 20:58:28 +0330</pubDate></item><item><title>بهانه‌ای برای نوشتن!</title><link>https://virgool.ir/@s.esm79/بهانه-ای-برای-نوشتن-rd5ybajxk8pw</link><description>بهانه‌ای برای نوشتن!نوشتن را می‌توان خلاصه‌ای از بهانه‌ها دانست. بدون بهانه از کجا باید نوشت؟ کلمه‌ها، واژه یا هر اسمی که دارد از برجایی، از نگاه به جایی یا شاید از درون کسی با دلیلی نهفته هویدا می‌شود و بیرون می‌آید. شاعران از هستی و برای معشوقان زمینی و آسمانی، عارفان برای قلب‌ها و معشوق واقعی، رمان‌نویسان از تجربه‌ها و چالش‌های زندگی، روزنامه‌نگاران از جامعه و برای آگاهی و حتی معلم برای شوق و لبخند شاگردی! هر کس به بهانه‌ای و برای چیزی!و اما این نوشته‌ها پراکنده‌ و آشفته در دنیای امروزند. روزی بر تن سنگ‌ها و بر دل غارها، زمانی بر پوست و چرم گاوها، روزی بر تکه کاغذها و بعد بر روزنامه‌ها و کتاب و تلویزیون و... و امروز در پاکتی کوچک در دست همگان، جسم و فضای کوچکی که درونش بسیار بزرگ است. با این حساب امروز هم می‌توان نوشت و همه‌ی این‌ها دلایلی برای نوشتنند. اشکال ندارد کجا نوشته شود، در کاغذهای بزرگ و یا در همین پاکت کوچک؛ نوشته‌ای بلند و طولانی باشد و یا فشرده و خلاصه؛ فقط باید خودش باشد! روح جهان در واژه‌ها هم می‌تواند خلاصه شود؛ اگر واژه‌ها به درستی و در جای خود بنشیند. هرچند امروز روح جهان کمی تیره‌تر از دیروز است؛ و امروز جهان دیروز را هم به چالش تیرگی کشانده است. اما جهان هر چه تیره شود، روشنایی و نشاط هم از خود باقی می‌گذارد. گاه در تاریکی هم درزهایی از نور تابندگی به چشم می‌خورد. اگر در آن فراسوی ذهن تو خاموشی و تاریکی نمایان است، این نشانی خود نوری است که تو را به آن آگاه کرده‌است!شاید جهان‌‌نویسان و تجربه‌نگاران از تیرگی بیشتر گفته‌اند و آن را پررنگ کرده‌اند؛ اما هنوز روشنایی و شادی آنقدر جان دارد که بشود از آن عصاره‌ای گرفت و بر روح‌ها نشاند؛ و گاه لبخندی خود نگارنده‌ی این زیبایی‌است. این‌ها را نمی‌گویم که جملات انگیزشی باشد؛ این‌ها را می‌گویم تا بهانه‌ای برای نوشتن پیدا شود...من گه‌گاهی روی کاغذ می‌نویسم؛ سالنامه‌ی کوچکی دارم که هر زمان حوصله‌‌ای بود حرف‌هایم را روی آن خالی می‌کنم. نوشته‌ی بالا هم یکی از یادداشت‌هایی است که خیلی وقت پیش و به آدرسی دقیق‌تر صفحه‌های اول این سالنامه‌ی کوچک نوشتم. داشتم نوشته‌هایم را مرور می‌کردم که به این متن برخوردم و پیش خودم گفتم شاید آن موقع ذهنم فقط در حال و هوای نوشتن بوده که این متن و نوشتم و البته در تصمیمی یهویی خواستم که نوشته‌هام و به اشتراک بزارم که اینجارو پیدا کردم و ...اینم اون سالنامه‌ی کوچیک که داخلش می‌نویسم</description><category>سیداسماعیل عرب جعفری</category><author>سیداسماعیل عرب جعفری</author><pubDate>Mon, 05 Sep 2022 00:51:22 +0430</pubDate></item></channel></rss>