https://virgool.ir/feed/@s.ansari.poetfa2026-11-12 04:51:13https://files.virgool.ir/upload/users/1226497/avatar/VujXCc.jpeghttps://virgool.ir/@s.ansari.poethttps://virgool.ir/@s.ansari.poet/در-قاف-ctyy3vsntyj7درختبه انجماد خودش از فکر می رودو مرگبه اتحاد در چشم های تودر این میانفاصله ای از پا افتاده استگلوله تنیدهفاصله ای که از زندان می گریختو دیگر برای فاصله ماندن خودش نامه ای نمی نویسد از عاجبه آبنوس هاوقتی سیاه و سفیدرد پای گونیا را بین یکدیگر تقسیم کرده اندمن فیلی از کجا بیاورمکه در جوهر فیلی باشد و و در عرض فیلمچهره ایدر جا مانده از قافله آب،دیگر به ماندن خودش فکر نمی کندبه بو گیریاز گلپلاستیکیده در نسیممرا مثل حرفی که از چشم بیفتدمثل برفی که از لببه یاد فلزی روم نیندازیداز اسبی که جهش را زیر پاهای سنگ شده اش فتح نکرداین چشمه هاکه دست بر کتف تصویر تو دارندبر کدهای راکد کدام سنگفرش می تازندمثل تازیانیکه فردا را به نورگیرهای بازار مغول بیاورند وبیاورند؟!تو از عدم و عدن های محزون در آینهچه می خزیچه می فروشی به لمسکه فاصله در یادگاری برداشته از درختبه خودش مات مانده استو پرنده کنده کاری شده در چارچوب قابمنتظر استتا تو پیراهنی به زعم رنگ شکوفه های گیلاسبپوشیآهمن غریب الوقوع شده اممثل قریبه ایکه خودش را غلط می نویسدتا آشنا باشدصدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهThu, 09 Jan 2025 23:57:42 +0330https://virgool.ir/@s.ansari.poet/سمت-از-تا-nliutnu25acsدر پسی پیش از کدام تریک جمله استیک حولهکه تن را خشک می کند از خون به ناخندر استکانچه اسکان سوت بزند چه اسکیزبان چه لیز بخوردچه نشانه رفتن لیزر راموبر تن نازک و صاف چای می رویاند اشتباه چهار خرس مطلقکه مطلقا از خرس آلود بودن خودیادداشتی در تگرگی تن ندارندو اساساتن به لب ندارند برای پیراهنی که از استکان بافته باشییا شهوت پاتیناژ در اندوه آفتاب سوز شکوفه های سطح و سفیدنه این که چرت نوشته باشم پرت شدناز دره هر خواب رابگذار انسان در آرزویش بادکنکی باشد که رنگ خورشید از آن فراسویش پیداستبگذار نه ممممممممم نی نی چشمهایمدر یقه توبگذار نقاشی رزپاتیناژ در گچ زمان را تمرین کندبه شهادت عرق هایممن از ترس بار مانند اسبی باشکوه آن قدر ترس خورده امکه در مات ترین سایه ام لرزبا دویدن می رقصدکه انگارکوزه ای را مامور کرده باشند به شکستن به جای منتن آب راصدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهTue, 07 Jan 2025 00:56:00 +0330https://virgool.ir/@s.ansari.poet/نگران-bflrn15xfbmgنگران چه بعدی باشم در این مرز پرنده؟!هر چه ابر شنیدیدم دروغ بود از زبان بی صورتهر چه باران گفتم سند چین دار ساده لوحی های منی مانند من بود به حروفِ نم و آستین ترک خوردهفقط رو به رو بود که با خیرگی مرا تماشا می کردو از مجسمه ای با این پَری ضخامت، شگفتی به چشم راه نمی دادمن عکس خودم بودمکه آلبوم خودم را گم کرده بودمو هر جا به جایی که ظاهر می شدم تاریک خانه بوددروبینی که مرا گرفت با دستبند نور به زندانی مسطح بردو به حبس ابد بر برف خاطراتِ در پلک نشسته، محکومیت داددرخت ها راآن ها که آرام و فروتنبر شانه ی یواش تریلی خوابیده اندشاهد می گیرم که جهان جای ایستادن و تماشای آسمان نیستحتی استکان چایکه با برق سعادت بر گلویش در سینی ماندو تا قعر لب ها پرواز نکردخونش سرد شدو در پایانی پر خاطره در چشم خیس سینک فرو رفتآهبه یادم باشید ای مشق های از انواع چرخش واژه ی هرگز که هرگز ننوشته امو هنوز با فردای ترس آن ها در خواب امصدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهWed, 06 Oct 2021 17:55:24 +0330https://virgool.ir/@s.ansari.poet/رویا-jq4zp2w3dpfnانضباط انتقامش را از ما گرفتو یک صفر بزرگ گذاشت وسط آسمانما می گفتیم: ماه استو خودش می گفت:هر شب یک پری از پشت پنجره من دست تکان می دهدپس مراقب چین های پرده باشید.اسباب بازی ها شکستند و ما از میان چرخ ها بزرگ شدیممثل ماهکه از قطب تماشا می شودخوب که دست هایمان را نگاه کردیم دیدیم انگشت های بلند شیشه ای مانزدیک ترین تقلید از قندیل های سرماستکارشناسان نقل هنری تشخیص ندادند و ما را به جای نسخه ی اصل بر دیوار موزه آویختندبا وسیع ترین چشم هااتوبوس ها آمدند و می رفتند و ما تمرین می کردیم که پنجره ای رو به داستانی بی تحرک باشیمعقاب ما را نخواستابر ما را نگاه نکردرود از ما نگفتو ماهیان هر کجا که می رفتند فراموشی ما را با خود به لب ها می بردندگلی که نسیم را می بوسدمی داند مجازات این آه خندان چیستو برگ برگاعتراف به تمدید گناهش را امضا می کندمن مثل پرتقالی که در هر میهمانی سایه ی چاقو را بر دوش حمل کردهعرق کرده بودمو در بلور قطره هاآینده ای مرتعش را با خطوط منحنی می دیدمتو از لباس تنگ یک مجسمه در ایتالیا شکایت داشتیو من هر چه بیشتر به تنگی تُنگ برای یک مرغ دریایی فکر می کردمسخت تر به یقه ام می آمدکدام اصالت مستند؟!سینه ی فلزکوب شده ما را در اصفهان و دور میدان نقش جهان که قلمکاری نکرده اندما داوطلبانه خود را به پارچه های نبافتهوصله کرده ایم بی تماشای تنهایی گذشتگاناین چه رویایی است که باید پیشانی را بشکافد به سمت واقعی!و ژنرالآه از ژانر ژنرالسربازهایی را دوست داشت که تفاوت تفنگ و شیپور را ندانند و بنوازندو ما دسته دسته مثل جین دستکشبر گونه های زمین قتل عام می شدیمو خط کف دست های ما سواد خواندن سطر مویی را نداشتنمی دانست که مفهوم اصلی شکست از دست دادن فردای سربازان استصبح را نمی دانستو دستور می داد که سپیده را با ناخن بادکنک ها از زمین بلند کنندما می خندیدیم و خونمثل قورباغه های قرمز مینیاتوری از دهانمان بیرون می جهیدمی خندیدیم و خونشاخه گلی بود که در روزنامه می پیچیدیم و دست هایمان قدرت هدیه دادن به ایام را نداشتو شما چه فکر می کنید؟!از شمایی که این جا نشسته است نهاز شمایی که آن دور در خلوت خود می نشیند، می پرسم:فردایی بی شکست از میان حوض پنجرهرو به آسمان خواهد غلتید؟!و اکنون آیا که قبض روح زلال و آب را بر طاقچه گذاشته ایمهمان شانه های سطحی و ممتد گچ گرفتههمان قطب های دیواری باشیمبهتر نیست؟!صدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهSun, 03 Oct 2021 21:31:53 +0330https://virgool.ir/@s.ansari.poet/آباژور-q7qkpkj4hgw6چه کسی تو را گفتای شخصیت به داستان ها نیامده؟!چه کسی تو را خواندای جشن فراموش شده ی فارغ از حاصل شده ها؟!چه کاشتی؟!چه گندمی از بتن های مسلح؟!که ما پنجره پوشیدیم و خود را در قلب دیوار استتار کردیمنگریختن ماجرای غریبی بودکه برای بند بند کفش های خود تعریف کردیم وپای خود را بر فرار فشردندنهبایستید ای سنگ پیاده روهابایستیدمن صحنه ی اعدام درخت هایی هستم که به پاییز اعتراف نکردند به هیچ زبان و دندانیحتی به دلار و آذرخش آسمان خراشسکوتدستور زبان ما بود و برهوتدستور دریچه ی چشممن به این برهوت و سکوت در پیشگاه جلال ساعت اعتراف کرده امو به استواری وام و واقعیت فرو ریخته ام در حساب های سمین بانکیجایی روی انگشت خودبرای لوزی یک ابر خالی می کنمآهمن قطره ای از بندر چشم هایی نیستم که قایق هایش به سمت افق کوچ کرده انتشار اسپری خواب آوری را در هوابا کارت شناسایی ناشناسی تعقیب می کنمکه در میان یک خواب به صورت تماشاچیان در تخت خواب پاشیده شدو تو در زیبایی کجا بودی؟!وقتی اشعه دالانی بود پر از آینهدر فردای مناعتراف می کنیم که قانون بدون شکنجه ی برگ اظهارات گلوله شونده ی ما را ننوشتو حباب های شفاف صورتی بهانه ای بودتا در پوسته ی جشن ریسهورم های عکس های پرونده را با اکلیل بپوشانندبارانی که آن روز با همدستی خیابان صندوق های شهر را بی مرور سرقت کردفقط لبخند را در کیسه های زباله به پشت بام های دورتر از دود پرتاب نکردترس را برای ابد در اسکناس کادو کردو به همشهریان بال های قَمَری هدیه داداین تمدید تاریخ عکس که مثل قطاری از بادبادک به هم بافته می شودربطی به نوار فیلم چهره ی من داشتهنگام تماشای موهای توو ربطی به محو شدن در پیچ داستانی که از آغاز هم در چشم پرسویی ادامه نداشت، نداشت؟!آهممکن نیست که گوزن در یک سم چتری را نگه داشته باشدو در سم دیگر راز بارش برگ را پنهان کرده باشدما را فلوتی قربانی کرد که خطوط لب های چوپان را به آسانی می خواندو مشق های دبستانی ما را نهصدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهSun, 03 Oct 2021 01:43:50 +0330https://virgool.ir/@s.ansari.poet/پادری-qzrktdtsa7yrبر سر خود بیایید کلاهی بگذاریمما که چوب لباسی این خانه ی بی در و دروازه ایمو پنجره ای رو به قفلبام ها از تفسیر شدن با ابر و سایهلبریز از سکوت و برق اندو سنگینی بی نوشته ی برف راکامیون ها بر شیشه از عمق راه به جای مدرک شب با خود آورده اندجاده، جاده ی جا عوض کردن رو در روی فلش استو ترک برداشتن آینهلبه ی سن رابه ما نزدیک و نزدیک تر می کندتا همین جا که تئاتراز خطوط چهره ی ما دیالوگ می خواند و بازی می کند و می بازدبه میمآهزمان بهترین تمرین دهنده ی ترتیب نت های صورت استو بدترین مربی رقص با پیچکدرخت باشیم یا نهدرست در لحظه ی عکس و مکثِ تعظیم به تماشاچیان خشک شده ایمو اکنونمیزی هستیمکه از شرق تا غرب بر آن گفتگو می کنندبر سر حدود صندلی های ماو چرا؟!پس اجازه بدهیدشما را به خودم معرفی کنمپیش از آن که در مهمانی ماسک های یکدیگر را برداریمو در هر دو سوآدم برفی های مومیایی شده ای باشیمبا دهانیدر حال حک هیروگلیفبر آااااهصدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهThu, 30 Sep 2021 15:42:28 +0330https://virgool.ir/@s.ansari.poet/دالان-qgvlvhzngkcvبهار صورتی از آینه دست تکان می داد و شکوفه های آفتابی گونه با عطر همین نژادبه سیاره های رویایی آبی رنگ می رفتسلام به انسان های فضاییآن هایی که دقیقا شکل را از آینه ربوده اند و از ابروهای خود آویزان کرده اندآن ها می آیند و دروغ های باغ انگورحبابحباببه سوی آسمان پرواز می کندچگونه می شود به یک ماهی گفت که این سقف چوبی قایقی است که تمام رودخانه را تفسیر نمی کنداین رودخانه است که قایق را از سایه ای به سایه ای گلدان می کندکنار پنجرهسلام به انسان های فضایی به آن هایی که در شش بعد زندگی می کنند و آب شش های هشت بعدی رااز o و o و oپُر نمی کنند و پَر نمی دهندبه سوی چشم های شما کدام تصویر با عجله می دود؟یک روز صبح به این مسئلهو کهکشانی در جلد یک تخم مرغ فکر کنیدآیا خورشید روزی پرنده و پرنده خواهد شد و از ما جز آهک های منتشر برفی باقی نخواهد ماند؟!کدام گونهبا کدام نژادرد پایش بر هوا پروانه هایی است که می بینیم؟صدرالدین انصاری زادهصدرالدین انصاری زادهWed, 29 Sep 2021 14:42:58 +0330