https://virgool.ir/feed/@rozhan.kmfa2026-11-11 17:00:07https://files.virgool.ir/upload/users/532328/avatar/LbyXjh.jpeghttps://virgool.ir/@rozhan.kmhttps://virgool.ir/@rozhan.km/زن-جوان-امیدوار-کننده-t6f9hjw2optfاخیرا فیلم Promising young woman 2020 را دیدم. مثل این داستان خیلی شبیه به زندگی آدمهاست قبلا ممکن است شنیده باشیم یا مستقیم دیده باشیم برای کسی اتفاق بیفتد ومورد سو استفاده ای قرار بگیرد و چند قدم آن طرف تر دیگران آزار دیده را تمسخر، محکوم، سرزنش کنند یا در نهایت بی تفاوت از کنارش رد شوند.به نظرم این فیلم به خوبی توانست فرهنگ تجاوز را به تصویر بکشد. در جایی فیلم نشان می دهد که زنانی، دختر آزار دیده را فقط بخاطر اینکه حقیقت را به طور کامل نمی دانند امتیاز شک را به آزارگر می دهند، که ألبته این در جامعه ما هم کم نیست، تا چندسال قبل حتی خندیدن دختر در خیابان یا فقط دختر بودن با هر پوششی دلیلی بر تبرعه متجاوز بود وباعث طرد وسرزنش دختران آزاردیده از طرف زنان دیگر و خانواده آنها بود. که البته شدیدتر آن در بعضی شهرهای کشور به صورت قتلهای ناموسی مشهود است.در فیلم داستان دو دختر را روایت می کند که پس از اتفاقی ناگوار حیات یکی از دختران تمام و زندگی عادی دختر دیگر متوقف می شود. و در مقابل گروه پسران بدون هیچ تغییری روند موفقیت و زندگی بی ملالشان ادامه می یابد و بعد از یادآوری آن اتفاق هزاران دلیل برای توجیه کار خود دارند. قانون هم به راحتی راه های گریز آنها را فراهم کرده است.گاهی قانون، زنان، مردان، خانواده ها و ساختارهای جامعه همه دست به دست هم می دهند که زنی یا کودکدختر یا پسری هیچ توانی در برابر آزارگر نداشته باشند و خشم و نفرت خود را همیشه سرکوب کنند و احساس عجز داشته باشد.کاش راهی برای حل درک این مساله وجود داشته باشد بجز اینکه در این شرایط قرار بگیریم و اقدامی برای توقف آزارگران انجام دهیم.روزهاروزهاSat, 23 Jan 2021 03:34:39 +0330https://virgool.ir/@rozhan.km/کودکی-ما-چگونه-گذشت-cr3scocewf3iچند شب پیش انیمیشن onward را دیدم. به عنوان یک بزرگسال خیلی برام جالب بود. جمله کلیدی داستانش این بود که « معجزه در درون توست؛ باورش کن و به وجود بیارش» خیلی زیبا و ملموس برای مخاطب کودک و نوجوان نشان میداد. بعد از دیدن انیمیشن فکر کردم که چقدر زیاد تفاوت جوامع مرتبط هست با طرز تفکر آدمها که از کودکی نهادینه می شود؛ جایی به انسانها از ابتدا یاد داده میشه که خودت هستی و خودت؛ مشکلاتت از خودت میاد و مسؤولیت برطرف کردنش هم بر عهده خودت هست و خودت را باور داشته باش چون میتونی مشکلات را حل کنی و باعث نجات خودت و دیگران شوی. در یک جای دیگر اول از همه گفته میشود که مشکلات آزمون هایی هستند که برای سنجش بندگی تو طراحی شدند و برای اینکه به وجود بالاتر از خودت پی ببری و برای رفع کمبودها از او بخواهی؛ اگر حل مشکل به صلاح تو نباشد به تو نمی دهد و اگر به صلاح تو باشه در زمان و مکانی که او میداند به صلاحت هست و خودت نمیدانی آن را به می دهد. گندم ز گندم بروید جو ز جو؛ این که امروز چه جوامعی در هر نقطه زمین وجود دارند و کدامیک جوامع موفق تری هستند و کدام یک دیندارتر کدام فقیر یا غنی زیاد قابل سنجش نیست مگر اینکه تعریف از هر مفهومی شفاف ارایه بشود ؛ اما مطمعنا جوامع هرچه که هستند ارتباط مستقیمی با آموزه های کودکی و نوجوانی افراد جامعه دارند؛ میزان عملگر بودن انسانها و تلاششان برای حل مساله همه از کودکی آغاز میشه؛ یکی از کودکی مسوول زندگی خود و جامعه بودن را یاد می گیرد و دیگری با اعتماد به نفس ریشه کن شده و سر تسلیم در برابر فجایع اجتماعش فرود میاورد و در انتظار دست روی دست می گذارد و قدم از قدم بر نمی دارد.کمی فکر کنیم به کودکی خودمان و به مفاهیمی که با آنها بزرگ شدیم. ممکن است تا بزرگسالی از اعتماد به نفس فقط معنی لغوی آن را می دانستیم؛ خودمان را باور کنیم معجزه در درون ماست.روزهاروزهاSat, 16 Jan 2021 02:00:18 +0330