https://virgool.ir/feed/@rozanemehrarvinfa2026-11-12 05:25:27https://files.virgool.ir/upload/users/309176/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@rozanemehrarvinhttps://virgool.ir/@rozanemehrarvin/یادداشتی-برای-خودم-hgnoy79ctf2rآرام باش، زندگی آن‌قدر جدی نیست، که بخاطرش بگذاری گلدان احساست به زمین بیفتد... آهسته قدم بردار، عشق را به سر منزلش برسان، کمی بنشین و چایی بنوش، بخار را از پنجره‌ی دل‌ات پاک کن و لحظه‌ای در درونت غرق شو.. . چه میبینی؟.. دلت گرفت؟.. . تو دلت نمی‌گیرد، تو دلت هیچ‌وقت نمی‌گیرد.. مگر از حجمه‌ای که از خودت در درون خودت انباشته‌ای.. . خودت را زندانی نکن.. خودت را در خودت زندانی نکن.. . گاه بگذار همچون ((اناری که از سر دلتنگی بر سر شاخه‌ای می‌ترکد)) تو نیز تمام بغض‌هایت را بترکانی...دوستی می‌گفت: ((گاه باید تمام زندگی را رها کرد و فقط به دنبال هوای خوب و شاخه‌ای محکم بود.. شاخه‌ای آنقدر محکم و امن که فقط خودت می‌دانی...)).خودت را زندانی نکن..خودت را در خودت زندانی نکن...آرام باش، زندگی به نفس‌های تو، به صدای لبخند تو، به هزار آرزوی مانده در دلت نیاز دارد...انار باش...اناری رها بر سرِ شاخه‌ای محکم..Instagram: rozane_mehr_arvin Instagram: pourhoseini95_روزنه مهر آروینروزنه مهر آروینSat, 17 Oct 2020 10:12:53 +0330https://virgool.ir/@rozanemehrarvin/آینده-را-باید-ساخت-trwtukgphligدر هر سرزمینی آدم‌های کوچکی زندگی می‌کنند که حال دل‌شان خوب است.. آدم‌های کوچکی که نداشتن‌های بزرگ‌شان را به دل‌خوشی‌های کوچک‌شان، می‌فروشند..آدم‌های کوچکی که هنوز با طعم شیرین یک آب‌نبات درجه سه مست می‌شوند و هنوز با دیدنِ تک گُلِ روییده در گوشه‌ی خیابان چشمان‌شان برق می‌زندآدم‌های کوچکی که شب‌ها در خانه‌ای نقاشی شده بر کف زمین کز می‌کنند و با رویای تختی گرم و عروسکی نرم در آغوش‌شان بخواب می‌روند..آدم‌های کوچکی که دست‌های زمخت و پاهای ترک خورده‌شان، ذره‌ای از شیرینیِ لبخندشان کم نمی‌کند..آدم‌های کوچکی که نمی‌دانم... واقعا نمی‌دانم، مهربانی را از لای کدام کتابِ نداشته.. زندگی را از دل کدام خانه‌ی گرم.. لبخند را از نگاه آرام کدام پدر و مادر یاد گرفته‌اند که این‌چنین بی‌مهابا قدم برمی‌دارند... آدم‌های کوچکی که دلِ بزرگی دارند و در نگاه‌شان یک مرد و زن شجاع زندگی می‌کند..تو می‌گویی: کودک کار؟ کودک بد سرپرست؟ کودک بی سرپرست؟ و.... من می‌گویم: بزرگ انسان‌هایی که جسم‌شان در پس هیاهوی دنیا، نحیف و نحیف‌تر می‌شود، اما روح‌شان به وسعتِ سیاره‌ی قابل سکونتی است که فهم زندگی در آن موج می‌زند..و ما... کاش به جای عکاسی هنری از آدم‌های کوچک سرزمین‌مان، همچون معرفتِ حاجی فیروزِ شب‌های عید که از پایین‌ترین نقطه‌ی شهر به بالاترین نقطه‌ی شهری می‌رود که دنیا دنیا با او بیگانه است، ما هم گاهی جشن‌مان را در آخرین نقطه‌ی شهر، جایی که آدم‌های کوچکی با نگاه مردانه و زنانه‌ی خود به تماشا نشسته‌اند و شاید دنیا دنیا با آن‌ها بیگانه‌ایم، برپا کنیم... هفته جهانی کودک، بر شما صاحبان سیاره‌ی زندگی مبارک..?Instagram: @rozane_mehr_arvinروزنه مهر آروینروزنه مهر آروینSun, 11 Oct 2020 12:22:59 +0330