https://virgool.ir/feed/@rostamir7700fa2026-11-11 20:03:06https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@rostamir7700https://virgool.ir/@rostamir7700/رنگ-gxopiwcqodsvخورشید چهره به چهره ی کوهستان های بلند می ایستد؛ طلوع می کند و به سبزه هایِ رویِ گونه یِ کوه عشق می بخشد و گیتی را رنگارنگ می کند.و این نازکیِ نور میان اَبرهای سفید رنگی که با خورشید رنگ می شوند مرا یاد غرق شدگی می اندازد.غرقِ در آسمان؛ یک مرگ سفید رنگی با طعم خوشحالی.هزاران رنگ از بی رنگی چشمان معصوم تو می تراود.چشمان تو قمر من است، شب و روزم را می سازد.نور زندگی بخش تو در شَبنم روشن تر است.وجودم را سبز و قلبم را آبی می کند.من زمینم، تو خورشید. من زمینم، تو ماه. من زمینم، تو زمین.من تورا با نام خودم صدا می زنم. ای زمین.تو مرا با نام خودت صدا بزن. ای خورشید و ماه.نقشِ صدایِ نَقاش میان نقاشی های مُنَقَش شده به رنگ و نور فریاد می زند :آی قلب آبیآی وجود سبزآی چشمان بی رنگآی رنگارنگ های رنگ رنگبا چشمان او زنده باشید؛ تپندهبا چشمان او روشن باشید؛ تلألو واربا چشمان او چشم باشید؛ بی رنگِ رنگ بخشبا چشمان او ستاره باشید؛ مرده ی پرنوربا چشمان او زندگی باشید؛ زورق به گِل نشستهزورقی در گل سرشت پاک آدمیگِلی به رنگ دانه ی سفیدسفید مردن از غرق در اَبرهای همنشین گِلگِلِ اَبریگِلِ فریاد شده اَز نقاشی نقاش من .reza rostamireza rostamiSun, 27 Nov 2022 15:19:59 +0330