https://virgool.ir/feed/@rostam.pilfa2026-11-12 16:33:45https://files.virgool.ir/upload/users/118159/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@rostam.pilhttps://virgool.ir/@rostam.pil/راه-های-قطعی-شکست-یک-تیم-vh7wwftjhqv0اساس تیم رو پایه ریزی کردم و با دعوت از افراد درست و نادرست کار رو شروع کردیم، چند ایده رو استارت زدیم، پروژه از توان ما بیشتر بود، بصورت مقطعی چند موفقیت بدست آوردیم ولی حجم کارِ ایده نهایی از دانش ما خیلی بیشتر بود و عملا درکی از خیلی قسمت ها نداشتیم، با فشار زیاد و درگیری های داخلی به سمت هدف حرکت میکردیم تا اینکه یجا بریدیم و تصمیم گرفتیم بریزیم دور هار کاری که کردیم رو، بعنوان لیدر هدفم این بود که تیم رو درگیر نگه دارم ولی مسیر درستی رو انتخاب نکرده بودم و میخواستم چرخ رو از اول اختراع کنم، فکر میکردم میتونم، دنبال یه محصول درجه یک بودم ولی نهایتا شکست تنها چیزی بود که برامون موند.به اون روز ها که نگاه میکنم میبینم اگر اون مسیر رو نمیرفتیم از نظر فنی خیلی از چیزهایی که الان بابتشون حقوق میگرم رو نمیدونستم و تجربه اون اشتباه برام گرون تموم نشد اما اتفاقات جالبی که بعدا برای ما افتاد خیلی دردآور بود. من مسئولیت اشتباهاتی که انجام داده بودم رو قبول کردم و سعی کردم مسیر رو اصلاح کنم، تیم رو از پروژه های بلند پروازانه خارج کردم و روی توانایی هامون برنامه ریزی کردم، شروع به تولید هسته های نرم افزاری ای کردیم و مشتری قبول کردیم که نهایتا باعث شد تیم از نظر مالی از تنگنا خارج بشه ولی تیم حوصلش سر رفته بود مدیریت یک عنصر شکست خورده رو نمیخواست، چند مرحله سعی کردم کنترل شرایط از دستم خارج نشه ولی داشتم بجای لیدر حکم دیکتاتور پیدا میکردم، توی شرایطی بودم که حس میکردم مسیر درست رو پیدا کردم ولی دیگه کسی علاقه نداره مسیر رو باهام بیاد، کاری که میتونستم بکنم این بود که تیم رو ری ارنج کنم تا قدرت رو حفظ کنم ولی خلاف عقایدم بود در نتیجه بصورت تدریجی از سیستم تصمیم گیری خارج شدم، تیم عملا به من به چشم یک احمق شکست خورده که نمیخواد با شرایط کنار بیاد نگاه میکنه و این برای منی که تمام اهدافم رو روی تیم متمرکز کردم دردآوره.کار به جایی رسید که بهم تهمت های ناراحت کننده ای هم زده شد مثل بزرگترین خطر برای موجودیت تیم و یا کاتالیزور عمیق شدن شکاف بین نیروهای قدیمی و جدید و خائن حتی، چیزی که برای من مهمه منافع و بالا بردن سطح درآمد تیمیه که براش ارزش قائلم و بخاطرش پیشنهاد های مالی و کاری خیلی خوبی رو رد کردم.حقیقتا دیگه تحملم تموم شده و تیمم رو توی یک باتلاق میبینم که حاشیه امنش رو نمیخواد ترک کنه و همیشه نسبت به همه چیز هم طلبکاره، با وجود علاقم بهش ولی تا 1 ماه دیگه بیشتر تحملش نمیکنم و چیزی که خودم شروع کردم رو بعد از تقریبا 3 سال کنار میذارم، این متن تا اینجا نتیجه چند تصمیم اشتباه بوده و حالا میخوام اون تصمیم ها رو تیتروار بگم که اگر مثل من هستید مسیر دیگه ای رو امتحان کنید.یک تیم مجموعه از آدم های مختلفه، ولی فقط یک لیدر نیاز داره، مملکت هزار پادشاه درست نکنید. اگر نمیتونید منابع مالی یک تیم رو تامین کنید با دخیل کردن نظر اکثریت بعنوان سهام دار بعد یه مدت کنار گذاشته میشید و تیم وارد یه چرخه باطل میشه.هیچ وقت ساز و کاری به تیم حاکم نکنید که بالا دستیتون، زیر دستتون هم باشه( یه تیم 10 نفره 5 تا مدیر لازم نداره)دنبال ساخت عناوین برای هر چیزی نباشید، اگر به سرباز از همون اول حکم سرهنگ بدی دیگه نمیتونی حریفش بشی(برای خودشم خوب نیست چون قبول نمیکنه خارج از این مجموعه سربازه)توی کار معیار سختگیرانه نداشته باشید و فقط روی رسیدن به هدف تمرکز کنید(چرخ رو از اول ساختن فقط زمان شما رو نابود میکنه، حتی اگر توانش رو داشته باشید)شاید بعدا ابعاد بیشتری رو باز کنم ولی تا اینجا رو اگر به متن دقت کنید حداقل از راه های جدید تری شکست میخوریدrostam pilrostam pilWed, 08 Jan 2020 04:28:01 +0330