<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Rosa</title><link>https://virgool.ir/feed/@rosataheri</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:14:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/484332/avatar/avatar.png</url><title>Rosa</title><link>https://virgool.ir/@rosataheri</link></image><item><title>تارهای عنکبوتی دوست داشتنی رفیق من</title><link>https://virgool.ir/@rosataheri/تارهای-عنکبوتی-دوست-داشتنی-رفیق-من-t5ssrgxuwk1e</link><description>۵ سالی هست که s8 رو دارم و همه جوره عاشقش بودم ! میدونی بیشتر از خیلی از رفیقام و اطرافیانم همراهم بوده . هروقت دیگه کم میوردم به اون پناه میبردم و اون دست منو میگرفت و از اون پیله ای که به خودم گرفته بودم خارج میکرد . من باهاش به همه جای دنیای اطرافم سفر میکردم و اون همه ی اون کمبودایی رو که تو محیط زندگیم حس میکردم و همه ی اون تنهاییام رو التیام میبخشید . وقتی بودش دیگه احساس تنهایی نداشتم . هیچ وقت تصورشو نمیکردم که بتونم به این گوشی عزیز دل که تنها رفیق این دوران کروناییم و تنها دلیلیه که هنوز خوشحالم بتونم آسیبی بزنم... اما متاسفانه اون روز رسید و یکی از روزایی که از ته دل خوشحال و امیدوار بودم ناگهانی گوشی افتاد و صفحه اش شکست . همونطور که میدونید تو این دوران وضعیت اقتصادی خیلیا اونقدر ها خوب نیست و ما هم از این شرایط در امان نیستیم . اون روز وقتی صفحه گوشیم رو دیدم که خرد شده بود کل دنیا روی سرم خراب شد . فکرش رو بکن ! تنها دوستت که الان هم تو این شرایط برای مدرسه و درسها و تفریح و ورزش و همه چی بی نهایت بهش احتیاج داری اینجوری یهو بدون هیچ دلیلی و بدون هیچ خبری ، ضربه ببینه و دیگه مث قبل نباشه... اون روز خیلی خیلی ناراحت بودم و کل روز نتونستم هیچکاری کنم ‌.میدونی دغدغه ی اصلی من مسئله مالیش بود اینکه خونوادم در شرایط خرید یکی دیگه یا تعمیر این یکی با این همه هزینه نیستن . و اینکه این گوشی دیگه تولید نمیشه و من نمیتونم یکی دیگه ازش تهیه کنم و قیمت بقیه موارد دلخواه من هم بی نهایت زیاد اند برای من و خونواده ام.پس مجبور شدم باهاش بسازم . بلاخره آدم وقتی رفیقش ضربه میخوره که نباید تنهاش بزاره... این روزا درس هام رو مجبورم از پشت نمای شکسته ای بخوانم که هر بار که به اون نگاه میکنم دلم میخواهد از ته ته دلم زار بزنم اما خب باز هم همه جوره دوستش دارم . شبیه تار عنکبوت شده است و من هم که عنکبوت هارا دوست دارم.البته در واقع راه دیگه ای ندارم.اما خب مادرم به من قول داده در اولین فرصت سال دیگه هنگام قبول شدنم داخل یه دانشگاه خوب برای من یک گوشی دیگر تهیه میکند پس من تا آن موقع این رفیق صمیمی قدیمی و داغ دیده رو نگه میدارم و باهم به سراغ سفرهای متعدد و روزای خوش بعدی میریم ...این روزها شریک خرید هایم و خنده ها و گریه هایم شده است . زندگی را برایم آسان کرده . کمک میکند احساس نزدیکی در دوری نسبت به کسانی که دوستشان دارم و ازم من فاصله دارند داشته باشم. از ته دل منتظر روزی هستم که امکان خرید یک رفیق دیگر داشته باشم که ترک های روی صفحش من را اینگونه ناراحت نکند ولی این را هم همه جوره دوست دارم ...</description><category>Rosa</category><author>Rosa</author><pubDate>Mon, 21 Dec 2020 00:44:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>