https://virgool.ir/feed/@roozbeh.khanjanifa2026-11-12 06:15:24https://files.virgool.ir/upload/users/1354506/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@roozbeh.khanjanihttps://virgool.ir/@roozbeh.khanjani/فارکس-بدون-سانسور-قبل-از-شروع-معاملات-واقعی-لطفا-این-مطلب-را-بخوانید-fjqftdmohsfzاز دید بسیاری از مردم معامله‌گری در فارکس ساده‌ترین روش برای ثروتمند شدن است؛ این درست همان چیزی است که ما در شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌ها و سایر پلتفرم‌های ارتباطی می‌بینیم و می‌شنویم. اما پشت این سیمای زیبا و اغوا کننده، باطنی زشت وجود دارد که معمولا اشاره‌ای به آن در صحبت‌های روزمره نیست. ما معمولا افراد موفق در بازار فارکس را می‌بینیم، اما هزاران و میلیون‌ها انسان شکست خورده در بازار را که سرمایه‌ خود را از دست داده‌اند، از نظر ما غایب مانده‌اند.آنچه در این مقاله می‌خوانید ممکن است شما را شوکه کند؛ ممکن است این دقیقا چیزی نباشد که “انتظار” داشتید در مورد معامله‌گری در بازار فارکس بشنوید. این سخنان حتی ممکن است برخی از «اساتید» فعال در این صنعت و رسانه‌ها را عصبانی کند، چرا که آنچه در ادامه می‌بینید حقیقتی بدون فیلتر و دستکاری نشده در مورد صنعت فارکس است که قبل از وارد شدن به آن باید بدانید.اگر نمی‌خواهید سرنوشتی مانند هزاران معامله‌گر تازه‌کار دیگری داشته باشید که پیش از شما در بازار شکست خوردند و لابلای چرخ‌دنده‌های صنعت پر زرق‌وبرق فارکس له شدند، به خواندن ادامه دهید. در غیر این صورت، بهتر است قید این مقاله را بزنید.رسانه‌های آنلاین و اطلاعات مبتنی بر تبلیغات پوچ و وعده وعیدها، در واقع «گوشت‌های تازه» (افراد تازه وارد) را وارد صنعت معامله‌گری می‌کنند. بله، شما “گوشت تازه” هستید، اما آنها نمی‌خواهند شما این را بدانید. اساساً صنعت فارکس از شما می‌خواهد که بدون آموزش و بدون این که بدانید چه کاری انجام می‌دهید معامله‌گری را شروع کنید، می‌پرسید چرا؟ چون که آنها می‌دانند این سریع‌ترین راه است که سرمایه شما را از چنگتان بیرون آورند. همه ما در مورد سرمایه‌های برباد رفته بسیاری از معامله‌گران بازارهای مالی نظیر فارکس شنیده‌ایم.اما اشتباه برداشت نکنید، این بدین معنی نیست که نمی‌توانید در معامله‌گری موفق باشید و عملکرد خوبی داشته باشید، اما در این صنعت از شما می‌خواهند از “گله” پیروی کنید و رفتار گله‌ای داشته باشید که مطمئناً این راهنمایی هیچ لطفی در حق شما محسوب نخواهد شد.اگر مشغول خواندن این مقاله هستید، واضح است که به معامله‌گری علاقه دارید اما کمی تحلیلگرتر از بسیاری از افراد هستید و می‌خواهید بدانید که واقعاً در پشت پرده چه اتفاقی در حال رخ دادن است. شما تمایل دارید بدانید سفر معاملاتی خود را چطور شروع کنید و چگونه باید در معامله‌گری پیشرفت کنید. مقاله امروز قصد دارد برخی از افسانه‌ها و تصورات غلط رایج در مورد صنعت فارکس را از بین ببرد و شما را به دانشی که برای تصمیم‌گیری عاقلانه و یافتن مسیر موفقیت در معامله‌گری نیاز دارید، مجهز کند.واقعیت نحوه عملکرد صنعت معامله‌گری فارکسدر اینجا به نسخه صریح و بی پرده فارکس که نمی‌توانید آن را در جای دیگری بشنوید یا ببینید، می‌پردازیم.احتمالاً این را نمی‌دانید، اما این صنعت طوری طراحی شده که معامله‌گران جدید را تنها با تمرکز بر جنبه‌های مثبت معاملات فارکس و “پولی که می‌توانند به دست آورند” جذب می‌کند. هر چند این مسئله غم‌انگیز است، اما واقعیت دارد.حقیقت این است: وبلاگ‌ها، انجمن‌ها و رسانه‌های مختلف درباره معامله‌گری، همگی باعث ایجاد هیاهو و جو می‌شوند و به طور مستقیم یا غیرمستقیم معامله‌‌گران را در مورد ریسک‌ها و مزایای معاملات فارکس گمراه می‌کنند. در اصل، آنها شما را به «مسلخی»، که بازار فارکس نام دارد، هدایت می‌کنند. بازار و اکثر بروکروها اصلا اهمیتی به ضرر شما نمی‌دهند. ممکن است شما خرد و له شوید ولی آن‌ها پول در می‌آورند. هنگامی که در بروکر خود معامله می‌کنید چه سود و چه ضرر کنید آن‌ها پول در می‌آورند. ممکن است این مسئله را تا به الان نمی‌دانستید. این صنعت پر از بروکرهایی است که می‌خواهند تا حد امکان مشتریان بیشتری برای معامله داشته باشند. آنها واقعاً هیچ اهمیتی نمی‌دهند که شما قبلا آموزش دیده‌اید یا حتی کوچکترین اطلاعی از آنچه در فارکس رخ می‌دهد، دارید یا نه.هرچه شما در مورد معامله‌گری و نحوه معامله کردن دانش کمتری داشته باشید، احتمالاً پول بیشتری را در بازار قمار خواهید کرد که دقیقا همان چیزی است که آنها می‌خواهند. اگر حساب معاملاتی واقعی باز کنید در حالی که آموزش معامله‌گری مناسبی ندیدید، مانند این است که چشم بسته در یک میدان مین قدم بردارید!حتی بسیاری از این رسانه‌ها، وبلاگ‌ها، انجمن‌ها و بروکروها با هم کار می‌کنند و معامله‌گران جدید و ناآگاه را به سمت «مسلخ» هدایت می‌کنند. هر یک از آنها ممکن است سعی کنند جیب شما را در طول مسیر بزنند. چه از طریق این که شما را وادار به پرداخت هزینه برای برخی از خدمات هشدار خبری «پریمیوم» کنند و یا شما را مجاب کنند برای برخی آموزش‌های «به اصطلاح عمیق» هزینه زیادی را پرداخت کنید. به هر طریقی که شده این افراد از شما پول دریافت می‌کنند. این بدین معنی نیست که هیچ کس نباید برای آموزش معامله‌گری پول بگیرد، اما همه چیز باید در حد معقولانه باشد. هیچ دلیلی وجود ندارد که کسی  هزاران دلار برای آموزش یک دوره معامله‌گری هزینه کند یا سعی کند از شما بخواهد هزینه ماهانه بالایی برای برخی از خدمات اشتراکی بپردازید، در حالی که آنها به سادگی می‌توانند به شما آموزش دهند که معامله‌گری را یاد بگیرید و سیگنال‌ها را خودتان پیدا کنید، آن هم با دریافت یک بار شهریه. قبول کنید بین این که با یکبار دریافت شهریه پایین آن هم با نرخ معقول برای کمک کردن به مردم در جهت یادگیری معامله‌گری و سوء استفاده از آن‌ها باهدف دریافت هزاران دلار تفاوتی‌هایی وجود دارد.خیال پردازی نکنید؛ واقع‌بین باشید!اگر امیدها و انتظارات زیادی در مورد معامله‌گری در بازار فارکس دارید ما قصد نداریم آنها را از بین ببریم، فقط می‌خواهیم انتظارات واقع‌بینانه را به شما القا کنیم. به هر حال، زمانی که انتظارات ما با واقعیت تطابق ندارد، آن موقع است که درد عاطفی را تجربه می‌کنیم.احتمالاً قبلاً از سر بدشانسی با وب‌سایت‌هایی که نرم‌افزار معاملاتی خودکار می‌فروشند و ادعا می‌کنند که با خرید و نصب نرم‌افزارشان بازدهی بسیار بالایی خواهید داشت، برخورد کرده‌اید. آن‌ها اغلب سابقه خوبی از تعداد پیپ‌هایی که «سیستم» آن‌ها طی سال‌ها به دست آورده نشان می‌دهند. خوب حدس بزنید ماجرا چیست؟ این چیزها را می توان به راحتی با فتوشاپ ایجاد کرد. همانطور که ادگار آلن پو، نویسنده، شاعر، ویراستار و منتقد ادبی اهلِ بوستون آمریکا ، بیان می‌کند “هر چیزی را که می‌شنوید و نیمی از آنچه را که می‌بینید، باور نکنید.” اگر چیزی آنقدر خوب به نظر می‌رسد که انگار واقعیت ندارد، به احتمال زیاد واقعیت ندارد.حتی در صنعت آموزش نیز بیش از حد مثبت و خوش‌بینانه در مورد بازار فارکس صحبت می‌کنند. آنها واقعاً در مورد ریسک و مشکلات معامله‌گری صحبت نمی‌کنند، بلکه در مورد پاداش‌های بالقوه و سبک زندگی یک معامله‌گر ثروتمند صحبت می‌کنند.اگر افراد فقط در مورد جنبه مثبت معامله‌گری صحبت می‌کنند و در مورد ریسک‌ها اصلا صحبت نمی‌کنند، حرفشان را باور نکنید!اگر افراد تنها در مورد سبک زندگی معامله‌گران و میزان درآمدی که می‌توانید داشته باشید صحبت می‌کنند و در مورد ریسک‌ها مطلبی ارائه نمی‌دهند، حرفشان را باور نکنید!به یاد داشته باشید، آنها از شما می‌خواهند که دید نادرستی از معامله‌گری داشته باشید تا پول خود را دودستی به آنها و به بروکر خود بدهید و شروع به معامله کنید.اعتماد به نفس کاذب را کنار بگذارید!یکی از مشکلات بزرگ برای معامله‌گران مبتدی داشتن اعتماد به نفس کاذب در زمانی است که هنوز تازه کار و (با عرض پوزش!) ساده‌‌لوح هستند. بسیاری از این معامله‌گران تازه کار از حد ضرر استفاده نمی‌کنند و نیمی یا بیشتر حساب خود را به باد می‌دهند. بازار فارکس نسبت به بازار سهام یک بازی کوتاه‌مدت‌تر است، بنابراین باید پارامترهای ریسک را برای جلوگیری از ضررهای بزرگ تنظیم کنید. نمی‌توانید انتظار داشته باشید که وارد معامله شوید و آن را برای همیشه با اهرم ۱:۱۰۰ نگه دارید و هرگز ضرر نکنید.اما باز هم در صنعت فارکس عده‌ای از مسائلی مانند این سوءاستفاده می‌کنند. آنها می‌دانند که معامله‌گران مبتدی پس از چند معامله سودده اعتماد به نفس کاذب خواهند داشت و تمام سود خود و یا مقداری از آن را پس خواهند داد.سعی نکنید خود را متقاعد کنید که واقعاً چیزی در مورد بازار را «با قطعیت» می‌دانید. مدتی زمان نیاز است تا این بازار را بشناسید. بنابراین، هر کاری که انجام می‌دهید خیلی زود عصبانی یا خیلی زود خوشحال نشوید وگرنه تمام پول خود را در بازار فارکس به باد خواهید داد.اعتماد به نفس کاذب معامله‌گران را به انجام کارهای احمقانه مانند ریسک کردن نیمی از حساب خود در «معامله بزرگ بعدی» بدون استفاده از حد ضرر، سوق می‌دهد. این نوع رفتار نیز ناشی از عدم برخورداری از آموزش یا بنیاد ذهنی مناسب است.بسیاری از مردم تصور می‌کنند چون در حرفه‌های دیگر بسیار موفق بوده یا هستند، در معامله‌گری نیز موفق خواهند بود. اما اغلب اینطور نیست. فقط به این دلیل که در بخشی از زندگی موفق هستید بدین معنی نیست که در معامله‌گری نیز به سرعت موفق خواهید شد. بنابراین فقط به این دلیل که در وکالت، پزشکی یا در هر چیز دیگری بسیار موفق هستید مرنکب خطای شناختی نشوید و  احساس اعتماد به نفس کاذب نکنید. معامله‌گری، مانند هر حرفه دیگری، منحنی یادگیری دارد.غرور در مقابل جنونشاید شما یک معامله‌گر باتجربه باشید و شاید قبلاً ۲ تا ۵ سال یا بیشتر معامله کرده باشید، اما هنوز در حال تقلا هستید. اگر در این وضعیت هستید، باید بدانید که ممکن است از نوعی اعتیاد به معامله‌گری رنج ببرید و حتی از این موضوع آگاه نباشید. از خود بپرسید آیا شما یک کار را بارها و بارها در بازار انجام می‌دهید و هر بار ضرر می‌کنید اما چیزی را در مورد خودتان یا استراتژی‌تان تغییر نمی‌دهید؟کسی که برای تغییر بیش از حد مغرور است هرگز یک معامله‌گر موفق نخواهد شد. این گونه افراد ترجیح می‌دهند همین روال فعلی را ادامه دهند و پول خود را از دست بدهند، چرا که احساس امنیت می‌کنند و به راحتی نمی‌پذیرند که نیاز به تغییر دارند. به همین خاطر اساسا برای تغییر تلاش نمی‌کنند.آیا به معامله‌گری اعتیاد دارید؟ آیا انقدر مغرور هستید که استراتژی معامله‌گری یا مدیریت سرمایه خود را تغییر ندهید؟عدم رسیدگی به مشکلاتی مانند این مسئله و عدم تلاش برای پیدا کردن راه حل آن، دلیل بزرگی برای شکست بسیاری از معامله‌گران است. معامله‌گری در واقع یک بازی مداوم آزمون و خطا است. شما هرگز نباید از یادگیری دست بکشید هرگز نباید از تلاش برای رشد به عنوان یک معامله‌گر دست بردارید. اگر متوجه شدید که کارهای یکسانی را انجام می‌دهید و اشتباهات مشابه را بارها و بارها مرتکب می‌شوید، آن را به عنوان نشانه‌ای ناکارآمدی خود و استراتژی خود در نظر گرفته و برای تغییر آماده شوید.برخی از این مشکلات دائمی که معامله‌گران دارند مواردی مانند پرش استراتژی (که در اولین نشانه ضرر از یک استراتژی به استراتژی بعدی می‌پرند)، ریسک مبالغ نامنظم در هر معامله، معامله برای لذت به جای سود، نگرش قماربازانانه، معامله برای هیجان و غیره هستند.همچنین، باید در نظر داشته باشید که اگر مثلاً ۵ سال است که به معامله‌گری مشغول هستید و همچنان پول خود را از دست می‌دهید و ضرر می‌کنید، شاید وقت آن رسیده که از این حرفه خداحافظی کنید. شاید معامله‌گری برای شما مناسب نیست.بنابراین، از خود بپرسید آیا قصد دارید در صف بازنده‌ها بمانید یا قصد دارید کار اشتباهی را که انجام می‌دهید متوقف کنید و شهامت کافی برای تغییر را دارید؟فریب «فرصت بزرگ بعدی» را نخوریدهر چند می‌توان به معامله‌گری تسلط یافت و پول زیادی به دست آورد، اما اگر نحوه درست معامله‌گری را یاد نگیرید و استراتژی معامله‌گری و مدیریت سرمایه خود را آماده نداشته باشید، نیز پول زیادی از دست خواهید داد.مراقب باشید، چرا که مردم گاها وقتی می‌بینند کاری که انجام می‌دهند کارساز و موثر نیست، به دنبال چیز دیگری می‌روند که “ممکن است کارساز” باشد. این نوع رفتار کاملا طبیعی و در ذات انسان است. باید بدانید که هیچ «فرصت بزرگ بعدی»، هیچ سیستم، استراتژی یا «جام مقدسی» وجود ندارد که شما را در بازارها ثروتمند کند.منظور از جام مقدس یا Holy Grail در صنعت معامله‌گری یک استراتژی معاملاتی است که تمام معاملات آن سودآور باشد. تقریبا اکثر معامله‌گرهای مبتدی سال‌های سال به دنبال این جام مقدس می‌گردند اما هیچ‌گاه آن را پیدا نمی‌کنند چراکه همچین چیزی اصلا وجود خارجی ندارد!می‌توانید بر اساس سادگی، منطق و توانایی خواندن دقیق نمودار در بازار معامله کنید. اگر نتوانید نمودار را از چپ به راست بخوانید و در واقع آن را درک و تفسیر کنید، مهم نیست سیستم شما چقدر خوب است یا “استراتژی بزرگ بعدی” چیست چرا که هرگز موفق نخواهید شد.نکته پایانی: مهم نیست چقدر با این بازار آشنایی دارید، بدانید که قبل از شروع معامله‌گری با حساب واقعی، به یادگیری نیاز دارید. اگر کاملا مبتدی هستید، حداقل یک دوره آموزش مقدماتی رایگان فارکس را بگذرانید تا سرنخی از بازار داشته باشید و سپس به سمت یک دوره پیشرفته‌تر با هزینه معقول بروید. به هر حال حتما آموزش اصولی را شروع کنید تا قبل از شروع معامله گری، ایده‌ای از آنچه در واقع اتفاق می‌افتد داشته باشید.لطفا چشم‌بسته وارد مسلخ خود نشوید!منبع: utofxدر صورتی که هرگونه سوالی داشتید، می‌توانید از مشاوره با ما نیز بهره بگیرید.بیشتر بخوانید:چرا باید معامله در فارکس را با حساب دمو شروع کنید؟بهترین کتاب های بازار فارکس که هر معامله گر باید بخواندژورنال معاملاتی چیست و چگونه آن را تهیه کنیم؟چرا نمی‌توانیم از معاملات خود سود مستمر کسب کنیم؟آشنایی با چرخه های بازار و چگونگی استفاده از آن‌ها برای معامله‌گرانمعامله‌گری با اعتماد به نفس در بازار فارکسروزبه خانجانیروزبه خانجانیFri, 03 Jun 2022 19:09:22 +0430https://virgool.ir/@roozbeh.khanjani/مقایسه-عمیق-سازوکار-اجماع-در-بیت-کوین-و-اتریوم-چرا-الگوی-اثبات-سهام-بهتر-از-اثبات-کار-نیست-t8k6thok7fzlجدال درونی میان هواداران بیت کوین و رمزارزهای نسل بعد مثل اتریوم موضوعی نیست که بر کسی پوشیده باشد. شاید از دیدگاه یک سرمایه‌گذار این همه پافشاری مصرانه گروهی تحت عنوان ماکسیمالیست‌های بیت کوین بر یک فناوری نسبتا کهنه (البته کهنه با در نظرگرفتن مقیاس تحولات رخ‌داده در طول یک دهه)، آن هم در برابر موجی عظیم از فناوری‌های نوین بلاکچین با ساختاری بهینه‌تر، سریع‌تر و مقیاس‌پذیرتر، بیشتر به رفتارهای گروه‌های فاناتیسم و متعصب شباهت داشته باشد تا رفتاری واقع‌گرایانه و منطقی. نقدها بر بیت کوین تلخ‌تر از همیشه در جریان است؛ رقبا برای تصاحب سلطه اولین رمزارز جهان دورخیز بلندی کرده‌اند؛  ولی هنوز گروه چشمگیری از صاحب‌نظران بازار رمزارز -و حتی در مقیاس بزرگ‌تر کل بازار سرمایه-همچنان در صف پیروان سرسخت بیت کوین دیده می‌شوند.در این مقاله قصد داریم از دیدگاه لیدن آلدن، تحلیلگر سرشناس کلاس‌های دارایی بازارهای جهانی به بررسی جوانبی از خاستگاه دو سازوکار مهم بپردازیم که اساسا وجه تمایز میان بیت کوین و رقبای سرسخت آن نظیر اتریوم است؛ یعنی تفاوت میان الگوریتم اجماع براساس‌ اثبات کار (PoW) و اثبات سهم (PoS).الگوریتم اجماع براساس‌ اثبات کار چیست؟حتما می‌دانید ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت کوین، این شبکه را در سال 2009 به‌گونه‌ای طراحی کرد که در هر 10 دقیقه، یک بلوک جدید ایجاد شود. این بلوک جدید توسط استخراج‌کننده‌ها (یا ماینرها) ایجاد می‌شوند؛ آنها پیش از آنکه بتوانند یک بلوک معتبر از تراکنش‌های جدید را در شبکه ایجاد کنند، باید با مصرف انرژی برق، یک بازی پازل بر مبنای حدس یک رشته تصادفی را حل کنند. شبکه به‌گونه‌ای طراحی شده که حل این پازل حدود 10 دقیقه طول بکشد و به اولین کسی که بتواند پازل را حل و بلوک را تولید کند، پاداش مشخصی در قالب بیت کوین تعلق می‌گیرد. طبیعی است که هرچه شما دستگاه‌های قدرتمندتر و درنتیجه توان پردازشی بالاتری داشته باشید، شانس شما برای زودتر حل کردن این پازل بیشتر خواهد بود.اینجاست که بازی میان تنظیم سختی شبکه و قدرت استخراج ماینرها شکل می‌گیرد. اگر تعداد ماینرها در شبکه کم باشد،  شبکه خود را به‌طور خودکار حل پازل را ساده‌تر می‌کند تا زمان نهایی برای حل آن و در نتیجه تولید بلوک جدید، همان 10 دقیقه باقی بماند. برعکس، هر چه تعداد ماینرها در شبکه بیشتر شود، شبکه پازل را پیچیده‌تر می‌کند تا از امکان تولید بلوک جدید در بازه زمانی کمتر از 10 دقیقه جلوگیری کند. این تمام راهکار خالق بیت کوین برای کنترل سرعت ثبت تراکنش‌ها و همچنین سرعت توزیع کوین‌های جدید میان استخراج‌کنندگان است.حال اگر یک ماینر یک بلوک نامعتبر تولید کند، این بلوک به صورت طبیعی توسط سایر اعضای شبکه تایید نمی‌شود و در نهایت نادیده گرفته خواهد شد. اگر هم دو ماینر به صورت همزمان یک بلوک معتبر را تولید کنند، برنده کسی خواهد بود که بلوک تازه‌اش زودتر توسط سایر اعضای شبکه دیده و تایید شود. به عبارت دیگر معیار اعتبارسنجی همواره زنجیره بلوکی است که بیشترین طول ممکن را دارد و آن زنجیره است که در نهایت ادامه خواهد یافت.این همان سازوکاری است که ما تحت عنوان «اثبات کار» می‌شناسیم؛ میلیون‌ها دستگاه پردازشگر از طریق مصرف انرژی (و انجام کار) به رقابت برای حل یک پازل رمزنگاری‌شده می‌پردازند تا بتوانند یک بلوک حاوی تراکنش‌های اخیر را به بلاکچین اضافه کنند. بزرگترین زنجیره یعنی زنجیره‌ای که بیشترین کار برای آن صورت گرفته است و توانسته تایید اکثر نودهای شبکه را به دست آورد. در نگاه نخست، این به منزله نوعی اتلاف انرژی است؛ اما همانطور که در ادامه توضیح خواهیم داد این همان چیزی است که کل سیستم پرداخت را غیرمتمرکز نگه داشته اشت.هرچه انرژی مصرفی شبکه بیت کوین بیشتر شود، امنیت تراکنش‌های اخیر انجام شده در آن نیز در برابر حملات گوناگون (نظیر حمله 51 درصد) بیشتر خواهد بود. این نوع حمله می‌تواند بلای جان بسیاری از شبکه‌های ضعیف دیگر با ساختار کپی‌برداری‌شده از بیت کوین (مثل بیت کوین کش و بیت کوین اس وی) باشد. در این سناریو، حمله‌کننده کنترل 51 درصد از کل ظرفیت پردازش شبکه را در اختیار می‌گیرد و یک بلوک دستکاری‌شده ایجاد می‌کند. چنین اتفاقی به معنای سرقت دارایی کاربران و زیر سوال رفتن اعتبار کل بلاکچین خواهد بود.یکی از علل شکست پروژه‌های کپی برداری شده از بیت کوین نیز همین موضوع است. شما اگر حتی بتوانید کل نرم‌افزار بیت کوین را کپی و از نو اجرا کنید، باز هم بعید است که بتوانید میلیون‌ها ماینر در سراسر جهان را متقاعد کنید که امنیت شبکه جدید شما را تضمین کنند. این قضیه برای نودهای بی‌شمار و جمعیت انبوه توسعه‌دهندگان فعال در شبکه بیت کوین نیز صادق است. در واقع، تلاش برای کپی‌سازی بیت کوین مشابه آن است که بخواهید محتوای وبسایتی مانند ویکیپدیا را روی وبسایت خودتان کپی کنید. شاید از لحاظ فنی چنین چیزی ممکن باشد؛ اما جذب ترافیکی به اندازه وبسایت ویکیپدیا برایتان تقریبا غیرممکن خواهد بود. چراکه شما عملا نمی‌توانید محتوای میلیون‌ها سایت دیگر را طوری تغییر دهید تا در لینک‌هایشان به جای ویکیپدیا به سایت شما ارجاع کنند و همچنین نخواهید توانست همه این توسعه‌دهندگان داوطلب را  متقاعد کنید از این پس، شروع به بروزرسانی محتوای وبسایت شما کنند. این قضیه هنگام کپی پلتفرم‌هایی نظیر توئیتر نیز صادق است. شاید بتوانید ظاهر کار را مشابه توئیتر از کار در آورید؛ اما دیگر خبری از میلیون‌ها کاربر و توسعه‌دهنده فعال نخواهد بود.الگوریتم اجماع براساس‌ اثبات سهام چیست؟در سیستم مبتنی بر اثبات سهام، دارندگان یک رمزارز، کوین‌های خود را در شبکه قفل (یا به اصطلاح دقیق‌تر استیک) می‌کنند و بدین ترتیب، هم حق رای روی بلاکچین مربوط به آن رمزارز را کسب می‌کنند و هم از طریق ایجاد بلوک‌های جدید می‌توانند کوین‌های بیشتری پاداش بگیرند. بنابراین در این سازوکار، به جای مصرف انرژی و انجام کار، افراد می‌توانند تنها از طریق استیک کوین‌های خود اقدام به تولید بلوک کنند.با این حال، پیاده‌سازی این سازوکار با پیچیدگی‌هایی همراه است. در سازوکار اثبات کار همه چیز ساده به نظر می‌رسد؛ چون در آن، نیازی به مجازات ماینرهای متخلفی نیست که اقدام به اعتبارسنجی بلاکچین‌های اشتباه و در نتیجه تولید بلوک‌های نامعتبر می‌کنند. مجازات در نظرگرفته شده در الگوی اثبات کار همان هزینه انرژی برق مازادی است که ماینر متخلف صرف تولید آن بلوک‌های نامعتبر کرده است؛ در حالی که این بلوک‌ها توسط سایر ماینرها و نودهای شبکه رد می‌شود و در نتیجه راهی در بلاکچین اصلی نخواهند یافت. بنابراین چنین تلاش‌هایی دستاوردی جز اتلاف سرمایه در پی نخواهد داشت. همین هزینه صرف انرژی باعث می‌شود یک ارتباط ملموس بین بلاکچین و منابع دنیای واقعی شکل بگیرد.اما چنین موضوعی در مورد سیستم‌های مبنی بر اثبات سهام صادق نیست. در این سیستم‌ها هیچگونه ارتباطی با منابع دنیای واقعی وجود ندارد. پس باید راهی دیگر برای مجازات استیک‌کنندگان متخلفی در نظر گرفت که عمدا اقدام به رای‌دهی به بلاکچین‌های نادرست می‌کنند. هیمن مشکلات باعث شد که مهاجرت بلاچین اتریوم از الگوی اثبات کار به الگوی اثبات سهام پنج سال بیشتر از پیش‌بینی‌ اولیه طول بکشد و علی رغم دستاوردهای به دست آمده، همچنان این سازوکار تا رسیده به بلوغ نهایی خود فاصله داشته باشد. در این نوع شبکه‌ها ریسک حملاتی جدیدی وجود دارد که پیش‌تر برای شبکه‌های مبنی بر اثبات کار موضوعیت نداشت و حل چنین چالش‌هایی یعنی نیاز به چند صد هزار خط کد برنامه‌نویسی بیشتر.از دیدگاه بن ادینگتون (از توسعه‌دهندگان شبکه اتریوم) چالش اولیه این است که تولید بلوک‌های جدید هزینه‌ای در بر ندارد و یک تولیدکننده بلوک در تئوری می‌تواند همزمان چندین و چند بلوک مشابه را به شبکه معرفی کند بدون آنکه عملا راهی برای تشخیص بلوک صحیح وجود داشته باشد. این یک ریسک جدی تلقی می‌شد که می‌توانست کل شبکه را چندپاره کند. برای حل این مشکل، راهکاری با نام اسلشینگ (Slashing) پیشنهاد شد. بدین ترتیب چنانچه شبکه متوجه تخلف یک اعتبارسنج در تولید همزمان بلوک‌های جعلی شود، بخشی از دارایی استیک شده از سوی آن اعتبارسنج متخلف مصادره شده و وی از شبکه اخراج می‌شود.  همین اخراج متخلفین از شبکه اثبات سهام می‌تواند یک مزیت نسبت به شبکه اثبات کار تلقی شود. چراکه در شبکه بیت کوین یک متخلف می‌تواند بارها و بارها دست به حمله 51 درصد علیه شبکه بزند؛ اما در شبکه جدید اتریوم، متخلفین برای همیشه از شبکه اخراج می‌شوند و فرصت دوباره‌ای برایشان در کار نخواهد بود.اما این تمام ماجرا نیست. راه‌های دیگری برای دستکاری شبکه قابل‌تصور است. فرض کنید که یک حمله‌کننده در زمانی حول و حوش زمان تولید بلوک جنسیس (اولین بلوک تولید شده در بلاکچین) به میزان 1 درصد از کل کوین‌های موجود  در آن زمان را داشته باشد. این حمله‌کننده می‌تواند شروع به تولید بلاکچین مخصوص خود از همان ابتدا کند ؛ بدین ترتیب وی می‌تواند با سرعتی 100 برابر فرایند تولید بلوک را پیش ببرد و چه بسا یک بلاکچین طولانی‌تر از بلاکچین اصلی تولید کند. این مفهومی است که تحت عنوان حملات long-range شناخته می‌شود. یکی از راهکارهای مقابله با این حملات ایده weak subjectivity است که بنابر آن تعدادی نقاط چک پوینت در بلاکچین تعریف می‌شود. این نقاط در واقع ایستگاه‌هایی هستند که در آن زمان‌ ما از سلامت بلاکچین مطمئن بوده‌ایم و می‌توانند به عنوان مرجع تشخیص بلاکچین صحیح مورد استفاده قرار گیرند. هرچند این فرایند از طریق یک مکانیزم خودکار پیاده‌سازی می‌شود؛ اما اساسا با یک ایدئولوژی مهم در فلسفه بیت کوین متناقض است: دیگر افراد نمی‌توانند تاریخچه بلاکچین را از بلوک جنسیس تا زمان حال به صورت مستقل (و بدون نیاز به اعتماد به دیگران) رصد و اعتبارسنجی کنند. انجام چنین فرایندی در الگوی اثبات کار تقریبا غیرممکن است و این بهایی است که شبکه در ازای امنیت در برابر حملات پرداخت خواهد کرد.در کنار معضل پیچیدگی بیشتر، حملات جدید و نیاز به اعتماد به دیگران نکته‌ای که شاید از همه بیشتر آزاردهنده به نظر می‌‌آید  این است که الگوی اثبات سهام به صورت خودکار راه را برای تمرکزگرایی بیشتردر شبکه باز می‌کند. اما چگونه؟در سیستم‌های مبنی بر اثبات سهام، هرچه تعداد کوین شما بیشتر باشد، قدرت رای‌دهی شما نیز بیشتر خواهد بود. ترسناک‌تر اینکه شما می‌توانید از طریق استیک کردن کوین‌های خود به طور مداوم کوین بیشتری پاداش بگیرید و از این طریق، قدرت خود را در سیستم رای‌گیری بیشتر و بیشتر کنید. این به معنای افزایش نمایی میزان نفوذ نهنگ‌های بزرگ در کنترل کل شبکه خواهد بود.برای اینکه درک بهتری از این وضعیت پیدا کنید اجازه دهید مثالی برایتان نقل کنیم. فرض کنید در دستگاه سیاسی یک کشور در ازای داشتن هر 100 دلار به شما یک حق رای اعطا شود و همچنین در ازای هر رایی که به صندوق بیندازید، دولت به شما یک دلار اضافی نیز پرداخت کند. در این صورت شما با داشتن خالص دارایی 200 هزار دلار به میزان 200 حق رای خواهید داشت و می‌توانید با رای دادن 200 دلار دیگر هم به جیب بزنید. اما از آن سو، جف بزوس با خالص دارایی 200 میلیارد دلار می‌تواند 2 میلیارد حق رای در اختیار داشته باشد و از طریق رای دادن، 2 میلیارد دلار دیگر نیز از دولت بگیرد!مسلما این سیستم سیاسی مطلوب شما نیست؛ چراکه چنین وضعیتی در نهایت یک انحصار چندگانه (Oligopoly) ایجاد می‌کند که طی آن، تعداد انگشت‌شماری میلیاردر کل دستگاه سیاسی کشور را کنترل خواهند کرد. این قضیه در مورد بلاکچین هم صادق است؛ در نهایت، کسی علاقه‌ای به یک بلاکچین با ساختار بیش از حد متمرکز ندارد.البته الگوی اثبات سهام برای نهادهایی مانند شرکت‌های سهامی کاملا مناسب است. در چنین شرکت‌هایی هر سهام به منزله یک حق رای برای تعیین اعضای هیئت مدیره و تصمیم‌گیری‌های جمعی دیگر است. شما می‌توانید به عنوان یک سهام‌دار سهمی از یک شرکت داشته باشید و اگر هم به سیاست‌های فعلی هیئت مدیره آن تمایلی نداشتید، خیلی راحت می‌توانید سهام خود را بفروشید و اقدام به خرید سهام یک شرکت دیگر کنید. اما واضح است که نمی‌توان چنین سازوکاری را برای سیستم‌هایی مانند انتخابات ملی یک کشور یا حتی پول رسمی آن کشورها پیشنهاد داد.با این حال  اگر الگوی اثبات سهام برای مجموعه‌ای از رمزارزها با رویکرد شرکتی اعمال شود، مشکلی وجود نخواهد داشت. پلتفرم‌ها و پروژه‌های دیفای گوناگون می‌توانند مانند شرکت‌ها اداره شده و از مزایای الگوی اثبات سهام بهره‌مند شوند. شاید با خود بگویید اما ممکن است این سیستم‌ها در معرض ریسک تمرکزگرایی قرار گیرند ولی در فضایی رقابتی با حضور سایر شرکت‌ها و خدمات مشابه دیگر این قضیه چندان مشکلی ایجاد نخواهد کرد. به هر حال، اگر از خدمات شرکتی رضایت نداشتید، می‌توانید به راحتی شرکت دیگری را انتخاب کنید.با این حال، الگوی اثبات سهام شاید برای یک دارایی جهانی که داعیه عدم تمرکز و مقابله به سانسور را دارد، چندان مناسب نباشد.بیشتر بخوانید: بیت کوین، نظام پولی و اسب تروایی به نام محیط زیست! اما بیت کوین با عدم استفاده از الگوی اثبات سهام چه مزیتی می‌تواند داشته باشد؟در یک سیستم مبتنی بر اثبات کار و به خصوص بیت کوین که شامل تعداد زیادی نود کوچک می‌شود، قدرت میان ماینرها، توسعه‌دهندگان و نودهای شخصی تقسیم می‌شود.اینجا توانایی شما برای ماینر شدن  بستگی به سرمایه‌ی اولیه‌ و نیز میزان دسترسی شما به برق ارزان دارد. برعکس وضعیتی که در مورد  سیستم‌های اثبات سهام شاهدش بودیم، در مورد بیت کوین، ماینرهای قدیمی‌تر مزیت رقابتی خاصی نسبت به ماینرهای جدید ندارند؛ چه بسا  ماینرهای جدید به خاطر بهره‌گیری از پردازنده‌های سریع‌تر و کم‌مصرف‌تر  راحت‌تر می‌توانند با دستگاه‌های قدیمی نسل قبل رقابت کنند. فعالان عرصه استخراج در کنار تلاش برای بروزرسانی دستگاه‌های خود مجبورند  به صورت مداوم در جستجوی منابع انرژی ارزانتر در سرتاسر دنیا برآیند تا حاشیه سود خود را همچنان حفظ کنند.به علاوه، شبکه بیت کوین برخلاف بسیاری از رمزارزهای دیگر به گونه‌ای طراحی شده است که امکان راه‌اندازی یک فول نود با هزینه پایین تقریبا برای هر کسی فراهم باشد. بدین ترتیب هر کسی می‌تواند فعالیت‌های کل شبکه را رصد کند و حتی بلوک‌هایی را که با قوانین شبکه مطابقت ندارند، مردود کنند. در شبکه بیت کوین، قدرت واقعی در اختیار نودها است و نه ماینرها.حتی اگر ماینرها تصمیم بگیرند با یکدیگر تبانی کرده و بلوک‌های غیرمعتبری را استخراج کنند، نودهای شبکه به آسانی می‌توانند آن بلوک‌ها را رد کنند.تقسیم قدرت در شبکه بیت کوین را می‌توان تا حدودی با وضعیت توازن قدرت بین قوای مجریه، مقننه و قضائیه در ایالات متحده مقایسه کرد. هر کدام از این سه قوه به نوعی توانایی محدود کردن اقدامات قوه‌های دیگر را دارند و این باعث شده  از اعمال تغییرات سریع و غیرقابل‌پیش‌بینی و همچنین تمرکز بیش از اندازه قدرت در بخشی از سیستم سیاسی این کشور جلوگیری شود.در شبکه بیت کوین نیز سه بخش مجزای نودها، ماینرها و توسعه‌دهندگان حضور دارند. در این میان، نودها در حکم داوران نهایی در اجماع بر سر اعتبار بلوک‌ها به شمار می‌آیند ولی قبل از این کار نیاز به دسته‌بندی تراکنش‌ها از سوی ماینرها و نیز به‌روزرسانی قوانین شبکه ازسوی توسعه‌دهندگان دارند. طراحی این سیستم نیز به گونه‌ای است که ذاتا در برابر اعمال  تغییرات بنیادین مقاوم است و برای هرگونه تغییرکوچک نیاز به یک اجماع فراگیر خواهد بود.همین ماهیت اجماع براساس اثبات کار در کنار  سایز کوچک بلوک‌ها باعث شده است که تمرکز قدرت همچنان در اختیار کاربران شخصی باقی بماند. همانطور که پیش‌تر نیز گفتیم هر کسی می‌تواند با راه‌اندازی یک نود کامل، کل شبکه بلاکچین را زیر نظر بگیرد، تک تک تراکنش‌ها را اعتبارسنجی کند و در این فرایند اجماع مشارکت جوید.به عنوان نمونه‌ای از  سازوکار تقسیم قدرت بین اجزای شبکه بیت کوین می‌توانید ماجرای جنجالی بروزرسانی افزایش حجم بلوک شبکه بیت کوین را در سال‌های اخیر در نظر بگیرید. تقریبا از همان سال‌های نخست پیدایش بیت کوین، کاربران این شبکه به دو دسته تقسیم شدند؛ افرادی که خواهان افزایش سایز هر بلوک شبکه بودند و افرادی که مخالف این بروزرسانی بودند. طرفداران این طرح پیشنهادی چنین استدلال می‌کردند که افزایش سایز بلوک  می‌تواند به شبکه این قابلیت را دهد که تعداد تراکنش بیشتری را در واحد زمان پردازش کند. اما مخالفان طرح می‌گفتند افزایش سایز بلوک همزمان باعث افزایش پهنای باند و ظرفیت ذخیره‌سازی موردنیاز برای راه‌اندازی نودهای کامل خواهد شد و این امر باعث ناتوانی کاربران عادی در نظارت بر شبکه از طریق لپ‌تاپ‌ها و دستگاه‌های ضعیف خواهد شد.  حتی خود ساتوشی ناکاموتو نیز محدودیت مربوط سایز بلوک را پس از راه‌اندازی شبکه بیت کوین وضع کرد و معتقد بود که همزمان با روند افزایش جهانی پهنای باند در جهان ممکن است این محدودیت ارتقا یابد.اما مشکل اصلی ازدیدگاه مخالفان طرح افزایش سایز بلوک از  انجا نشات می‌گیرد که  اگر کاربران عادی نتوانند نود کامل را خود به تنهایی راه‌اندازی کنند، مجبور خواهند بود به داده‌های ارائه‌شده ازسوی ارائه‌دهندگان بزرگ اعتماد کنند و دیگر نمی‌توان ادعا کرد شبکه بیت کوین یک شبکه غیرمتمرکز و بی‌نیاز به اعتماد به دیگران است. این اتفاق در حقیقت به معنای تضعیف جایگاه نودها در فرایند اجماع خواهد بود.چندین سال پس از ناپدیدشدن بنیان‌گذار سبکه بیت کوین (بین سالهای بین 2015 الی 2017) دوباره بحث بر سر لزوم افزایش  سایز بلوک داغ شد تا انجا که در سال 2017، قریب 80 درصد از ماینرها به همراه جمعیتی از توسعه‌دهندگان برتر و نیز گروهی قدرتمند از صرافی‌ها و نهادهای تاثیرگذار مثل Coinbase و Grayscale رای به نفع افزایش سایز بلوک دادند. این اجماعی کم‌سابقه در سطح بازیگران شرکتی و نهادی صنعت بیت کوین تلقی می‌شد و همگان انتظار موفقیت طرح موسوم به SegWit2x را داشتنداما این اتفاق هرگز رخ نداد؛ چراکه  توسعه‌دهندگان فعلی و مهم‌تر از آن، اکثریت اپراتورهای نود شخصی با این طرح موافق نبودند.اهمیت این اتفاق از آن جهت است که اگر بیت کوین از الگوی اثبات سهام پیروی می‌کرد، قطعا بازیگران بزرگ تاکنون توانسته بودند با کنار زدن اپراتورهای نود شخصی، تغییرات موردنظر خود را در شبکه رقم بزنند. این بروزرسانی می‌توانست به راحتی نودهای کامل را از دسترس کاربران عادی خارج کند و تا حدی موجب تمرکزگرایی بیشتر در پروتکل شود. به عقیده مخالفان طرح، این تنها یک گام ساده در جهت افزایش جزئی سایز بلوک نبود؛ بلکه مقدمه‌چینی برای دنباله‌ای از افزایش‌های بیشتر در آینده محسوب میشد.بنابراین عدم برخورداری از الگوی اثبات سهام در چنین مواقعی یک موهبت برای شبکه بیت کوین محسوب می‌شد. البته بعدها تعدادی انشعاب از کنار بلاکچین اصلی بیت کوین مشتق شد و تحت عنوان هاردفورک‌هایی مثل بیت کوین XT، بیت کوین کلاسیک، بیت کوین Unlimited، بیت کوین کش  و بیت کوین ساتوشی ویژن شروع به فعالیت کردند. اما در عمل هیچدام از این بلاکچین‌ها نتوانستند به جایگاه بیت کوین از لحاظ حجم بازار و هشریت شبکه برسند. امروزه تعدادی از این هاردفورک‌ها عملا نابود شده‌اند و بقیه نیز در معرض ریسک حملات 51 درصدی قرار گرفته‌اند.الگوی اثبات کار و نودهای کامل کوچک دو عاملی بودند که توانسته‌اند با موفقیت ویزگی غیرمتمرکز بودن شبکه را در کنار ایمنی حداکثری در برابر حملات تضمین کنند. حتی اگر در آینده هم قرار باشد یک بروزرسانی اساسی در  شبکه بیت کوین رخ دهد، باز هم این امر جز از طریق یک اجماع فراگیر ممکن نخواهد بود.چالش‌های پیش روی مدل اثبات سهاماتریوم در مقایسه با بیت کوین با مشکلات مقیاس‌پذیری بحرانی‌تری مواجه شده است و همین قضیه باعث شده است عرصه برای معرفی رقبای دیگری در صنعت بلاکچین‌های مبتنی بر قراردادهای هوشمند مهیا شود؛ رقبایی که گرچه تا حدودی کارآمدتر ظاهر شده‌اند اما در عین حال متمرکزتر نیز هستند.اما در میان این رقبای نوظهور مبتنی بر الگوی اثبات سهام، نمونه‌های بسیاری از بروز مشکلات فنی به چشم می‌خورد. یکی از شدیدترین این مشکلات مربوط به ماجرای خرابی 17 ساعته بلاکچین سولانا بود. این مشکل تا آنجا پیش رفت که اعتبارسنج‌های شبکه مجبور به بازنشانی دستی نودهای شبکه شدند. سولانا در واقع یک بلاکچین قراردادهای هوشمند است که با اعمال ترکیبی از الگوهای اثبات سهام و اثبات تاریخ سعی دارد به مقیاس‌پذیری و توان عملیاتی بالاتری نسبت به اتریوم دست یابد.اما بیایید ببینیم هزینه این دستاورد چه بود؟ قطعا رسیدن به این توان عملیاتی بالاتر برای شبکه سولانا چیزی نبود که بدون بها باشد.اولین مورد، هزینه راه‌اندازی یک اعتبارسنج شبکه سولانا بود که برای آن نیاز به یک رایانه با پردازنده 12 هسته‌ای، رم 128 گیگابایتی و پهنای باند با سرعت آپلود حداقل 300 مگابیت در ثانیه دارید. چنین الزاماتی (به خصوص بند مربوط به سرعت آپلود) بدان معناست که شما برای راه‌اندازی یک اعتبارسنج‌ در شبکه سولانا نیاز به یک دیتاسنتر دارید. این یعنی که برخلاف شبکه بیت کوین اینجا شما قادر نیستید تنها با یک لپ‌تاپ در منزل خود به اعتبارسنجی کل بلاکچین مشغول شوید. در یک کلام، شما نمی‌توانید بر کارکرد بلاکچین سولانا نظارتی داشته باشد.دومین مورد اینکه حتی همین اعتبارسنج‌های غول‌آسا و دیتاسنترگونه برای انجام کار خود نیاز  به آرشیوکنندگانی دارند تا با کمک آنها بتوانند به کل تاریخچه بلاکچین دسترسی داشته باشند. چرا؟ چون میزان اطلاعات ذخیره‌سازی شده به طرز شگرفی عظیم است. این در حالی است که بیت کوین چنین مشکلی را ندارد. حتی پس از گذشت 13 سال از عمر این شبکه، کل بلاکچین بیت کوین را می‌توانید روی یک درایو معمولی کامپیوتر ذخیره کنید. حجم آرشیو تاریخچه شبکه سولانا پس از یک یا دو دهه به اندازه‌ای بالا خواهد رفت که دیگر نگهداری این داده‌ها نیز برای کاربران عادی نیز غیرممکن خواهد شد.مورد سوم هم اینکه در شبکه سولانا از اسلشینگ دستی استفاده می‌شود. این یعنی که بلاکچین سولانا هنگام بروز حملات شدید نیاز به اجماع از طریق تصمیم‌گیری افراد دارد.پس باید گفت که سولانا در حقیقت حتی یک بلاکچین خودکار هم محسوب نمی‌شود. بنیانگذاران سولانا مجبور شده‌اند در ازای توان عملیاتی بالاتر و کارمزدهای پایین‌تر از مزایای عملکرد خودکار الگوهای اثبات سهام و اثبات کار چشم‌پوشی کنند. شیوه اجماع در این شبکه بیشتر دستی، انسانی و سیاسی است.البته این انتقاد تنها متوجه بلاکچین سولانا نیست؛ بلکه تمامی پلتفرم‌های قراردادهای هوشمند مستعد تمرکزگرایی بیشتر هستند، چراکه هرچه تمرکز در آنها بیشتر باشد، کارآمدی آنها نیز بیشتر خواهد شد و این همان چیزی است که کاربران شبکه می‌خواهند: کارامدی بیشتر در قالب کارمزد پایین‌تر و سرعت تایید تراکنش بالاتر.به نظر می‌رسد که بیشتر کاربران میان دو گزینه کارمزد پایین‌تر و عدم‌تمرکز بیشتر مورد اول را انتخاب می‌کنند و همین مرود علت اقبال گسترده به بلاکچین سولانا طی ماه‌های اخیر بوده است. مشابه این داستان قبلا هم در مورد استیبل‌کوین تتر در شبکه اتریوم مشاهده شده است و آنجا هم دیدیم که با افزایش کارمزدها در شبکه اتریوم، کاربران به سمت شبکه ترون روی آوردند.پس طبیعی است که می‌بینیم پلتفرم‌های قرارداد هوشمند که توان عملیاتی بالاتر و حمایت عمومی وسیع‌تری دارند، این‌گونه سریع سهم بازار بزرگی را از آن خود می‌کنند. امروزه بازار در حال اشباع‌شدن با شبکه‌هایی است که روزبه‌روز کارمزد کمتر در ازای تمرکزگرایی بیشتر پیشنهاد می‌دهند.اتریوم نیز به خاطر انشقاق‌های ناخواسته در شبکه خود گاهی دچار قطعی‌های موقتی می‌شود و ممکن است بعد از مهاجرت کامل به الگوی اثبات سهام با مشکلات شدیدتری _نظیر آنچه در مورد سولانا دیدیم_ مواجه شود. (این در حالی است که شبکه بیت کوین از بهار سال 2013 بی‌وقفه سرپا بوده است و تنها مشکل قبل از این تاریخ مربوط به وقتی بود که ارزش بازار این کوین کمتراز یک میلیارد دلار بود و شبکه عملا هنوز در مرحله آزمایشی به سر می‌برد.)مشکلات فنی الگوی اثبات سهام همان موضوعی است که باعث تاخیر در روند مهاجرت اتریوم به این الگو شد. ( برنامه اولیه برای این مهاجرت به سال 2016 برمی‌گردد در حالی که ما اکنون در آستانه 2022 هستیم و هنوز این روند کاملا اجرایی نشده است.) تجربه بنیانگذاران سولانا در این عرصه نشان داد که روند اسلشینگ _که بخشی کلیدی در الگوی اثبات سهام است_تا چه اندازه می‌تواند سخت و پیچیده باشد؛ از این جهت، آنها به اسلشینگ دستی روی آوردند؛ اقدامی که خود باعث تشدید تمرکزگرایی در سیستم و محدودشدن توانایی کاربران در نظارت بر شبکه شد.الگوی اثبات سهام محور انتقادات دیگری نیز بوده است. Hugo Nguyen در یک سری از مقالات خود چنین توضیح می‌دهد که سیستم‌های اثبات سهام هنوز نقاط ابهام زیادی در ذات خود دارند و از این رو، به اعتماد دائمی به دیگران وابسته خواهند بود، در مواجهه با انشقاق‌های زنجیره‌ای، توانایی کمتری در بازیابی بدون دخالت دستی دارند و در حفظ امنیت بلاکچین تاریخی خود محدودیت بیشتری خواهند داشت.به عنوان مثال، در سیستم‌های اثبات کار، به محض اینکه نرم‌افزار نود جدیدی دانلود شود، نود می‌تواند بدون هیچگونه نگرانی از شبکه خارج و دوباره وارد شود. اما در سیستم‌های اثبات سهام این نگرانی وجود دارد که بعد از هر تلاش برای خروج و ورود دوباره به شبکه، وارد یک بلاکچین جعلی شویم؛ از این رو همواره ما نیازمند دسترسی به یک نهاد یا شخص مورد اعتماد داریم و این یعنی تضعیف چشمگیر در امنیت شبکه.بسیاری از افراد ناآگاهانه فناوری اثبات سهام را برتر و پیشرفته‌تر از اثبات کار قلمداد می‌کنند و بدون آنکه مشکلات فنی این سیستم‌ها را درک کنند، تنها به قابلیت خارق‌العاده‌شان در افزایش توان عملیاتی بسنده می‌کنند. این افراد مسائلی مانند وابستگی سیستم‌های اثبات کار به منابع دنیای واقعی را نوعی معضل تلقی می‌کنند که باید مرتفع شود؛ در حالیکه اینها در واقع همان ویژگی‌هایی هستند که باعث تضمین بیشتر امنیت این شبکه‌ها می‌شوند.این گروه از افراد تعجب می‌کنند از اینکه بسیاری از صاحب‌نظران، بیت کوین را به عنوان یک «پول جهانی» یا «وثیقه شفاف» توصیف می‌کنند اما چنین دیدگاهی را در مورد توکن‌های عرضه شده بر بستر الگوی اثبات سهام ندارند. شاید آنها هنوز به درستی نمی‌دانند که این پروتکل‌ها در واقع بیشتر به پلتفرم‌هایی آزمایشی متمرکز برای قراردادهای هوشمند شباهت دارند تا یک واحد جهانی برای پول؛ پلتفرم‌هایی که در بهترین حالت  باید به چشم سهام‌های شرکت‌های فناوری رایج در بازار به آنها نگریست، درست با همان چشم‌انداز و همان میزان ریسک.لینک مقاله اصلی: UtoFXروزبه خانجانیروزبه خانجانیMon, 06 Dec 2021 20:19:07 +0330https://virgool.ir/@roozbeh.khanjani/بیت-کوین-نظام-پولی-و-اسب-تروایی-به-نام-محیط-زیست-g67counkiuvgبیت کوین، نظام پولی و اسب تروایی به نام محیط زیست!حتما شنیدید که چند وقت پیش بود که جنت یلن در قامت وزیر خزانه داری دولت ایالات متحده آمریکا با صراحت این سخنان را به زبان آورد: «بیت کوین یک شیوه به شدت غیرکارامد برای انجام تراکنش‌هاست… میزان انرژی مصرفی در پردازش این تراکنش‌ها سرسام‌آور است…» سایر مقامات رسمی هم آرام آرام زمزمه می‌کنند که بله، بیت کوین علنا یک فاجعه برای محیط زیست است… این یک راه برای تولید همزمان “پول کثیف” و نابود کردن طبیعت است و … و ….آنچه که شاهدش هستیم دلسوزی مشفقانه پرنفوذترین مقامات مالی جهان برای تخریب محیط زیستی نیست که سالهاست به حال فلاکت‌بار خود رها شده است… بلکه ما در میانه یک جنگ بزرگیم… جنگی که در این پرده از آن نوبت به پروپاگاندای رسانه‌ای دولتها از طریق تحریک عواطف و احساسات طرفداران محیط زیست رسیده است…شاید از خود بپرسید اما مگر بیت کوین در مفهوم بنیادی خود تنها یک شیوه پرداخت نیست؟ پس با مصرف انرژی چه می‌کند؟شبکه بیت کوین از طریق اجرای مجموعه‌ای از محاسبات سنگین رایانه‌ای سعی می‌کند امنیت تراکنش‌هایی را تضمین کند که هیچ راهی برای رهگیری یا دستکاری آنها نیست. بهای تضمین این امنیت، مصرف انرژی است، آن هم به اندازه‌ای که برای هیچ فرد، گروه یا دولتی دیگر صرفه نداشته باشد علیه این سیستم دست به خرابکاری بزند… برای همین است که میگوییم بیت کوین تنها سیستم پولی غیرمتمرکز واقعی جهان است…اما این سیستم واقعا چقدر انرژی مصرف می‌کند؟ آیا همانطور که در رسانه‌ها می‌گویند میزان مصرف انرژی برای هر تراکنش واحد در شبکه بیت کوین معادل با کل مصرف انرژی ماهیانه یک خانوار در ایالات متحده است؟! خب… شیوه محاسبات آنها ساده است؛ انرژی مصرفی کل سخت‌افزارهای پردازشگر شبکه بیت کوین را تقسیم بر تعداد تراکنشهای فعلی کنید… تا اینجای کار حاصل به اندازه کافی غیرمنطقی است… حال در ادامه نیز این عدد را در ضریب رشد سالیانه این تراکنش‌ها در یک بازه زمانی مشخص ضرب کنید …حالا خروجی یک فاجعه است…اما آنچه احتمالا نمی‌دانید (و البته شاید هم بدانید) این است که در واقع با افزایش تعداد تراکنش‌های قابل‌پشتیبانی توسط شبکه بیت کوین، انرژی مازادی مصرف نخواهد شد… چراکه انرژی مورد استفاده دستگاه‌های استخراج صرف تامین انرژی تک تک تراکنش‌ها نمی‌شود بلکه فقط قرار است امنیت کل شبکه را تضمین کند. همین! هیچ همبستگی مستقیمی بین تعداد تراکنش‌ها و مصرف انرژی شبکه بیت کوین وجود ندارد!با این حال باید اعتراف کنیم انرژی مصرفی از سوی دستگاه‌های استخراج ناچیز نیست و چه بسا همچنان در حال افزایش است اما نه آنگونه فاجعه‌بار که در رسانه‌ها تبلیغ می‌شود… مثلا در سال ۲۰۱۷ مجله NewsWeek ادعا کرد که «بیت کوین تا سال ۲۰۲۰ تمام انرژی جهان را مصرف خواهد کرد!» چندی بعد، در سال ۲۰۱۸ نیز مقاله‌ای در Nature Climate Change منتشر شد که ادعا می‌کرد «رشد بیت کوین به تنهایی می‌تواند دمای جهان را از آستانه بحرانی ۲ درجه سانتی‌گراد فراتر ببرد.» این مقاله به سرعت از طریق رسانه‌های جهانی نظیر نیویورک تایمز بازنشر شد. اما آنچه که مردم بهت‌زده پشت صفحه نمایش تلویزیون یا گوشی تلفن همراه خود متوجه آن نشدند، این بود که پژوهشگران دخیل در تهیه این مقاله همان اشتباهی را کردند که سیاستمداران امروز عامدانه آن را در بوق و کرنا کرده‌اند: تعمیم خطی میزان انرژی مصرفی فعلی در ازای هر تراکنش به کل میزان قابل پیش‌بینی برای رشد آتی شبکه.اما میزان مصرف فعلی انرژی در شبکه بیت کوین چقدر است؟ مرکز اقتصاد جایگزین دانشگاه کمبریج برآورد کرده است که بیت کوین حدود ۱۱۷ تراوات‌ساعت انرژی در هر سال مصرف می‌کند. این عدد حتی کمتر از مصرف انرژی سالیانه صنعت طلا (۱۳۱ تراوات ساعت) و بسیاری دیگر از صنایع نظیر فولاد، مس و امثالهم است.اما جنگ رسانه‌ای تمامی ندارد… باز هم اخبار تحریک‌کننده به سرعت به سرتیتر رسانه‌های جهان می‌رسند با این مضمون که هم‌اینک مصرف انرژی شبکه بیت کوین از کل مصرف برق کشور X پیشی گرفت… این آمار ممکن است صحت داشته باشند؛ اما این قضیه برای سایر صنایع بزرگ جهان نیز صادق است. در واقع بنابر محاسبات همین گزارش، اگر بیت کوین را یک کشور مجزا در نظر بگیریم از لحاظ مصرف انرژی، در رده ۳۲ از ۵۹ کشوری قرار می‌گیرد که میزان مصرف انرژی در آنها رهگیری می‌شود؛ آن هم در شرایطی که ارزش کل بازار بیت کوین بیش از ۱ تریلیون دلار است یعنی عددی بسیار فراتر از تولید ناخالص داخلی بسیاری از کشورهایی که با آن مقایسه می‌شود.نکته دیگری که در رسانه‌ها بر آن سرپوش گذاشته می‌شود آن است که استخراج‌کنندگان بزرگ بیت کوین بیشتر تمایل دارند در مناطقی اقدام به فعالیت کنند که انرژی مازاد (و در نتیجه ارزان) به وفور در دسترس باشد. این انرژی مازاد معمولا برقی است که به خاطر هزینه بالای تلفات در شبکه انتقال، دیگر مصرف‌کننده‌ای ندارد. بنابراین بیت کوین می‌تواند ابزاری بهینه برای تبدیل این انرژی مازاد به سرمایه واقعی در اقتصاد باشد. بیت کوین اکنون حتی می‌تواند استفاده از انرژی پاک در مناطقی دورافتاده مثل آمازون، کنگو و چه بسا مناطق یخ‌زده قطبی و حتی در وسط اقیانوس‌ها را توجیه‌پذیر کند. این یعنی به‌کارگیری ارزان‌ترین انرژی قابل دسترس.در واقع باید اذعان کرد استخراج‌کنندگان بیت کوین جایی در میان بازار رقابتی برق جهان ندارند.. چون با در نظر گرفتن قیمت جهانی الکتریسیته، درآمد آنها از محل استخراج، بسیار کمتر از هزینه قبوض برق مصرفی آنها خواهد بود و این یعنی ضرر. برای استخراج کنندگان تنها زمانی فعالیت توجیه خواهد داشت که قیمت تمام‌شده برق برایشان بین ۲ تا ۵ سنت در ازای هر کیلووات ساعت باشد؛ این در حالی است که مصرف‌کنندگان در جوامع توسعه‌یافته هزینه‌ای بین ۱۰ تا ۱۵ سنت در ازای هر کیلووات ساعت انرژی پرداخت می‌کنند.به عنوان نمونه برخی از فعالان صنعت استخراج بیت کوین در ایالات متحده هم‌اکنون به استفاده از انرژی هدررفته در میادین استخراج نفتی این کشور روی آورده‌اند. این انرژی معمولا به صورت گاز فلر در هوا سوزانده می‌شود چرا که هیچ نوع زیرساخت توجیه‌پذیری برای انتقال این گاز به مصرف‌کننده وجود ندارد. این نوآوری‌ها کمابیش در مورد هرگونه انرژی اعم از پاک یا بازیافتی که در دورافتاده‌ترین و توسعه‌نیافته‌ترین مناطق جهان قابل استحصال باشد، قابل پیاده‌سازی خواهد بود.این روزها مقامات بلندپایه سیاسی همچنان بر طبل خود می‌کوبند که این همه مصرف انرژی شبکه بیت کوین تنها برای حدس زدن تعدادی اعدادی تصادفی عملی کاملا بیهوده و عبث است. این سخنان در حالی تکرار می‌شوند که به نظر می‌رسد گویندگان آن نیز واقعیت را می‌دانند. بیت کوین تمام این انرژی را صرف این مهم می‌کند که مطمئن شویم این نظام پولی جدید تنها توسط قوانین ریاضی کنترل می‌شود و نه تعدادی انگشت‌شمار انسان جایزالخطا؛ (شما بخوانید: نخبگان، سیاستمداران و بانکداران)آنچه باید بدانیم این است در نظام پولی بیت کوین در نهایت جایی برای مصالحه و لابی‌گری احزاب قدرتمند سیاسی، مذهبی و اقتصادی نیست. فارغ از همه این هیاهو رسانه‌ها بر سر پذیرش یا عدم پذیرش بیت کوین از سوی نهادهای مالی، سرکوب این صنعت از سوی یک کشور و استقبال دیگری از آن و صدها و چه بسا هزاران شرط و شروط و اظهارنظر ضدونقیض ازسوی بانک‌های مرکزی، تقریبا تمامی نخبگان نظام پولی سنتی جهان اکنون به خوبی می‌دانند که بیت کوین ذاتا برای سرنگونی این نظام قدرتمند آمده است و نه مصالحه و همزیستی با آن.پس جای تعجب ندارد که چرا گردانندگان بازی این بار اسب تروای خود را در قامت حل مشکلات زیست‌محیطی به میدان فرستاده‌اند…همه می‌دانند این یک جنگ است؛ آن هم جنگ بر سر تصاحب بزرگترین نظام پولی.به قلم روزبه خانجانیوب سایت مقاله اصلی: UtoFXروزبه خانجانیروزبه خانجانیThu, 02 Dec 2021 14:00:18 +0330