https://virgool.ir/feed/@romanhttps://www.1roman.irfa2026-11-11 12:11:06https://files.virgool.ir/upload/users/210897/avatar/UZKF85.pnghttps://virgool.ir/@romanhttps://virgool.ir/@roman/دانلود-رمان-تقصیر-tvtbbu2bip8uدانلود رمان تقصیردرد…دخترک زیبا، افسرده بود. بیماری نداشت، سختی نداشت اما نمی‌توانست فراموش کند.گاهی یادآوری درد دارد. مردی بسیار می‌خندید. خندۀ تلخی بود.گاهی سکوت درد دارد. دیدم کسی برای خودش درد می‌خرید. بی‌دردی هم درد دارد پدر شدن… این بهترین خبری‌ست که یک زن به شوهرش می‌دهد. اما اگر آن مرد رازهای زیادی داشته باشد، آیا پدر شدن شیرینی سابق را دارد؟سپهر بهداد، چیزهای زیادی داشت که مخفی کرده بود.صبح یک روز عادی بود که نسترن تصمیم گرفت همسرش را غافلگیر کند.خانۀ بزرگ را سکوت فرا گرفته بود. از پشت پرده‌های تیره، نور به سختی راه باز کرده بود تا فضا را روشن کند. زن و مرد، دو طرف میز در آشپزخانه نشسته بودند و مشغول صرف صبحانه بودند. زن با دقت لقمه می‌گرفت و زیر چشمی به مرد نگاه می‌کرد و مرد به این فکر می‌کرد که رفتار همسرش، عجیب شده. حالت عادی در زندگیِ نسترن و سپهر، نسترن هیچ نگاهی به سپهر نمی‌انداخت و هیچ حرفی هم نمی‌زد اما سه روز اخیری که سپهر بعد از کار به خانه می‌آمد، حس می‌کرد نسترن قصد گفتنِ موضوعی را دارد و نمی‌تواند بگوید.سپهر که از این حالتِ جدید و مرموز خسته شده بود، سعی کرد سر صحبت را باز کند. پس لقمه‌ای که نگرفته بود، روی میز گذاشت و همسرش را صدا زد:دانلود رمان تقصیردانلود رمان تقصیرنسترن سر بالا آورد و با نگاهی بی حس به سپهر نگاه کرد و دست از هم زدن چای‌ش کشید. سپهر چشمان نسترن را می‌دید که منتظر بود اما حسی شاملِ کنجکاوی یا محبت یا نگاه یک همسر مهربان در نگاه نسترن نبود. انگار منتظر بود سپهر زودتر حرفش را بزند تا دوباره سکوت شود. بدون فکر قبلی گفت:-من باید سه روزی برم اصفهان.دانلود رماننسترن سر تکان داد و مشغول نوشیدن چای شد. سپهر از این سکوت در آزار بود. این سکوت در زندگی مشترک سال‌ها بود که همراه سپهر و نسترن بود.سپهر از زندگی مشترکش با نسترن ناراضی نبود. نسترن همسر نمونه‌ای بود. شاید زیاد از حد خوب بود. دکترای تاریخ داشت و استاد دانشگاه بود. تمام اعمال و رفتارش حساب شده و از روی مطالعه بود. غذاهایی که می‌پخت همه از نوع عجیب و مقوی بودند. در خانۀ سپهر و سپیده از کله‌پاچه و قرمه‌سبزی چرب خبری نبود. سبزیجات ارگانیک و روغن‌های غیر مضر گیاهی استفاده می‌کردند. تزئینات غذا و دسر و دستمال سفره‌ها همه با سلیقه و عالی بودند و طراحی دکور خانه با مد روز بود. در مسائلاین رمان فروشی می باشد و رمانی می باشد که قرار است چاپ شودromanromanSat, 25 Jul 2020 18:47:31 +0430https://virgool.ir/@roman/دانلود-رمان-آسمان-بی-ستاره-من-️-uqqn0robhovwدر مورد دختری به نام پریماه سعدی که در اثر فهمیدن واقعیت بزرگ زندگیش که پدر مادرش ازش پنهان کردن بعد فهمیدن اتفاقی واقعیت زندگیش در مسیر مشکلات میفته و سختی های زیادیو تحمل میکنهپریماه خانم تا کی میخوای به این رفتارت ادامه بدی تو هنوز سنت خیلی کمه فرصت زندگی کردن داری من نمیدونم چه اتفاقی افتاده برات ولی همه آدما مشکل دارن ولی باز مجبورن زندگی کنن فکر میکنی با سکوت کردنت یا خودکشی کردنت همه چی حل میشه نه بر عکس ازت میخوام حرف بزنی مطمئن باش من و فرید از هیچ گونه کمکی دریغ نمکنیم تو هنوز فرصت داری هر مشکلی باشه میتونی از پسش بر بیای بر گردی به زندگیدید که اصلا اهمیت نمیدم به حرفاش راستش فکرم فقط به اون روز پشت اون در بود اصلا نمیدونستم چی میگه– پریماه خانم برای امروز کافیه فک کنم حوصله نداری منم الکی حرف میزنم تو باید خودت بخوای منم بتونم کمکت کنمباهم از اتاق خارج شدیم دیدم که آقا فرید نشسته مجله میخونه با دیدنمون بلند شدفرید:علی جان چی شد تونستی کاری بکنیعلی:نه راستش خودش نمیخواد حرف بزنه نمیخواد به خودش کمک کنه دچار شوک شده باید بهش فرصت بدیم تا کنار بیاد نمیدونم چی دیده چی شنیده که شوک وارد شده بهش فرید جان بزار به خودش بیاد بعد کمکش کن منم پشتتم تنهاش نزارفرید:چشم زحمت کشیدی علی جان ما دیگه بریم هفته دیگه باز میارمش فعلا خدافظتا آسانسور بدرقه کرد از مطب که خارج شدیم تا ماشین عین جوجه اردک افتاده بودم دنبالش اون بزرگ و قد بلند و هیکلی منم تا شونش به سختی میرسیدم اندام ظریف و کوچولویی داشتم نسبت به فرید انگار پدر و دختر بودیم سوار ماشین شد از داخل درو برام باز کرد منم نشستم باز تو سکوت حرکت کردیم چند دقیقه بعد فرید گفتشما رو نمیدونم من خیلی گشنمه ناهار هم نخوردم اگه موافق باشین بریم یه رستوران چیزی بخوریم تا تلف نشدیم هوم نظرت چیه اهمیت ندادمسکوت علامت رضایته دیگه پس پیش به سوی غذا خودشم به حرفش خندیدرسیدیم به یک رستوران خیلی شیک پیاده شد منتظر موند منم پیاده شم دیدم مظلوم وایساده پیاده شدم وگرنه دلم نمیخواستم برم باهاش غذا بخورم رفتیم داخل یه میز صندلی دو نفره انتخاب کرد نشستیم امدن سفارشا رو بگیرن منو رو داد دستم اصلا نگاه نکردم خودش چندتا غذای مختلف با مخلفاتش سفارش داد– تا آوردن غذا یه کم حرف بزنیم موافقی ببین پریماه خانم من نمیدونم شما کی هستی از کجا امدی یا چه اتفاقی برات افتاده فقط برای حس انسان دوستانه باعث شد دانلود رمان اجتماعی کمکتون کنم منت نمیزارم سرتون ولی حق بدین من راجبتون باید یه چیزاییو بدونم تا راحت کمکتون کنم خواهش میکنم برام حرف بزنین معلومه دختر پاک و باحیایی هستی میدونم یه مشکل باعث شده از خونه ات از خانوادت بگذری مطمئن باش هر طور بخوای کمکت میکنم نمیزارم دست هر کس و ناکس بهت بیفتهداشتم به حرفاش فک میکردم بد نمی گفت میتونستم بهش واقعیتو بگم شاید کمک کرد یه خونه کوچیک بگیرم برم سرکار بدهیشو بدم من هنوز ۱۷ سالمه خیلی فرصت دارم میتونم زندگیمو تنهایی بسازم موفق بشم شاید گذاشت تو خونه اش کار کنم درسمم بخونم یه آدم مهمی بشم غذا رو آوردن وقتی دید حرف نمیزنم گفت– باشه غذا بخوریم خواستی بریم خونه برام حرف بزن حالا بخاطر من غذا بخور منم بخورم اگه نخوری منم نمیخورمدیدم راس میگه من نخورم نمیخوره آروم بشقابو برداشتم سوپ کشیدم از گلوم پایین نمیرفت هیچی این چند روزم سرم خوردم فقط اونم شروع کرد به غذا خوردن کم خوردم ولی برای دلخوشی آقا فرید خوردم واقعا مهربون بود نمیدونم چرا کمکم کرد ولی خیلی خوب بودromanromanFri, 19 Jun 2020 04:16:22 +0430https://virgool.ir/@roman/دانلود-رمان-بازی-سایه-ها-️-mll5qyxrflwbداستان درباره زندگی دختریست که در شرف ازدواج است و سعی دارد زندگی آرامی را برای خودش رقم بزند. در این راه موفق است تا این که گذشته روی زندگی اش سایه میندازد….قدم های بعدیم مساوی شد با صدای بلندی از پشت سرم. با این که توقعش رو داشتم، اما بازم ترسیدم و جیغی از ته دل کشیدم. به سرعت به عقب برگشتم. با دیدن مهرداد و کیک توی دستش و کلاه بوقی تولد روی سرش، لبخندی زدم و فحشی زیر لب نثارش کردم.چشمم به طبقه بالا خورد و بچه هایی که ردیف و کنار هم، لب نرده ها وایستاده بودند و با خنده مارو نگاه می کردن.–نمیگین از ترس سکته کنم؟مهرداد کیک رو روی میز بغل دستم قرار داد و کلاهش رو از سر برداشت. سمتم اومد و زیر گوشم گفت:–خدا نکنه دیوونه. عوضش سورپرایز شدی…–کشته مرده این سورپرایز کردناتم، ممنون! لبخندی زد و تار موی روی صورتم رو توی شالم فرستاد.بچه ها دونه دونه پایین اومدن و دانلود رمان تولدم رو تبریک گفتن.–علی کو…؟شیوا با خنده گفت:–رفته کادوت رو بیاره! با ذوق گفتم:–واقعا از همتون ممنونم. خیلی خوشحال شدم.ماهان دونه دونه جعبه های کادو پیچ شده رو روی میز چیند و با حسرت گفت:تولد منم این همه کادو خریدین؟ واقعا که…تبعیض تا کجا؟ مهرداد مشتی به بازوش کوبید و گفت:تو گلوت گیر کنه اون گوشی هشت تومنی که برات خریدیم. با چشمای گشاد شده گفتم:یعنی برای من از اون گوشی نخریدی؟مهرداد لبخند دندون نمایی زد و با چشمک ریزی گفت:–دیگه به فکر جیب منم باش ماهی…! اون گوشی الان زیر دوازده نیست تو بازار…دست به سینه روی میز نشستم و گفتم:–نخیرم…اینجوری نمیشه که من…وسط حرفم، در کافه با شدت باز شد و علی نفس زنون وارد کافه شد. وارد که نه…پرت شد!نفس عمیقی کشید و بی توجه به بقیه رو به شیوا گفت:–اومد؟ نگو که لحظه ورود رو از دست دادم.از این که هنوز من رو ندیده بود، خندم گرفت. البته حقم داشت. ماهان و مهرداد با اون هیکل های درشتشون جلوم وایستاده بودند و من قطعا تو دیدش نبودم.شیوا بلند خندید و مهرداد و ماهان رو کنار زد.دیر رسیدی اقا…سوژه این پشت استتار شده. بعدم تو ماهور رو نمی شناسی؟ امکان نداره با تاخیر جایی برسه.علی با دیدنم، صاف وایستاد و دستی به موهاش کشید. از اون جایی که بند ساک کاغذی دور مچش پیچیده بود، به محض بالا اوردن دستش، توی هوا چرخی خورد که همه جیغ و دادی راه انداختن و باهم مواظب باش بلندی گفتن!مهرداد: این چه کاریه دیوونه. بده به من اون ساک رو…و سمتش رفت و با حرص از دستش کشید. علی بیخیال از تشر مهرداد سمتم اومد و برادرانه بغلم کرد.–تولد مبارک بهترین…همیشه مدیون این محبت های بی دریغش بودم.–ممنونم…واقعا ازت ممنونم.با سرفه شیوا، به خودش اومد و ازم جدا شد. میدونستم یکم، فقط یه کوچولو روی روابط منو علی حساسه.دستی یه شالم کشیدم و چتری هام رو از جلوی صورتم کنار زدم.romanromanThu, 18 Jun 2020 19:17:43 +0430https://virgool.ir/@roman/دانلود-رمان-ضربان-زندگی-️-syx9iwgqvimoگاهی اوقات زندگی چنان بازی با آدم می‌کنه که نمی‌تونی فکرش رو بکنی، از یک راه صاف می‌کشوندت به یک راه پر پیچ و خم و تو باید بهترین راه رو پیدا کنی. زندگی بازی‌های زیادی داره و ما باید باهاش بسازیم زندگی هم تلخ و هم شیرینه جاده زندگی صاف نیست پر از پستی و بلندی‌های شیرین و دردناکه، فقط ما باید در مقابلش قوی باشیم.با عجله از بین دانشجو‌ها رد شدم و رفتم بیرون دیدمش به ماشین جدیدش تکیه داده بود سرشو پایین انداخته بود ولی از شاخه گل رز همیشگی خبری نبود، یعنی چه اتفاقی افتاده که یادش رفته؟ سعی کردم ظاهر شاد و پر انرژیم رو حفظ کنم.سمتش رفتم و آروم صداش زدم سرش رو به نشون سلام تکون داد و گفت:–سوار شو.لحن خشک و سردش لرز به تنم انداخت، یعنی چی شده؟ نکنه اشتباهی از من سر زده یا ناخواسته ناراحتش کردم؟ همیشه می‌ترسیدم از دستش بدم یا یکی از من بگیرتش!افکار منفی که توی ذهنم رژه می‌رفتن پس زدم و نفس عمیقی کشیدم و سوار ماشین شدم، خوب می‌دونستم که داره کجا میره همون مکان همیشگیمون کافه لندن! جایی که شاهد تک تک لحظه‌های خوبمون بوده خندیدنامون، کل کل کردنامون، خوشی‌هامون، قهر و آشتی‌هامون و همه چی اونجا همه می‌دونستن که ما فلان تایم با هم دیگه میایم روی فلان صندلی می‌شینیم و نسکافه و قهوه سفارش میدیم.با صداش به خودم اومدم:– دانشگاه چطور بود؟ در حالی که با چشمام تو صورتش دنبال ردی از صمیمیت می‌گشتم گفتم:– بد نبود! سرش رو تکون داد و گفتماشین رو با رسیدنمون جلوی کافه متوقف کرد و گوشه‌ای پارک کرد، با هم دیگه پیاده شدیم دست ظریفم رو توی دستش گرفت با هم دیگه شونه به شونه راه افتادیم و وارد کافه شدیم میز همیشگیمون بازم خالی بود!به سمتش حرکت کردیم این بار اون کنار من ننشست میز رو دور زد و رو به روم نشست گوشیش روی میز کنار دستش بود یک دفعه لرز کوچیکی کرد و صفحش روشن شد. قبل از این که چشمم به صفحه گوشی بیافته برش داشت و پیامی که براش اومده رو خوند دانلود رمان و مشغول جواب دادن بهش شد؛ لبخند روی لباش و اخمای باز شدش نشون از حال خوبش می‌داد!بعد از چند دقیقه گارسون اومد و سفارش‌هامون رو گرفت و باربد هم تصمیم گرفت از گوشیش بیاد بیرون مثله این که تازه متوجه من شده بود لبخند بی‌جونی زد توی سکوت مشغول خوردن شدیم. دلم می‌خواست سوالم رو بپرسم اما می‌ترسیدم از جوابش پس بی‌خیال شدم.بدون سر و صدا وارد خونه شدم مستقیم به اتاقم رفتم حوصله هیچ کس رو نداشتم و به رفتارهای عجیب باربد مشکوک بودم. خیلی خشک و سرد شده بود؛ سرمای چشماش حتی دلم رو هم می‌لرزوند، لباس‌هام رو عوض کردم و خودم روی تختم نشستم پاهام رو توی شکمم جمع کردم و دستم رو دورش حلقه کردم سرم رو روی زانو‌هام گذاشتم.حس و حال هیچی رو نداشتم و حوصلم هم به شدت سر رفته بود بلند شدم تا یک سری به مدوسا بزنم. تقه‌ای به در زدم با اجازه ورودش رفتم داخل، داشت اتاقش رو جمع می‌کرد روی تختش نشستم.romanromanWed, 17 Jun 2020 04:59:27 +0430https://virgool.ir/@roman/دانلود-رمان-آخرین-گناه-️-ac6h9sdceswtداستان درباره دختری از جنس غم، به نام رها است. رها که دختر تنها و به شدتاحساسی است، بنابر دلایلی مجبور به ازدواج موقت با رادمین میشود و سریعاً دلبسته ی او میشود! اما عشق آنها پایان داستان نیست؛بلکه آغاز راه پرپیچ و خم زندگی تلخ آنهاست. آخرین گناه دختر پاک و معصوم داستان؛ مربوط به عشق اوست، عشق به کسی که برای او ممنوعه است!دوست داشتن تو درسی است که برای خود تالیف کرده ام و هر ثانیه مرورش می کنم.دوست داشتن تو شده ملکه ذهنم و اکسیری از آرامش که در رگ هایم جاری می شود.وقتی گفتند: از دوست داشتنش دست بکش، گناهی است که زندگی ات را به نابودی می کشاند.خون در رگ هایم منجمد شد، بهت بر من غالب شد و آرامش زندگی ام رو به زوال رفت.زبان باز کردم و گفتم: نمی توانم، اگر دوست داشتنش گناه است، می خواهم گناهکار ترین آدم دنیا باشم، اگر دوست داشتنش عذاب است، می خواهم عذاب و زجرش را نیز در آغوش خود حل کنم، من می خواهم آخرین گناهم عشق به او باشد.“آخرین گناه” من دوست داشتن کسی باشد که تماماً عشق رمان است و بس…نگاه عاشقم را به مردی که کنارم نشسته است و رانندگی می کند و گاهی با آهنگ شاد هم خوانی می کند، دوختم. چه قدر نیم رخ این مرد را دوست دارم. باورم نمی شود کامران از همین چند ساعت پیش، درست از همان موقعی که خطبه ی عقد را خواندند مال من شده است. پنجره ی ماشین را پایین کشیدم واجازه دادم باد موهایم را به بازچه قدر این لباس سفید عروسی ام را دوست دارم، چه قدر این آرایش صورتم را دوست دارم، اصلاً من هر چیزی که مربوط به کامران و پیوند با اوست را دوست دارم! به یاد یک سال پیش افتادم. روزی که قرار بود با کامران ازدواج کنم و پدر و مادرم و تنها خواهر عزیزم همگی تصادف کردند و عروسی مان به هم خورد. اشک در چشمانم حلقه بست.چه قدر امروز جای مادرم خالی بود، نبود تا دخترکش را در لباس عروس ببیند. خواهر عزیزتر از جانم چه قدر ذوق و شوق داشت برای عروسی تک خواهرش؛پدرم، پدر عزیزم نبود تا در آغوش گرمش فرو روم و عروسی دختر عزیز دردانه اش را تبریک بگوید. قطره ی اشکی از چشمانم سرازیر شد. نه! امشب وقت گریه و زاری نیست!امشبمن بعد از هشت ماه افسردگی به خاطر از دست دادن خانواده ی عزیزم و چهار ماهی که کامران عزیزم به احترام خاک خانواده ام منتظر ماند، به عقد دائم کامران در آمدم. باصدای کامران به خودم آمدم:– نفس خانم ما دارن به چی فکر می کنن؟– به این که چه قدر دوست دارم آقایی!مغرور را دوست دارم! –کامران، سرعت ماشین را بیش تر کرد و با هم شروع به همراهی با آهنگ کردیم. – نفس جان، مادر، مراقب کامرانم باش. کامران جان دیگه سفارس نکنم، تو هم از عروست خوب مراقبت کن. کامران که معلوم بود دیگر حوصله ی نصیحت های مادرش را ندارد سرسری گفت: – چشم مامان جان، چشم.– چشمت بی بلا مادر جان. ما دیگه بریم.کامران زیر لب و با صدایی که فقط من شنیدم گفت: به سلامت! اگه گذاشتین منromanromanSat, 13 Jun 2020 04:46:14 +0430