<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های روژان نصری</title><link>https://virgool.ir/feed/@rojan_nasri</link><description>داشنجوی ساده، مشغول به زندگی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:46:21</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/10469/avatar/BV1CAA.png</url><title>روژان نصری</title><link>https://virgool.ir/@rojan_nasri</link></image><item><title>غرق اخبار بشویم یا نشویم؟</title><link>https://virgool.ir/@rojan_nasri/news-reading-t6t0hm7vewon</link><description> خیلی از ما یک سیاستمدار نیستیم، یک مذاکره کننده هسته‌ای نیستیم، یا اختیار یک ارتش چند میلیونی را در دست نداریم. به قول معروف ما جزو طبقه‌ی «معمولی‌ها» هستیم. آدم‌هایی هستیم که سرمان به کار خودمان مشغول است و کار خودمان هم مدیریت پرتاب شاتل به فضا نیست! اگر مدیر هم هستیم، یک مدیر معمولی هستیم!منظورم از معمولی بودن این نیست که هیچ کاره‌ایم یا کارمان خالی از هر خلاقیتی هست. نه اتفاقا شاید خیلی از ما کاری انجام می‌دهیم که اصلا برای نسل جوان خودمان است و اصلا برای افرادی که آنقدر سطح بالا هستند قابل انجام نیستند. اما منظورم آن است که در خیلی از اتفاقات جامعه که در ابعاد بزرگ رخ می‌دهند بی اثر و مفعولیم.حالا در چنین شرایطی سؤالی که همیشه برایم هست آن است که چه قدر دنبال کردن اخبار برای کسانی مثل من می‌تواند مفید باشد. از دوران کودکی به یاد دارم که اخبار ساعت ۹ شب کانال ۱ همیشه باید دیده می‌شد! یعنی انگار بخشی از وعده‌ی شام پدرم، گوش دادن به اخبار از زبان آقای حیاتی و همکارانش بود. اما واقعا آیا باید این‌قدر اخباری را که اغلب در به وجود آمدن آن‌ها بی‌تأثیر بود را دنبال می‌کرد.این روزها که دیگر درگیری ما با رسانه‌های منحصر به ساعت ۹ شب نیست و هر لحظه یکی از کانال‌های خبری که در تلگرام در آن‌ها عضو هستیم پیامی جدید می‌دهند. شاید خبر گرانی کرایه تاکسی باشد که قرار است لمسش کنیم و شاید هم بازتاب انفجاری در عراق که نه نقشی در آن داریم و نه می‌توانیم داشته باشیم.من از آن تیپ آدم‌هایی نیستم که بگویم برای ثانیه به ثانیه زندگی‌ام برنامه دارم اما برای فردی مثل من، دقایقی را که صرف اخبار کرده‌ام واقعا چه حاصلی برایم داشته‌اند؟سؤال دیگرم که شاید جامعه‌شناسان و روانشانسان بهتر بتوانند بررسی کنند آن است که چه چیزی مرا به با خبر بودن از دنیا علاقه‌مند می‌کند؟ نمی‌گویم چون در چیزی نقش نداریم پس حتما باید به آن بی‌علاقه باشیم اما چه می‌شود که حتی دنبال کردن اخبار مربوط به ضوابط گمرکی و مالیاتی جدید ترامپ برای آمریکا هم می‌تواند برای ما معمولی‌ها خواندنی شود؟ چه کیمیایی در متن‌ها، عکس‌ها و فیلم‌های گزارش‌ها هست که مسائل اساسا بی‌ربط به ما می‌تواند جذاب شود؟قبول دارم که در این دنیا همه به هم مرتبط هستیم، یا حتی اگر نباشیم بر هم اثر پروانه‌ای داریم. اما جذابیت دنبال کردن تحولات برای گنگ هست. همین تشنگی برای دنبال کردن این اتفاقات مرا معتاد به خواندن توییت‌های ترامپ کرد که صادقانه اگر بخواهم بگویم، اغلبش برای غیر آمریکایی‌ها بی‌ربط است!مشتاقم نظرات شما را بدانم که چه حسی نسبت به این زمان‌هایی دارید که صرف دنبال کردن اخبار گذاشته‌اید. چه خبرخوان حرفه‌ای بوده‌اید و چه فقط در اکسپلور اینستاگرامتان گه‌گاه می‌بینید.</description><category>روژان نصری</category><author>روژان نصری</author><pubDate>Fri, 08 Jun 2018 23:01:21 +0430</pubDate></item></channel></rss>