https://virgool.ir/feed/@rhsprfگاه آنچه به زبان نمی ٱید بر جوهر قلم جاری می شود!fa2026-11-11 16:59:32https://files.virgool.ir/upload/users/217966/avatar/aVHtKx.pnghttps://virgool.ir/@rhsprfhttps://virgool.ir/@rhsprf/دخترک-etvbppaqi5muسالها از نخستین روزی که پایش را به اینجا گذاشته است، میگذرد.دخترک بر روی تپه ایستاده و دشت های طلایی با گندم هایی که با نوای نسیم می رقصند را تماشا می کند.همزمان با گذر چشم هایش بر گستره دشت، روز های تلخ وشیرین گذشته را به یاد می آورد، نوای چوپان در فضا میپیچد.دخترک دلتنگ است، دلتنگ روزهایی که گذشت و دیگر بر نمیگردند دلتنگ آدم هایی که رفتند و دیگر کنارش نیستند، دخترک دلتنگ است. غباری از اشک بر چشمان بلورینش می نشیندو با اولین پلک زدن جاری می شود،نسیم گرم تابستانی همچنان میوزد و با برخورد به صورت خیس از اشکش، خنکی مطلوبی حس میکند. در دلش غمی است همراه با رضایت، رضایت از صبوری،استقامت و تلاش برای ادامه دادن. به خاطر می اورد روزی را که همین جا با خودش عهد کرد، عهد کرد که نگذارد این غم های روز افزون،تاب و توانش را بگیرد، نگذارد بی رحمی زمانه ناامیدش کند، نگذارد امید در دلش بمیرد.دخترک غرق تماشای آسمان می شود و سرش را دوباره رو به سوی آن بلند می کند.so :)so :)Wed, 24 Jun 2020 19:13:52 +0430