<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رضا طاهری</title><link>https://virgool.ir/feed/@rezataheri.t</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:15:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1262166/avatar/Q4O1El.jpeg</url><title>رضا طاهری</title><link>https://virgool.ir/@rezataheri.t</link></image><item><title>درس بخوانیم یا نخوانیم؟</title><link>https://virgool.ir/@rezataheri.t/درس-بخوانیم-یا-نخوانیم-ajcpdyvzcj3f</link><description>در پست 24 بیان شد که هر دانشی ارزش کسب کردن ندارد و باید بدانیم که وقتمان را صرف کسب چه دانش یا مهارتی می کنیم. به تصویر زیر توجه کنید، یک سوم میلیاردهای جهان، مدرک دانشگاهی ندارند. اگر به آمار کشور خودمان هم توجه کنید، آمار، شبیه به همین است. با توجه به این شواهد، باید درس خواند یا از خیر آن گذشت؟این حقیقتی است که دانشگاه رفتن، راه مطمئنی برای ثروت‌مند شدن نیست. راه درست ثروتمند شدن، تشخیص نیاز جامعه و ارائه کالا یا خدمتی در راستای پاسخگویی به آن است. اگر شما دارای این مهارت هستید، چه خوب، در اینصورت، شما می‌توانید در رشته‌های مرتبط در دانشگاه تحصیل کنید و یا بهتر از آن، تحصیلکرده‌های دانشگاه می‌توانند به شما کمک کنند. شاه کلید ماجرا، تشخیص نیاز بازار است. این شاید مهمترین نکته باشد.پس پاسخ سوال بالا این استکه اگر می‌خواهید درس بخوانید یا مهارتی بیاموزید،‌ به این نکته توجه کنید که جامعه‌ی شما چقدر نیازمند آن دانش یا مهارت است.در پست 24 بیان شد که هر دانشی ارزش کسب کردن ندارد و باید بدانیم که وقتمان را صرف کسب چه دانش یا مهارتی می کنیم. به تصویر زیر توجه کنید، یک سوم میلیاردهای جهان، مدرک دانشگاهی ندارند. اگر به آمار کشور خودمان هم توجه کنید، آمار، شبیه به همین است. با توجه به این شواهد، باید درس خواند یا از خیر آن گذشت؟این حقیقتی است که دانشگاه رفتن، راه مطمئنی برای ثروت‌مند شدن نیست. راه درست ثروتمند شدن، تشخیص نیاز جامعه و ارائه کالا یا خدمتی در راستای پاسخگویی به آن است. اگر شما دارای این مهارت هستید، چه خوب، در اینصورت، شما می‌توانید در رشته‌های مرتبط در دانشگاه تحصیل کنید و یا بهتر از آن، تحصیلکرده‌های دانشگاه می‌توانند به شما کمک کنند. شاه کلید ماجرا، تشخیص نیاز بازار است. این شاید مهمترین نکته باشد.پس پاسخ سوال بالا این استکه اگر می‌خواهید درس بخوانید یا مهارتی بیاموزید،‌ به این نکته توجه کنید که جامعه‌ی شما چقدر نیازمند آن دانش یا مهارت است.</description><category>رضا طاهری</category><author>رضا طاهری</author><pubDate>Mon, 28 Feb 2022 09:02:47 +0330</pubDate></item><item><title>سطح آمادگی فناوری (TRL)</title><link>https://virgool.ir/@rezataheri.t/سطح-آمادگی-فناوری-trl-q1jmludpnp2p</link><description>سطح آمادگی فناوری (TRL)فرض کنید در حال اجرای یک پروژه‌ی ساختمان هستید و برای این کار از بانک، درخواست وام کرده‌اید. برای دریافت اقساط مختلف وام، با این سوال مواجه می‌شوید که پروژه در چه مرحله‌ای است؟ حال این رویکرد را به یک فناوری تعمیم دهید؛ برای جلب سرمایه‌گذار یا خریدار، قطعا باید پاسخ دهید که فناوری شما در چه مرحله‌ای از بلوغ یا آمادگی برای استفاده در شرایط واقعی است. شاخص سطح آمادگی فناوری (Technology Readiness Level: TRL) مراحل آمادگی یک فناوری را برای استفاده در محیط واقعی، نشان می‌دهد. این سیستم در دهه 1970 میلادی توسط ناسا ابداع شده و تکامل یافته است. سطوح آمادگی فناوری، نوعی سیستم اندازه‌گیری است که برای ارزیابی سطح بلوغ یک فناوری خاص استفاده شده و در آن، بر اساس پیشرفت پروژه، رتبه‌بندی TRL به آن اختصاص می‌یابد. 9 سطح آمادگی فناوری وجود دارد که TRL1 کمترین و TRL9 بالاترین است.سطوح آمادگی فناوری (TRL)سطح TRL1) طرح پیشنهادی، در مرحله ایده‌ی اولیه بوده و تحقیقات پایه‌ای آن در جریان است. خروجی این سطح از فناوری معمولاً به صورت مقاله‌های علمی است.سطح TRL2)  مسیر کاربردی ‌شدن فناوری طی شده است؛ مثلاً ایده ثبت شده و  مدل‌سازی کاربردی آن انجام شده است.سطح TRL3) طرح، مورد اعتبارسنجی قرار گرفته و به صورت تئوری در قالب مدل‌سازی مورد ارزیابی قرار گرفته و موفق بوده است.سطح TRL4) نمونه‌ی اولیه یک فناوری برای آزمون در آزمایشگاه، ساخته شده؛ اما هنوز آزمون‌های لازم را نگذرانده است.سطح TRL5) نمونه‌ی اولیه‌ی ساخته شده، آزمون‌های آزمایشگاهی را با موفقیت گذرانده و آماده است تا در محیط نزدیک به محیط واقعی، مورد آزمون قرار گیرد.سطح TRL6) نمونه‌ی اولیه‌ی ساخته شده و آزمون‌ها را در شرایط نزدیک به محیط واقعی با موفقیت گذرانده است.سطح TRL7) نمونه، آماده‌ی به‌کارگیری در محیط واقعی و فضای عملیاتی است که به آن شرایط پایلوت گفته می‌شود.سطح TRL8) در این مرحله، محصول در محیط واقعی، موفق به کار شده و از عملکرد آن اطمینان کسب شده و آماده بهره‌برداری تحت وضعیت‌های مختلف است. در این مرحله ارزیابی و تستهای نهائی پایان یافته و فناوری در قالب یک سامانه‌ی قابل اجرا درآمده است.سطح TRL9) در این گام، محصول در مرحله آزمون عملیاتی کامل، موفق عمل کرده است. به عبارتی دیگر، عملکرد فناوری مربوطه در وضعیت‌های شبه‌بحران و عملیاتی کامل اثبات شده است و محصول مورد بهره‌برداری تحت شرایط واقعی در سطح تولید انبوه می‌باشد.شاخص TRL یا مرحله‌ی آمادگی یک فناوری در هنگام ارزش‌گذاری و جلب سرمایه‌گذاران، واجد اهمیت بسیار است. مراحل ابتدایی‌تر، می‌تواند حاکی از ریسک بالا برای سرمایه‌گذاری و یا به‌کارگیری آن فناوری برای توسعه محصول باشد.</description><category>رضا طاهری</category><author>رضا طاهری</author><pubDate>Mon, 28 Feb 2022 09:01:13 +0330</pubDate></item><item><title>متاورس  Metaverse(دنیای مجازی سه بعدی انلاین)</title><link>https://virgool.ir/Solidity/متاورس-metaverseدنیای-مجازی-سه-بعدی-انلاین-zfoazojc1w8x</link><description>متاورس، دنیای سه‌بعدی مجازی است که عناصر موجود در آن و ارتباط آن‌ها، دمادم پردازش شده و ارتباطات و پیوستگی آن‌ها حفظ می‌شود. به این ترتیب، متاورس نسخه تکامل‌یافته و بعدی اینترنت خواهد بود (اینترنت سه‌بعدی آنلاین) و شاید تغییر نام فیسبوک به متا، صحه‌ای بر این گفته باشد. دلیل پرداختن ما به این موضوع، ظرفیت‌های فراوان و ناشناخته‌ای است که پیرامون مفهوم نه‌چندان روشنش، قابل تصور است.اولین پروژه متاورس در سال 2003 در قالب پلتفرم دنیای مجازی  Second Lifeشکل گرفت. واژه متاورس نیز استنباطی است از رمانی به نام Snow Crash نوشته Neal Stephenson که در سال 1992 تالیف شده است. Metaverse ترکیبی از دو واژه Meta و Universe است که می‌توان آن را به دنیای برتر ترجمه کرد. متاورس یک دنیای کاملاً مجازی و آنلاین (شاید هم زنده) است که فعلا دروازه ورود به آن یک عینک واقعیت مجازی است. پس از ورود به آن، می‌توانید منزل یا دفتر کار خود را در آن دنیای مجازی ساخته و مالکیت آن ‌را در کیف پول دیجیتال خود ثبت کنید، در دفتر کار خود جلسه بگیرید، با رمزارزها معامله کنید و وقتی عینک را از چشم برداشتید، رمزارزهای به دست آمده را به پول دنیای واقعی تبدیل کنید و در این دنیا خرج کنید. حق بدهید که مفهوم غریبی است!متاورس، همانند یک شهر نوساز که تازه زمین آن واگذار شده و در حال نقشه‌کشی است، ظرفیت کارآفرینی فراوانی دارد. ساخت‌و‌سازهای مختلف، ایجاد رمزارزهای متنوع و طراحی شغل‌های جدید مرتبط با آن دنیا، نمونه‌هایی از این موارد است. مدل کسب و کار در متاورس مبتنی بر فناوری بلاک‌چین و NFT است.</description><category>رضا طاهری</category><author>رضا طاهری</author><pubDate>Mon, 28 Feb 2022 08:58:40 +0330</pubDate></item><item><title>رمزارزها از نگاه کارآفرینی</title><link>https://virgool.ir/@rezataheri.t/رمزارزها-از-نگاه-کارآفرینی-ltl70729wnly</link><description>رمزارزها از منظر کارآفرینیرمزارزها نامی آشنا هستند که از ابتدای دهه‌ی 1390 وارد محافل تخصصی و چندسالی پس از آن، وارد گفتمان عمومی جامعه‌ی ما شده‌اند. از منظر یک کارآفرین، وقتی کالا یا خدمتی به بازار عرضه شده و مدت قابل قبولی همراه با افزایش حجم مبادلات دوام بیاورد، بی‌تردید ارزش قابل توجهی ارائه کرده است. به عبارت دیگر برای مشکلات موجود، راه حل مفیدی ارائه نموده که توانسته است اقبال جامعه را به خود جلب کند. اما رمزارزها به چه نیازی پاسخ دادند و یا چه مزیت رقابتی ارائه کردند؟ آیا این فناوری می‌تواند محملی برای ارزش‌آفرینی در ایران باشد؟رمزارزها، خود زائیده‌ی فناوری بلاک‌چین هستند که هسته‌ی مرکزی آن، تمرکززدایی است. این دستاورد، بستر تحول در طیف وسیعی از خدمات مالی و غیرمالی را فراهم آورده که از جمله می‌توان از خدمات مرتبط با نظرسنجی‌ها، انتخابات، پیمان‌گذاری‌ها، روابط و خدمات مالی اشاره کرد و به عنوان شاخص، از خدمات مالی غیرمتمرکز یا Decentralized Finance (DeFi) نام برد.بلاک‌چین و ایده‌ی اصلی آن یعنی تمرکززدایی، در کنار حسن روزافزونی که داشت با یک ایراد اساسی رو‌به‌رو شد: عدم مقیاس‌پذیری! این جمله به این معناست که گسترش خدمات، گاهی از نظر فنی و گاهی به خاطر نیاز به سرمایه‌گذاری زیاد، به بن بست می‌خورد. لذا به نظر می‌رسد، آینده‌ی این فناوری در دستان کسانی است که امنیت، سرعت و مقیاس‌پذیری را همزمان گرد هم بیاورند.گذشته از موارد فنی ذکر شده، به نظر می‌رسد این فناوری می‌تواند بستری برای کارآفرینی و ثروت‌آفرینی برای جوانان و بازرگانان کشورهای در حال توسعه باشد؛ توصیه‌ی اکید به مجریان و تصمیم‌سازان کشور این است که با چشمانی باز و قضاوت منصفانه و حرفه‌ای و خالی از بدبینی، به این ظرفیت نگاه کنند تا بتوانند جهت فعالیت‌های موجود را به سمت درست هدایت کنند.</description><category>رضا طاهری</category><author>رضا طاهری</author><pubDate>Wed, 29 Dec 2021 10:23:57 +0330</pubDate></item><item><title>اهمیت آموختن دانش بیشتر است یا مهارت؟</title><link>https://virgool.ir/@rezataheri.t/اهمیت-آموختن-دانش-بیشتر-است-یا-مهارت-zmuqfsrcrwrl</link><description>چه مشکلی در کار آموزش ماست که یک دیپلمه در کشور ما که حداقل 6 سال انگلیسی و عربی می خواند، نمی تواند چند جمله به این دو زبان صحبت کند، یا یک کارشناس حسابداری نمی‌تواند یک صورت وضعیت ساده را آماده کند؟ما برای انجام کارهای روزمره خود، بیشتر به مهارت نیاز داریم تا دانش. مثلا ما به مهارت مکالمه انگلیسی نیاز داریم اما آنچه می‌آموزیم دانش زبان انگلیسی است. ما به مهارت صورتحساب گرفتن نیاز داریم اما دانش حسابداری را آموزش می‌بینیم. مسئله کجاست؟ نکته ظریفی در کار است! تفاوت دانش با مهارت! به چند چمله کوتاه زیر توجه کنید:· -دانش، دانستن یک مطلب یا شیوه انجام یک کار است بدون التزام به توانایی انجام آن.· -مهارت، توانایی انجام یک کار است، بدون التزام به دانستن مبانی علمی آن.· مهارت معمولا با تکرار به دست می آید و آموختن آن، نسبت به دانش، به هوش کمتری نیاز دارد.دانش می‌تواند شیوه‌ی جدید انجام یک کار را طراحی کند اما مسیر معکوس آن، یعنی خلق دانش از مهارت، معمولا برای افرادی میسر است که دانش و مهارت را با هم دارند. بر این اساس، بهترین حالت، جمع بین دانش و مهارت است ولی نکته اینجاست که این امر، معمولا در سنین قبل از 18 سال به دست آمدنی نیست.آموختن مهارت به هوش کمتری نیاز دارد به گونه‌ای که حیوانات نیز مهارت شکار را از والدینشان می‌آموزند، لذا بهتر است در سالهای اول زندگی مهارت‌ها را بیاموزیم و پس از آن در صورت نیاز، به آموختن دانش روی بیاوریم. در این صورت فقط تعدادی از افراد باهوش‌تر جامعه باید دانش را در دانشگاه‌ها بیاموزند تا در تعامل با افراد ماهر، مهارت‌های جدید را ایجاد کنند.نتیجه اینکه، ظاهرا ما راه را به اشتباه می‌رویم، در تمام مدت 12 سال آموزش و پروش ما باید مهارت‌های مورد نیاز زندگی را بیاموزیم، حداقل باید تمرکز بر روی آنها باشد ولی آنچه در جریان است، تمرکز بر آموزش دانش است. این پیام مهمی برای والدین و مسئولین آموزش کشور است تا به این گفتار بیندیشند و در صورت نیاز از ایجاد تغییرات بنیادین نهراسند. به نظر می‌رسد، آموزش و پرورش ما دچار روزمرگی خفه کننده‌ای است،‌ عقب مانده از ایده‌های نو در آموزش جهانی، ناتوان در پاسخ گفتن به نیازهای دانش آموزان و جامعه. باید فکری اساسی کرد. اگر مسئولان کشور به این فکر نیستند، والدین به این نوشته فکر کنند.</description><category>رضا طاهری</category><author>رضا طاهری</author><pubDate>Sun, 14 Nov 2021 11:02:14 +0330</pubDate></item></channel></rss>