<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های rezasf</title><link>https://virgool.ir/feed/@rezasf</link><description>علاقمند به مینیمال</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:42:36</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/61037/avatar/WEgr1r.png</url><title>rezasf</title><link>https://virgool.ir/@rezasf</link></image><item><title>مهلکه | The Hurt Locker</title><link>https://virgool.ir/@rezasf/مهلکه-the-hurt-locker-fkcsqqv4qoqx</link><description>حتما شنیده اید کسی که به خودش احترام نمی گذارد به دیگران هم نمی تواند احترام بگذارد هرت لاکر فیلمیست درباره کسی که به جان خود اهمیت نمی دهد و میخواهد جان دیگران را نجات دهد. همچون جمله اول این هم ممکن نیست چه روی کاغذ و چه در عمل نیست. کاترین بیگلو بیش از حد از موسیقی و تعلیق نماهای بسته استفاده میکند به عبارتی کباب را تا میتواند فلفل میزند که مزه بدش به دهان نیاید. برای خیلی ها هم خوشمزه است البته نه کسانی که امثال سقوط شاهینن سیاه را دیده اند.روابط سربازها باهم افتضاح است. آن یکی میخواهد بخاطر چهار حرف هم تیمیش را با بمب به کشتن دهد و در دو راهی قرار دارد. دیگری سر ایست بازرسی با لگد راه را نشان می دهد. میدانم جنگ خشن است اما برای دشمن نه رفیق. شبه انسان هم در این فیلم نمی بینیم چه برسد به انسان. درباره انسجام داستان که حرفی نزنم بهتر است سه بمب و ما بیقیش داستان بی سرو ته و یک بچه دی وی دی فروش. جمع بندی این که نه شخصیت درستی میبینیم نه داستان درست با این چیزها نمی شود جنگ را نقد کرد. ولو اگر صد اسکار ببرد.</description><category>rezasf</category><author>rezasf</author><pubDate>Wed, 03 Jun 2020 13:23:42 +0430</pubDate></item><item><title>گسیختگی | Detachment 2011</title><link>https://virgool.ir/@rezasf/گسیختگی-detachment-2011-dfaa8os9x06s</link><description>تونی کی را بیشتر با تاریخ مجهول آمریکا می شناسند کارگردانی اجتماعی که معضل آموزش و پرورش را فرارتر از اهمیت همواره گفته شده خود می انگارد و برای حل کردن آن دست به قهرمان سازی در فیلم هایش می زند. شخصیت های فیلمش همگی خاکستری اند، بالا و پایینشان قابل لمس است. گیر کار اینجاست که شخصیت عصبانی می بینیم اما دلیل عصبانیت را نه. هنری بارس فیلمش نقش رهبری دنیای خوب را دارد کسی که رابطه اش با پدر بزرگش و آن دختر خیابانی قرار است به ما بفهماند خاکستریش به سفید نزدیک تر است اما اسیر شعارهای فلسفی می شود. شخصیت هنری را از درون کوبیده شده و شکست خورده نشان می دهد و انتظار داریم با این شرایط بیرونش را بسازد البته که نمی تواند. در بین باقی شخصیت ها همگی تم غلط رفتاری را دارند و از بین این ها حتی یک آدم نرمال هم نمی بینیم شاید چون جهان کی جهان منفی هاست.⭐دوربینش در کلاس زیاد عقب جلو می رد گاهی وقت ها تحملش سخت است. موسیقی را برای اضافه کردن حس منفی و تنش بیش از حد استفاده می کند و سکوت فیلم به نسبت داستانش واقعا کم است. دو سکانس زننده یکی بردن دختر خیابانی و دیگری خودکشی جوری طراحی شده اند که ما را به جریان فکری هنری نزدیک کنند ولی موفق نیستند و در نهایت هنری قصه قابل حس نیست.</description><category>rezasf</category><author>rezasf</author><pubDate>Mon, 18 May 2020 20:03:49 +0430</pubDate></item><item><title>کاپون | Capone 2020</title><link>https://virgool.ir/@rezasf/کاپون-capone-2020-aybym7qmmeix</link><description>فکر می کردم اگر شخصی حرفی برای گفتن ندارد چه بگوید؛ هیچ. جاه طلبی فیلم جدید جاش ترک این است که بخشی حرف ندار از حرف دار ترین مافیای تاریخ می سازد و حماقت فیلمش این است که به درون کاپون بسنده می کند تا داستان واقعی بیرونی هر چند در همان هم می ماند. شاید برای کسی که ذره ای از تاریخ مافیای قدرت شیکاگو چیزی نمی داند هضم کاخ های فلوریدا با مجسمه های اشرافی مشکل بیاید و یا بزند به حساب گذشته شرارت های مافیا و پول های زیاد. اما کم کم این سوال قلقلکش می دهد که در این مدت دادگاه آمریکا چه می کرده که هنوز همچین ملکی در دست این مافیاست.⭐کاپون جاش ترک مترسکی پوشالی با پیپی بر دهن است که به جای زوال عقل به ما زوال شخصیت نشان می دهد و با بازی های مسخره مثل نقاشی و دروغ سعی در درونی کردن مسئله دارد اما نزدیک مسئله اش هم نمی شود چه رسد به درون. بازی هاردی هم با صدای عجیبی که در میاورد فاصله زیادی با هاردی همیشگی دارد و برای مخاطب عامش ممکن است زننده بیاید. فیلم فراتر از یک اثر پاپکورنی اقتصادی چیزی نیست؛ هنر جای خود.</description><category>rezasf</category><author>rezasf</author><pubDate>Wed, 13 May 2020 13:48:47 +0430</pubDate></item><item><title>یک سوال از برگمان</title><link>https://virgool.ir/@rezasf/برگمان-سوال-znmmbzw3lqfo</link><description>اینگمار برگمان یکی از بزرگترین کارگردانان سینما که فیلم هایش توسط منتقدین بسیار مورد تمجید قرار  گرفت.خبرنگار: رابطه بین هنرمند و مردم رو چطور میبینید؟برگمان :بزارید براتون یه داستان تعریف کنم تا بفهمید هنرمند باید چطور درباره مردم فکر کنه. روزی به یک استاد چوپ  تراش چینی پیشنهاد ساخت پایه یک ناقوس داده میشه و اون استاد هم با کمال میل قبول میکنه که کار رو به عهده بگیره. میره یه الوار بزرگ بر میداره و شروع میکنه به کندن اون پیش خودش میگه چه پول خوبی قراره از این کار نصیبش بشه و با همین فکر کارشو ادامه میده و به پایان میرسونه. وقتی کارش تموم میه میبینه اون چیزی که می خواسته نشده و خیلی نتیجه افتضاح بوده. استاد چوب تراش کوتاه نمیاد و میگه حتما برای این فکرم بوده که اینجوری شده میره یه الوار بزرگ دیگه بر میداره و این بار از اول با فکر این که قراره با این هنرم تو قلب مردم جا باز کنم شروع به کندن میکنه. میکنه و میکنه و این بار هم که تراش چوبش تموم میشه میبینه نتیجش افتضاح شده.استاد کوتاه نمیاد و یک الوار دیگه برمیداره این بار به این فکر میکنه که هنرش قراره جاودانه بمونه و اسمشو برای همیشه بر سر زبون مردمم بندازه ولی باز هم نتیجه کارش افتضاح میشه. استاد چوب تراش خسته و عصبی به گوشه ای میشینه و فکر میکنه که چی شده که نمیتونه مثل قبل هنرمندانه چوب رو تراش ده و مثل کارای قبلیش یه هنر خوب و بی نقص بسازه به این نتیجه میرسه که اون تمام کارهای شاهکار زندگیش رو بدون این فکرا ساخته و میره سراغ یه الوار بزرگ دیگه.اینبار دیگه نه به پول نه قلب مردم و نه به جاودانگی فکر میکنه اون فقط به این فکر میکنه که بتونه یه چوب تراش بده نتیجه این تلاش اون بالاخره تبدیل میشه به یک شاهکار هنری. اون استاد تراش چوب چینی از این کارش هم پول خوبی گیر میاره و هم مردم از کارش تقدیر میکنن و تو قلب مردم میره و هم برای همیشه جاودانه میشه.این داستان یه درس بزرگ برای ما داره و اون اینه که ما باید روی اصل موضوع تمرکز کنیم نه تماشاگرا نه پول و نه هر چیز دیگه. زمانی که از پس اصل موضوع خوب بر اومدیم بقیه چیزا خودشون درست میشن.</description><category>rezasf</category><author>rezasf</author><pubDate>Tue, 30 Jul 2019 02:38:22 +0430</pubDate></item><item><title>سرخپوست در دام دکوپاژ کلاسیک (اسپویل)</title><link>https://virgool.ir/@rezasf/سرخپوست-در-دام-دکوپاژ-کلاسیک-اسپویل-xtmoxjpssek8</link><description>سینمایی سرخپوست ساخته نیما جاویدی هر چند از بهترین فیلم های جشنواره فجر پارسال بود اما بهترینش نبود و در ساختار روایی و داستانش مشکلات زیادی داشت و به شدت در پوست و رنگ مصنوعی دکوپاژ و میزانسن کلاسیک غوطه وره. بدی ها:از مهم ترین مشکلات این فیلم میشه به نشون ندادن خود سرخپوست اشاره کرد. خیلی ها گفتن این قوت داستانه و نه ضعفش که یک کاراکتر به صورت کاملا نامرئی در طول فیلم باشه و ما اون رو نبینیم و آخر سر با یه نمای پی او وی (نقطه نظر) بتونیم مشکلش رو بفهمیم اما اون چیزی که من از سینما میدونم اینه که برای درک یه شخصیت و احساس همدردی با اون باید چهرش رو ببینیم و کارگردان احساس درد رو تو چهره بازیگر به ما نشون بده نه تو دیالوگ. این که دیگران بیان از مظلومیتش برامون بگن و ما هم سر تعظیم فرود بیاریم سینما نیست اصلا سینما یعنی دیدن نه شنیدن و تعریف کردن.تمامی دکور این فیلم از صفر تا صد به دست عوامل درست شده و از قبل هیج زندانی مثل این وجود نداشته. وجود پرده سبز (کروماکی) هم یکی از نکات جالب روند ساخت این فیلمه.ایراد بعدی فیلم ایجاد هیجانات کاذبه در صورتی که جا برای هیجانات اصولی کم نداره. مثلا صحنه ای که قراره از زندان برن و سرهنگ سر اون ندیمه کلاه میذاره و بر میگرده واقعا نیاز بود سرهنگ اونجوری از ماشین بپره بیرون و ما اون موسیقی تند رو بشنویم و با اون حرارت به سمت کوه بدویه و بعدش کلی منتظر بمونه. اما فیلم سرخپوست مشکلی بدتر از این ها هم داره و اون مدل پایان بندیشه. خیلی ها از جمله خود کارگردان گفتن که اگر دقیق نگاه کنید چیزهایی تو فیلم هست که متوجه بشید این شخصیت چطور تغییر میکنه و یه هو از یه آدمی سفت و سخت که با تمام وجود قراره تلاش کنه برای گرفتن سرخپوست به یک باره تبدیل بشه به یک آدمی که عشق و محبت تمام وجودش رو گرفته و سرخپوست رو می بخشه. دقیقا چند سکانس قبل از اینایرادات ریز تر بازم داره مثلا این که نقشه طناب دار وسط نقشه های زیر زمین زندان چیکار میکرد یا اصلا جوخه داری که قراره چهارتا تخته به هم باشه چطوری نقشه داره. یا تو همون صحنه آخر اون کامیون وسط کویر چرا داشت دور میزد و...خوبی ها:فیلم خوش ساخته و ظاهر بسیار خوبی دارهبازیگری درحد کلاس یک جهانیه</description><category>rezasf</category><author>rezasf</author><pubDate>Sat, 27 Jul 2019 21:19:58 +0430</pubDate></item><item><title>مشکلات وبلاگ دهی خوب</title><link>https://virgool.ir/@rezasf/مشکلات-وبلاگ-دهی-خوب-i1r8xiarjxlc</link><description>با سابقه فراوان وبلاگ نویسی میتونم بگم معدود وبلاگ هایی هستن که بتونن سالیان زیادی بدون افت کیفیت و برآورده کردن همه نیاز های یک وبلاگ نویس کار خودشون رو ادامه بدن.وبلاگ برخلاف بعضی از شبکه های اجتماعی جایی برای فکر کردنههمه وبلاگ ها تا یه جایی ادامه میدن و وقتی میبینن دیگه دخل و خرجشون با هم نمیخونه و دیگه نمی تونن با تبلیغات پول هزینه ای که دارن میکنن رو در بیارن. سر به بیابون میزارن و از دنیای اینترنت فرار می کنن.حالا اگه یکی این وسط پیدا بشه و بتونه یه سیستم وبلاگی خوب راه بندازه تا مردم بتونن بهش اعتماد کنن و فایل هاشون رو اونجا آپلود کنن قطعا سود کرده.مدت زمان زیادی در سرویس های وبلاگ نویسی میهن بلاگ، بلاگفا و ... وبلاگ نویسی کردم که هر کدوم مشکلات خاص خودشون رو داشتن و هر کدوم رو بعد از یک مدتی رها کردم. بعد از اون به سمت وبلاگ نویسی بیان رفتم. فکر می کنم طولانی ترین دوره وبلاگ نویسی من به همون دوره وبلاگ نویسی داخل بیان برگرده که دوران خوبی هم بود. اما بیان هم مثل بقیه سرویس ها بدی هایی داشت. از جمله این که سرویسی برای موبایل نداشت و قالب هاش بعضا ریسپانسیو نبودن و یا حجم آپلود عکس محدودی داشت که بد بود.</description><category>rezasf</category><author>rezasf</author><pubDate>Sat, 27 Jul 2019 17:52:16 +0430</pubDate></item></channel></rss>