<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های بیواره</title><link>https://virgool.ir/feed/@rezamand.amir</link><description>من هیچ کاره ام، یعنی که شاعرم، گیرم از این کنایه هیچ نفهمی.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 15:21:46</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>بیواره</title><link>https://virgool.ir/@rezamand.amir</link></image><item><title>کارگر و معلم، و دیگر هیچ</title><link>https://virgool.ir/@rezamand.amir/کارگر-و-معلم-و-دیگر-هیچ-wrppvbq6ancr</link><description>کارگر و معلم و دیگر هیچ. سوت قطار برزخ با آهنگ پتک بر آهن نواخته شد زنگ کلاس زاغه ی حواشی شهر ، خسته زده شد ز سودای جهان باطل پیر بی بنیاد چه حاصل شد؟ سوال جالبی کز جوابش ذهن، درخشان شد کار به کجا کشید که دریاچه ی حق خشکیده شد کاردان به کجا پرید که نیزاری ز خون سیراب شد کودکی در ورطه ی فراموشیه حادثه غرق شد وقتی مسلسل جای قلم ، اسباب بازی محبوب شد روایت به جایی رسید که فال، حجت کلام شد معلم برده ساز، به مقام مالش آقایان منصوب شدحدیث ماله کشان تنها ختم به راست و چپ نشد کارگران بی بنیان ، بنده ی زنجیرهایشان بهشان خیانت شد صدای زندانیان شریف هنگام مرگ نیز شنیده نشد آوای مردگان گمنام تا ابد بین خروارها خاک دفن شد سایه ای نورانی نبرد خاکستری ها را پیروز شد خیال مبهمی وارث قوام قبایل خود ستوده شد شفای درد بی درمان تنهایی، دمیدنی در مسیر باد شد علاج زخم خونبار انزوای طولانی، داغی بر پیشانی درد شد کارگر و معلم و دیگر هیچ، زیرا حمایت اجباری شد شوق دیدار یار در واپسین روزهای انجمن زیادی شد چه کردیم ما یکایک که سرنوشت اینگونه نگاشته شد گمان بی ایمانی به رخداد امان آغوشی که مادرانه ظاهر شد آغوشی نگرفتم سالهاست زیرا بوسیدنم سانسور شد زیر نگاه سنگین همین آدمک های اجباری قلبم قربانی شد شاید هیچوقت در کارگاه احساس گرمی پیدا نمیشد شاید هیچوقت در کلاسی عشق ورزیدن تدریس نمیشد یکچیز ساخته شد و توسطمان آموخته شد کین سرخ و عقده های تلخی که با تلنگر یادآوری شد اعصاب و روانمان به چه چیزها که گرفته نشد زندگی هامان درگیر بازی های گوناگون شد کارها همگی بیگاری و رخوت و جمود از خودبیگانگی بود تا هرزمان که بشریت پابرجاست، بردگی هم ریشه دار شد خورشید با پتک میعاد خاطرات دو نیم شد خداوند همراه قدیسان و فرشتگان با همان کشته شدرزم آخرین بازماندگان باران خون ، رقص جنون شد تراژدی آنجا بود که کودکی زیر پای آدمیان شخم زده شد ما اینجا بی صدا منتظر طوفان بودیم که شورشی بر پا شد تو کجایی که بهمن قاتلان زمان بر سرمان آوار شد شکست آینه و جام جهان بین هزار تکه شد در هر تکه خاطره ی مرده ای زندانی شد هر تصویر به من زمان مرگ اجتماعی الهام شد تو میبینی که مضمونی قربانی شعرم شد #بیواره </description><category>بیواره</category><author>بیواره</author><pubDate>Fri, 05 May 2023 02:11:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>