https://virgool.ir/feed/@rezaeydiyanو خدایی که ناخدای کشتی عالم ...fa2026-11-11 06:09:08https://files.virgool.ir/upload/users/2389132/avatar/tqSmAx.jpghttps://virgool.ir/@rezaeydiyanhttps://virgool.ir/@rezaeydiyan/عطر-داغ-fc4hiso7ui4fبعضی از عطر ها نبض دارند...رایحه ی خوش شیشه عطر خالی که لب طاقچه خاک میخورد مرا غرق کرد در اقیانوس خاطره هایی که،دلم هرلحظه برای خودم در آن زمان تنگ می شد...چمشانش شب شعر بودند و من نوازنده ی موسیقی اشعار...کپسول زمان مرا در آغوش گرفت...قایقی سرگردان در دل اقیانوس؛ با تکه های شکستهدر معاشقه با امواج بود ...آری بوی تو می دهد ساحل خیالی منهمیشه غرش امواج ماسه های کنار ساحل باخودش همراه میکردتو از جنس طلوع بودی ؛عاشق شروعی دلچسبمن از جنس تاریکی ؛شیفته پایانی خوشبینو این چنین شد که جزیره عشق رو لب ساحل چشمات بنا کردمدرون جزیره کافه ای از تو ساخته شده بودروی در ورودی کافه نوشته شده بودآنچه جرئت می خواهد دوام آوردن است ...اقا میشه بیام داخل تا بارون بند بیاد ...؟جوانی لاغر اندام با تیشرت مشکی از پشت میز نگاهی به سرتا پایم انداختبفرما ...+لطفا اگ میشه یه نوشیدنی گرم برام بیاریننم نم باران پنجره های کافه را خیس و مات کرده بودچند میز چوبی قهوه ای سوخته با فاصله های چند متری ...روی هر میز دو صندلی روبروی هم بودندکافه سوت و کور بودمثل یه متروکه که سال ها کسی را به خود ندیده بودکتاب خونه کوچکی شامل یه قفسه کوچیک کنار پنجره ته کافه دیده میشدچند کتاب کنار هم چیده شده بودهمین طور که لابه لای صفحات کتاب ها رو ورق میزدم چشم خورد به قفسه ایی که دو سه تا دفتر دیده میشدیکی رو برداشتم صفحه اول دفتر با خطی نستعلیق نوشته شده بوداگ یه روزی با دلبرت اومدی اینجا و خاطرات قشنگی ساختی میتونی اینجا بنویسیشاید یه روزی دلت خواس خاطراتت زندگی کنینشستم به خواندنروی صفحه اول نوشته بودهمون شب تاریک و سرد پاییزی که باهم اون راهرو رویایی قدم زدیمتا سفره دلمو پیشت وا کنم قبل اینکه بریروبرم ایستادی مث یه سرو قدوبالا کشیده تو دل طبیعت، که جنگل به تنهایی سرسبز کرده بود بهم خیره شده بودی سرمو اروم اروم بالا اوردماولین باری که جرئت کردم تو چشات نگا کنم قلبم لرزیدانگار عقربه های ساعت شنی قلبم روی دور تند بودمن هنوز اواره ذوق تو چشمای سیاهتم که پشت عینک لب استکانیت قایم کرده بودی لبخند دلنشین رو لبات اون شب از من ویرانه ایی ساخت که سال هاست سرگردان و حیرانم در لحظه به لحظه اون ثانیه ها ،که همراه شده بود با تپش های قلب ویران شدم کاش بیشتر تماشات میکردم ...صفحه دوم :یادته کتاب خوندن از اینجا شروع کردیمتو گفتی که دلت میخاد چند صفحه کتاب برات بخونم و من ملت عشق انتخاب کردم لابه لای صفحات ورق زدم شروع کردم از عشق شمس به مولانا خوندم براتو من در اون لحظات کلمه به کلمه ملت عشق رو زندگی کردم دستتو حلقه کرده بودی تو دستم انگار که کلمات ملت عشق معجزه میکردن قبل اینکه تو اروم شیروح من سرشار از نوازش های عاشقانه شددلم میخاس سطر به سطر اون کتاب برات بخونم وقتی باچشمای قشنگت منو تماشا میکردی و بانگاهت صدامو دلنشین کرده بودیشاید تنها مخاطبی بودی که از خواندن براش لذت میبردمصفحه سوم :من از قدم زدن بیزار بودم هیچوقت یه مسیرو پیاده نمیرفتم تا اینکه تو یه شب بارانی بهم زنگ زدی گفتی من میخام قدم بزنم زیر بارون میشه تو هم بیای باهم باشیم ....تا حالا اینقدر کسی منو به این قشنگی دعوت نکرده بودسریع لباسامو تنم کردماینقدر دویدم نفس نفس زنان خودم ب اتوبوس رسوندم سریع سوار شدم به راننده گفتم اقا میشه سریع تر بری عجله دارمپیاده شدم نزدیکت ک شدم قدم هامو شمرده تر برداشتم که متوجه نشی زود خودمو رسوندمهمون شب که بارون گونه هاتو خیس کرده بودمث دوتا موش ابکشیده عاشق زیر بارون میرفتیممن هنو غمگینم ک چرا اون شب لباسمو تنت نکردمصدای خنده های اون شبت هنو توگوشم میپیچههمونجا ک کولتو گرفتم باهم دویدیم یا سر همون پل که محو چشات بودم چشاتو ا خجالت ازم دزدیدییاپشت اون بوته ها که بغلت کردم هنو گرمی حرارت نفس هاتو روی مرزلبام حس میکنماز همون شب بود که من عاشق قدم زدن شدمکه هرجایی تو شهر قدم میزنم حس میکنم تو کنارمیصفحه چهارمیه شب اخر زمستونی که روی تخت کنارم دراز کشیده بودیاز شدت خستگی چشات روی هم رفتو تو عالم خواب به سر میبردییه شب رویایی کنار کسی که دوست داشتیمنم همون طوری نشستم تماشات میکردمنمیدونی چ کیفی میداد تماشای لحظه ب لحظه خوابیدنت مث یه پنجره روبه یه منظره دلنشینپلک های بستت و مژه های کشیده ی روی چشاتلب های چسبیده به هم و گیسو های پریشون بهم ریختت اروم پشت پلکات میبوسیدم گاهی هم لباتوو تو درارامش کامل خاموش بودیولی تو چشای من مث ماه شب چهارده بودی و به تاریکی های من روشنایی میبخشیدیدوست داشتم این صحنه ها همیشه مال من باشه ...برگرفته از دلنوشته هایی از دفتر خاطرات یک کافه ...رضاعیدیانرضاعیدیانSun, 24 May 2026 01:50:57 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/تعالی-روح-xuq90zxlh3leچطور میتوانست به کسی نشان دهد که روحش درمیان شعله های آتش میسوزد ... از نظر خودش انسان احساساتی نبود زیرا همه انسان ها احساسات دارند ولی حس میکرد احساساتش به رتبه ای رسیده اند و ارتقا یافته اند،به محض اینکه احساسات باارزش میشوند همه میخواهند آن را حس کنند .ولی این احساسات ک از روح سررشته میگیرند و نو نهال و سرسبز هستند در سرتاسر زندگی ریشه ندوانده اند ،حس میکرد خودش را به دام یک عشق عنان گسیخته ایی اسیر کرده بود.احساساتی که میتوانست به وضوح به تصویر بکشاند و پشت یک تابلوی نقاشی با اب رنگ؛ رنگ امیزی کندهر چند که عشق در مسیر اشتباهی باشد و به بیراه رود.اصلا چه کسی غلط و درست راتعیین میکند ..از نظر او معیار درست و اشتباه،خوبی و بدی ها در ذهن نهفته است و باید باتعقل و تفکر احساسات را کنترل کرد ،اما روح افسار گسیخته ایی که پر کشیده و به سوی ابدیت پرواز کرده است فرصت تفکر ندارد که..وقتی پای عشق درمیان باشد معبود چندان مهم نیست عشق واقعی جسارت میخواهد،حتی ممکن است کسی لایق ان نباشد اما چون این نونهال کاشته شده عشق برای یکبار با مزه های ترد و شیرین بر روی جانت مینشیند و قلب و جانت را تسلیم میکند و خود را از خود بیخود میکند.این احساسات خالق گونه ایی ک دردرون متولد میشوند گاهی خارج از اراده ی ماس و برخلاف تصوراتمان ؛در واقعیت چیزی شبیه رفتار جنون امیز انسان است. در واقع باز هم بخواهی ان احساسات را سال ها بعد تجربه کنی و دوباره زنده ایشان کنی ،چیزی جز تقلید کوکورانه و نمایش احساسات مضحک هم نیست،چرا که ریشه احساستت خشکیده شده و جان نهال درونت گرفته شده .احساساتی که جانشان را گرفته باشی و رنگ بوی کلمات را از دست داده باشند حمل کردنشان دیوانگیست زندگی خارج از مرزاحساسات فرو ریخته در جریان بود بعد از اغوش های متناوب و تکراری ب خود میای و میبینی دیگر هیچوقت روحت را صاحب نشده اندبلکه مالک  جسمت شده اند .و روحی که در تاریکی مطلق به سر میبرد و تعالی و جاودانگی خودش را از دست داده است .وقتی مرکز وجودی خیشتن خود را یه جای دور و گم شده پرت کرده ایی ،همانند چتر بازی که از فاصله ۲۷۰۰فوتی هواپیما پرواز میکند و دستانش را دراسمان هماانند دو بال باز میکند و ایمان قلبی دارد که چترش باز میشود اماسقوط میکند و درد تمام سلول های تنش را ریش ریش میکند .روح هم در آتش درونش میسوزد و هرگز به آرامش نمیرسد و آدم ها و جهان اطرافشان را همان طور که هست می پذیرد ..پذیرفتن گام بزرگیست به سوی اشتیاق برای هم پیمان شدن باجریانات پیشرو روست.رضاعیدیانرضاعیدیانThu, 29 Aug 2024 22:18:22 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/ردپا-ewmdtveny102ساحل شن زار بودگرم و سوزان بودروی ماسه های نقلی رد پایی یافتم من تمام خود را بافتم به رد پا رد پا زیبا بود ردپایی از خاطرات ردپاهایی که؛ سهم من از بی نشانی ها بود اخر ساحل شد ردپاها محو شد غرش امواج ردپاها رو شسته بود قایقی ساختم در پی ردپاانداختم به آب اقیانوس خشکید ساحل بی جان ماند همه جا بیابان گشت رد پا گم شد من گیاهی کاشتم در دل صحرا صحرا سوزان بود بی آب و بی جان بودگیاه خشکید در دل صحرا من پی آب بودم ردپا را یافتم من تمام خود را بافتم به رد پا ردپاهایی که؛ سهم من از بی نشانی ها بود اخر صحرا شد رد پاها محو شد دره ایی عمیق زیر پایم سبز شد تکه هایی چوب یافتممن پلی ساختم از جنس یافتن آن سوی پل رد پا را یافتم رد پا میخندید به نگاه های من گوش ها کر شدند چشم ها کور شدند دیگر نمی آمد به گوش صدای خنده های رد پا گرفته بوی تنت تمام ردپاهای مسیر در بیداری،خواب دیدم یا درخواب ،بیداری روح من سالهاستمنتظر رد پای تو بود ...رضا عیدیان رضاعیدیانرضاعیدیانThu, 11 May 2023 01:02:51 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/گاو-jenlazfnltzmاز آدمیزاد بودن خسته ام دوس داشتم یه گاو باشم یه گاو که براش اخور بسته باشن و سه وقت جلوش یونجه و علف کاه ریخته باشن اینقدر زیاد باشه مام که تنوع طلب که همیشه از تشنگی صدا بزنیم ماااااااااااا ماااااااااا خوبیش اینه بقیه دوستان اشناهامونم گاون همیشه باصدای بلند یکصدا ماااااااا ماااااااا یه مشت مسئول رسیدگی هم داشته باشیم ک کلا نفهم بودن، نمیفهمیدن ما چی میگیم ،شایدم میفهمیدن معلوم نبود ....مااااااااا مااااااااا ماااااااا اوناهم ک فقط صب از خواب پاشده نشده بیان بدوشنمون عصر ها هم قبل خواب باز بدوشن بی جون و خسته با لگد بفرستنمون ته طویله برا خواب شب هاهم ک از سرما و گرمای فصل ها خوابمون نمیبرد اخورمونم همیشه فی بداهه کثیف بود زندگی ما فقط داخل طویله جریان داشت حتی نمیدونستیم بیرون طویله چه خبره...تنها چیزی که میدیدیم این بود رئییس طویله چندماهی یه بار میومد سروصدا ب پا میکرد که امسال سود خوبی نکردیم بودجه نداریم برا خرید علف و یونجه و کاه ولی هرسال همون یه بار هم که سر میزد ماشین کلاسیکشو یه گوشه طویله پارک میکرد بایه کت و شلوار مشکی و عینک دودی یه ساعت شیک و دفتر دستکی که همراه داشت نرسیده شروع میکرد به داد وفریاد که شیرتون کم شده دیگه پول علفتونم درنمیارین اگه با این فرمان پیش بریم باید اینجا بشه کشتارگاه بلکه با پول خون چندتایتون بتوانیم به اینجا یه سروسامونی بدیم تو چند سالی که گاو بودم گاوهای زیادی بودن که واسه اذوقه و دارو شرایط سخت زندگی به نشانه اعتراض شیر نمیدادن طولی نمیکشید که قصاب سرکوچه رو میوردن سرگاو بیچاره به فنا میرفت قصابم یه پولی میداد و گاو بیچاره که تو خون خودش دست و پا میزد چند نفری مینداختنش تو وانت همه چیز دوباره از سر گرفته میشد زندگی گاویمون خیلی وقت بود که روزاش شب نمیشد و شباش روز اکثر گاو ها افسرده و بی روح شده بودن کابوس قصاب و سلاخی گاو های بی شیر باعث شده بود تنها تلاشمون این باشه که علف و کاه بجویم و صب و عصر شیر بدیم که یه بار سرنوشتمون مث گاو هایی که جلوی چشممون سربریده میشن نشیم گاو ها تنها ارزوشون این بود که واسه یدفعه هم شده بیرون طویله رو ببینناما فقط زمانی بیرون طویله رو میشد دید که پشت وانت قراضه قصاب توی خون خودت داشتی دست و پا میزدی ترس از وانت و قصاب و چاقوی تیز نقره ایی رنگش باعث شده بود که گاوها تو لباس پوسیده افکارشون؛ ارزوهاشون چال کنن ...رضاعیدیانرضاعیدیانSun, 07 May 2023 00:22:51 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/کافه-عشاق-oxgvaw5mnehhنیمه شبی تاریک، مهتاب کنج آسمون شهر نقش بسته بود و تو در میان غم ها از پشت پنجره اتاقت نظاره گر ستاره ها بودی و دود سیگاری که از ته گلویت تراوش میشدمن درگوشه ایی دیگر،امابه تماشای عکس هایت نشسته بودم و بوسه بر قامتت میزدم چشمان فروبسته ی من،وبغضی مه آلود که میان خاطراتت گم کردم من را دعوت کن به همان کافه عشاقبوی خوش تنتمیز چوبی و نگاه مستتچانه پر حرفتلبخند شیرینت آن قفسه کتاب هاموهای پریشانتدستان نوازشگرت و چشمان من ک غرق در تو ...بیا و خاکستر دود سیگارت را مهمان ما کن من روبروی تو می توانم تمام شعر های ناگفته دنیا را یک جا بگوییمدریغا که صندلی روبرو خالیست‌...رضاعیدیانرضاعیدیانMon, 24 Apr 2023 00:16:37 +0330https://virgool.ir/Shabnameh/مرگ-تعهد-یک-رویا-duk7xqvhn6utعشق از سروپایش میبارید معمولا ۳روز در هفته را سه شیفت کار میکرد هرجور میشد با سختی ها و دردها کنار میومد پشت تلفن صداشو ک میشنید قلبش به شدت تند میزد و ارامش تمام تن و روحشو فرا میگرفت گهگاهی کلمات راجورچین میکرد تا شاید بیتی عاشقانه برایش جفت و جور کند؛سخت کار میکرد سرو ته بندبند افکارش این بود ک یه روزی زیر یه سقف برایش عاشقانه هاشو بخونه و در میان اقیانوس چشمانش غرق شود ...دختر اما خسته شده بود از دور بودن، از کم بودن،از نداشتن ، عشق را باتمام وجود درک میکرد و ته دلش برای این همه تلاشی که برایش میشد میلرزید ...افکارش به جان هم افتاده بودند مث خوره مغزش را میشکافت دلش میخواست مثل دوستانش به پارتی اخر هفته ایی که دعوت شده بود برود لباس عیانی بپوشد کمی مست کند و در عالم مستی زیر نور های مبهم و رنگارنگ برقصد ...پنج شنبه صب پیامی دریافت کرد اماده شو داریم میایم ...هنوز دودل بود تعهد و مسئولیتی که دررابطه عاشقانه داشت کم کم درون افکارش کمرنگ شد...فقط میخواست لحظه ها و حس های تازه رو تجربه کند افکارش مثل شمعی که فوت بکنی مرد وخاموش شد سریع دوسه دس لباس تن کرد تا بهترینشو انتخاب کند به سرو وضعی خود خیلی رسید اما جار میزد که ساختگی است ... بوی عطرش فضای کوچه رو فراگرفته بود ... کمی منتظر ماند ماشین مشکی رنگی برایش چراغ زد ...سوارشد و خوش بش ساختگی با چند نفری که اونجا بود کرد ..شور و اضطراب مخصوصی داشت یک مشت حالات مبهم و افکار محو درونش شعله ور شدن سعی میکرد با اطرافیانش حرف بزند تا شاید افکار دست از سرش بردارن پیش خودش گفت یه مهمانی ساده نیازی به این همه احساسات پوچ و احمقانه ندارد ...در همان هیاهو برای عشق پیامی فرستاد ...سلام مادرم حالش خوب نبود بردمش بیمارستان باید بستری بشه شاید نتونم باهات حرف بزنم مراقب خودت باش ‌...پسرک اما ...سلام عزیزم اگ نیاز مرخصی بگیرم خودمو برسونم اونجا ...شماره کارتت بفرست تا برات پول بزنم نگرانتم عشقم لطفا منو بی خبر نزار ...دل تو دلم نیست هرچی شد تکس بده اما دیگر جوابی دریافت نکرد ...شب شده بود میز بزرگی از مشروبات چیده شده بود صدای اهنگ و رقص نور و چشمان مست مهمان ها مست شده بود...یک صف از خاطرات با عشق جلوی او ردیف شده بودند سیگاری اتش زد ...خاطرات در میان دود سیگار محو میشدند و ذره ذره با سوختن سیگار به خاکستر تبدیل شدند جرئت پیدا کرد در میان ان همه هیاهو و همهمه شروع به رقصیدن کرد زیر پاهایش سست شده بود و بی جهت میخندید دیگر خبری از افکار خیالی نبود ب خودش امد دید در ان همه شلوغی دست در دست پسری میرقصد دیگر لبخند از روی لبانش پاک نمیشدخودش را رها کرده بود مث پرنده ایی که بعد از سال ها اسارت به ازادی رسیده بود اهنگ اسپانیایی بود و عاشقانه با پسرک میرقصید با اسرار پسر دوسه پیک باهم زدن و دوباره درمیان جمع شروع به رقصیدن کردن نفهمیده بود کی لب هایش خیس شده بودن در اغوش پسر بوسه هایی روی گونه و تنش مهر میشد چند ساعتی گذشت اخر شب شد پسر دستش را گرفت و به اتاقی بانور ابی و قرمز برد درمیان آن تشنج و پیچ و تاب ،دست ها و پاهایش کم کم بی حس میشد عرق سردی تمام تنش را فراگرفت خود را رها کرده بود در دل اتفاقات آن شب ...همه شب تا صب را با پسر سپری کرد چشماش وا کرد سردرد غلیظی از مستی شب گذشته با خود داشتچند پیام دریافت کرده بود سلام عزیزم صبحت به زیبایی چشمای قشنگت مادر جون حالش خوبه ؟همه دیشب فکرم پیش تو بوده عزیزدلم نگرانتم باهام تماس بگیر عشقم ...صبح نکبت باری بود نفرت مثل شعله های اتش درونش میسوخت چین های صورتش از شدت خشم عمیق تر شده بودندموهایش ژولیده و درهم برهم ؛تمام تنش تیر میکشید رگ های رو مغزش بیرون زده بودند دنیا به نظرش تیره و تار شد انگار تمام تنش شکنجه میشد افکار هجوم اورده بودن این بار اما در مقابل جنگ عظیم احساسات بدون معطلی تسلیم شد دیشب در آن همه هیاهو یک چیز در او مرده بود تعهد او مانند یک سایه سرگردان با هجوم افکار تلوتلو درکوچه های خلوت زیر باران می گذشت و دور میشد...رضاعیدیان رضاعیدیانرضاعیدیانSat, 22 Apr 2023 17:00:16 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/دشت-کهنه-خاطرات-wbbv0q37oajhبعد از سال ها چشمانم در نگاهش فرورفت گویا پوسته مغزم شکافته شده بود و در میان شیار های مویرگ های خونی دشتی از کهنه خاطرات خاک خورده ایی دیده میشد که لابه لای رگ های مغزم پدیدار بود خاطرات تمام منافذ مویرگ ها رو پرکرده بود سدی خونی مغزی جلوی مرور خاطرات ایستاده بود اما رودخانه خروشان گذشته تمام سد ها رو شکست گویا قدرت گذشته همیشه بیشتر از حال و آینده استسال ها بود که سعی می کردم فراموش کنم اما انگار همین دیروز بود که نگاهم را قورت دادم از قامت ایستاده روبرویم؛ ولبخندی نقاشی شده و دوکاسه سیاه چاله چشمانی که هرقلبی رو ازپادرمیاورد... رضا عیدیان@reza.eydiyan رضاعیدیانرضاعیدیانSat, 15 Apr 2023 00:37:11 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/انتقام-wcpo8onczcmgطناب پوسیده ایی از کینه دور گردنش حلقه کرده بود نفرت، بی سرو ته از وجودش می بارید..‌‌.گرگ خسته و وحشی درونش شروع به دریدن کرد صدای شکستن دریچه های یخ زده قلبش را حس کردخشمی بی پایان که می خواست فروکش کند لحظه ی بی نظیری بود... انتقام رضاعیدیان رضاعیدیانرضاعیدیانThu, 13 Apr 2023 01:17:08 +0330https://virgool.ir/lets-write/صفحه-زندگی-t4ijeid6m4ktایستاده ایم درمیان مهره های سوخته ارزوهایی که یکی یکی از صفحه زندگیمان محو میشوند.اینقدر دویدیم در صفحه شطرنج زندگی، که از نفس افتادیم؛ دیگر رمقی درما نمانده ...تنها شاه ارزوها قدم قدم در صفحه زندگی حرکت میکرد بلکه فانوسی کم نور از جنس امید برای رهایی پیدا کندگویا خیلی وقت است کیش و مات زندگی شدیم که هرگز در ماورای تصوراتمان هم نمی گنجید... رضاعیدیان @reza.eydiyan آرزوی های بربادرفتهرضاعیدیانرضاعیدیانThu, 13 Apr 2023 01:06:52 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/هیچ-و-پوچ-ftgbotgwvhinزمان بی رحم تر از همیشه عقربه های خود را روی اعداد گره میزد و شب را به طلوع خورشید و روز به تاریکی شب پیوند میداد همه در اسارت به زنجیر کشیده شده بودند غل و زنجیر افکارپوشالی که از نیاکانمان به ارث برده بودیم شب ها پریشان و شرمگین و روز ها شوریده حال و مضطرب می دویدیم اما درد ها پایانی نداشتن و همه چیز به هیچ و پوچ ختم میشد...بی آنکه میدانستیم می زیستیم رضاعیدیان @reza.eydiyanرضاعیدیانرضاعیدیانThu, 13 Apr 2023 00:46:08 +0330https://virgool.ir/@rezaeydiyan/عاشقانه-yy27wgjyfvyyهوا خفه و تاریک بود باران ریز میبارید عطر مست بوی خاک نم کشیده کوچه ها را فراگرفته بود مات و مبهوت لب هایش بودممثل یه صدف که دهن وا کند انگار نقاش خط پایان گوشه های لبش را طولانی کشیده بود در میان باتلاق فرورفتگی های لبش خودم را بیرون کشیدم انگار قله برجستگی های لبانش را فتح کرده بودم درلا به لای شیارهای لبش گم شدمخطوط کشیده شده ایی که با حرف زدنش از هم دور میشدن همان لب هایی که میان حرارتش میسوختم و اتشفشان درون قلبم را می لرزانداینبار اما فرق میکرد کوه های یخی که روی هم مینشستن در دل کویر خشک شده همانند اژدهایی که از دل ارواره هایش آتش خشم بیرون بریزد...سلاح را روی لب هایش گرفته بود هربار که روی هم مینشستن قلبم تیر میکشید صدای شلیک گلوله های سخنانش اهنگ غمگینی داشت باصلابت شلیک میکرد من اما مات به منظره لب هایش نگاه میکردم چطور میشد لب هایی که عاشقانه می پرستی این چنین بی رحمانه گلوله هایش را روی قلبت خالی کند...اسارت در عشق هم چندان گوارا نیست ... رضاعیدیان @reza.eydiyan رضاعیدیانرضاعیدیانThu, 13 Apr 2023 00:28:21 +0330