<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های MohammadReza Rezaei</title><link>https://virgool.ir/feed/@rezaeidm</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:45:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2614606/avatar/9ugcQF.jpg</url><title>MohammadReza Rezaei</title><link>https://virgool.ir/@rezaeidm</link></image><item><title>رنگ آدما!؟</title><link>https://virgool.ir/@rezaeidm/رنگ-آدما-xslq2cr0k80b</link><description>اصلا توو فکر نوشتن مقاله جدید نبودم. موضوع خاصی هم مدنظرم نبود تا اینکه چند هفته بعد از نوشتن مقالۀ انگیزه چه رنگیه؟ توو اینستا، پستی دیدم که پرسیده بود: سبزِ تو کیه؟ (Who is your Green)و در جواب نوشته بود:کسی که یه روز به طور اتفاقی باهاش آشنا شدی و از اون روز به بعد، شما دو نفر جدایی ناپذیر بودید و احساس می‌کنی که می‌تونی سفره دلت رو واسش وا کنی!در نگاه اول خیلی برام جذاب بود در حدی که ذخیره‌اش کردم بعد رفتم پستای دیگه‌اش هم دیدم:صورتیِ تو کیه؟کسی که توو زندگیت یه آدم بخصوصه! وقتی کنارشی نقاب نمی‌زنی به قول معروف خود واقعیت هستی. کسی که همیشه عاشقته و حاضره برات هر کاری بکنه...نارنجیِ تو کیه؟کسی که خیلی اون رو نمی‌شناسی و تازه باهاش آشنا شدی با اینحال فکر می‌کنی بهترین گزینه برای معاشرت و گفت‌وگو کردنه.زردِ تو کیه؟کسی که می‌تونه تو رو خوشحال کنه. (وقتی باهاشی غم و غصه رو فراموش می‌کنی.)آبیِ تو کیه؟کسی که دیدگاه‌ات رو نسبت به زندگی عوض کرده و در بهترین زمان ممکن وارد زندگیت شده و همیشه حالت رو خوب می‌کنه.بنفشِ تو کیه؟بنفشِ تو، اولین عشق تو است! کسی که برای اولین بار عاشقش شدی.رنگ قرمز و سیاه و سفید حتی خاکستری رو هم گفته بود...نگاه کسی که محتوا رو ساخته شبیه نگاه منه ولی یه تفاوت بزرگ باهم داریم؛من توو مقاله قبلی نیومد نسخه بپیچم و دستور عمل بگم!ولی این فرد اومده برای هر آدم یه رنگ تعریف کرده.کی گفته این حرفا درسته؟!من می‌تونم خودم برای خودم با توجه به ویژگی‌های دوستام بهشون یه رنگِ خاص بدم.حتما که نباید طبق تعریفای بالا پیش برم!اینکه بیایم برای رنگ‌ها محدودیت بذاریم یه اشتباه بزرگه!چرا رنگ بنفش رو محدود کردیم؟چرا میگیم ایموجی قلب بنفش فلان معنی رو میده؟!این یه مثال بود قطعا توو ذهن‌ات کلی مثال بهتر داری. حالا بهتره از بحث اصلی دور نشیم.اینکه رنگها چه معنی میدن به آدما و نوع نگاه‌شون به دنیا (زاویه دید) ربط داره؛اگه نگاه‌شون تا نوک دماغ‌شون باشه چیزی که براشون مشخص کردن رو قبول می‌کنن ولی اگه نگاه‌شون بلندپروازانه باشه هرگز چنین تعریفای محدودکننده‌ای رو قبول نمی‌کنن!رسانه کارش اینکه برای ما عینک بسازه تا ما با عینکِ اون به جهان نگاه کنیم :(من دوست دارم با چشم‌های خودم به دنیا نگاه کنم!یا حداقل با عینکی که خودم ساختم به دنیا نگاه کنم!خیلی از ما متوجه این موضوع نیستیم که طرز فکرمون برای خودمون نیست صرفا چیزیه که رسانه‌ها با ترفندهای مختلف به ما قالب کردن و ما اون رو پذیرفتیم و داریم گذر عمر می‌کنیم.دوست من، واژه استقلال فقط در اقتصاد کاربرد نداره!هر کسی می‌تونه استقلال مالی داشته باشه ولی استقلال فکری نه!(اگه کتاب خوبی درباره استقلال فکری می‌شناسی خوشحال میشم توو کامنت معرفی کنی.)خود من اگه کتاب خوبی پیدام کردم حتما در قالب مقاله اون رو معرفی می‌کنم.در پایانآرزو می‌کنم؛زندگی‌ات رنگین‌کمونی باشه از آدمای خوش‌رنگ :)</description><category>MohammadReza Rezaei</category><author>MohammadReza Rezaei</author><pubDate>Mon, 10 Jul 2023 19:47:15 +0330</pubDate></item><item><title>انگیزه چه رنگیه؟</title><link>https://virgool.ir/@rezaeidm/انگیزه-چه-رنگیه-w1cbmogf61fv</link><description>انگیزه چه رنگیه؟!برای پیدا کردن جواب چندین کتاب رو مطالعه کردم فکر می‌کردم جواب سؤالم لابلای اون برگه‌های سفید پنهان شده در حالی که اشتباه می‌کردم! همه کتاب‌هایی که خوندم به انگیزه گروهی و اجتماعی اشاره کرده بود و دنبال افزایش انگیزه کارمندا در شرکت بود. البته در یک جامعه سرمایه‌داری داشتن کارمندِ باانگیزه بالا یکی از ملزومات شرکت‌هاست. من دنبال انگیزه گروهی نبودم دنبال این نبودم که چطور سرکار انگیزه‌ام رو بالا ببرم! خلاصه کتاب‌هایی که مطالعه کردم بهم گفتن که انگیزه خاکستری رنگه!Grayاز اونجایی که خاکستری رنگ مورد علاقه من نیست؛ تصمیم گرفتم بیخیال نوشتن مقاله بشم :( آخه یه مقاله خاکستری به چه دردی می‌خوره؟ تا اینکه یه کتاب مطالعه کردم به اسم &#34;مدیریت توجه&#34; نوشته نیر ایال. کتاب در مورد این بود که چطور تمرکز خودمون رو بالا ببریم؟! این کتاب هم مثل بقیه کتاب‌های موجود در بازار به مخاطب به عنوان یک برده در این سیستم سرمایه‌داری نگاه می‌کرد و راهکارهاش مناسب یه کارمند بود که هنگام کار توو شرکت تمرکزش رو بالا ببره!کارمندان به ظاهر خوشحالفهمیدم که از ابتدا، اولین قدم رو اشتباه برداشتم! کتاب‌های موجود در بازار اصلا منبع مناسبی برای مقاله من نیستن. مخاطب من کارمند نیست! مخاطب یه آدمه و هر آدم منحصربه‌فرده برای همین اسم مقاله رو گذاشتم انگیزه چه رنگیه؟برای هر کسی رنگِ انگیزه متفاوته مثلا برای من آبیه ولی برای خواهرم ممکنه بنفش باشه...اصلا کی گفته فقط می‌تونه یه رنگ باشه؟می‌تونه مثل گردینت (Gradient) از ترکیب دو یا چند رنگ تشکیل شده باشه. اصلا می‌تونه شبیه رنگین‌کمون باشه :)Gradientاینکه بگیم راهکار افزایش انگیزه در همه آدم‌ها یکسانه؛ کاملا اشتباهه و این حرف از نادیده گرفتن جنبه‌های محنصربه‌فرد آدم‌ها نشأت گرفته شده! برای درک بهتر این موضوع من از رنگ‌ها استفاده کردم تا تفاوت‌های فردی رو راحت‌تر بیان کنم.برای همینه که بعد از مطالعه کتاب‌های موجود در بازار به نتیجه مطلوب نمی‌رسیم. اگر مطالعه کردی و راهکارها را اجرا کردی و سرانجام به نتیجه نرسیدی ایراد از تو نیست! ایراد از طرز فکر نویسنده است...برای اینکه بفهمیم انگیزه‌مون چه رنگیه!؟ ابتدا باید تعریف درستی ازش داشته باشیم خیلی از ما ممکنه انگیزه رو با امید اشتباه بگیریم در حالی که این دوتا با هم فرق دارن؛امید یعنی اعتقاد به وجود امکان موفقیت، بهبود و رسیدن به چیزی که می‌خواهیم. کسی که امیدواره یعنی اعتقاد داره می‌تونه به هدف‌هاش برسه و خلاصه موفق بشه.(خلاصه: اینکه فکر کنی آینده بهتر میشه یعنی امید.)اما انگیزه:دو نوع انگیزه وجود دارد؛ درونی و بیرونی. کتاب‌های موجود در بازار سعی می‌کنن انگیزه بیرونی رو بیشتر کنن؛ مثلا یک مدیر چه کارهایی می‌تونه انجام بده تا انگیزه کارمنداش بیشتر بشه؟همین داستان رو در مدرسه هم داریم: یه معلم برای افزایش انگیزه بیرونی دانش‌آموزا چه کارهایی می‌تونه انجام بده؟!انگیزه نیرویی است که ما رو تشویق می‌کنه تا کاری رو شروع کنیم یا به اتمام برسونیم.مثلا کارمندی که مجبوره برای تمام کردن یک پروژه تا نیمه‌شب کار کنه! طبیعتاً دوست نداره تنها باشه. به همکارش پیام میده و متوجه میشه که همکارش هم مجبوره تا فردا پروژه‌اش رو تکمیل کنه و داره کار می‌کنه. همین آگاهی انگیزه اون شخص رو بالا می‌بره.(متوجه میشه تنها نیست.)البته ممکنه این تنها نبودن برای خیلی از افراد باعث افزایش انگیزه نشه برای همین ما نمی‌تونیم توقع داشته باشیم راهکارهایی که روی ما تأثیرگذاره روی دیگران هم تأثیرگذار باشه.یه مثال دیگه بزنم: مثلا خودِ من؛وقتی داشتم همین مقاله رو می‌نوشتم کسی نبود که باهاش حرف بزنم یا همکاری نداشتم تا مطمئن بشم اونم مثل من تا نیمه‌شب داره مقاله ‌می‌نویسه با این حالهر وقت حواسم پَرت میشد یا برای نوشتن انگیزه‌ام کم میشد.به خروجی فکر می‌کردم! به اینکه قراره آخرش چی بشه؟!من این مقاله رو برای کمک به خودم و دوستام نوشتم.حداقل برای من یک نشونه خواهد بود: اینکه میشه هر کاری رو به سرانجام رسوند.اونم نه با دست روی دست گذاشتن، با تلاش همت!اگه احساس نمی‌کردم وجود چنین مقاله‌ای لازمه و این حس ایجاد نمی‌شد،بعد از یک سال هرگز این مقاله رو کامل نمی‌کردم.آره خلاصه؛من در طول یک سال گذشته که اطلاعات جمع‌آوری می‌کردم نیاز به انگیزه داشتم!ولی هیچکدوم از راهکارهایی که در کتاب‌ها مطالعه کرده بودم، به دادم نرسید!با گذشت زمان خودم رو شناختم و مناسب‌ترین راهکارهای افزایش انگیزه رو پیدا کردم.در نتیجه:ما با خودشناسی می‌تونیم مناسب‌ترین راهکارِ افزایش انگیزه رو از میان راهکارهای موجود پیدا کنیم.یاراهکارهای جدید مخصوص خودمون خلق کنیم.البته باید توجه داشت که راهکار جدید باید با اصول تمرکز حواس همسو باشد.نمی‌دونم برای افزایش تمرکز و جمع کردن حواس کتابی معرفی کنم یا نکنم!چون کتاب &#34;مدیریت توجه&#34; (که ابتدا هم اشاره کردم) مخاطب رو منحصربه‌فرد در نظر نگرفته :( توضیحات بیشتر پیرامون کتاب و حتی کتاب‌های بیشتر در همین حوزه رو می‌تونید در اینترنت پیدا کنید.ممنون از وقتی که گذاشتیامیدوارم رنگ انگیزه‌ات رو پیدا کنی :)</description><category>MohammadReza Rezaei</category><author>MohammadReza Rezaei</author><pubDate>Sat, 17 Jun 2023 17:59:28 +0330</pubDate></item></channel></rss>