https://virgool.ir/feed/@reza.zavariاز شکار گریزلیِ بالدار صورتی‌ می‌نویسم؛ برای خستگی.fa2026-11-11 14:58:23https://files.virgool.ir/upload/users/13180/avatar/1mFSKY.pnghttps://virgool.ir/@reza.zavarihttps://virgool.ir/@reza.zavari/گسترش-دانش-در-گروِ-کند-و-کاو-در-چیزهاست-bfcchqir25yzتصویر از دیواری است در رویداد هنری Paralel Vienna در وین.پس آن گمشده‌ای که فقدانش نیاز به نوشتن را خلق می‌کند چیست؟ گسترش دانش در گروِ کند و کاو در چیزهاست؛ چرا که فقط با بر رسیدن امور و احوالات است که معرفت رشد می‌یابد؛ با دامنه یافتن دانش است که افکار صافی می‌شود؛...شبیه جمله‌ی بالا٬ که در صدر دفتر روزنگاری‌هایم ثبت کرده‌ام٬ در حکایت‌های استاد و شاگردی ایرانی فراوان است. گویی بیانیه‌ی یک جریان عقل‌اندیش است که قصد گستراندن دانش دارد با تمرکز بر آموزش. گویی نظریه‌ی یک دانشگاه است.اما واژه‌های کلیدی و نهفته! |جستار| و رواییِ حکایتِ|جستار|؛ همان‌که پیش‌ترنقالی بود.حالا ما در معاصر نقالی را به عهده‌ی بنگاه‌های سرمایه که رسانه دارند سپرده‌ایم و به چشمان و ذهن مستقل و جستارگر پشت کرده‌ایم.من هم تنبلی ‌می‌کنم٬ حتی می‌ترسم از روایت خودم از وقایع و رویدادهایی که ناظر آن بوده‌ام. گویی از حمله‌ی شبه منتقدین فوبیایی درونم رسوب کرده٬ جمعیتی که در نازل‌ترین شکل آن فحاشی فارسی را زیر پست فلان داورفوتبال فرنگی رونق می‌بخشد یا در شیک‌ترین حالت آن فلان مثلا طراح و مدیرهنری ناموفقی که با یک چشم به نقد روی آورده و ژست مصلح عالم هنر گرفته.همه‌ چماق به دست‌ها مانع |روایت| هستندـشده‌اند.مقصود ازین گله کردن٬ پایان دادن به این ترس است. حالا که به سبب کار و سهولت در وقایع فرهنگی و هنری متعدد و متنوعی حاضرم٬ چه در قامت مشارکت کننده یا اجبار شغلی و یا ناظری علاقمند٬ چرا ازین رویدادها کلمه و تصویر را منتج به شرح وروایت نکنم.هر چقدر هم که شخصی و یا ملهم از نگاه و تجربه‌ای فردی باشد در میان روایی و تعدد روایت‌ها سبب چکش خوردن و دقت و پختگی خواهد شد.Reza.ZavariReza.ZavariWed, 25 Sep 2019 17:36:42 +0330https://virgool.ir/@reza.zavari/قصه-همه-چیز-است-vacyxfit742vقصه‌گوها را خیلی دوست دارم. قصه، نوع ادبی عجیبی از اطلاعات است که محملی برای بیان عجیب وغریب‌ترین رخدادهاست. اصلا به نظر من، قصه همه چیز است! اگر می‌خواهید ایده‌ای را، هرچند بغرنج و پیچیده، به ذهن کسی بنشانید، محتوای آن را درون قصه‌ای نهادینه و برای آن شخص بازگو کنید. بی بروبرگرد اثرش بیشتر از روایت حادثه به صورت خالص و عریان آن است. به باورهای خود رجوع کنید، در بنیادی‌ترین آنها هم، قصه‌ها نشسته‌اند. شاید اصلا بشود چنین ادعا کرد که فرهنگ هر ملتی را می‌توان در چارچوب قصه‌هایشان بازتعریف کرد؛ ممکن است که این ادعا از دقت کافی برخوردار نباشد اما به نظر گمان بدی نیست. این گمان سبب تولد مجموعه‌ای از گلیم‌های من است پیرامون دگرگونی‌های قصه‌ها. تصویرگری آنچه به پاس‌داشت طبیعت‌نگری رواج داشته. باز‌روایی و رواج دوباره‌ی نگریستن عمیق به طبیعت٬ آنچه که نگریستن به آن سبب کشف حقیقت می‌شود.Reza.ZavariReza.ZavariWed, 18 Sep 2019 15:39:04 +0430https://virgool.ir/SchleichPfad/schleichpfad-تلاشی-است-در-پی-جوییِ-راههای-تازه-در-توافق-دادن-جوامع-schleichpfad-به-معنی-خزیدنپاورچین-گذشتن-از-یک-پیچ-و-خم-است-mluhcujlvlfdناگفته پیداست که هنر پروراننده و بارور سازنده‌ی تمدن است؛ و هنر است که دنیای بشری را به والایی می‌رساند. برای تحقق چنین ایده‌آلی پیش از هر چیز نیاز به جستار و گفتگویی است پیرامون نظریات زیبایی‌شناختی. ما در کجا ایستاده‌ایم و به کجا رفتن را قصد کرده‌ایم را تدوین کردن. در بازنگری کلاسیک‌های بومی واکنش زیبایی شناسی ما در مقابل مفهوم و معنایِ مدرن و غربی آن چه شکلی و ایستگاهی دارد؟ تأملات در برابر زبان و ایده‌آلیسم و تفاوت مفاهیم گرفته شده‌ی زیبایی شناختی چه تفاوت‌هایی دارند؟ کدام با واقعیت موجود باید با معنویت و «آنچه باید باشد» تطبیق می‌کند؟ سفارش به زیبا زندگی کردن با کدام کلام و شیوه‌ی بیان و رسم روایی پیدا می‌کند و زیبایی‌شناسی مردمان عصر ما چیست و چگونه است و ... وبسیاری ازین دست دغدغه‌ها موضوع قدم‌های ماست و مناسبت سیاسیِ زیبایی‌شناسی با رفاه مردم و صلاح کارِ مملکت مانع از غفلت از این مقوله می‌شود. |SchleichPfad| تلاشی است در پی جوییِ راه‌های تازه در توافق دادن جوامع. |SchleichPfad| به معنی خزیدن(پاورچین) گذشتن از یک پیچ و خم است. Reza.ZavariReza.ZavariWed, 18 Sep 2019 15:24:07 +0430