<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رضا عبدالهی</title><link>https://virgool.ir/feed/@reza-abdlh213</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:44:23</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>رضا عبدالهی</title><link>https://virgool.ir/@reza-abdlh213</link></image><item><title>فراقی که پایان یافت !</title><link>https://virgool.ir/@reza-abdlh213/فراقی-که-پایان-یافت-wqfv78ufkkbb</link><description>سالها قبل تصویر چهره ای را دیدم که نورانیت عجیبی داشت. اتفاقی به این عکس برخوردم فکر کنم سال 93 یا  بود که اکسپولرر اینستاگرام این تصویر را نشانم داد، تصویر مردی با مو و ریش سپید و لباس خاکی نظامی. چند هفته ای گذشت تا اینکه مستند آزاد سازی برخی از مناطق عراق را میدیدم و در این هنگام گمشده ام را یافتم. راوی این چنین معرفی اش کرد : (ایشون حاج ابومهدی المهندس فرمانده بسیج مردمی عراق هستند دقیقا شخصی مثل حاج قاسم خودمان ! ) گفتن این جملات همان و آغاز شیدایی ما همان. از آن روز به بعد دیگر عاشق حاجی شدم تمام اخبار را میگشتم تا تصویری از وی پیدا کنم . تا اینکه سال 95 مستند سلفی با ابومهدی منتشر شد و عشق ما را دو چندان کرد.از همان موقع ها بود که آرزوی دیدنش در دلم افتاد . تمامی اخبار را چک میکردم تا نشانی از او در تهران پیدا کنم ، هر کجا که مراسم یادواره ای بود و یک ربطی به عراق بود میرفتم اما اثری از یوسف گم گشته ما نبود فقط پیراهنش را میفرستاد تا در مراسمات به نمایندگی از او شرکت کند.تمام آرزوهایم در شب 13 دی ماه یک شبه نابود شد.خبر رسید حاجی در کنار سردار به شهادت رسیده است. نمیدانستم چه کنم حتی تصورش هم دردناک بود اما متاسفانه واقعیت داشت. کارمان شده بود گریه و نگاه به تصاویر تشییع در کربلا و نجف. منتظر بودیم تا شهدا را به تهران هم بیاورند. بالاخره انتظارها به سر رسید و شهدا را به تهران آوردند. از پنج و نیم صبح عازم دانشگاه تهران شدیم و قسمتمان بود تا در جایگاه حضور پیدا کنیم . نماز را خواندیم و به آرامی از لابلای سیل جمعیت به بیرون از درب های دانشگاه رسیدیم. اما هر چه میگشتنم نمیتوانستم اثری از تریلی حامل شهدا پیدا کنم. آخرین امیدم هم از دست رفته بود همینطور خود را رها کرده بودم تا سیل جمعیت من را به جلو ببرد. ساعت نزدیک دو شده بود که دیگر تصمیم گرفتم بروم خانه . با خودم گفتم به جیحون که رسیدم خیابان را میروم پایین ، بس است دیگر. اما همین که به جیحون رسیدیم اتفاق عجیبی افتاد میان درخت ها تابوت های شهدا را دیدم که آن طرف خیابان بودند . رویم نشد از مسیر آن دریا جدا شوم. مسیر را عوض کردم و به آن طرف خیابان رفتم با هر سختی ای که بود. همین که به این طرف خیابان رسیدم تریلی را دیدم. انگار معجزه ای شده بود یکباره یک مسیر کوچکی باز شد تا بتوانم به سرعت خودم را به ماشین برسانم. باورم نمیشد بالاخره بعد از این همه سال داشتم حاجی را میدیدم اما مگر این پیکر ها همان حاجی ما بود؟! مگرآن خنده های زیبای ابومهدی هم داخل تابوت بود ؟ صورت نورانی اش چطور؟ نه اینها حاجی ما نبودند. به جای اینکه خوشحال شوم بغض گلویم را گرفت نمیتوانستم اشک هایم را کنترل کنم . آخر چرا باید این فراق اینطور تمام میشد ؟! حالا این فراق تبدیل به انتظار شده . انتظاری که آغشته شده به بوی اربعین . باید انتظار بکشیم که کی موسم پیاده روی می آید تا بتوانیم مزار مطهر این شهید عزیر را زیارت کنیم .</description><category>رضا عبدالهی</category><author>رضا عبدالهی</author><pubDate>Wed, 06 Jan 2021 16:04:42 +0330</pubDate></item><item><title>دیالوگی که مرا به فکر برد !!</title><link>https://virgool.ir/@reza-abdlh213/دیالوگی-که-مرا-به-فکر-برد-svhkpyejvy7p</link><description>این شب ها تلویزیون مشغول سریال امنیتی ای بود به نام خانه امن . البته الآن پخشش تمام شده اما با تمام ایراد هایی که به این مجموعه وارد است یک دیالوگش واقعا من را به فکر فرو برد .دیالوگ مذکور از این قرار بود که داعشی آلمانی تبار داستان خطاب به همتای ایرانی اش میگوید :+من اگه یه روز بخوام برم آلمان با اسلحه برمیگردم و هرکسی که اسلام نیاره یا جزیه نده رو میکشم حتی پدر و مادرم .........این قسمت خیلی من را به فکر فرو برد. از زمان پیدایش داعش و گروه های تروریستی ، ادبیات مختلفی برای نام بردن از این تفکر و پدیده استفاده میشود:از مقام دیدگاه غربی ها تروریست نامیده شدند . برخی سیاسیون نیز همانند بقیه همتایانشان در جهان به آنها تروریست میگویند. علمای تشیع از مقام اعتقادی و منشی که آنها دارند تکفیری می نامندشان. شهدا و رزمندگان جبهه علی الخصوص آنهایی که تا قبل از سال 94 به شهادت رسیدند مثل شهید بزرگوارسردار همدانی به آنها لقب مسلحین میدهند و میگویند اینها اسلحه بدستانی هستند که گمراه شدند و سر اسلحه شان را به طرف اشتباه گرفته اند. اما سردار شهید حاج قاسم سلیمانی از ابتدای قضیه با کلمه ای خاص این فرقه و تفکر را توصیف میکرد . در گفتار ایشان همیشه لغت فتنه برای اینها بکار برده میشد : #فتنه_داعشاین نشان از عمق نگاه راهبردی این شهید والامقام دارد. چرا که در تفکر عامیانه همه این ها از اسراییل و آمریکا گرفته تا داعش و منافقین و.... همه را با هم یک کاسه میپندارند و فکر میکنند اینها کاملا با هم متحد هستند اما در مقام عمل اینگونه نیست شاید بتوان گفت فقط با هم اتفاق نظر دارند آن هم درباره دشمن مشترک!اما اینها را گفتم که به چه چیزی برسم ؟! از مشهورترین کتاب های نوشته شده درباره فتنه که چندین مرتبه هم چاپ شده است ؛ کتاب موج فتنه: از جمل تا جنگ نرم است. نویسنده در این کتاب تشبیهی زیبا برای فتنه را از زبان امیرالمونین (ع) بیان میکند که جای بسی تامل دارد : وجه دیگر این تشبیه آن است که فتنه نیز همچون گردباد است که اختیار آن در دست کسی نیست. حتی در اختیار مبدا گردباد هم نیست . وقتی گردباد فتنه در فضای جامعه به حرکت درآید، کنترل آن حتی در اختیار فتنه گران نیز نخواهد بود . زمان، مکان و چونگی تاثیرگداری آن در اختیار کسی نیست و ممکن است نتایجی به بار آورد که مراد فتنه گران نبوده است و ممکن است آنچه فتنه گران میخواستند، محقق نشود.به تعبیر امام علی (ع) : یصبن بلدا و یخطئن بلدا حتی ممکن است منافع خود فتنه گران را نیز تهدید کند، زیرا همانطور که ابزاری برای کنترل گردباد وجود ندارد برای کنترل چگونگی و میزان تاثیرگداری فتنه نیز ابزاری در دست نیست .(صفحه 52 کتاب)اینجاست که میتوان از آن دیدگاه عامیانه رهایی یافت و با دیدگاه بازتری فضای جدید را تحلیل کرد . اینگونه میتوان فهمید گه چرا داعش و دیگر گروه های تروریستی که مورد حمایت کشور های غربی هستند بازهم دست به بمب گذاری و ارعاب در کشورهای اروپایی میزنند. این تروریست ها فتنه هایی هستند که سوغاتی کشور های غربی برای ما میباشند و این خاصیت فتنه است که مسیرش از دست فتنه گران خارج میشود. اینجاست که میتوان عمق نگاه سردار شهید را فهمید و الحق که لقب سیدالشهدای مقاومت برازنده اوست . </description><category>رضا عبدالهی</category><author>رضا عبدالهی</author><pubDate>Wed, 30 Dec 2020 13:09:17 +0330</pubDate></item></channel></rss>