https://virgool.ir/feed/@rez.namکافه چیfa2026-11-12 05:45:42https://files.virgool.ir/upload/users/23243/avatar/mXNP5l.pnghttps://virgool.ir/@rez.namhttps://virgool.ir/@rez.nam/وضعیت-تقریبا-قرمز-xdoo59vu4dusهمیشه فکر می کنم یک دکمه ی فرار وجود دارد. شبیه دکمه ی ایجکت خلبان های هواپیماهای جنگی که در لحظه ای که دیگر کنترل هواپیما از دستشان خارج شده است، هر لحظه به زمین نزدیک تر می شوند و دود غلیظ کابین را گرفته دکمه را می زنند، محفظه ی زیر صندلی شان باز می شود، خود را از آن وضعیت خلاص می کنند و با چتر نجات آرام آرام می افتند در یک سرزمین جدید.با همین تصور خودم را غرق می کنم. در کارها و مسئولیت های مختلف، آروزهای دور و دراز، رابطه های عجیب با آدم های عجیب، برنامه های دست نیافتنی و تجربه های جدید. انگار که قرار است سهمم را از همه چیز این دنیا بگیرم. از تمام حس ها مزه ها آدم ها داستان ها و تصویرها همه را تجربه کنم و غرق شدنم را ناممکن و دور می دانم. انگار که خودم بفهمم کی چراغ قرمز روشن می شود و آژیرها به صدا در می آیند. انگار که بفهمم کی اطرافم پر از دود شده و انگار که دکمه ی فرار را بدانم و لحظه ی دردناک جدا شدن از کابین امن و گرمم را حس می کنم. آن وقت است که در سرما و مه فرو می روم و به تدریج به زمین نزدیک می شوم در حالی که تمام اتفاق ها دارند از من دور و دورتر می شوند. اما چیزی که نمی دانم این است: کجا فرود می آیم. نمی دانم وقتی از ابرها گذشتم زیر پایم اقیانوس بی انتهاست یا سبزه زار خوش آب و هوایی که می توانم در آن چند بوته تمشک و کلبه ای متروکه برای زندگی پیدا کنم. به هر حال، تا آن موقع از هر خطری استقبال می کنم.رضیکرضیکSat, 08 Dec 2018 19:30:42 +0330https://virgool.ir/@rez.nam/پیرمرد-و-کافه-q9zygzzxagltیکی از معضلات کافه "معضل پیرمرد" است. یک پیرمرد چاق و احتمالا دچار آلزایمر خفیف که هر دفعه می آید بیشتر از دو ساعت می نشیند و اگر من خودم را پنهان نکنم می خواهد برای بار هزارم ماجرای روزی که بچه های مدرسه نمره های درس دینی را عوض کردند و معلم خیلی ناراحت شد را تعریف کند. شاید اگر کمی مهربان تر بودم می توانستم تحملش کنم. البته که لبخندم را از او دریغ نمی کنم و هر چه که بخواهد برایش می آورم ولی حقیقتا اعصاب معاشرت و حرف زدن با او را ندارم. الان هم نشسته و مثل هر بار دارد می گوید یک ساعت قشنگ سلطنتی توی خانه دارد که هر یک ساعت یک بار زنگ می زند و اگر بخواهم آن را برایم می آورد و من می گویم نه ممنون و می گوید یک بخاری اضافه در خانه دارد و اگر بخواهم برایم می آورد و من می گویم نه ممنون و می گوید که در خانه دارچین و آلاله دارد و اگر برای چای لازم داشتم برایم می آورد و من می گویم نه ممنون می گوید هر چه خواستم و لازم داشتم از خانه برایم می آورد و من می گویم نه ممنون و می گوید که پول دارد و اگر خودم هم چیزی می خورم درست کنم و خودم هم بخورم و من می گویم نه ممنون و می گوید خانه شان همین رو به رو است و شماره خانه شان فلان است و اگر کاری داشتم به او زنگ بزنم و من می گویم نه ممنون و می گوید تو هم مثل دختر خودم و من می گویم ممنون و خدا را شکر که رفت.Crepuscular Old Man, 1917, Salvador DaliرضیکرضیکMon, 03 Dec 2018 20:08:53 +0330