https://virgool.ir/feed/@reyhanrazzaghifa2026-11-12 15:46:08https://files.virgool.ir/upload/users/290406/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@reyhanrazzaghihttps://virgool.ir/@reyhanrazzaghi/دو-چرخِ-پرنده-من-igre5wm8lbybتمامی کودکی من، خاطره های بازی کردن هاست.خاصه دوچرخه سواری های من .چه کیفی می کردم ،سوار بر ارابه آهنیِ دو چرخ به تاخت از این کوچه به آن کوچه رکاب می زدم و شاد بودم.رکاب زدن و سرعت رفتن حس و حال عجیبی برای من داشت گویی پرپروازم بود و من در اوجِ سرخوشی ها. یه دوچرخه مشکی کاملا پسرونه رفیق و همدمِ شیطنت های من بود . قدیم ها، حدودا ۲۰_۲۵ سال پیش را میگم،کوچه ها پر از خونه های ویلایی بود و پیاده رو ها بنا به ذوقِ صاحبخانه هر کدام یک شکل. بعضی پله داشت،بعضی سطح شیبدار بود و بقیه تخت و هم سطح ، تمام ذوقِ من عبور از این پستی بلندی ها بود.شتاب می گرفتم و از روی سطح شیبدار به ضرب العجلی پایین می رفتم و با حرکت های آکروباتیک از پله ها بالا و پایین می رفتم.عجیب حالِ خوشی بود.بزرگتر شدم و همچنان با دوچرخه ی پسرونه ام رکاب زدم، اما اینبار تفننی و محتاطانه.اصلا میگن آدمی هرچه سنش بالاتر میره، ترسش بیشتر میشه و احتیاط را چاشنی کار و تجربه هاش می کنه. حالا و الان موقع رکاب زدن همه ی هوش و حواسم به شیطنت های کودک درونم نیست، حالا رکاب می زنم با ریتم درستی از نفس کشیدن، درست نشستن،حالا رکاب می زنم و شش دانگ حواسم به اطرافم هست تا مبادا راننده ای را آزار بدهم و خودم از دست بعضی راننده ها اذیت بشم. دنیای رکاب و دوچرخه ها، دنیای بی نظیری است.حالِ خوش، انرژیِ فوق العاده اصلا پا در رکابِ #رکاب_سفید ها هستم و دلنوشته ام را تقدیم همه انسانهایی می کنم که قلبشون برای باز کردن یک گره هر چند کوچک می تپه و راه هموار می کنند برای عبور از همه سختی ها و تلخی های این روزگار . روز و روزگارتون خوش |ریحانه رزاقی|Reyhaneh RazzaghiReyhaneh RazzaghiSat, 03 Oct 2020 23:00:58 +0330