https://virgool.ir/feed/@reyhanehmlk67fa2026-11-12 07:17:45https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@reyhanehmlk67https://virgool.ir/@reyhanehmlk67/سیلی-حقیقت-npztmbbcgyla«می خواهم ، صحنه هایی را به تو نشان دهم که مثل سیلی به بخورد ، امنیت تورا خدشه دار کند و به خطر بیاندازد .می توانی نگاه نکنی ، می توانی خاموش کنی ، می توانی هوییت خود را پنهان کنی ، مثل قاتل ها ، اما نمی توانی جلوی حقیقت را بگیری هیچ کس نمی تواند» این جملات را کاوه گلستان (عکاس و مستند ساز )به تو گوش زد می کند.کسی که تا چند ثانیه قبل از مرگش مرگ را می زیست .مقوله مرگ ، غیبت کسی که دوستش داریم ، دلتنگی برای دیدنش همه و همه یعنی فاجعه؟! آیا می شود حقیقت را به تصویری دوباره کشید؟این سوالی است که بارها از خود پرسیده ام و شاید گاهی مرا به این نتیجه رسانده که با نشان دادن حقیقت در آثار و‌عکس هایم گویی فقط بازتابی از حقیقت را توانسته ام نشان دهم نه خود حقیقت را.اما به راستی حقیقت چیست؟یک عکاس و مستند ساز ،یک حقیقت پرداز چقدر باید طول بکشد تا بتواند حقیقتی را که در جایی پنهان است به تصویر بکشد .آیا حقیقت آنی است که از پشت دریچه دوربین می بیند یا نه، آن قصه ایست که بعدها مخاطب عکس ها، می سازدش .چند وقت پیش یکی از مخاطبانم ماجرایی را برایم روایت کرد که سیلی محکمی بود بر صورتم ، حتی داغ تر از سیلی.او گفت با دیدن عکست شوکه شدم چون تصویری بود از زندگیِ من. و یادآورِ روزهایی که به تنهایی بارِ حقیقتِ ماجرایی را که حالا چند سالی از آن می گذرد با خود حمل میکردم، همه ی غم ها گریه ها فریاد ها و اندوه هایم برای عزیزی از دست رفته که هرگز نتوانسته بودم برایش عزاداری کنم و با دیدن این عکس تصویرِ این ماجرا همچون آینه در مقابلم ظاهر شد و مرا آرام کرد...من بدون آنکه خود بدانم به شکلی ناخودآگاه زیستن او را پیش تر، از دریچه دوربینم به ثبت رسانیده بودم ،و او بدون آنکه خود بداند روایت عکس مرا پیشتر زیسته بود.و آرامش زمانی رخ داد که عکس من آیینه ای شد در برابر چشمان غریبه ای، تا خودش را در آن ببیند.تصویر یک رویا و‌ رویای یک تصویر مقابل هم به تماشا ایستادند.گویی همان قدر که او‌ تماشاگر عکسم است ، عکس من هم تماشاگر اوستحالا هیچ ماجرای پنهانی در میان نیست هیچ حقیقتی در خفا نیست و اندوه وجود ندارد گویی هر دوی ما در جستجوی قبر بودیم، یکی قبرِ عزیزی آشنا و دیگری قبرِ عجیبی در ناخودآگاه. این جستجو نه در جهانی موازی بلکه در جهانی حقیقی ما را پای یک قبر مقابل هم قرار داد، با هم به عزا ایستادیم و سیلی محکم خود را از حقیقت خوردیم .reyhanehmlk67reyhanehmlk67Sun, 28 Jun 2020 13:38:43 +0430https://virgool.ir/@reyhanehmlk67/روانکاوی-به-مثابه-تاریکخانه-عکاسی-ghhd5pltfve4معجزه اي به نام اتاق تاريك اتاق تاريك Camera obscura به لحظه اي با تاريكي  مطلق اطلاق مي شود كه تنها يك روزنه ی كوچك براي ورود نور بدان وجود دارد .نور ورودي ،همراه خود،تصوير روزنه را هم به درون محفظه اي مي آورد و تصويري وارونه از هرآنچه در مقابل روزنه قرارداردمي سازد.همه چيز از اين اتاق تاريك شروع مي شود ،تصاويري كه ازقبل در ذهنمان بوده وحال توسط دوربين به ثبت رسيده تصاوير درهم و برهم  ،گاه واضح ( focus) گاه ناواضح و محو .لحظه ي هيجان انگيز نقش تصوير ثبت شده با دوربين بر روي يك كاغذ سفيد ،ثبت يك لحظه از زندگي ، از انواع احساس ها  ، احساس غم ،احساس شادي ،لحظه ي مرگ ،لحظه ي تولد ،تصوير يك شي و.....هيجان ديدن اين تصاوير فراموش شده و خاك خورده پس از سال ها در آلبوم خانوادگي و شخصي ،همه و همه در اتاقي تاريك به نام تاريك خانه خلق خواهد شد .تصاوير منفي (نگاتيو) در لحظه ي تعيين شده توسط عكاس در اتاقي با نور قرمز كه به آن نور امن گفته مي شود (نور قرمز بر روي كاغذ بي اثر است) در زير دستگاهي به نام آگرانديسمان با مدت زمان مشخص نوردهي قرار است تبديل شود به تصاويري واضح ،به تصويري مثبت ،  اما نکته اینجاست که اگر كمي  بيشتر به اين كاغذ سفيد نور تابانده شود همه چيز نابود مي شود همه چيز مي سوزد گوشه اي از كاغذ سياه مي شود و از بين مي رود و  گويي به دست فراموشي سپرده مي شود اما اين تصاوير بر روي كاغذ براي هميشه نيمه سوخته باقي مي مانند چون به ثبت رسيده اند اما ديده نمي شوند همه چيز سفيد است و اثري از سوختگي نمايان نيست همه چيز با نا اميدي در حال مرور است تصوير سوخته مادر تصوير سوخته تولد فرزند ،تصوير مادربزرگ , تصوير پدر ،تصوير خانه قديمي ... فقط يك راه وجود دارد  نوردهي دوباره و كاغذ سفيد ديگري و عبور از مايع اي به نام  (مايع ظهور)كاغذ درون مايع غلتانده مي شود ... معجزه در حال رخ دادن است ... تصاوير گنگ ،تصاويري كه سال ها پيش به ثبت رسانده ايم و حال به فكر ظهورشان افتاده ايم همه چيز در حال واضح شدن است ازهيجان ديدن عكس ها اشك ميريزيم ،درد مي كشيم ،سكوت مي كنيم و همه چيز تمام مي شود تصوير بر روي كاغذ ثبت مي شود .اما تصويري واضح بدون سوختگي ،بدون تاري همه چيز گويي در لحظه دوباره در حال ثبت شدن است و فقط اماده خشك شدن است تا از آن اتاق تاريك به بيرون هدايت شود .اتاقي به مثابه اتاق روانكاوي؛ در این اتاق ,تصاویر, ایده ها و احساس هایی که در ناخوداگاه , در گوشه اي از اتاق ذهنمان خاك مي خورد به يك باره ظهور می کنند ...و همه چيز جلوي چشممان شروع مي كند حركت كردن .. هيجان داريم يك بار ديگر آن تصاوير را مرور كنيم و به شكل عيني تر ببينيم تصوير كودكيمان ،تصوير مادر از دست رفته مان ،خانه قديمي مان ،عشق ناكاممان همه به شكل نگاتيو به شكل سايه در ذهنمان حضور دارند و فقط كمي نور كمي تلنگر مي تواند آن را به شكل مثبت (پزتيو)بر روي كاغذ ذهنمان در بياورد ودوباره به ثبت برساند.همه چيز تاريك است درها بسته و فقط  يك نور امن ،يك آگرانديسمان يك روانكاو.......حال در مدت زمان تعيين شده توسط روانكاو نه بيشتر نه كمتر تصاوير ذهنمان در حال نوردهي ايست اما نوردهي كه سوختگي ندارد سياهي ندارد،دردهايمان ،غم هايمان ،اشك هايمان ،بغض هايمان ، روياهايمان ،خواب هايمان ،هيجان نقش بستن تصوير ثبت شده ذهنمان به شكل عيني و حقيقي ، تمام ......و معجزه از همين جاست كه آغاز مي شود . ریحانه ملک شعارreyhanehmlk67reyhanehmlk67Thu, 11 Jun 2020 13:25:22 +0430