https://virgool.ir/feed/@realmohamad99fa2026-11-11 23:46:36https://files.virgool.ir/upload/users/516587/avatar/MHXoqy.jpeghttps://virgool.ir/@realmohamad99https://virgool.ir/@realmohamad99/معجزه-قرن-21-jleoe9fxhet3با سلام به همه شما دوستان عزیز.امروز میخام روایتگر اعجوبه ای باشم که جهان رو دگرگون ساخت.وسیله ای که نه تنها زندگی ما ایرانیان، بلکه زندگی میلیاردها انسان رو در این کره خاکی تحت تاثیر خودش قرار داد و همه مارو به خودش وابسته کرد.بله ! درست حدس زدید ! این وسیله زیبا و دوست داشتنی چیزی نیست جز تلفن همراه !بیایید باهم یه نگاهی به گذشته های نه چندان دور بیاندازیم.اواخر دهه 80 میلادی و بهتره بگیم دهه 90 میلادی(دهه 70 شمسی) زمانی که اولین تلفن های قابل حمل پا به این جهان گذاشتند.تلفن هایی که برخلاف تلفن ثابت خانگی به هیچ سیم و کابلی برای ارتباط نیاز ندارن.وسیله ای که به غیر از تماس گرفتن و دریافت تماس، نهایت آپشن و کانفیگ های اون چیزی نبود جز ماشین حساب، ساعت، تقویم، مبدل ارزها و واحدهای مختلف و در نهایت سه بازی ساده که برای سرگرمی های کوتاه مدت کاربرد داشت.Samsung SH-100 1988اما گذر زمان هیچ چیز رو ثابت نگه نمیداره!! تلفن های همراه هم از این قاعده مستثنی نیستند! با گذشت زمان سال به سال به امکانات این وسیله جادویی اضافه شد. و تا جایی پیش رفت که ویژگی بسیاری از وسیله های کاربردی که در یک زمان اهمیت زیادی داشتند رو درون خودش قرار داد.برای مثال اگر در دهه های گذشته به دور و اطراف خودتون نگاه میکردید قطعا چشمتون به ضبط صوت های خانگی ، دوربین های فیلم برداری و عکاسی و نوارهای کاست و...میخورد که به جرأت میتوان گفت اهمیت نسبتا بالایی در زندگی ما داشتند، و اکثر افراد اعم از حرفه ای ها و عموم مردم که کار تخصصی نمیکردند هم از این وسایل استفاده میکردند. اما امروزه میبینیم که هر چهار مورد نام برده در بالا به نوعی درون یک گوشی هوشمند قرار گرفته و خیلی راحت نیاز عموم مردم رو جهت انجام بسیاری از کارها مثل فیلم برداری و عکس برداری و گوش کردن به موسیقی و...برطرف میکنه؛ و اکثرا افرادی که دید تخصصی تر و انتظارات بالایی دارن به سراغ وسیله های حرفه ای تر مثل دوربین های DSLR و...میرن.کاست های کلکسیونیشیوع ویروس کرونا ساليان زيادي هست كه ما با گوشي هاي هوشمند خود، كارهایی مانند عكاسي و فيلم برداري و ورود به شبكه هاي اجتماعي و گشت و گذار در سایت های مختلف و...رو انجام میدادیم و به اون وابسته بودیم.اما شيوع بيماري كرونا اين وابستگي رو بسيار بيشتر از قبل كرد؛ به نوعي كه بسياري از افرادي كه اعتقادي به دنياي ديجيتال نداشتند و بيشتر فعاليت خودشون رو حضوري انجام ميدادن هم به علت تعطيلي كسب و كارها و مراكز روي به دنياي ديجيتالي گوشي هاي هوشمند و كسب و كارهاي اينترنتي بيارن.حتي برخی از افراد مسن كه هنوز به دنياي گوشي هاي هوشمند وارد نشده بودن هم به خاطر تنهايي و تغيير سبك زندگي در دوران كرونا براي ارتباطات با فرزندانشون به این دنياي ابری دیجیتالی وارد شن.از خودم بگم ...من محمد مهدي خداوردیان هستم، پسري 21 ساله،دانشجوي كارشناسي رشته كسب و كار اينترنتي.در اين ايام كرونا گوشي من و دنياي مجازي كاري كرد كه حتي به تعداد انگشت هاي دستم هم از خونه بيرون نرم و اين ايام طولاني كرونا رو بتونم پشت سر بذارم.براتون سوال پیش میاد چطور ممکنه؟ اینطور که من قبل از کرونا باید حضوری به دانشگاه میرفتم و ساعتها درگیر ترافیک و مسیر طولانی دانشگاه بودم و از طرفی یه وقتا کلاسای ما تا شب طول میکشید که همین معظل بزرگی برای من بود.چون هم احتمال اینکه تاکسی نباشه زیاد میشد هم از طرفی سرمای زمستون و آلودگی هوا و مریض شدن های پیاپی من به خاطر سینوزیت در اون دوران واقعا مشکلات بزرگی داشتم. و همینطور هزینه های مختلفی برای خوراکی ها و نهار و...باید میکردم کم نبود.اما الان با مجازی شدن کلاس ها واقعا در این ایام کامپیوتر شخصی و گوشیم بهترین یارهای من بودن.چه از نظر درسی ،چه از نظر سرگرمی.دوست جدا نشدنی من...دوست جدا نشدنی من...گوشی که 4 سالی هست مثل یک دوست درجه یک همچنان داره کمکم میکنه S7 edge هست.از اونجایی که شدیدا علاقه مند به دنیای تکنولوژی هستم و بسیاری از کارهایم رو در گوشیم انجام میدم، قبل از شیوع بیماری کرونا هم من استفاده زیادی از گوشی میکردم.اما بعد از شیوع کرونا یه تحول عجیبی ایجاد شد؛ و پارامتر های جدیدی به استفاده من از گوشی اضافه شد.به صورت کلی بخوام بگم در این ایام از بازی های سرگرم کننده تا خریدهای آنلاین و استفاده های درسی و تحصیلی و رندر و ساخت کلیپ ها و ویدیوها مختلف با نرم افزار های اینشات و ویوا ویدیو و تحقیق ها و یادگیری مباحث مختلف از یوتیوب و دنبال کردن اخبار دنیای تکنولوژی همرو با این وسیله ی 5.7 اینچی انجام دادم.و در این ایام به جرات میتونم بگم 90 درصد اوقاتم رو باهاش گذروندم!!خودم رو امتحان میکنم !یه روز تو همین ایام کرونایی با خودم گفتم که بیام یک کم خودم رو محک بزنم، ببینم میتونم یک روز دوریش رو تحمل کنم یا نه؟ اول از همه گرفتم حسابی تمیزش کردم،جوری که نزاشتم حتی یک لکه روش باقی بمونه!!بعد از تمیز کردن خاموشش کردم و گذاشتمش توی کمد و رفتم پای تلویزیون خودم رو سرگرم کنم.بعد از اینکه تلویزیون رو تماشا کردم رفتم سراغ وسیله های قدیمی که داشتم و خودم رو حسابی باهاشون سرگرم کردم.بعد رفتم چند تا از کارهای خونه رو کردم.تا اینکه همینطور داشتم قدم میزدم چشمم به ماشین لباسشویی افتاد.تا اینکه برام سوال پیش اومد که این برنامه ها، مثلا دکمه Pre Wash یعنی چی؟چرا این همه سال دنبالش نرفتم؟خب پس برم یه سرچ کنم ببینم چیه؟ماشین لباسشویی تا اینکه یادم افتاد بابا من گوشیم خاموشه ها !!! تو کمده! مثلا قراره که از گوشی استفاده نکنم.تا اینکه گفتم عیب نداره میرم با کامپیوتر سرچ میکنم.رفتم کامپیوتر رو روشن کردم و سرچم رو کردم و یه چند دست گیم هم طبق عادت زدم و رفتم.تا اینکه یادم افتاد که واااای تمرینای استاد!!! اینجا بود که نیازمند دوربین شدم و دیدم این کاریه که نمیشه با کامپیوتر انجامش داد،برای همینم رفتم سراغ یار قدیمی 11 ساله ام! نوکیا N86...وقتی روشنش کردم اولین چیزی که برام عجیب بود صفحه نمایشش بود.مگه داریم؟ مگه میشه؟واقعا من یه زمان با این نمایشگر 2.6 اینچی کارامو میکردم؟بعد به یاد اون روزها جاتون خالی یه چند دست Snakes ، گیم معروف نوکیا رو زدم و بعد رفتم سراغ دوربین تا عکس از تمرینا بگیرم و بفرستم برای استاد؛ دوربین که باز شد تمام عادت هایی که توی این چند سال اخیر داشتم رو به یادم اورد...اول از همه فوکوس دوربین خودشو نشون داد.باورم نمیشد که من انقدر تغییر کردم.تمام اون عادت هایی که با سیستم فوکوس سریع دوال پیکسل کردم و متوجهش نبودم نمایانگر شد.برای سیو عکس ها هم چند ثانیه درحال تفکر و ذخیرسازی بود، که من طاقت همون چند ثانیه رو هم نداشتم.هی میگفتم، بدو دیگه!! سریع باش!!!هرچند آخرش دیدم بیچاره تقصیریم نداره! با اون CPU تک هسته ای 440 مگاهرتزی همینم خیلی خوبه! نمیشه که انتظار CPU اگزینوس 8890 با 8 هسته ای 2.3 گیگاهرتزی رو ازش داشته باشم!!بعد از فرستادن تمرین ها، گفتم یه سر برم سراغ واتس آپ ببینم چه خبره ! کلاسا به چه صورته؟ استادی کلاسی کنسل نکرده؟ تا اینکه اومدم واتس آپ ویندوز رو باز کنم طبق معمول ارور Phone Not Connected داد! اینجا بود که دیگه دیدم نمیتونم مقاومت کنم!و باید گوشیم روشن باشه تا واتس آپ بیاد بالا !! و از اونجایی که از این اپ برای دانشگاه استفاده میکنم شاید حتی اگر کرونا نبود و دانشگاه حضوری بود این مشکل رو نداشتم.ولی الان در این ایام کرونایی حتی اگر خودمم بخوام نمیتونم کنارش بذارم...بازگشت دوباره ...خلاصه ، به یک روز نرسید که دیگه گفتم بیخیال! بزار برم پیش همون همدم همیشگیم...رفتم و روشنش کردم، وقتی روشن شد،یه حس خیلی خوبی منو فرا گرفت.حسی که میگفت: دیدی چقدر سخت بود! تمام اون محدودیت هایی که داشتی رو الان دیگه نداری!و از اینجا بود که فهمیدم که گوشی های هوشمند در این سالهای اخیر به شدت نقش اساسی در زندگی ما پیدا کردند و یک عضو جدا نشدنی از زندگی ما شدند.حتی اگر خودمون هم بخوایم این دیوایس رو کنار بزاریم، بخاطر عادت ها، نیازها و تغییر نوع زندگی ما در این روزها باز هم مجبوریم برای انجام بسیاری از کارهای روزمره به سراغ این وسیله ی همه کاره ی دوست داشتنی بریم.این درحالیست که نه تنها در ایام کرونا، بلکه بعد از شکست کرونا هم به دلیل عوض شدن رفتارها و عادت های ما در این روزهای کرونایی بازهم به این وسیله دوست داشتنی نیازمندیم.و در آخر ...امیدوارم که هرچه زودتر از دست این ویروس منحوس خلاص شیم.به امید روزهای بهتر...با تشکر از شرکت سامسونگ که در این ایام کرونایی همچین فرصت خوبی رو برای ما فراهم کردند.#روایتگرباشمحمد مهدی خداوردیانمحمد مهدی خداوردیانThu, 31 Dec 2020 20:09:55 +0330