https://virgool.ir/feed/@razavikiana885fa2026-11-12 10:52:30https://files.virgool.ir/upload/users/519004/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@razavikiana885https://virgool.ir/@razavikiana885/دمت-گرم-رفیق-bfxzyfb927blدر حالی که روی تختم دراز کشیده بودم، موبایلم زنگ خورد. شماره را نشناختم. گوشی را که برداشتم، کسی شروع به صحبت کرد: « چه عجب! سمت من اومدی. فکر کردم صاحب مرده شدم.» آنقدر خسته بودم که حال تعجب کردن نداشتم. گفتم: «اولاً کاش یه خدای نکرده می‌گفتین. دوماً که فکر کنم اشتباه گرفتین.» صدا با لحن خسته اما طلب‌کارانه‌ای جواب داد: « خیلی هم درست گرفتم. پاشو منو بزن به شارژ که دیگه نا ندارم صحبت کنم.» از حرفش زدم زیر خنده و تلفن را قطع کردم. تا خواستم گوشی را روی زمین بگذارم، دوباره زنگ خورد. این بار شماره را با دقت نگاه کردم. شماره خودم بود! سر جایم سیخ نشستم و جواب دادم. همان صدا بود. طوری که انگار داشت از گرسنگی تلف می‌شد، گفت: « خانوم محترم! محض رضای خدا تلفن‌تونو بزنین به شارژ.» با خودم گفتم اگر این‌کار را نکنم، همان پشت خط هلاک می‌شود. به محض این‌که شارژر را وصل کردم، چنان سرحال و شاداب گفت: « آخیش!» که حس کردم رضایت و شادابی از تلفن به سر و صورتم پاشیده‌شد. بعد دوباره عصبانی شد و گفت: « آخه هر روز صبح چه‌قدر باید جیغ بزنم تا بیدار شی؟ بابا شما تو این خواب دیدین که ولش نمی‌کنین؟»- شما؟- بنده یک دستگاه تلفن همراهم که از پنج سال پیش در خدمتتونم. الآنم نیم ساعته که رو آلارمم. دیدم جواب نمی‌دی، گفتم بهت زنگ بزنم بلکه برداری. در ضمن، لازم نیست مثل همیشه دهنتو بگیری تو صورتم. یکم بری عقب ترم صداتو می‌شنوم. گوشی را از صورتم دور کردم. بیچاره سه درصد شارژ داشت. حالا تا حدی خوابم پریده بود و توانستم قدری تعجب کنم. پرسیدم: « حرف زدنو کی یاد گرفتی؟»- بلد بودم. یادت نیست؟ چند دفه به عنوان اون خانومه توی گوگل باهات حرف زدم؟ حوصله‌ت سر رفته بود، هی بهم می‌گفتی برام جوک بگو.- خب آدم که صبح تا شب تو خونه باشه حوصله‌ش هم سر می‌ره دیگه. با این‌که یکم جوکات بی‌مزه بودن...حرفم را قطع کرد و گفت: « اونا مال من نبودن که. گوگل بهم می‌داد؛ منم می‌خوندمشون. راستی! مدرسه‌ت دیر نشه.» ادامه دادم: « یادم رفت آلارمو خاموش کنم. امروز فرجه امتحانه؛ کلاس نداریم. ولی واقعاً وقتش بود یه صحبتی با هم داشته‌باشیم.» - چطور؟ تو که توی این چند ماه کلاً داشتی عین تراکتور ازم کار می‌کشیدی. نکنه یه وقت فکر کنی حالا یکم ولش کنم؛ بهش استراحت بدم؛ بچه داغ کرده، هنگ کرده، حافظش پر شده.- آخه می‌گی چی‌کار کنم؟ خودت که خبر داری. کل کار و زندگی و مدرسه‌م فقط داره تو دست تو می‌چرخه. می‌خواستم بهت خسته نباشید بگم؛ ازت تشکر کنم. راستش منم از این وضع راضی نیستم. دیروز رفتم چشم پزشکی؛ دکتر گفته از بس با گوشیت کار کردی چشمات ضعیف شده. تا همین تابستون چشمام عین عقاب می‌دید. با این‌که می‌گویند این جور وسایل احساس ندارند، حس کردم دلش برایم سوخت. کمی آرام شد و گفت: « البته همه‌ش هم که تقصیر تو نیست. منم یکم پیر شدم. مثل روزای اول نیستم. باور کن خالصانه در خدمتتم ولی تو هم یکم مراعات کن. انقدر الکی توی اینترنت ول نچرخ! هم منو خسته می‌کنی، هم وقت خودت هدر می‌ره. دیروزم که داشتیم با هم ورزش می‌کردیم یهو ولم کردی سمت زمین. هنوز سرم درد می‌کنه. دوبار دیگه این‌جوری پرتم کنی، دیگه یه عکس درست و حسابی هم نمی‌تونم برات بگیرم.» با خنده گفتم: « شرمنده، دیگه تکرار نمی‌شه! تو هم کم‌تر هنگ کن لطفاً.»- باشه؛ ولی قول نمی‌دم. راستی، برو تو تنظیمات، فیلتر نور آبی صفحه روشن کن که چشمات کم‌تر اذیت شن.- گوشی خوشگل خودمی!- خب، بسه دیگه. لوس نشو. خدافظ.- بازم زنگ بزن. خدافظ.تا آمدم گوشی را کنار تختم بگذارم، دوباره زنگ خورد. این بار واقعاً از خواب بیدار شدم. موبایلم دو درصد شارژ داشت. وقتی داشتم شارژر را به برق می‌زدم، طوری که بقیه نشنوند گفتم: « دمت گرم رفیق!»کیانا رضوی زادهکیانا رضوی زادهThu, 31 Dec 2020 00:59:17 +0330