<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آرزو ها</title><link>https://virgool.ir/feed/@rana.fakhari.vt</link><description>... در حال خواندن درون من هستید ...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:15:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/195342/avatar/V1Gmn4.png</url><title>آرزو ها</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt</link></image><item><title>به کیبوردت بگو</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/به-کیبوردت-بگو-cpgma7pfohky</link><description>شنیده بودم اگر آرزوت رو جایی بنویسی زودتر برآورده میشه،اگر رویات رو واضح ببینی پس حتما بهش میرسی،چیزی رو بتونی تسجم کنی یعنی اتفاق میفته. اول اومدم تجسم کردم ،چون تا امروز با این کار به سه تا از آرزوهایی که دور و دراز بودن رسیدم،پس به بقیشونم میرسم. وقتی با اینجا آشنا شدم تصمیم گرفتم که بنویسم. نشستم پای گوشی و نوشتم ... ناخودآگاه از اولین آرزوم نوشتم ... از قدیمی ترینشون ... داشتن تاب توی حیاط خونمون ... به همراه تاب سواری لب ساحل که چندسالی هست به آرزوهام اضافه شده بود.پستش کردم‌. حتی فکرشم نمیکردم که به این زودی برآورده شه... یه جایی پیدا کردم لب ساحل ... یه تاب زنگ زده ... هر آن امکان داره پرت شی پایین ... اما هیچکدومشون باعث نمیشه که اوج نگیرم ... نرم تو عمق دریا ... معلق نشم بین دریا و زمین و آسمون ... حس فوق العاده ای داره ... تخلیه میشی از همه ی حس های بد انباشته شده درونت ... راستی قدیمی ترین آرزومم برآورده شد ... با همون زاویه ی دید به اتاقم ...  اینارو گفتم که آخرش ازتون دعوت کنم رویاهاتون رو، آرزوهاتون رو بنویسید ... چشم هاتون رو ببندید و رنگی ببینیدشون ... و امیدوار باشید که بهش میرسید. خنده داره ... خودم الان نا امید ترین و بی هدف ترینم که جز چند رویای رنگی چیزی از انبوه رویاهام باقی نمونده ... منی که هر شب از رویاهام برای خودم قصه میگفتم و خوابم میبرد الان سعی میکنم از خستگی بخوابم ... ترسناکه ... خیلی ترسناکه ...  اینارو نوشتم تا به خودم یاد آوروی کنم: (من الان تو رویاهام زندگی میکنم،امیدتو از دست نده.یه جوری به خواستت میرسی که تعجب می کنی!)  فکر کنم خیلیامون به چنین چیزی نیاز داریم ...</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Thu, 12 Aug 2021 00:41:16 +0430</pubDate></item><item><title>رویاهام کجان ؟ من کی ام ؟</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/رویاهام-کجان-من-کی-ام-ktqwuhulqg68</link><description>کی قراره ترکش های کنکور تموم ؟؟؟ نه واقعا کی تموم میشه؟؟؟ خسته ام خیلی خسته ام... دوساله گذشته اما هنوزم دارم ازش ضربه میخورم.امشبم که تیر بارون بود..... به خاطر این لعنتی ، نمیدونم تو این سن از زندگیم چی میخوام ، چه کاری دوس دارم بکنم ، کجا میخوام برم ... به خاطرش خودم رو نشناختم ... الان نمیدونم چیکار کنم ... . . امسال ، سال کنکور برادرمه ، بیچاره تجربیم هست ، تلاش کردم تا امسالش مثل من نشه اما مورد ... .  . آره آقا اصلا من تنبلم ... نتونستم طاقت بیاریم ... چهار ماهه آخر بیخیالش شدم ... دیگه نکشیدم ... از صد رسیدم ۳۰‌ ... اما اینا همش تقصیر من نیست ... بی کفایتی من نیست که نتونستم تو این سیستم طاقت بیارم ... نتونستم خودمو ، علایقمو بشناسم ... فقط من نبودم که باری به هر جهت انتخاب رشته کردم ... فقط من نبودم که قبل کنکور گریه میکردم چون نمیدونستم بعدش چیکار باید بکنم ... آره فقط من نبودم ... . . واقعا ذهنم بهم ریختس ، نمیدونم از چی میخوام بنویسم ... . . از طرف دیگه گیر دانشگاه و رشته ای که نمیدونم براش ساخته شدم یا نه هم  افتادم ... . . واقعا نمیدونم ....باورتون میشه دیگه رویاهامو واضح نمیبینم ، منی که تو رویام زندگی میکردم .‌‌.. ترسناکه ... واقعا ترسناکه ... . انقدر بالامو چیدن که جرعت پرواز هم ندارم ...</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Tue, 22 Jun 2021 04:03:05 +0430</pubDate></item><item><title>تولد</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/تولد-x4vuhi6rsh46</link><description>  تا حالا به این فکر گردید که چرا کادوی تولد به هم میدیم ؟ چرا دیگران برامون جشن میگیرن و سعی میکنن خوشحالمون کنن؟  من بهش فکر کردم .هر روزی که میگذره و هر قدری که به تولدم نزدیک تر میشم ، غم بیشتری احساس میکنم . عمرم داره تموم میشه ، سنم داره بالا میره ، دارم پیر میشم اما اصلا زندگی نکردم ، تفریح نکردم ، هیچ کاری نکردم . هیچی .  شاید زندگی همینه . شاید بقیه اینو میدونن . شاید برای همینه که برامون تولد میگیرن و بهمون هدیه میدن . میخوان اون روز تنها نمونیم تا دیگه بهش فکر نکنیم . شاید دیگران میدونن به این دنیا اومدن بدترین اتفاقیه که برای آدم ها میفته .</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 15:03:02 +0330</pubDate></item><item><title>برگرد</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/دوباره-برمیگرده-w3qiikbe8a40</link><description>داره برمیگرده ، داره عطر خاطره هام  برمیگرده .امسال بیشتر از هر سالی انتظارشو کشیدم ، دیگه فقط ذوقشو نداشتم ، دلتنگشم بودم . حیف که امسال مثل هیچ سالی نیست . چرا همه چی بهم خورد ؟ تازه داشتم تنهایی رو بلد میشدم . تازه یاد گرفته بودم باهاش خوشحال باشم ؛ فهمیده بودم برای لذت بردن لازم نیست کسی رو همراه خودم کنم . تازه داشتم تو هوای بارونی از قهوه ی گرمم لذت میبردم بدون اینکه از تنها بودنم معذب باشم . کم کم داشتم کافه هارو ، سینما رو تنهایی میرفتم که ... تموم شد . خونه نشین شدم . من تو این هوا با عطر سرما و چوب نمدار نمیتونم خونه بمونم ...</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Wed, 30 Sep 2020 04:03:04 +0330</pubDate></item><item><title>می چرخم و می خندم</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/می-چرخم-و-می-خندم-leiwhifbip0o</link><description>می خواهم دور شوماز تمام سیاهی هاپلیدی هاآدم های آشناخاطره های زیباو بروم به نا کجا جایی کهمن باشم و تنهاییتا بسازم زندگی را از نودر سرزمین رویاها...چشم هایت را ببندتصور کنیک روز روشن آسمانی پر از باران نسیم های فراوان دشتی مملو از گل پیراهن سرخ زیبا تو آنجا هستیلباس سرخ برتنتآغوشت را باز کرده ایمیان گل ها میچرخی و می خندیاز تاریکی ها دور هستیغم ها را رها کرده ایخودت هستی و خودت...حالاجهانچه زیباست</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Sun, 02 Aug 2020 23:18:58 +0430</pubDate></item><item><title>دل نازک من</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/دل-نازک-من-k5e4pkueifjy</link><description>بعضی اوقات از خودم بدم‌میاد. وقت هایی که باید حرف بزنم ، از خودم از حقم دفاع کنم اما نمی تونم . یه بغض گنده میاد و جلوی حرفام می ایسته . نمیذاره حرف بزنم . اگه بگم باید اشکام همراهیم کنن و من نمیخوام . آخه دیگه به حرفام گوش نمیدن ، به جاش ، به اشکام نگاه میکنن . برای اشکام دلسوزی میکنن و حرف حقم رو نمیشنون . به خاطر اونا کوتاه میان و فکر میکنن خیلی دارن در حقم خوبی میکنن . فکر میکنن ضعیفم . به خاطر این که کارم رو پیش ببرم گریه میکنم و مثلا مظلوم نمایی میکنم . چجوری بفهمونم دست خودم نیست و هر چقدر هم نفس عمیق بکشم تاثیری نداره . من فقط ازشون توقع ندارم. انتظار دارم مثل خودم باشن ، همونجور که من به اونا حق میدم خیلی کارها بکنن و خیلی حرف ها بزنن اونا هم همین کار رو بکنن اما همیشه غافلگیرم میکنن. بهم یاد میدن که از هیچ کس توقع نداشته باش . به آدما با هر نسبتی اعتماد نکن . عمق فاجعه دل نازکمه که نه یاد میگیره و نه میفهمه .</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Sat, 04 Jul 2020 04:13:20 +0430</pubDate></item><item><title>قاصدک</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/قاصدک-zewk7c76ysux</link><description>  مادرم همیشه میگفت اگه حرفتو به قاصدک بگی و فوت کنی بره ، میره ومیره تا برسه به دست اونی که می خوای و باید برسه و حرف دلتو بهش میگه.  منم هر وقت یه قاصدک پیدا می کردم در گوشش آروم ، جوری که فقط خودمو خودش بشنوه میگفتم : به آقاجون بگو دلم براش تنگ شده ، زودتر بیا. بعدم فوتش می کردم تا بره به آسمونها . وقتی چند ماه گذشت و جوابی نیومد فهمیدم دروغه . اینا همش دروغ بود هیچ قاصدکی هیچ پیامی نمیبرد حتی اگرم میبرد نمیتونست ببره پیش خدا و ازش بخواد آقاجونم بیاد پیشمون.  اما یه شب آقاجون اومد پیشم . بغلش کردم ، بوش کردم ، دلم برای عطرش تنگ شده بود. مثل همیشه از تو کتش بهم کشمش داد ، خوشمزه ترین کشمش دنیا بود. گفتم بازم میخوام .گفت تموم کرده ، باید بره و برام بیاره . گفتم باشه. رفت ... اما دیگه نیومد .   هنوزم دارم براش قاصدک میفرستم تا شاید یه روزی دوباره بیاد . دلم تنگشه .  هفته ی دیگه هشتمین سالگرشه و من بیشتر از هروقت دیگه ای دلم پدربزرگ میخواد...</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Tue, 16 Jun 2020 16:27:39 +0430</pubDate></item><item><title>دنیا</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/دنیا-qhx2de3xohii</link><description>&#34;این متن در نتیجه ی طغیان احساسات پست میشود&#34;دیگه حتی انگیزه نوشتن هم ندارم . این اخبار برای من زیادی سنگینه . زندگی رو داره برام خیلی خیلی بی ارزش میکنه.  همینجوری که از بعد کرونا روزا رو بدون حس زندگی میگذروندیم تا بهترین زمان عمرمون بدون زندگی تموم بشه .حالا دیگه فقط دوست دارم برم یه چایی بریزم و به هیچی فگر نکنم جز بوی چایی .   آخه هر وقت میری تو فضای مجازی باید زشتی های زندگی رو لایک کنی . هر چقدر هم مقاومت کنی بازم میان جلوت ، میگن منو ببین ، اینا واقعیته ،دنیا رو بشناس ، بدون که هیچی تو دنیا قشنگ نیست ،حتی اون همبرگر جذاب هم با بریدن سر یه موجود درست شده ، حتی اون بچه ی بامزه هم با کلی درد به دنیا اومده ، حتی اون بلاگر زیبا با یه لوکیشن زیبا تر یا مدافع حقوق ملت هم پشت پرده ی کاراش رو ببینی بدت میاد ازش .   دنیا هیچ وقت زیبا نمیشه و هر چقدر بخونی و آگاه بشی میفهمی کریح تر از این حرفاس که بخوای تلاشی بکنی براش.</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Mon, 01 Jun 2020 04:01:45 +0430</pubDate></item><item><title>کنکور</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/کنکور-mjil2jndbzyi</link><description>  همیشه دلم میخواست بنویسم . از خودم ، از زندگیم ، از آدمایی که تو ذهنم زندگی میکنن ، اما نتونستم . خیلی هم تلاش کردم اما نشد .    آخه یه دانش آموز ریاضی که همه ی زمانش وقف درس میشه تا درصدش بره بالا چرا باید بتونه بنویسه.   وقتی هر کی می فهمه ذوقش رو کور میکنه ، وقتی همه منعش میکنن ، وقتی میگن نخون ، ننویس معلومه که نمی تونه.   یه روز ،یه مشاور معروف نشست جلوم و گفت :&#34; باید تمام وقتت رو بزاری برای درس نه که کتاب بخونی . اگه به سطح خوبی رسیدی اونوقت میتونی یک ساعت در هفته تفریح کنی .سعی کن این سه سال رو غرق شی تو درس ، زندگی نکنی ، آخه تو که سهمیه نداری ، پارتی نداری . پس فقط درس بخون .&#34;    آخه منه معتاد به کتاب چجوری ترکش کنم ... من عاشق خوندنم ... دوس دارم غرق بشم تو داستان ... با راوی قدم بزنم تو شهر ...    تصمیم گرفتم شبا قبل خواب یواشکی کتاب بخونم ... تبدیل شده بودم به یه جغد کامل . دیگه فقط شب ها زندگی میکردم . وقتی همه خواب بودن ... کتاب می خوندم ، سریال مورد علاقه ام رو می دیدم.   یکی از اون شب ها به سرم زد بنویسم . بلند شدم ... دفترم رو گذاشتم جلوم با یه خودکار . زل زدم به دفتر . چند بار خودکار رو برداشتم ، تو دستم فشار دادم . سعی کردم بنویسم ، زور زدم ... خودکار شکست اما... اما من نتونستم . خواستم اما نتونستم . آخه از کجا باید یاد می گرفتم ؟ چجوری باید جرعت پیدا می کردم ؟ من فقط بلد بودم مشتق بگیرم و سهمی حل کنم . من به درد نوشتن نمی خوردم .    اون روزا گذشت . حالا دیگه من دانشجو شدم اما نه با اون نتیجه ای که مشاورا میخواستن . شب بیداری هام رو نتیجه ام تاثیر گذاشت .    دیگه بیخیال نوشتن شده بودم. تا اینکه اینجا رو پیدا کردم . اینجا خود واقعیمم . اینجا هم یکی از اون جاهای یواشکیه که کسی نباید بفهمه .</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Sat, 23 May 2020 15:30:21 +0430</pubDate></item><item><title>آرومه آرومم ...</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/آرومه-آرومم-v4vdu4od8vie</link><description>   دوست ندارم وقتی تنها نیستم غمگین باشم. آخه بقیه غم من رو نمیبینن .    می دونی ، غم آدم های آروم دیده نمیشه. ظاهر آروممون روی حسمون رو میپوشونه . مردم فقط یه آدم آروم و کمی بی احساس رو میبینن .    هیچکس غم یه آدم آروم رو نمیبینه ، حتی اگر خیلی نزدیک باشه ، فقط شاید فکر کنه بی حوصله است . آخه آدمای آروم خوشحالی و غمشون یه شکله . وقتی خوشحالن نگاه میکنن . وقتی ناراحتن هم نگاه میکنن ، اما حس نگاهشون فرق داره . فقط کسی اونا رو میفهمه که میتونه حسشون کنه ، نگاهشون رو بخونه .    آدم ها وقت هایی که غمگینن ، دوست دارن بقیه حالشون رو بفهمن ، درکشون کنن یا دستشون رو بگیرن و بهشون بگن &#34; میگذره این درد . باز میشه این در . غم نخور . &#34; تا احساس تنهایی نکن .     آدم های آروم خیلی تنهایی رو حس میکنن .</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Wed, 20 May 2020 22:37:48 +0430</pubDate></item><item><title>سراب</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/سراب-زیباست-i2tc61t0mjyv</link><description>هوای طوفانی&#34;می دونی... خیلیا آرزو دارن جای من باشن یا زندگیشون مثله من باشه...نه که بهم گفته باشن ها ... نه ، نگفتن اما می تونم حسش کنم ، از تو نگاهشون میخونم...  آخه زندگیه ما از دور خیلی قشنگه ... اما هرچیزی که از دور قشنگه شاید از نزدیک قشنگ نباشه...من اما فقط ... یه خیال راحت میخوام یا بهتره بگم ... یه بیخیالی مداوم میخوام.&#34;</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Mon, 18 May 2020 18:47:03 +0430</pubDate></item><item><title>دریا</title><link>https://virgool.ir/@rana.fakhari.vt/دریا-gskeavzwizuk</link><description>دریا آرام است.  همیشه دلم میخواست یه تاب داشته باشم . یه تاب زیر درخت نارنج و انجیر یا شاید مجنون .یه تاب که ببرتم تو دل درختا ... تا بتونم بوی نارنج و انجیرو ببلعم ... تا بتونم رها بشم تو آسمونا ... اوج بگیرم تا اون بالا بالاها...  آدم شجاعی نیستم اما ... حس بادی که تو موهام میپیچه رو دوس دارم ...  اما یه جایی ترسیدم ... از اینکه اوج بگیرم ترسیدم ... از اینکه پرت بشم تو آسمونا ترسیدم ... از اینکه آسمون منو رها کنه و بندازه تو بغل دریا ترسیدم ... آخه دریا ترسناکه ... می تونه خیلی آروم نفساتو غرق کنه تو خودش ... یه مرگ خیلی تمیز ...    تا حالا جلوی یه دریای طوفانی ایستادین ؟ زیادی ترسناکه ... حتی از تو عکس هم ترسناکه ، چه برسه به اینکه جلوش بایستی ... اما دریای بارونی ... ایستادن جلوش یه حس عجیبی داره . می ترسی از طغیانش اما نمی تونی تکون بخوری ! آخه محو زیباییش شدی ... محو دونه های بارون شدی که میره و محو میشه تو دل دریا انگار که از اول هم جزئی از دریا بوده .    فکر کنم دریا اوج قدرت خداست . اصلا خود خداس . خدا دریاست و ما هم دونه های باران .</description><category>آرزو ها</category><author>آرزو ها</author><pubDate>Mon, 18 May 2020 17:03:11 +0430</pubDate></item></channel></rss>