<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رامین یوسفی</title><link>https://virgool.ir/feed/@ramin12joseph</link><description>هیچ</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:15:19</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/313331/avatar/avatar.png</url><title>رامین یوسفی</title><link>https://virgool.ir/@ramin12joseph</link></image><item><title>عجب حلوای قندی تو!... «آفت همه‌چیز‌دانی و همه‌فن‌حریفی»</title><link>https://virgool.ir/@ramin12joseph/عجب-حلوای-قندی-تو-آفت-همه-چیز-دانی-و-همه-فن-حریفی-fx6tqpocn6sf</link><description>حتما شما هم در محیط کار یا زندگی و جمع دوستان، همکاران یا آشنایان با افرادی مواجه شدید که ادعای تخصص و بلد کار بودن در حوزه‌ای را دارند اما پس از مدتی می‌فهمید که داشته آنها در مورد آن حوزه با گفته‌هایشان تطابق ندارد.همسایه‌ای که ادعا می‌کند گچ‌کاری بلد است و آوردن بنا برای تعمیر دیوار را هدر دادن پول می‌داند اما وقتی دست به‌کار می‌شود آرزو می‌کنید کاش دیواربه همان وضعیت خراب قبلی بازمی‌گشت!دوستی که با گفته‌هایش برای شما شکی نمی‌گذارد که به اندازه یک مربی بدنسازی از این ورزش سر در می‌آورد و به شما تمرین می‌دهد، اما در نهایت با آسیب به بدن شما باعث می‌شود مدتی خانه‌نشین شوید.همکار و هم‌تیمی که در جلسه با کارفرما جوگیر شده و قولی را می‌دهد که می‌دانید اجرای آن بسیار سخت خواهد بود و سرانجام باعث توقف پروژه و خراب شدن رابطه با مشتری می‌شود.مدیری که ادعا میکند در همه زمینه‌های تخصصی از اساتید دانشگاه نیز بهتر موضوعات را بلد بوده و حتی بهتر از آنها درس می‌دهد! پس نیازی به استفاده از مشاور،مربی یا حتی نظر کارکنان زیردست نمی‌بیند.همه این موارد ریشه در ذهنیت «همه‌چیز‌دانی» و «همه‌فن‌حریفی» ما ایرانیان دارد. البته اعتماد به نفس خصیصه‌ی خوبی است اما در جایی که دانش، تجربه یا فهم ما به اندازه‌ی اعتماد به نفس‌مان باشد و این یعنی خودباوری.در جمع‌ها و جلسات‌مان هم همین است، موضوع هرچه باشد افراد همه‌چیز‌دان سعی دارند همیشه بحث را در دست گرفته و نظر خود را به بقیه تحمیل کنند. حال مهم نیست که بسیار اندک از آن موضوع اطلاعات دارند!احتمالا حکایت فیل مولانا که گاه از آن با عنوان فیل و کوران نام برده می‌شود را شنیده‌اید، جهت طرح نکته‌هایی مرتبط با بحث، قسمتی از آن را مرور میکنیم:فیلی در اتاقی تاریک قرار داشته و مردم شهر که فیل ندیده بودند به آن اتاق رفته و از آن بازدید می‌کردندفیلی اندرخانه‌ی تاریک بودعرضه را آورده بودندش هنود (هندیان)از برای دیدنش مردم بسیاندر آن ظلمت همی شد هر کسیبه علت تاریکی اتاق، مردم مجبور بودند از حس لامسه استفاده کنند.دیدنش با چشم چون ممکن نبوداندر آن تاریکی‌اش کف می‌بسود (لمس می‌کرد)آن یکی کف را به خرطوم اوفتادگفت همچون ناودانست این نهادآن یکی را دست بر گوشش رسیدآن برو چون بادبیزن (بادبزن) شد پدیدآن یکی را کف چو بر پایش بسودگفت شکل پیل دیدم چون عمود…از نظرگه گفتشان شد مختلفآن یکی دالش لقب داد این الفدر کف هر کس اگر شمعی بُدیاختلاف از گفتشان بیرون شدیبه عنوان مثال کسی که بر روی خرطومش دست می کشید فیل را به شکل یک لوله تصور کرد. کسی که بر گوش فیل دست می کشید و او را مانند یک بادبزن مجسم کرد. فردی که دست به پای فیل، او را مانند یک ستون محکم تجسم کرد. فردی دیگری که دست بر کمر فیل کشید و فیل را مانند تخت تصور کرد.نتیجه‌ی اخلاقی مولوی این است که حواس انسان محدودیت دارند و ما در مواجهه با موضوعات مختلف در جهان، مانند آن افرادی هستیم که در تاریکی با فیل مواجه شده‌اند؛ بی‌آنکه هیچ نوع تجربه‌ی قبلی از این موجود داشته باشند:چشم حس همچون کف دست است و بسنیست کف را بر همهی او دسترسچشمِ دریا دیگر است و کف دگرکف بِهِل؛ وز دیده‌ی دریا نگرجنبش کف‌ها ز دریا روز و شبکف همی بینی و دریا نه؟ عجب!مولوی پس از نقد چشم حسی نتیجه می‌گیرد که بسیاری از آنچه ما در جهان می‌بینیم، صرفاً قشر و پوسته است. درست همانگونه که کف را میبینیم و دریا را که آن کف را به وجود و جنبش آورده نمی‌بینیم:هوش را بگذار و وانگه هوش دارگوش را بَربَند و آنگه گوش دارروایت‌های مختلفی از داستان فیل مولانا شده است، اما نکته کلی این است که حوزه تخصص‌ها و دانش انسان نیز مانند حواس او محدود بوده و یک نفر به تنهایی نمی‌تواند جامع الاطراف (همه چیزدان، همه فن حریف) باشد. البته همیشه استثنائاتی در بین انسان‌ها پیدا می‌شود اما بهتر است خودمان این فکر را در مورد خود نکنیم!رهیافت:دنیای امروز دنیای تخصص است. متخصص بودن در این دوره بهتر از جامع الاطراف بودن است و برای خود افراد موفقیت بیشتری حاصل می‌کند. در حالی که افراد به اصطلاح «آچار فرانسه» همیشه در حال راضی نگهداشتن بقیه هستند.دایره شایستگی خود را بشناسید، آنچه می‌دانید؛ یعنی توانایی‌های شما در یک حوزه یا به قولی مهارت‌هایی که دیوانه‌وار آن ها را انجام می‌دهید و از انجام آن کار خسته نمی‌شوید و آنچه فکر میکنید که می‌دانید؛ که فقط بخشی از آن را می دانید یا اصلا در مورد آن چیزی نمی دانید.شعار وارن بافت در زندگی این است: «دایره شایستگی خود را بشناسید و همیشه در محدوده آن بمانید اندازه این دایره مهم نیست اما دانستن مزرهای آن ضروری است.»زمانی با مشکلات همه‌چیز‌دانی و همه‌فن‌حریفی روبه‌رو می‌شویم که از محدوده” آنچه میدانیم” به سمت « آنچه فکر میکنیم میدانیم» می‌رویم. و همین باعث می شود ما به فرد حرفه ای تبدیل نشویم. حتی اگر تحصیلات بالایی داشته باشید بازهم به بخش بسیار کوچکی از حوزه کاری خود مسلط هستید.با این حال همان بخش بسیار کوچک خیلی مهم است و می تواند سکوی پرتاپی برای شما در مسیر رسیدن به رویاهای بلندپروازانه‌تان باشد اگر چنین سکوی پرتاپی نداشته باشید هرگز نمی‌توانید از زمین بلند شوید.در نهایت اگر خواستید در هر کاری ادعای بزرگی نمایید، یک قانون ساده را برای خود در نظر داشته باشید:قانون 3*3*3: شما نهایتا می‌توانید در 3 حوزه متخصص باشید، در هر یک از این 3 حوزه باید حداقل 3 نمونه کار موفق و قابل اتکا داشته باشید که حداقل 3 نفر خبره آن حوزه نتیجه کار شما را تایید کرده باشند.اگر سه شرط فوق را گذراندید، با خودباوری ادعای خود را مطرح و دست به کار شوید. موفق باشید!</description><category>رامین یوسفی</category><author>رامین یوسفی</author><pubDate>Thu, 03 Feb 2022 00:50:18 +0330</pubDate></item><item><title>اعتماد، ضرورتی جهت ایجاد چابکی</title><link>https://virgool.ir/@ramin12joseph/جعبه-ابزار-مهارت-های-نرم-چابکی-اعتمادسازی-rbbsorcd6rz2</link><description>اعتماد مبحثی پیچیده بوده و هیچ فرآیند ساده و سریعی یا تکنیک قطعی جهت اعتمادسازی وجود ندارد. حتی زمان لازم برای بدست آمدن نتیجه لازم نیز قابل پیش‌بینی نیست. اعتماد یک احساس جاری بوده و دائما در حال تکامل است بنابراین هیچ مقصد نهایی در آن وجود ندارد و نوعی شاخصه روابط بین فردی است. اعتماد یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین پیش‌نیازها جهت دستیابی به چابکی در مدیریت پروژه و سازمان است. در این مطلب به این بحث می‌پردازیم که اعتماد چیست و ارکان مورد نیاز جهت ایجاد آن چیست.تعریف اعتماداعتماد، میل به قرار گرفتن در معرض خطر یا آسیب احتمالی احساسی یا فیزیکی است. زمانی که من اعتماد می‌کنم، می‌پذیرم که چیزهایی را که برای من با اهمیت و با ارزش هستند، تحت اثر اقدامات افراد دیگر قرار گیرند. عدم اعتماد وضعیتی است که در این خصوص نوعی ناامنی به ذهن من متبادر می‌شود. ما معمولا چه چیزهایی را تحت اثر دیگران قرار می‌دهیم؟ این موارد می‌تواند شامل موقعیت شغلی، اعتبار، ایده‌ها، کار، فرصت، احساس یا حتی یک دسته چک باشد.آناتومی اعتمادجهت تبیین اجزای مورد نیاز برای ساختن اعتماد می‌توان از «ارکان هفت‌گانه اعتمادسازی» استفاده نمود که در این مطلب ارائه می‌نماییم. هر کدام یکی از مولفه‌های سازنده و نگه‌دارنده اعتماد و در نتیجه تسهیل‌کننده ایجاد چابکی در سازمان است.پای‌بندی به مرزهااولین موضوع این است که حدود و مرزهای مشخصی برای خود تعریف نموده و به آنها پایبند باشید. هم دیگران باید به مرزهای شما احترام بگذارند و هم شما به مرزهای دیگران. چارچوب اسکرام مثالی از حدودی است که به تیم کمک می‌کند تا بر یک هدف تمرکز و خود مدیریتی داشته باشد و در پایان اسپرینت یک محصول قابل‌عرضه ارائه نماید. اعضای تیم در طول اسپرینت با قبول نکردن کارهای اضافی که هدف اسپرینت را به خطر می‌اندازد، به این مرز پایبند هستند. اعضای دیگر سازمان نیز با عدم اعمال فشار یا اجبار برای شکستن این مرز به آن احترام می‌گذارند.همچنین ممکن است افراد مرزهای شخصی را در محیط کار برای خود تنظیم نمایند. ممکن است فردی مرزش این باشد که کار را محدود به ساعات اداری و محل شرکت کند یا شاید ایمیل‌های کاری را در آخر هفته بررسی نکند. ممکن است هیچ پروژه یا کار جدیدی را تا زمانی که معادلش از کار فعلی حذف شود، قبول ننماید.کسب قابلیت اطمینانبه این معنا که هرکس کاری را که قبول کرده یا بر عهده گرفته به طور مداوم و به‌درستی انجام دهد. قابلیت اطمینان زمانی اهمیت پیدا می‌کند که نیاز است افراد به منظور حل مسائل چالش‌برانگیز با هم همکاری کنند. قابلیت اطمینان زمانی اهمیت پیدا می‌کند که اندازه‌گیری موفقیت بر اساس نتایح تیم انجام شده و نه فقط بر مبنای فعالیت‌های انفرادی. همچنین نمی‌شود که فقط یک‌بار قابل اطمینان بود، مداومت در آن اهمیت دارد. به منظور کسب این ویژگی باید دو مورد را مدنظر قرار دهید:انتظارات واضحی را ایجاد نمایید:یک تیم اسکرام، هدف اسپرینت مشخصی داشته و یک برنامه شفاف برای دستیابی به آن دارد. این انتظارات حداقل به صورت روزانه مورد بازبینی مجدد قرار می‌گیرد. آنها همچنین در خصوص کیفیت و کامل‌بودن کارها نیز در تعریف کار تکمیل‌شده (DoD) توقعات روشنی را تنظیم می‌نمایند.بیش از حد متعهد نشوید:وقتی می‌خواهید چند کار را باهم انجام دهید، ممکن است برای تمرکز، مشکلات زیادی داشته باشید یا از کارها بزنید یا برخی را فراموش کنید و حتی فرسودگی شغلی را تجربه کنید. یاد بگیرید که «نه» یا «الان نه» بگویید. قطعا ما نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم که کارها دقیقا چقدر به طول می‌انجامد بنابراین ممکن است اشتباه کنیم. اما آیا بر روی کارهایی که برعهده گرفتیم تمرکز داریم؟ آیا با ذهنی باز نسبت به  اطلاعات جدیدی که بر توانایی ما برای تکمیل کارهایی که بر عهده گرفته‌ایم موثر است، پذیرا هستیم؟ایجاد پاسخگوییشما را پاسخگوی انجام کارهایی می­دانم که گفته‌اید انجام می­دهید. شما هم می‌توانید مرا پاسخگوی انجام کارهایی بدانید که گفته‌ام انجام خواهم داد.انتقاد از دیگران و به‌چالش‌کشیدن آنها در کار ناپسند نیست. وقتی احترام زیادی برای یک فرد قائل هستید و برایتان مهم است، در موقعیت لازم آن را انجام دهید. اگر هم در شرایطی بودید که چنین بازخوردی دریافت کردید، باید قدردان باشید که شخصی آنقدر شجاع بود تا به شما کمک کند که موردی را ببینید که شاید قادر به دیدن آن نبودید و به شما کمک کرده تا کار خود را بهتر انجام دهید.از آنجایی که ما انسان هستیم، احتمال دارد گاهی خراب‌کاری کنیم. وقتی این کار را کردید، مسئولیتش را بر عهده بگیرید. عذرخواهی کنید و در فکر اصلاح باشید. اگر هم این اتفاق برای دیگران افتاد، بگذارید آن شخص مسئولیتش را بر عهده بگیرد، معذرت بخواهد و جبرانش کند.محرم اسرار بودنهرچه را که با من به‌اشتراک بگذارید، آن را محرمانه نگه می‌دارم. از شما هم توقع دارم که راجع به من و بقیه افراد همین­طور باشید.وقتی علیه دیگران سخن­‌چینی یا توطئه می­‌کنیم، نشان می‌دهیم که نمی­توانیم اطلاعات را حفظ کنیم. این موضوع سبب می­شود اعتماد از بین برود. اگر یکی از اعضای تیم در مورد مشکلاتش با یکی دیگر از اعضای تیم، به سراغ اسکرام مستر بیاید، او می‌بایست از فرد بخواهد که مساله­اش را مستقیماً با هم­تیمی­اش مطرح کرده و آن را با او حل کند. اگر خودتان را به‌جای طرف مقابل بگذارید، چه حسی پیدا می‌کنید از این که یکی از اعضای تیم از شما به یک فرد دیگر گله و شکایت کند؟جلسه بازاندیشی اسپرینت، مثالی است که در آن، به‌عنوان یک تیم تلاش می­کنیم محرم اسرار هم باشیم. فقط اعضای تیم اسکرام در آن شرکت می‌کنند و جزئیات رویدادها در همان‌ اتاق باقی می‌ماند. نقش یک اسکرام مستر در این جلسه آن است که کمک کند تا بحث به جای تمرکز بر نکات منفی، گله­‌گذاری و شکایت، بیشتر به سمت بهبود مستمر و حفظ فضای مثبت تمایل پیدا کند.منسجم عمل کردنانسجام در مورد انتخاب شجاعت به­‌جای راحت­‌طلبی بوده و تماما انتخاب موضوعات درست را بر موارد سرگرم‌کننده، سریع یا آسان، مورد تاکید قرار می‌دهد. به­‌جای اینکه فقط در مورد ارزش­‌هایتان صحبت کنید، تلاش کنید تا آنها را به اجرا بگذارید.مالکان محصول انسجام را به­‌این صورت نشان می‌دهند که به ذینفعانی که به دنبال قابلیت‌هایی هستند و آن موارد مطابق با چشم‌انداز محصول نیست یا ارزش کمی دارد، پاسخ منفی می‌­دهند. آنها این موارد را حتی صرفا با هدف جلب رضایت ذینفعان، در سطوح پائین بک‌­لاگ محصول نیز قرار نمی‌دهند. تیم‌های اسکرام، انسجام را با عدم نمایش نرم‌افزار ناتمام در جلسه بررسی اسپرینت نشان می‌دهند.زمانی‌­که رهبران ما ارزش‌هایشان را بیان می‌کنند، از آنها انتظار می­رود که آن ارزش­‌ها را با اقدامات و تصمیم­هایشان نشان دهند. افراد، به رهبرانی که حرف و عمل‌شان یکی نیست اعتماد نمی­‌کنند. اگر یک رهبر ادعا کند که او برای یادگیری و نوآوری ارزش قائل می‌شود، اما نحوه ارزیابی او برای سنجش افراد بر اساس «نفر-ساعت قابل پرداخت» یا «تعداد خط‌های کد نوشته شده» باشد، این ناهماهنگی موجب از بین ­رفتن انسجام می­شود.قضاوت نکردنمی­‌توانید سخت تلاش کنید، کمک بخواهید و من هم شما را قضاوت نمی­‌کنم. من هم می­‌توانم سخت تلاش کنم، کمک بخواهم و شما هم مرا قضاوت نمی‌­کنید.با تمرین قضاوت نکردن، مراقب حساسیت‌ها و آسیب‌پذیری دیگران هستید. هیچ ایرادی ندارد که کسی به کمک دیگران نیاز داشته باشد. در حقیقت، ما بهتر است برای «اعلام نیاز به کمک­» ارزش قائل شویم. وقتی به دیگران پیشنهاد می­‌کنیم که کمکشان کنیم، نمی‌توانیم این‌طور فکر کنیم که طرف مقابل کم‌کاری کرده است.شاید به نظر من، کیفیت کار شما کم بوده و مطابق با استانداردها نباشد؛ اما نباید فکر کنم که عمداً کار را بی‌کیفیت انجام دادید یا به ­اندازه من متعهد نیستید. می­توانم شما را بدون اینکه قضاوت کنم، مسئول بدانم.اعتقاد راسخ به یادگیری از شکست­ها، یکی دیگر از روش­‌هایی است که تیم­ها و سازمان­ها می­توانند از آن استفاده کرده و قضاوت­ نکردن را تمرین کنند.سخاوت‌مند بودنمی­‌توانید سخاوت‌مندانه‌ترین برداشت‌ها را از صحبت­ها، اقدامات و نیات من داشته باشید. من هم در مورد شما همین رفتار را خواهم داشت. سخاوت به این معنا است که قبول کنیم همۀ ما انسان هستیم و همه اشتباه می­‌کنیم و همه شرایط سخت را تجربه می­‌کنیم. یعنی ما حاضریم دیگران ببخشیم و به آنها فرصت دهیم تا اشتباه‌شان را جبران کنند. می‌بایست فضایی را برای یادگیری و رشد غیر قابل اجتناب در نظر بگیریم که لازمۀ انسان‌بودن و عضویت در یک تیم است.شاید به­‌خاطر حرفی که در جلسۀ برنامه­‌ریزی به من زدید، احساس کنم که به من بی‌­احترامی شده است، اما می­‌دانم که عمداً نمی­‌خواستید مرا ناراحت کنید. با گفتگویی مستقیم و صادقانه احساسم را در این مورد بیان می­‌کنم، اما به شما برچسب نامحترم نمی‌زنم....ده دقیقه زمان بگذارید و راجع به این پرسش‌ها فکر کنید. یک یا دو رابطه‌ای را انتخاب کنید که هدفتان در آنها اعتمادسازی است.گام اول: این روش چگونه می‌تواند به شما کمک می­‌کند تا به شیوۀ متفاوتی در مورد مبحث اعتماد تفکر و در موردش اقدام کنید؟گام دوم: در مورد این که این هفت مولفۀ را چه مواقعی ایجاد کرده‌اید، چه مثال­‌هایی می­‌توانید بزنید؟گام سوم: در چه موقعیت­‌هایی برای تقویت هر هفت مولفۀ فرصت دارید؟منبع: agilesocks https://planagroup.ir/agile-transformation/sstk01/ </description><category>رامین یوسفی</category><author>رامین یوسفی</author><pubDate>Tue, 18 Jan 2022 11:34:10 +0330</pubDate></item><item><title>برنامه روزانه کاری برای اسکرام مستر</title><link>https://virgool.ir/@ramin12joseph/برنامه-روزانه-کاری-برای-اسکرام-مستر-enz5gqz4y4dc</link><description>در این پست به پاسخ این سوال می‌پردازیم که «یک اسکرام مستر در طول روز واقعا چه اقداماتی انجام می‌دهد؟»بسیاری از کسانی که در دوره‌های اسکرام شرکت می‌کنند و قصد دارند که در آینده در نقش اسکرام مستر فعالیت کنند، معمولا پس از یادگیری مفاهیم اولیه با این سوال مواجه می‌شوند که یک اسکرام مستر در طول روز باید چه فعالیت‌هایی را مدنظر قرار دهد تا مسئولیت خود را به نحو مطلوبی به انجام برساند. البته پاسخ به این سوال آسان نیست و نیاز به تجربه‌گری و اکتشاف توسط خود افراد دارد، اما در این نوشته سعی می‌کنیم به صورت پیش‌فرض مواردی را در این خصوص فهرست نماییم.در ابتدا به سراغ جواب‌هایی که راهنمای چارچوب اسکرام به این سوال می‌دهد، می‌رویم. این راهنما توضیحات شفافی در مورد خدماتی که اسکرام مستر در قبال توسعه‌دهندگان، مدیر محصول و در نهایت سازمان فراهم می‌کند، ارائه می‌دهد. برخی از این خدمات عبارت‌اند از: مربی‌گری توسعه‌دهندگان در خود‌مدیریتی و فرا‌وظیفه‌ای عمل کردن، کمک به مدیر محصول جهت پیدا کردن تکنیک‌های مدیریت موثر بک‌لاگ محصول، و کمک به سازمان در فرآیند پذیرش اسکرام.به عنوان یک اسکرام مسنر تمرکز اصلی شما باید بر خلق تیم‌های موفق و ماهر در خود‌مدیریتی و فراوظیفه‌ای بودن و همچنین حرکت به سمت بهبود مستمر است. باید از مدیر محصول در مصورسازی پیشرفت، ایجاد یک بک‌لاگ محصول شفاف و بیشینه‌سازی ارزش محصول حمایت نماید. در بالا بردن توفیق اسکرام در سازمان به مدیران جهت تغییر فرآیندها، رویه‌ها، فرهنگ و رفتارها کمک نماید. در نهایت با تمرکز بر اصول چابک و ارزش‌های اسکرام، اطمینان یابد که روح اسکرام به درستی مورد توجه قرار گیرد.ویژگی‌های یک اسکرام مستر خوب به طور کلی و فهرست‌وار شامل موارد زیر است. البته این موارد فعالیت‌های محسوسی نیستند ولی می‌تواند دیدگاه مناسبی در مورد انتظاراتی که از این نقش وجود دارد ارائه نماید:مطمئن شود که تمام تیم از فرآیند اسکرام انتخابی پشتیبانی می‌کنند؛موانعی که حل آن خارج از توانایی‌های خود‌مدیریتی تیم بوده و مانع دستیابی تیم به اهداف اسپرینت می‌شود را مدیریت کند؛تعارضات سالم تیم را شناسایی و مخالف‌های سازنده را ترویج دهد؛آمادگی لازم را جهت ایجاد اختلال در کارها جهت تحمیل تغییری داخل سازمان را داشته باشد؛قدرت خود‌مدیریتی را درک کند؛ارزش ریتم ثابت اسپرینت را درک نموده و هرکاری را جهت ایجاد و حفظ آن انجام نماید؛بداند که چه‌طور به‌درستی بشنود و بتواند سکوت کند؛قدرت مربی‌گری را درک و سوالات قدرتمند و عمیقی بلد باشد؛بتواند به مدیر محصول آموزش دهد که چه‌طور ROI را بیشینه نموده و به اهداف دست یابد؛بر چارچوب‌ها و متدولوژی‌های دیگر نظیر XP، کانبان و ناب نیز مسلط باشد.تا بدین‌جا، خدماتی را که اسکرام مستر می‌تواند طبق راهنمای اسکرام فراهم کند را توصیف نمودیم، اما برای اینکه به‌طور کامل مشخص شود که این نقش دقیقا چه کارهایی در طول یک روز انجام می‌دهد توجه شما را به ادامه این مطلب جلب می‌نمایم.به عنوان اولین نکته، اسکرام مستر باید همیشه از زمان‌بندی و تقویم شلوغ برای خود اجتناب کند. یک اسکرام مستر با هوش همیشه وقت آزاد زیادی برای خود نگه می‌دارد. هرچه بیشتر بهتر!اسکرام مستر هر روز می‌تواند سوالات زیر را مدنظر قرار دهد:مالک محصول چگونه کار می‌کند؟آیا بک‌لاک در شکل مناسبی است؟آیا ذینفعان به نحو مناسبی مدیریت می‌شوند؟تحویل ارزش کسب‌و‌کاری و بازگشت سرمایه‌گذاری چگونه است؟توسعه‌دهندگان چگونه کار می‌کنند؟آیا باهم به‌خوبی کار می‌کنند؟آیا تعارضاتی در تیم وجود دارد؟ آیا می‌توانند آن را حل کنند؟روش‌های مهندسی چگونه کار می‌کنند؟آیا تیم از آن محافظت کرده و در جهت بهبود تلاش می‌کنند؟تست‌های خودکار چگونه است؟آیا تیم تعریف کار انجام‌شده (DoD) خود را گسترش می‌دهند؟سازمان چگونه کار می‌کند؟آیا هماهنگی بین تیمی وجود دارد؟چه موانع سازمانی بر سر راه قرار دارد؟اقدامات منابع انسانی چگونه است؟قطعا این موارد تنها سوالاتی که باید مدنظر قرار بگیرند و فقط به عنوان نمونه بیان شده است و می‌تواند توسط خود فرد تکمیل شود.در پایان یک برنامه کاری را جهت انجام در هر روز توسط اسکرام مستر، پیشنهاد می‌دهیم:روز خود را با یک ذهن باز و کنج‌کاو شروع کند؛از خود بپرسد که «امروز چه‌طور می‌توانم کارکرد تیم اسکرام را از طریق تسهیل‌گری خلاقیت و توان‌مندسازی بهبود دهم؟»؛به یاد داشته باشد که دستور کارش بهتر است که خالی باشد، مگر برای جلسات اسکرام روزانه یا دیگر رویدادهای آن؛فقط به عنوان یک ناظر در جلسه اسکرام روزانه شرکت نموده و هرچه را که گفته می‌شود یا نمی‌شود(!) بشنود؛سوالات بخش قبلی را مدنظر قرار دهد؛بر اساس مشاهدات گام‌های بعدی را تعیین نماید. این گام می‌تواند مربی‌گری، مشاوره، آموزش، تسهیل‌گری، راهنمایی، مدیریت، حل مسئله، هدایت تعارضات و یا فقط نشستن در کنار تیم، گوش دادن و نگاه‌کردن آن‌ها باشد؛در نهایت به‌یاد داشته باشید که هیچ‌کاری انجام ندادن فعالیتی ایده‌آل برای یک اسکرام مستر است! بزرگترین مشکل برای یک اسکرام مستر مشغله زیاد و عدم توجه به آنچه در حال رخ دادن است.شما چه موارد دیگری را می‌توانید به فهرست‌های بالا اضافه نمایید؟ در بخش دیدگاه بنویسید...منبع: scrum.org https://planagroup.ir/2021/10/22/scrum-master01/ </description><category>رامین یوسفی</category><author>رامین یوسفی</author><pubDate>Wed, 27 Oct 2021 15:19:19 +0330</pubDate></item><item><title>اجازه ندهید ایده‌آل‌گرایی قاتل بهره‌وری شود!</title><link>https://virgool.ir/@ramin12joseph/اجازه-ندهید-ایدهآلگرایی-قاتل-بهرهوری-شود-zrcxg3vw9yvx</link><description>ایده‌آل‌گرایی یکی از متداول‌ترین مشکلاتی است که در بین کارمندان و مدیران شرکت‌های مختلف در انجام کارها مشاهده می‌شود. با توجه به اینکه خود نیز قبلا درگیر 3نوع نزاع درونی ذکر شده در این مقاله بوده‌ام انتشار آن را ضروری دانستم. این مطلب ترجمه‌ای مصطلح از مجله HBR است. بهره‌وری به معنای انجام کارهای بیشتر نیست، تمرکز آن متوجه بر کارهایی است که انجام شده است. 3 جنبه از ایده‌آل‌گرایی امکان دارد با توانایی اولویت‌بندی فعالیتهای مهم تداخل ایجاد نماید.1) هیچ تصمیمی «بی اهمیت» نیست!بهتر است برای تصمیمات بی اهمیت، یا سریع تصمیم بگیرید یا آنها را برون‌سپاری نمایید.اما ایده‌آل‌گرایان به سختی می توانند تصمیماتی را بی اهمیت بدانند. آنها دوست دارند که همه چیز را در کنترل خودشان نگه دارند. چرا؟ زیرا نقص‌ها آنها را بیشتر از سایر مردم آزار می‌دهد. اگر کاری اشتباه انجام شود، ایده‌آل‌گرایان به احساس ناامیدی شدید یا حالت غر زدن می‌رسند که به سختی امکان چشم‌پوشی از آن وجود دارد و آنها نمی‌خواهند که ریسکش را بپذیرند.برخی اوقات، ایداه‌آل‌گرایان به شدت به مدیریت ذره‌بینی عادت می‌کنند و به جایی می‌رسند که هیچ تصمیمی را بی اهمیت نمی‌دانند. آنها خود نسبت به این موضوع کور هستند و به طور خودکار و طبق عادت همیشگی، همه چیز را ارزشمند تلاش کامل خود می‌دانند.راهکار: در زندگی امروزی، خستگی ناشی از تصمیم‌گیری، قابل توجه است. یک فرد ایده‌آل‌گرا می‌تواند یاد بگیرد که عاشق رها کردن کنترل برخی موضوعات شود اگر متوجه احساس خوب متعاقب آزاد شدن از فشار تصمیم‌گیری شود. روشهای اکتشافی را برای تصمیم‌گیری سریع امتحان نمایید یا آنها را تفویض کنید، با این انتظار که شما به طور کلی به تصمیمات سریع‌تر و نسبتا مناسب‌تری می‌رسید و نه لزوما بهترین! به عنوان مثال، یکی از روشهای من این است: اگر راجب به انجام دادن کاری 3بار فکر کرده باشم، دیگر بدون تعمق بیشتر کار را شروع خواهم نمود.2) باید بیش از حد انتظار یا تعهد تحویل دهم!این باور که شما باید تحت هر شرایطی بر انتظارات غلبه کنید، از جهات بسیاری قابل بررسی است.فکر کنید فردی به شما بابت انجام خدمتی یک میلیون تومان می دهد. اگر شما یک ایده‌آل‌گرا باشید، ارائه یک میلیون تومان ارزش در برابر آن به نظر کافی نمی‌رسد. احتمالا به نظر شما کاری را باید انجام دهید که رقبا(همکاران) شما بابت آن یک میلیون و پانصد هزار تومان می‌گیرند. به معنای دیگر تفکر شما این است: «بیش از حد تعهد تحویل ندادن، مساوی است با تحویل ندادن!»این خط فکری همان «بیش از حد مایه گذاشتن» است؛ به عنوان مثال، شما فکر می‌کنید اگر هدف تحویل 1.5 یا 2 برابر ارزش برای تمام خدماتی که ارائه می کنم باشد، بنابراین هیچوقت کم تحویل نداده‌ام. این موضوع می‌تواند از طریق اضطراب، ناامنی یا سندرم تقلب نیز هدایت شود؛ به عنوان مثال، نظر شما این است که تنها راه جلوگیری از اینکه کسی از شما ناامید یا ناخشنود شود این است که همیشه بیش از حد انتظار ظاهر شوید. ایده‌آل‌گرایان همچنین بعضی مواقع تصور می‌کنند که عواقب فاجعه‌آمیزی در صورت قصور آنها در بیش از حد تحویل دادن اتفاق خواهد افتاد؛ برای مثال، آنها نگران این هستند که اگر با یک روز تاخیر پاسخ ایمیل مشتری را بدهند، او ناراضی شود، حتی اگر درخواستی با اولویت پایین داشته باشد.راهکار: اگر متوجه این الگوهای فکری شدید برای اصلاح آن برنامه داشته باشید. درک کنید که هدف قراردادن مداوم عملکرد بالا، چه هزینه‌ای برای شما دارد. آیا این باعث می‌شود که برای کارهای دیگر زمان، انرژی، توجه و اراده لازم را نداشته باشید؟ شاید سلامتی، اهداف بزرگ یا خانواده‌تان تحت تاثیر قرار گیرند. اگر ارزیابی شما این بود که هزینه‌ها قابل توجه است، سعی کنید یک قاعده سر انگشتی برای مواقعی که می‌خواهید بیش از حد تحویل دهید بگذارید. برای مثال، ممکن است تصمیم بگیرید که در 3 مورد از 10 وضعیتی که با خود نزاع تحویل بیشتر دارید، این کار را بکنید و در 7تای دیگر خیر.3) وقتی در عادات خوب ثابت قدم نیستم، کلافه می‌شوم!وقتی ایده‌آل‌گرایان می‌خواهند عادات جدیدی را بپذیرند، تمایل به قرار گرفتن در یکی از سه دسته ذیل را دارند:آنها بیشتر از آنچه می‌توانند زیر بار تعهد می‌روند و مدیریت کردن آنها برایشان دشوار‌ می‌شود.آنها از شروع هر عادتی خودداری می‌کنند مگر اینکه 100% مطمئن شوند می‌توانند به اهداف روزانه‌شان دست یابند، که می تواند باعث به تعویق افتادن کارها شود.یا معمولا فقط عادت‌هایی را انتخاب می‌کنند که بتوانند به آن پایبند بمانند و اهمیت ندارد که آن چیست.انعطاف‌پذیری نشانه‌ای از سلامتی روانشناختی است. شما نیاز دارید روزهایی که بیمار هستید یا از سفر آمده‌اید به باشگاه ورزشی نروید، حتی اگر به معنای شکستن عادت باشد. همچنین بهتر است بتوانید از عادت‌هایی که زمانی برای بهره‌وری یا توسعه مهارت‌ها اهمیت داشتند، اما اکنون به اندازه کافی در آنها رشد کرده‌اید، فاصله بگیرید. راهکار: مکانیزمی داشته باشید تا دائما بررسی کند که صرفا به علت حفظ انضباط شخصی به عادتی پایبند نیستید. اگر شما هیچ وقت تمرین ورزشی را در طی سال گذشته از دست نداده‌اید (یا هر عادت دیگری)، احتمالا روزهایی بوده که به این علت بهترین استفاده را از وقت‌تان نداشته‌اید. به طور منظم هزینه-فرصت هر فعالیت یا رفتاری را که انجام می‌دهید بررسی کنید تا مطمئن شوید که در حال حاضر دارید بهترین استفاده را از توان ذهنی و فیزیکی خود می‌نمایید.ایده‌آل‌گرایی غالبا با محوریت «تلاش برای تعالی» هدایت می‌شود، اما اگر منجر به رفتار غیر بهینه مانند ادامه دادن عادات صرف نظر از فایده آنها، تحویل بیش از حد در مواقعی که لازم نیست، یا تعمق زیاد برای هر تصمیم شود، کاملا مخرب است.</description><category>رامین یوسفی</category><author>رامین یوسفی</author><pubDate>Fri, 16 Oct 2020 00:02:37 +0330</pubDate></item></channel></rss>