<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سروه رحمانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@rahmani.srwa</link><description>رواندرمانگر تحلیلی . علاقه‌مند به حوزه‌ی زنان و رسانه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:32:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1404261/avatar/bM7Wbz.jpeg</url><title>سروه رحمانی</title><link>https://virgool.ir/@rahmani.srwa</link></image><item><title>درمانگر هم یک انسانه!</title><link>https://virgool.ir/@rahmani.srwa/درمانگر-هم-یک-انسانه-krpe2hlzm3lv</link><description>تراپیستی که روبه‌روی شما می‌نشیند، تنها به واسطه‌ی تحصیلاتش با شما متفا‌وت است. او نیز در کودکی توسط والدینش آسیب‌هایی دیده است، امیال جنسی و غیرجنسی متعددی دارد، تعارض‌های مختلفی را تجربه می‌کند و در زندگی، شکست‌ها و ناخوشی‌هایی را تحمل کرده است. او برای اینکه این مسایل را با خود به اتاق درمان نیاورد، لازم است که درمان فردی و سوپرویژن دریافت کند.عده‌ای هستند که از خط قرمز‌ها عبور می‌کنند و اجازه می‌دهند که تعارض‌هایشان وارد اتاق درمان شما بشود. بعضی از اشتباه‌ها جبران‌شونده‌اند و بعضی نه. بعضی از اشتباه‌ها معمولند و بعضی خط قرمز محسوب می‌شوند و عمیقا نهی شده‌اند. شما با هیچ درمانگر بدون نقصی قرار نیست مواجه شوید. چرا که در اتاق درمان، در رابطه با انسان دیگری هستید؛ همانطور که آسیب در کودکی چیزی اجتناب‌ناپذیر برای همه‌ی انسان‌هاست. اتفاقا اشتباه درمانگر در طول درمان می‌تواند اثر درمانی نیز داشته باشد .اما مشخصا در اینجا می‌خواهم به آن اشتباه‌هایی اشاره کنم که برای یک درمانگر غیرقابل توجیه و بخشش است. درخواست دوستی، درخواست سکس، درخواست هرگونه‌ رابطه‌ای خارج از درمان چه در حین درمان و چه در پایان درمان، هرگونه تماس فیزیکی و چیزهایی از این دست.همانطور که درمانگر‌ها می‌دانند که نباید این اعمال ممنوعه را انجام دهند، مراجعینی که می‌دانند درمانگرشان خط قرمز‌ها را رد کرده است و باز در درمان با چنین درمانگری باقی می‌مانند، کم نیستند.چرا اینگونه است؟ایده‌ی رواندرمانی تحلیلی‌ این است که با مرور زمان ما درمانگرمان را شبیه به افراد مهم زندگی‌مان تجربه می‌کنیم. به این فرایند انتقال می‌گویند. بنابراین درمانگری که بغل کرده‌ایم، پدری است که همیشه دوست داشتیم داشته باشیم و یا مادری که هیچ‌گاه ساپورت او را نداشته‌ایم. این فرد که رضایت داده‌ایم که با ما مرز‌های حرفه‌ایش را جابه‌جا کند، خود شخص درمانگر نیست؛ بلکه تصویر تمام افراد مهم زندگی‌مان است. برای همین نکته‌ی مهم است که درمانگر همواره و حتا در پایان درمان نیز، درمانگر ما باقی می‌ماند و نمی‌تواند هیچ نقش دیگری را در زندگی ما ایفا کند. زیرا او به واسطه‌‌ی نقش‌های مختلفی که ناهشیارمان در اتاق درمان به او داده است، مانند فردیست که ما مداوما نقاب‌های مختلفی بر چهره‌ی او گذاشته‌ایم و با این نقاب‌ها در گفت‌وگو و مراوده بوده‌ایم. این نقاب‌ها به درمانگر قدرت می‌دهد. قدرتی که با مرزهای مشخص حرفه‌ای باید کنترل شود؛ وگرنه می‌تواند برای مراجع خطرناک باشد.</description><category>سروه رحمانی</category><author>سروه رحمانی</author><pubDate>Sun, 19 Dec 2021 17:53:01 +0330</pubDate></item><item><title>مرا به خیر تو امیدی نیست؛ شر مرسان!</title><link>https://virgool.ir/@rahmani.srwa/مرا-به-خیر-تو-امیدی-نیست-شر-مرسان-pcsmo0m4rdge</link><description>بگذارید صاف و پوست‌کنده یک مساله را کف دستتان بگذارم! اینجا ایران است؛ اغلب درمانگران حقوق مراجعان را به آن‌ها نمی‌گویند. در صورت نقض حقوق مراجعین، هیچ قانونی از مراجع دفاع نمی‌کند و نهادی وجود ندارد که به صورت مشخص و رسمی بر کار تراپیست‌ها نظارت داشته باشد. به همین دلیل است که به وفور روانشناس زرد و ناامن در کشور در حال فعالیت هستند و از ناآگاهی مردم سواستفاده می‌کنند. آگاهی دادن به مراجعین درباره‌ی حقوقشان به نفع دو طرف رابطه‌ی درمانی است. مراجعین می‌توانند با امنیت‌خاطر بیشتری به درمان روی بیاورند و درمانگران حرفه‌ای و اخلاقی نیز تاوان شارلاتانیسم روانشناسان ناامن را نخواهند داد.مهم‌ترین مسائلی که درباره‌ی حقوق خود به عنوان یک مراجع باید بدانید این موارد هستند:یک: رواندرمانگر باید رازدار شما باشد. او حق ندارد به هیچ‌وجه گفته‌های شما را پیش کس دیگری ( حتا همسر یا والدینتان) بازگو کند؛ مگر آنکه جانتان یا جان کس دیگری در خطر باشد.دو: درمانگر شما باید غریبه باشد و بعد از شروع درمان، ارتباط شما صرفا باید محدود به اتاق درمانتان شود. بعد از اتمام درمان نیز، درمانگر تا ابد درمانگر شماست و نمی‌تواند تغییر کاربری دهد و تبدیل به دوست یا همسر شما شود. سه: درمانگر شما صرفا درمانگر شماست. او نباید درمانگر افراد نزدیک و مهم زندگی شما نیز در حین دوره‌ی درمانی شما باشد. چون به قضاوت بالینی او لطمه وارد می‌شود. چهار: درمانگر شما حتما باید از شما پول دریافت کند. رابطه‌ی درمانی یک رابطه‌ی دوستانه و از سر لطف نیست؛ بلکه خدماتی است که فردی به دلیل تحصیلات و سوادش در قبال مبلغی مشخص به شما ارائه میدهد. پنج: درمانگر شما به هیچ‌وجه حق ندارد که شما را لمس کند. شش: درمانگر اجازه ندارد که به شما توصیه یا باید بگوید. او ملا یا حاکم نیست. کار او این است که به شما کمک کند که بفهمید چه اتفاقی در درونتان رخ می‌دهد که به گونه‌ای خاص فکر می‌کنید، احساس می‌کنید و رفتار می‌کنید. هفت: زمانی که داخل اتاق درمان هستید، برای شماست نه درمانگر. پس او حق ندارد که درباره‌ی خودش صحبت کند. اتاق درمان محل ارضای نیازهای او نیست. هشت: درمانگری که همه‌ی تخصص‌ها را داراست، «نمی‌دانم» نمی‌داند، اشتباه نمی‌کند، سعی در تغییر ویژگی‌های ظاهریتان دارد، هدیه‌هایتان را قبول می‌کند، (به طور کلی هدیه قبول کردن از مراجع مجاز نیست، اما گاهی می‌شود قبول کرد)، از مراجع‌های دیگرش سخن می‌گوید، افکار خودکشی شما را جدی نمی‌گیرد، بددهن است ‌و انتقاد‌پذیر نیست؛ درمانگر امنی نیست.  از چنین فردی دور شوید!</description><category>سروه رحمانی</category><author>سروه رحمانی</author><pubDate>Sun, 19 Dec 2021 04:01:31 +0330</pubDate></item></channel></rss>