https://virgool.ir/feed/@rahilhadiyan.rh" Violinist _____ Math Student "fa2026-11-12 20:54:13https://files.virgool.ir/upload/users/50911/avatar/NsmSAL.pnghttps://virgool.ir/@rahilhadiyan.rhhttps://virgool.ir/@rahilhadiyan.rh/موهای-فرفری-dzooij5qr5jc_ ساعت 8:00 صبح بود که با نوازش دستی در وجودم بیدار شدم ، دیدم که روبروی آینه ایستاده و با تعجب به من نگاه میکند ._ ( خدای من ... چرا قیافه ام اینگونه شده ، چرا هیکل لَخت و خوشگلم ، وِز و فرفری شده . )_ دیدم که شروع به کشیدنِ من میکند و تلاش میکند که مرا صاف کند اما من دوباره به حالت قبلی خودم برمیگردم ._ کلافه به سمت اتاقش دوید . { تافت و سشوار } را برداشت و شروع به حالت دادنِ من کرد . _ نمیشد ... هر کاری میکرد نمیشد ... ناامید به آینه نگاه کرد و آهی کشید و زیر لب زمزمه کرد : لعنت به این شانس ... چراااا ..._ ( دلیل این همه نگرانی و ناراحتی را نمی دانستم ؛ اما تازه یادم افتاد که او امروز جلسه ی کاری بسیار مهمی دارد . یقین دارم که امروز ، کاری را که چندین ماه منتظرش بود را از دست خواهد داد . )_ اما بی تفاوت ، قهوه ای ریخت و سَرِ میز نشست ؛ و به آرامی قهوه اش را فورت میکشید .بلند شد و به سمت اتاقش قدم برداشت ، دَرِ کمد را باز کرد ، لباس های جذابی از درون کمد خودنمایی میکردند ._ ( پوستش نسبتاً روشن بود ؛ پس در انتخابِ رنگ لباس ، دستانش باز بود . او برای هر فصلی تیپِ منحصر به فرد و خاصِ خودش را میزد و چون اوایل فصل زمستان بودیم ، ترکیبِ رنگ نارنجی و طوسی را می پسندید ؛ اما چون امروز ملاقاتِ رسمی و مهمی پیش رو دارد ؛ می بایست تیپِ رسمیی داشته باشد .)_ لباسِ چهارخونه ی مشکی و آبی سیری اش را به تن کرد و شلوار ساسبند دارِ مشکی رنگش را هم پوشید . با شلوار ساسبند دارِ مشکی رنگش که به خوبی فیت تنش بود ، هیکل اش به طرز فوق العاده ای خودنمایی میکرد ._ آستین های لباسش را تایی زد و ساعت و دستبندِ چرمی اش را به دست کرد . همیشه برای ملاقات های کاری و جلسات مهم ، از عطر " تلخ ، تند و گرم "استفاده میکرد . او بر این باور بود که این نوع عطرها غرور و قدرت اش را در نظر مخاطبش افزایش میدهد و باعث افزایشِ تسلط بر شرایط خواهد شد ._ کفش های کتونیِ مشکی رنگش را پوشید و با کمی تعلل در برابر آینه ، تلفن همراهش را در درون جیبش قرار داد و کیف چرمی اش را برداشت و سریعاً خودش را به پارکینگ رساند ._ در طول راه اصلاً به فکرِ مشکلی که برایش ایجاد کرده بودم ، نبود و در رویای خودش به سَر میبرد . میدانستم که فکرش مشغول چیز دیگری است ._ روبروی شرکتِ تجاری ایستاد و به آینه ی ماشین نگاهی انداخت ، با دستانش مرا کمی مرتب کرد و به راه افتاد ......_ وارد سالنِ شرکت شد ، سکوتی حاکم بر سالنِ شرکت بود که با ورودش ، شکسته شد و با خوش آمدگویی ، مَقدَمش را گرامی داشتند . _ ( اما چرا اینقدر به او نگاه می کنند و جذبِ زیبایی اش شده اند ؟ ) وارد آسانسور شد . به طبقه ی 17 رسید و با کمی استرس ، آسانسور را ترک کرد . نفس عمیقی کشید و واردِ اتاقِ مدیر عامل شد ، با ورودش ، سکوتی در بین اعضایِ شرکت های تجاری که با مدیرعامل ، جلسه ای برگزار کرده بودند ، حاکم شد ._ مدیر عامل نگاهی خیره به او انداخت و او را به نزدِ خودش فرا خواند . او با قدم های محکم و متکبرانه ای ، نزدیک شد و او را به صرف قهوه ای دعوت نمود ._ با جذبه ای بَر روی مبلِ چرمی آبی رنگ ، نشست و شروع به خوردن قهوه کرد ؛ اما با وقار و متین آن را مینوشید . مدیر عامل نام او را پرسید و در جواب گفت : " دیوید پرادسون هستم ... "_ مدیر عامل لبخندی زد و ادامه داد : منتظرتان بودیم آقای دیوید . در این چند ساعت ، در برگزاری جلسه ، نمیدانستیم که چه تصمیمی برایتان بگیریم و دچار تردید شده بودیم اما اکنون به این نتیجه رسیدیم که باعث افتخار ماست که بَر روی شما سرمایه گزاری کنیم و به عنوان مدلینگ این شرکت ، ما را یاری کنید ._ شادی در وجودِ دیوید را حس میکردم . با خوشحالی ، اما نه بگونه ای که مخاطبانش تصور کنند تنها امیدِ دیوید بوده اند ، قرار داد را امضاء کرد ..._ با همان جذبه ی قبلی از شرکت بیرون آمد . به اطرافش نگاهی انداخت و دستی در وجودم کشید و لب زد : { ممنون که نجاتم دادی فرفری من . }_ دیوید بعد از دو سال خدمت در آن شرکت توانست به عنوان زیباترین مدلینگ در مجله ی نیویورک تایمز درامدی بالا را ، از آن خود کند . مدلینگی جذاب ، خاص و مغرور .... نوشته ی : راحیل هادیان ( پایان )Rahil_HadiyanRahil_HadiyanMon, 03 Jun 2019 21:44:17 +0430