https://virgool.ir/feed/@rahaj6897fa2026-11-11 07:05:49https://files.virgool.ir/upload/users/4922443/avatar/z9kBeJ.pnghttps://virgool.ir/@rahaj6897https://virgool.ir/@rahaj6897/پاییز-urrgyrricp1rپادشاه فصل ها پاییز..‌‌‌یادمه دوران راهنمایی امتحان پایان انشا داشتیم ، موضوع انشا : فصلی که دوست دارید را توصیف کنید .برام خیلی تکراری شده بود در مورد بهار نوشتن ، خواستم یه چیز متفاوت بنویسم ، اون وقتا خیلی از پاییز حرفی نمیزدن یا شاید من نشنیده بودم ، بنظرم خیلی جالب اومد که در مورد این فصل به ظاهر غمگین حرف بزنم ،میدونستم حتما بهم ایراد میگیرن حتی ممکنه نمره کم بگیرم و معدلم بیاد پایین ، ولی صدایی درونم میگفت بنویس و من نوشتم ...‌پاییز فصل هزار رنگ .‌، در این فصل ما .‌‌.‌همینجوری داشتم مینوشتم که احساس کردم کسی بالاسرم ایستاده ، بله درست حس کرده بودم ،دبیر ادبیات بود عینکش را جابجا کرد و با چشمانی پر از تعجب و حیرت پرسید : واقعا پاییز را دوس داری ؟؟،فصل هزار رنگ ...؟؟!!!!!و من با اضطراب و تته پته گفتم بله خانم ...گفت بنویس ولی شانسی برای نمره ی خوب نداری شاگرد زرنگ...چیکار باید میکردم از طرفی دوست داشتم متفاوت بنویسم ، و از طرفی نمره هم مهم بود شاگرد زرنگ اگه کم میگرفت همه سوال پیچ میکردن ، تصمیمم رو گرفتم باید مینوشتم ، یک صحفه تموم شد ولی ورق دومی در کار نبود و من مجبور شدم پایان باز بزارم . میدونستم سر همین نمره ام کم میشود .اما نوشتم .و پایان ترم اومد و من تو انشا ۱۶ گرفتم ، همه نمرات ۲۰ و یه دونه ۱۹ بود و انشا شد ۱۶ مدیر گفت به دبیر گفتم که حداقل ۱۶ بده که معدلت کم نشه آخه اینم موضوع بود انتخاب کردی .گفتم خانم مگه چش بود ..و با نگاه پر از تعجب و عصبانی مدیر مواجه شدم ....از اون وقت سالهای زیادی گذشته ولی خاطراتش مثل فیلم سینمایی با کیفیت تو ذهن و خاطرم باقی مونده ، سالم و بی خدشه ....الان داشتم برا بچه هام تعریف میکردم و خواستم با شما هم به اشتراک بگذارم پادشاه فصل ها پاییز پاییز این فصل هزهر رنگRahaRahaFri, 16 Oct 2026 00:55:29 +0330https://virgool.ir/@rahaj6897/نوشتن-را-دوس-دارم-nb31phxinx4kدوست دارم بنویسم ، از زمان دبستان مینوشتم ،دفترهای خاطرات زیادی داشتم .اما هر کدام به دلایلی از بین رفتن .شاید دلیل هایم به ظاهر منطقی نبود اما قابل لمس و یه جورایی میشه گفت ناجی و کمک کننده بود به اوضاع و شرایط اون زمان....ولی راستش را بخواهید دلم برای نوشته هایم تنگ شده .الانا خیلی حال و حتی سوادش رو کم دارم ،چون نوشتن مثل مسیر میمونه تا قدم میزاری و هی پیش میری روانتر میشه گویی راه ها برایت گشوده میشه ، کلمات و جمله ها خود به خود میان تا متن تو رو تکمیل کنند...با تمام اینها دلم میخاد بازم بنویسم تا شاید تونستم ایناروحفظ کنم ..اما از چه بنویسم .از غروب،از حال و اوضاع آدما از مشکلات از دلتنگی ها از نبودن ها ،از نامردی ها...؟؟؟میشود میان اینها از عشق گفت این کلمه عجیب که در هر حالتی که گفته شود باز تحریک کننده است گاهی حس خوب را گاهی حس بد گاهی هیجان و گاهی حسرت را ...اما من مثل همیشه به احترامش سرخم میکنم .به احترام عشق آری به احترام عشق ...چون بودنش باعث بوجود آمدن خیلی چیزا شاید حتی خود دنیا شده ..عشق معبود .عشق مادر به فرزند ،مادر مخلوق همان خدایی که خلقش کرد تا بنده اش را حفاظت کند حمایت کند و ..اما چه مهربان و پرعشقی است خدا.....روزی که درک کنیم خدا کیست و چقدر دوستمان دارد شاید دیگر چیزی برایمان جز خودش هیچ و بی معنی بشود . البته به این معنی نیست که عزیزی نداشته یا عزیزانمان را رها کنیم ،نه بلکه دوست داشتن اونا تو را به معبود و عشق مطلق نزدیکتر کند نه دورتر و سیاه و من برای همه این حال آرزو میکنم برای.مادگگگتو..‌ِِ حال و اوصRahaRahaWed, 07 Oct 2026 09:37:12 +0330https://virgool.ir/@rahaj6897/ای-جسارت-دوست-من-باش-oxcgsjva42voویلیام شکسپیرای جسارت، دوستِ من باش؛ که در این گذرگاه‌هایِ تند و تیزِ زندگی، گاهی تنها به سایه‌یِ تو دل‌خوشم.ما آدم‌ها معمولاً یاد گرفته‌ایم با «ترس» هم‌نشین باشیم؛ ترس از فردا، ترس از نوسانِ بازارها، ترس از پیچ‌وخمِ پرونده‌هایِ حقوقی و حتی ترس از لبخند زدن در روزهایی که سنگینیِ بارِ زندگی، شانه‌هایمان را می‌آزارد. اما امروز، من می‌خواهم این قراردادِ قدیمی را فسخ کنم.جسارت، برخلافِ آنچه تصور می‌کنیم، به معنایِ نترسیدن نیست. جسارت یعنی همان‌جایی که دست‌هایت می‌لرزد، قدمِ بعد را برداری. یعنی همان‌جایی که برایِ احقاقِ حقت ایستاده‌ای، صدایت اگرچه کمی لرزان، اما رسا باشد. یعنی در میانِ طوفانِ بازارهایِ مالی و در پسِ مهِ ابهام‌هایِ زندگی، به جایِ پناه گرفتن در کنجِ انزوا، به افق نگاه کنی و بدانی که برایِ ساختن، باید دل به دریا زد.دوستِ من باش، جسارت! که این روزها، بیش از هر زمانِ دیگری، به چشم‌هایِ باز و قدم‌هایِ استوار نیاز دارم. که در کشاکشِ رسیدگی به امورِ معیشت و رویاهایِ گمشده در پیچِ اداریِ چک‌هایِ برگشتی، آن چیزی که مرا سرپا نگه می‌دارد، نه شانس است و نه معجزه؛ بلکه همین جراتِ «ماندن» و «ادامه دادن» است.دوستِ من باش، تا در میانِ این «بایدها» و «نبایدها»، خودم را گم نکنم. تا بدانم که قدرت، نه در حساب‌هایِ بانکیِ پر، که در آن بخش از روحِ من نهفته است که با وجودِ تمامِ غم‌ها و فقدان‌ها، هنوز هم به طلوعِ فردا ایمان دارد.ای جسارت، دوستِ من باش؛ که من، برایِ قهرمانِ داستانِ خودم بودن، به تو سخت نیازمندم.داستانِ خودم بودن، به تو سخت نیازمندم. نیستRahaRahaSun, 06 Sep 2026 13:12:42 +0330https://virgool.ir/@rahaj6897/آیا-واقعاً-ما-خودِ-دیگران-را-دوست-داریم-یا-تله-ی-دیدن-خود-در-دیگران-auwifmenfq4tاز استثنائات است که کسی رو بخاطر آنچه هست دوست بدارند .اکثر آدمها چیزی را در دیگران دوست دارند که خود به آنها امانت میدهند. "گوته"«این جمله مرا به فکر فرو برد. چقدر از روابط ما، در واقع تکرارِ ویژگی‌های خودمان در آینه‌ی دیگری است؟ وقتی کسی را برای مهربانی‌اش دوست داریم، آیا در واقع عاشقِ آن بخش از مهربانیِ خودمان هستیم که در او می‌بینیم؟ این استثنائات، همان کسانی هستند که فراتر از ویژگی‌ها، “هستیِ” انسان را می‌بینند…»به نظر شما، آیا عشقِ بدون قید و شرط واقعاً وجود دارد یا همه‌چیز یک نوع معامله است؟؟؟من اینجا هر بار یه جمله از بزرگان و اندیشمندان جهان پست میکنم و نظر خودمو هم زیرش مینویسم خوشحال میشم با نظراتتون منو همراهی کنید 💚💛RahaRahaMon, 24 Aug 2026 23:50:39 +0330