https://virgool.ir/feed/@rad.omidfa2026-11-12 05:26:40https://files.virgool.ir/upload/users/761616/avatar/zt0pbL.jpeghttps://virgool.ir/@rad.omidhttps://virgool.ir/@rad.omid/داستان-tr2tcygfcjrnنقطهداشتم نقطه ی پایان مقاله ام را می گذاشتم که همسرم بلند گفت :یالا زود باش دیر شده گفتم بذار این نقطه رو بذارم در حالی که مانتواش را با عجله می پوشید گفت یه عالمه آدم منتظر اون نقطه اند با تاکیدگفتم :چسبون.گفت :اوه حالا کجاشو دیدی نمی دونی وسطای سالن چه خبره!اون ته تهاش که دیگه غوغاس .آماده شدم .جای پارک گیر نمی آمد .وارد سالن همایش شدیم پر از جمعیت بود همه جوان بودند .پس از من خانمی وارد سالن شد صدای کف و هورای جوان ها بلند شد . من پشت تریبون رفتم«به نام خدا »یکی از ردیف جلو با صدای بلندگفت :بسم الله الرحمن الرحیم مقدمه ای مواخره ای ....ادامه دادم «ما از مدرنیته چه سهمی بردیم مدل ماشین شما چیه؟مدل گوشیت چیه ؟از ته سالن صدا می آمد «اه»ادامه دادم «نه می دونیم دمکراسی چیه؟ نه می دونیم حزب چیه ؟ نه جامعه مدنی »عده ای از وسط سالن به طرف تریبون هجوم آوردند و به طرفم هر چیزی که در دستشان بود را پرت کردند و سخنرانی ام را قطع کردند بعد از من آن خانم پشت تریبون و شروع کرد به سخنرانی .«لب به طورطبیعی خوش رنگ و زیباست. متاسفانه به خاطر زندگی بد و ناسالم بد رنگ می شود و ما به آن رژ می زنیم و به خاطر آن از ما اشکال می گیرند پوست به طور طبیعی شفاف و لطیف است اما با این رژیم غذایی نامناسب و آلودگی آب و هوا تیره و کدر می شود و ما مجبوریم به خاطر زیبا جلوه دادن آن از انواع لوازم آرایشی استفاده کنیم درست شنیدید گفتم زیبا. بشر شیفته ی زیبایی است از شما می پرسم ساق پای زن شهوت زاست یا زیبا. پس این ساپورت چی داره که که برعلیه ش قانون تصویب کردند و هر کسی که میپوشه رو جریمه می کنند ما صد هزار تومن هارو میدیم »همزمان کف زدن و هورا ها شنیده میشد نصف سالن از سر جایشان بلند شدندو او را تشویق کردند .امید رادامید رادSat, 17 Apr 2021 13:01:23 +0430https://virgool.ir/@rad.omid/برمودا-n2tw00kpxaw8برادرم می گفت:«مگه نگفتم کامپیوترتو دیپ فریز کن.»گفتم :«کامپیوتر من دوست منه موبایل من دوست منه نمی خام عین تو فسیل بشن.»درهمین لحظه یک پیامک رسید «بچه ها دور هم جمع شدن زود بیا.»راننده ی تاکسی سیاه پوشیده بود و آگهی ترحیمی را روی شیشه ی عقب ماشین چسبانده بود.مسافری که در صندلی جلویی نشسته بود پیراهن یقه دیپلماتی پوشیده بود.او ریش گذاشته بود و عینک فتوکرومیک زده بود.و به مردم توی پیاده رو اشاره می کرد و می گفت :«بدحجابی همه جا هست از امر به معروف و نهی از منکر خبری نیست. »یکی از مسافرها گفت «تو رو توی قبر اون که نمی خان بذارن» . وقتی رسیدم آرش گفت:«بچه مثبت بازم با وسایل حمل و نقل عمومی اومدی؟» ترنم گفت:«دلم پکید دلم میخاد باز بخونم می خام تو لا مینور دکلمه کنم.»آرش گفت:«خودم ترانه شو میگم »ترانه گفت :« چی با من بودی ؟»فرهاد که داشت برای همه قهوه می ریخت، گفت :«با تو نیستن .دارن در مورد آهنگ حرف می زنن.»ترانه گفت:« یه نخ سیگار به من بدین » رو کرد به من و گفت:«چی شده دمغی ؟!»گفتم :«دارم از ایران میرم. میرم سوییس ادامه تحصیل بدم.»ترانه گفت:« تو نباشی من دق می کنم !» ترنم گفت :«خودتو لوس نکن.»عصر؛ توی خانه؛ از شرکت اقامتی مهاجرتی تماس گرفتند و گفتند ویزا و پاسپورتم آماده است و اینکه خانواده میزبان برایم پیدا شده و شنبه پرواز دارم . پدرم در حالی که داشت ریشش را شانه می کرد به برادرم گفت :«چند تخته فرش دستباف که قرار بود به حجره بیارن، آوردن؟»برادرم گفت :«بله آقا جون آوردن .گذاشتمشون تو انبار .»به پدرم گفتم:«بابا شنبه دارم از ایران میرم .»گفت :«انتظار نداری که حلوا حلوات کنم !بچه مطرب، اقتصاد هم شد رشته ! آدم باید پا جای پای پدرش بذاره و دنباله رو اون باشه. » برادرم گفت :«این راه که تو میری به ترکستان است .»شنبه توی فرودگاه دوستانم برای بدرقه ام آمده بودند برادرم هم بود من را کناری برد و با ناراحتی گفت:«تو خجالت نمی کشی با دو تا دختر نامحرم و پسر بی اصل و نسب هم گروه شدی ؟!» گفتم :«اینا دوستای اجتماعی من هستن . رابطه ما هم فقط رابطه ی کاریه »ترانه گفت:«برو خوش باش .جاتو خالی می کنیم سوغاتی یه ترانه ی توپ بیار !»توی هواپیما در حالی که بروشوری که شرکت مهاجرتی به من داده بود را نگاه می کردم این اطلاعات را می خواندمشعار ملی: یکی برای همه، همه برای یکیسرود ملی: مزموز سوویسپایتختبرن ۴۶°۵۷′ شمالی ۷°۲۷′ شرقیبزرگترین شهرزوریخزبان رسمیآلمانی ایتالیایی فرانسوی رومانشنوع حکومتجمهوری فدرالنام حاکمان • جمهوری پارلمانیاولی ماورر پاسکال کوچپینمساحت-مساحت۴۱٫۲۸۵کیلومتر )مربع (۱۳۶-‌آب‌ها (٪)۴.۲جمعیت-سرشماری۷٬۵۹۱٬۴۰۰ ) ۹۵ام(-تراکم جمعیت۱۸۱.۴)‎/km۲‏ (۶۱امتولید ناخالص داخلیتخمین ۲۰۰۷()-مجموع۲۹۶.۲ میلیارد )دلار (۳۸ام-سرانه۳۸٬۷۰۶) دلار (۶امشاخص توسعه انسانی (۲۰۰۶)۰٫۹۵۵ (بالا) (۷ام)واحد پولفرانک سوئیس (CHF)منطقه زمانیUTC (ساعت جهانی+۲)-تابستانی (DST)CEST) (ساعت جهانیدامنه اینترنتی‎.ch‏پیش‌شماره تلفنی+۴۱و عکس طبیعت زیبای سوییس را می دیدم ناگهان متوجه یکی از مسافرها شدم که داشت با مهماندار حرف می زد صدایش آشنا به نظرم رسید .کمی که دقت کردم دیدم همان مرد یقه دیپلماتی بود؛ که توی تاکسی دیده بودم کمی تعجب کردم کراوات زده بود ریشش را تراشیده بود.وقتی رسیدیم توی لابی فرودگاهی در زوریخ خانواده ی میزبانم که عکس بزرگ شده ام را دردست گرفته بودند منتظرم بودند . کنارشان رفتم به انگلیسی سلام و احوالپرسی کردم پدر خانواده میانسال بود با من دست داد و گفت :« یوهان هستم » همسرش را نشان داد و گفت :«مادرت سوزان »پسرش را که حدود بیست سال سن داشت را نشان داد و اسمش را که جک بود گفت . بعد نوبت رسید به خواهر کوچکترم که سارا نام داشت باز متوجه همان مرد که کنار راننده تاکسی زنی ایستاده بود ؛شدم به اوکه جوان و زیبا بود می گفت:« صیغه. صیغه.» او هم به انگلیسی می گفت که متاهل است.هوا ابری بود . توی راه پدر خانواده می گفت که به ایران باستان علاقه مند است و اینکه تخت جمشید را دیده است ماشین جی پی اس داشت .می گفت:« رسمو روش زندگی در اینجا با ایران خیلی فرق میکنه شما نفتو میفروشین پولشو میخورین .ما کار می کنیم مالیات می دیم کشور ما با مالیات اداره میشه.»توی آپارتمانشان وسایلم را جا به جا کردم اتاقم با جک یکی بود پدر خانواده کنارم آمد و گفت که می داند گیتاریست هستم گفت که مایل است مرا در یک آموزشگاه موسیقی ثبت نام کند . جک کامپیوتر داشت برایم اکانت درست کرد و اجازه داد از کامپیوترش استفاده کنم .ــ اولین ایمیلم:«دلم برای همه تنگ شده .وقتم پر میشه. هوا بیشتر اوقات ابری و بارانیه .گاهی از دل تنگی بغض می کنم. میرم کلاس گیتار . پاره وقت کار میکنم خانواده میزبان خوبی دارم .»ــ دومین ایمیلم:« خانواده میزبانم کشاورزی می کنند با آنها کار کردم . برداشت محصول را جشن گرفتیم اینجا شادی آزاد است و شاد بودن راحت . ولی من غمگینم .»ــ سومین ایمیلم:«دارم میفهمم پول چیه! هر روز عکس هایی که ایمیل کردینو نگاه می کنم اگه نمیتونم ایمیلاتونو جواب بدم بخاطر اینکه که وقتم پره . یاد خاطراتی که با هم داشتیم میافتم . درسم سخته . هالوین رو جشن گرفتیم کلی خندیدم خانواده میزبانم گفته اند که اگه واحدامو خوب پاس کردم یه سورپرایز برام دارن . چند تا دوست پیدا کردم .»ــ چهارمین ایمیلم :«سورپرایزم این بود که برای تفریح به یکی از پیست های اسکی کوه های آلپ رفتیم کلی برف بازی کردیم نمی تونستم اسکی کنم و هی زمین می خوردم سرخوردن خیلی کیف می داد .»پنجمین ایمیلم:«با اینکه تو یه کشور چند زبانه هستم ولی بخاطر دوستایی که دارم کمتر احساس تنهایی می کنم دارم برای پایان نامه ام آماده میشم تازه فهمیدم چرا میگن اقتصاد کشورمون بخاطر مصرف گرایی ضعیفه . کشاورزی و صنعت پیشرفته و ریشه دار اینجا اقتصادش رو قدرتمند کرده. بانکداری و بیمه ؛پشتوانه ی اقتصادن. شکلات و ساعت سوییس مشهوره براتون میارم.»امید رادامید رادFri, 02 Apr 2021 00:38:49 +0430https://virgool.ir/@rad.omid/دستهای-بانو-eyawhcyy1s25دست های بانومی گویند زیبایی و معنا خواهر و برادر دوقلو هستند از زمان های بسیار قدیم این دو در اسارت دو حاکم مستبد بودند معنا در زندان بود و زیبایی د ر دربار.قدرت های زمینی همواره آنها را جدا ازهم نگه می داشتند و در این میان قدرت های ماورای زمینی همواره در صدد رساندن آنها به هم؛ که به برملا شدن راز خوشبختی منجر خواهد شد؛ بودند ولی از آنجا که زمین محل تاخت و تاز قدرت های زمینی است این اتفاق نیفتاده و آنها همواره در اسارت و جدا از هم بوده اند.محل زندان معنا و هویت زیبایی زیر برگ های تاریخ مدفون شد من فکر می کنم زیبایی را پیدا کرده ام برای خریدن ادوکلنی به فروشگاه بزرگی در پاساژ رفته بودم فروشنده بانویی زیبا بود بازاریاب تولیدی مایع دستشویی چند نمونه از محصولاتشان را برای عرضه آورده بود بانو آنها را بویید گفت:"بوهای خوبیه ولی کاش بوی سیب هم داشتین " یکی دو جین سفارش داد نشانه هایی هست که این بانو همان زیبایی است گویا این بانو سالهاست در این پاساژ صاحب فروشگاه است در حالی که طی این سالها ذره ای اثر گذر زمان و سالخوردگی در او دیده نمی شود یا زیبایی بی نظیر او ،اندام،حرکات ،صدا ،همه چیز او در حد موجودی برتر است. دفعه ی بعد با یک سبد پر از سیب های تازه چیده وارد پاساژ شدم قلبم گروپ گروپ می زد سبد را روی پیشخوان گذاشتم سیبی را برداشت بویید چشم هایش درخشید ریه هایش را پر از بوی سیب کرد یخ چهره اش آب شد شکوفه ی لب هایش باز شد جذبه ی نیروهای ماورایی و تلألو زیبایی های جاودانه، در چهره اش دیده می شد. من؛ تمام بدن، مغزو وجودم بی حس شده بود گیج و منگ شدم بازدم کرد کمی از نفسش به من خورد یا نه؛بیهوش شدم.می گویند در زمان های بسیار دور جادوگر پیری به شاهزاده ی جوانی می گوید که هر چه او آرزو کند به او خواهد داد. وقتی به هوش آمدم منگ بودم سرم شکسته بود همه چیز را تار و توی مه می دیدم روی تختخواب بودم آن افسانه یادم آمد شاهزاده ی جوان همه چیز داشت جز یک چیز وسوسه شد همان را آرزو کند جادوگر بو برد که شاهزاده چه آرزویی دارد .در باز شد بانو وارد اتاق شد گفت:"پس تو زنده ای !ما فک کردیم مردی."سبد حصیری را از روی کمد کنار تخت برداشت وقت رفتن گفت :"بهت سر می زنم کارت دارم "در را پشت سرش بست . قل خوردم و افتادم زمین . بی رمق کشان کشان خودم را به در رساندم بانو داشت به یکی از همسایه های مرد که فروشنده ی کفش بود تعریف می کرد که چه اتفاقی افتاده .سبد را جلو برد که مرد بگیرد و ببرد به او بدهد مرد در جا خشکید بعد تلو تلو خورد و زمین خورد همه هاج و واج مانده بودند تقلا کرد بلند شد و تلو تلو خوران دوباره کنار پیش خوان رفت باز وقتی بانو سبد را به طرفش گرفت زمین خورد.چند بار این کار را تکرار کردند من حال بدی بهم دست داده بود. روی تختخواب دراز کشیدم در تب می سوختم .جادوگر به شاهزاده گفت که مراقب باش که چه چیزی آرزو می کنی شاهزاده جوان آرزوی جاودانگی کرد سنت های حاکم در دنیای اساطیر او را به شکل لاک پشتی مسخ کردند . به او عمر جاودانه دادند جادوگر هم به آسمان های دوردست تبعید شد قصه ی من هم قصه ی همان شاهزاده است چند ساعت بی رمق در تب سوختم عصر شد بانو تی کش به دست توی اتاق آمد گفت:"مگه کار نمیخای؟! اینم کار." چه بهانه ای برای ماندن! خودش خواست بمانم .شب مغازه را تی کشیدم چراغ ها را خاموش کردم و جلوی پیش خوان روی مبل لم دادم سکوت در فروشگاه پاشیده بود احساس کردم چیزی زیرم قرار دارد بلند شدم روی مبل چیزی نبود احساس کردم چیزی از پشتم آویزان شده دست زدم تکه گوشتی از کمرم روییده بود روی همان مبل خوابیدم صبح که بیدار شدم . چند مشتری توی مغازه بودند از جمله همان فروشنده ی کفش مرد . برای خریدن ادوکلن آمده بود آن را توی دست بانو بویید و باز تلوتلو خورد و روی یکی از مبل ها ولو شد چند نفر از دوست هایش را آورده بود آنها هم بوییدند و مست شدند و از حال رفتند حال بدی به من دست داد در تب سوختم اشباح و هیکل های مه آلود را می دیدم دنیا دور سرم می چرخید بلند شدم به طرف دراتاق رفتم آقا و خانم هایی که برای خریدن لوازم بهداشتی و آرایشی به مغازه می آمدند . هیکل ها مهاجم به نظرم می رسیدند . خودم را به اتاق و تخت رساندم و روی آن از حال رفتم شب بانو مرا بیدار کرد گفت:"اینجا تنبلی قدغنه یالا پاشو." تی کشیدم و بعد چراغ ها را خاموش کردم فقط نور یکی شان کافی بود . روی مبل نشستم بانو از اتاقش خارج شد کنارم روی مبل با فاصله نشست گفت:" خسته نباشی!" گفتم :"ممنونم "نفس عمیقی کشید بعد آه کشید و گفت "زندگی سختیه مگه نه !؟"گفتم:" همین طوره" گفت:"تنهایی چیز وحشتناکیه !یک سال دو سال اووه!تا کی ؟!تا کجا ؟!"گفتم:" هر کس سرنوشتی داره" گفت:" درسته مال بعضیا خوبه مال بعضیام مثل من شومه وقتی خودمو با زنا ی دیگه مقایسه می کنم می بینم زندگیم می دونی خوب نیس . می دونی من مثل اینکه زیادی تو خاک ریشه دوندم .گفت:" به تو یه جورایی مدیونم بهم بگو چه جوری می تونم دینمو ادا کنم ."گفتم :"من می دونم تو کیی "گفت:"مثلا کیم ؟!"گفتم:"زیبایی دو قلوی معنا " گفت:"خوب ناقلا دیگه چی ؟"گفتم :"چه دینی به من داری "گفت :"تو منو از تنهایی در آوردی سیبایی که آوردی برای من حکم سیب آدم و حوا رو داشت خوب حالا چی میخایی؟میخای فروشندگی کنی؟ با یکی از واحدای برج بالا سرمون چه طوری ؟" نتوانستم بگویم گفتم :"باید فکرکنم."گفت:"باشه "بلند شد داشت می رفت برگشت و گفت :"من یه نیمه خاکی ام."فردا مغازه پر از آدم شد زن و مردهایی که به بهانه ی خریدن جنس دست های بانو را می بوییدند و مست می شدند فروشنده ی کفش هم آمد و بویید و مست کرد و رفت توی راهروی پاساژ عربده کشید و کشید بعد افتاد و سنکوب کرد همسایه ها نجاتش دادند باز داد کشید عربده کشید آخر سر بردندش تیمارستان.من هم عق زدم تمام بدنم گزگز می کرد. چیزی سوزناک در رگهایم به جریان افتاده بود آن چیز توی معده ام ریخت. دویدم طرف دستشویی آن را بالا آوردم ژله ی سبز کثیفی بود که توی کاسه ی دستشویی با گرداب آب شسته شد و رفت احساس ضعف می کردم روی تخت دراز کشیدم باز در تب می سوختم تند تند عق می زدم ولی چیزی بالا نمی آوردم شب شد تی کشیدم چراغ ها را خاموش کردم و روی مبل لم دادم سکوت و روشنایی کم سالن تنها موقعی بود که سلول های وجودم ،تن، مغز و اعصابم دانه دانه آرامش می نوشیدند بانو با قدم های شمرده و آرامی آمد روی یکی از مبل ها لم داد مدتی در سکوت گذشت گفتم :"بانو" گفت :"چیه؟" گفتم چرا خودت فروشندگی می کنی؟" خندید و گفت :"چرا اینو می پرسی ؟" بعد گفت :"از این کار لذت می برم می دونی تنهایی من مثل قالب یخ بزرگی که من توش اسیرم این مشتریا مثل پرتوهای خورشیدن که به این قالب یخ می خورن و ذره ذره اونو آب می کنن " رو کرد به من و گفت :"خوب تو بگو عوض کاری که برام کردی چی میخای ؟" نفسم توی سینه ام حبس شده بود تندو دسپاچه گفتم:"با من ازدواج می کنی ؟"دستش را روی پیشانی اش گذاشت فوت کرد و گفت :"نچ نچ نچ " آه کشید و گفت :"تو نباید اینو میخاستی!من هر چیزی که مردم آرزوشو دارن به تو پیشنهاد کردم تو آخه چرا ؟" بلند شد راه رفت عصبانی شده بود فریاد زد "تو چرا برگشتی ؟! مگه آزادی نمی خواستی ؟مگه رهایی نمی خواستی ؟!" و رفت تمام تنم پر از جریانهای سریع و دردناک خون شد پشتم گوز کرده و سفت شد استخوانهایم داغ شده بود . دست و پایم کوتاه و کوتاه تر شد تغییر شکل دادند و مانند دست و پای لاک پشت شدند سرم َتاس و دهانم جر خوردگی بزرگی شد به اتاق رفتم توی آینه خودم را دیدم سبز بودم باور نکردم بانو آمد در نزده آمد تو هنوز عصبانی بود یک لحظه یکه خورد از جا پرید بعد گفت :" اومده بودم بگم از فردا تو کارگری . ولی حالا که این طور شده " در را بست به در تکیه داد گفت:"شاید بهتر باشه بسپرمت به یه باغ وحش " این خباثتی نیست که یک نیمه الهه داشته باشد مثل اینکه قالب یخ تنهایی اش زیاد هم نفوذ ناپذیر نبوده. گفت :"این خیلی بد جنسانه اس مگه نه ؟!" ولی من به تو هنوز مدیونم می تونی تا هر وقت دلت خواست تو این اتاق بمونی .فقط روزا نباید بیای بیرون مشتریا میترسن ." رفتم روی تخت خواب دمر دراز کشیدم شوکه شده بودم نمی فهیدم چه بلایی سرم آمده گفتم :"بانو کمکم کن" گفت :" کاری از من بر نمیاد تنها کاری که می تونم بکنم همونیه که گفتم." در را باز کرد لبخند زد گفت:"شب بخیر کپل "فردا از لای در زن و مرد ها را می دیدم که مثل تگرگ به شیشه ی تنهایی بانو می خوردند و خودشان خورد می شدند فروشنده کفش را با هیچ آرام بخشی نتوانسته بودند آرام کنند آورده بودند تا دستهای بانو را بو کند و تسکین یابد خیلی ها به عطر دست هایش معتاد شدند من هم به ازای هر نفر یک بار عق می زدم و هر چند بار آن ژله ی سبز را بالا می آوردم روز شب شد به سالن رفتم تازه دست و پای کوتاه وکم حرکت و لاک سنگین به من فهماند که تمام شده موجود دیگری هستم بانو نخواهد آمد اگر هم بیاید از دیدنم خوشحال نخواهد شد برگشتم و توی اتاق زیر تخت خوابیدم فردا تگرگ ها باز باریدند و چه تگرگ هایی که دوباره و دوباره به شیشه ی تنهایی بانو خوردند و خودشان خرد شدند از صبح تا شب صدای آمبولانس ها شنیده می شد از تب آتش گرفته بودم پشتم توی لاکم درد می کرد آنقدر بالا آوردم که ضعف کردم بعد دچار توهم شدم اشباح و سایه های کج و معوج ؛ صداهای گنگ و سر گیجه آور. دهانم کف کرد . توی سالن رفتم زنها جیغ زدند و فرار کردند مرد ها هم بهت زده بودند عده ای هنوز نشئه بودند بانو فریاد می زد "عروسکه .مانکنه .چیزی نیس " بعد آمد کنارم خم شد بوی دست هایش به دماغم خورد سرحال شدم گفت :"همین الان گم میشی میری بیرون .سریع!"تا از در پاساژ خارج شدم عقابی روی لاکم نشست و دمم را کند سرم گیج رفت دور خودم چرخیدم و چرخیدم وچرخیدم تا شب جلوی پاساژ دور خودم چرخیدم شب بانو آمد وگفت :" من با تو چیکار کنم !" مرا به پاساژ راه داد. باز بوی دست هایش به دماغم خورد از اتاقم بیرون رفتم کنار مبل ها روی زمین خوابیدم هوا مهتابی بود روی پیشخوان چوبی یک ورم دیده می شد خسته و کرخت بودم فقط نگاه می کردم شاید یک نفر چیزی جا گذاشته ورم بزرگتر می شد شاید نایلونی است که هوا می خورد ورم تکان خورد و شبیه مجسمه ی انسان از کمر به بالا شد مجسمه ی کوچکی از انسان. یک کله تاس ؛گردن باریک و دست ها و بازوهای باریک بچگانه ؛پوستش در روشنایی کم سالن قهوه ای دیده می شد بانو از اتاقش بیرون آمد به طرف موجود کوچک رفت انگشت های ظریف آن را دور آنگشتش پیچید و بوسید بعد دست هایش درخشید و معطر شد اف بویش تا کنار من هم آمد بانو کمی با آن موجود حرف زد بعد رفت تا بخوابد از بوی دست هایش خواب و خستگی از سرم پرید منتظر ماندم تا بانو بخوابد رفتم توی اتاقش وتا می توانستم دستش را لیسیدم مثل آن حیوانی که بوته ی خشخاش را می خورد منگ و مست شدم از خواب بیدار شد از جا پرید گفت:"برو گم شو اینجا چیکار می کنی کی اجازه داده بیای اینجا ؛دستم! دستمو چیکار کردی " در پاساژ را باز کرد و مرا بیرون انداخت بلافاصه عقابی روی لاکم نشست دست و پاهایم را قطع کرد و با چنگال های قدرتمندش از زمین بلندم کرد و از فراز کوه ها و شهرها وصحراها پروازکنان گذشت و مرا وارونه در اقیانوسی پرتاب کرد که تا ابد روی اقیانوس سرگردان بمانم .امید رادامید رادWed, 31 Mar 2021 00:43:21 +0430