https://virgool.ir/feed/@r.yahyaie72من دوست دارم با چشمای باز رویا ببینمfa2026-11-12 14:06:31https://files.virgool.ir/upload/users/588939/avatar/Ynygf1.jpeghttps://virgool.ir/@r.yahyaie72https://virgool.ir/@r.yahyaie72/نوستالژی-cz9q2snicy8uبعضی وقتا میشه که آدم دلش میگیره انگار دنبال یه خاطره میگرده،یه حس قدیمی آشنا،یه حسی که خوب میشناسیش ولی تو گذشته اتفاق افتاده،نمیدونم آدم دلش میخواد حسشو پیوند بزنه به یه امنیت؛امنیتی که تو گذشته بوده ولی الان نیست.تا احساس کنه هنوز زندس،هنوز جون داره پاشه از جاش حرکت کنه،انگار یه قدم میری جلو دو قدم برمیگردی عقب تو جای امنت.میگردی تو خاطراتت ذهنتو میشونی اونجایی که تو اون لحظه دلت قرص بود.شاید چیزی که الان داری تجربش میکنی،بعدا میشه اون حس امنی که واست آشناست،یا یهو دلت میخواد خودتو بکشونی تو یه تصویر،یا یه آهنگ،یا حتی یه بوی عطر.اون لحظه رو واسه خودت بازسازی کنی.نمیدونم شاید اونقدری الانت حس امن نداره که هی برمیگردی عقب دنبال این چیزا میگردی،اما هرچی هست،امروزم میگذره،امروزم میشه دیروزِ فردا،امروزم میشه گذشته.ولی،امنیت واژه ایه که انگار هیچ وقت تو زمان حال بهش نمیرسی...ریحانه یحیاییریحانه یحیاییMon, 25 Jan 2021 20:27:23 +0330https://virgool.ir/@r.yahyaie72/پاشو-دیگه-ye58wmcuexepنمی دونم این حس رو تجربه کردی یا نه ;وقتی بعد از ۵ ساعت کوهنوردی سخت،۱۰۰ متر مونده که به قله برسیوقتی به بالا نگاه می کنی و حس میکنی این ۱۰۰ متر سخت تر از تمام این ۵ ساعته;درست اونجایی که تمام وجودت خسته است و هرکسی که از قله داره بر میگرده بهت میگه مسیرش خیلی سخته نمیتونی و تو می مونی بین دو راه که فقط ۱۰۰ متر دیگه از سختی مونده و حس خوبی که اون بالا داری و خستگی ای که داره از پا دَرِت میاره و حرفای دیگران که تو نمیتونی از پَسِش بَر بیای ,دقیقا اون لحظه,لحظه ایِ که به خودت نشون میدی؛تو چقدر واسه خودت و سختی هایی که فقط خودت میدونی کشیدی و تمام مسیر رو اومدی تا به این لحظه برسی ارزش قائِلی؟یا چقدر منتظری ببینی نظر دیگران چیه راجع به مسیر و موفقیَتِت؟!تا چه اندازه به دیگران اجازه دادی واسه هدفت تصمیم بگیرن؟!چقدر شروع کردی و دیگران گفتن تو واسه این کار کافی نیستی و به خودت شک کردی و جا زدی؟!اگه دیگران میتونستن،خودشون انجام میدادن.چون می بینن چیزی که تو داری و اونا ندارن.چون نمی خوان تو رو اون بالا ببینن.بیا از الان به هم قول بدیم؛هر کاری رو که می خواستی شروع کنی و ترسیدی،یا ترسوندَنِت.یک بار برای همیشه دستتو بذار رو زانوت و بلند شو و انجامش بده.حتی اگه همه دنیا بگن تو کافی نیستی.حتی به اسم دلسوزی و محبت و من خیرت رو می خوام و تورو دوست دارم که میگم!اینو بدون کسی جز خودت خیر و صلاحتو نمیدونه.حتی اگه ۱۰۰ بار هم شکست خوردی،حداقل تصمیمش با خودت بوده.بلند شو و به همه نشون بده چیزی که تو داری خاصّه و دقیقا به خاطر اینکه اونا ندارن باید انجامش بدی.پاشو و اون ویژگی که فقط مخصوص خودته رو به دنیا نشون بده و مطمئن باش همین ویژگی ای که تو داری و اونا ندارن،باعث یهدنیای بهتر میشه.مطمئن باش چیزی که داری از خودت و دیگران دریغ میکنی،دقیقا چیزیه که دنیا بهش نیاز داره?ریحانه یحیاییریحانه یحیاییMon, 25 Jan 2021 16:24:37 +0330