https://virgool.ir/feed/@quest.mprfa2026-11-11 02:39:32https://files.virgool.ir/upload/users/3173600/avatar/vrxt6d.jpghttps://virgool.ir/@quest.mprhttps://virgool.ir/@quest.mpr/فیلم-معنا-گرای-پطروس-نویسنده-و-کارگردان-پویا-ریحانی-drzsd0sbf3b7برنده جایزه بهترین فیلم فوق کوتاه معنا گرا یک چهارم نهایی در جشنواره بین المللی فیلم SWIFF امریکاحضور در جشنواره لیفت آف انگلستان مجری طرح : تصویر شرقی تصویر بردار : علی خیابانی ادیت : علی راشینی تولید : زمستان 1401لینک تماشای فیلم یک دقیقه ای در آپارات : https://www.aparat.com/v/a0Uf3Pouya ReyhaniPouya ReyhaniMon, 02 Sep 2024 19:42:17 +0330https://virgool.ir/@quest.mpr/بازیگری-ناخودآگاه-نوشته-پویا-ریحانی-ayje3ycn1r0aپیشگفتاری در باب بازیگری ناخودآگاهکشمکشی میان ناخودآگاه و خودآگاه در بازیگریدر بازیگری، تعامل بین ناخودآگاه و خودآگاه به عنوان یکی از جنبه‌های کلیدی هنر بازیگری شناخته می‌شود. این دو حوزه ذهنی به طور هم‌زمان و به شیوه‌های متفاوت در فرآیند بازیگری نقش دارند و برای خلق اجرایی طبیعی و باورپذیر ضروری هستند.خودآگاه در بازیگریخودآگاه بخش آگاه و منطقی ذهن است که شامل تحلیل، برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری می‌شود. در بازیگری، خودآگاه مسئول فرآیندهایی است که به طور مستقیم و عمدی انجام می‌شوند. این شامل یادگیری دیالوگ‌ها، طراحی حرکات و تعاملات صحنه‌ای است. بازیگر با استفاده از خودآگاه به تحلیل نقش، درک زمینه‌های داستان و ساختار نمایش می‌پردازد. این بخش از ذهن به بازیگر کمک می‌کند تا به طور دقیق و منظم وظایف خود را انجام دهد و عملکرد خود را هماهنگ کند.ناخودآگاه در بازیگریناخودآگاه بخش غیرآگاه و خودکار ذهن است که شامل احساسات، واکنش‌های غریزی و حافظه‌های عمیق است. در بازیگری، ناخودآگاه به طور طبیعی و بدون تلاش آگاهانه به نمایش احساسات و واکنش‌ها کمک می‌کند. این بخش از ذهن به بازیگر امکان می‌دهد تا به طور غریزی و طبیعی به موقعیت‌ها و احساسات مختلف پاسخ دهد. در حقیقت، بسیاری از واکنش‌های انسانی به طور ناخودآگاه و بدون نیاز به تفکر آگاهانه انجام می‌شوند و این امر به ایجاد اجرای اصیل و واقعی کمک می‌کند.چکیده:بازیگری ناخودآگاه، نوعی رویکرد در هنر نمایش و سینما است که به بازیگر این امکان را می‌دهد تا به طور کامل و بدون توجه آگاهانه به مهارت‌های فنی خود، در شخصیت نقش فرو برود. این اصطلاح برگرفته از تکنیک‌های استنیسلاوسکی است و عمدتاً بر استفاده از احساسات و تجربیات شخصی برای کشف لایه‌های عمقی‌تر شخصیت تمرکز دارد. مقاله حاضر ابتدا به معرفی مفهوم بازیگری ناخودآگاه پرداخته، سپس روش‌ها، تکنیک‌ها و تأثیرات آن بر روی هنرپیشه و تماشاگر را بررسی می‌کند.بازیگری ناخودآگاه، هم به عنوان یک فرایند هنری و هم به عنوان موضوع تحقیقی، دارای عمق و پیچیدگی‌های زیادی است. حتی در پی توضیح و بررسی این تکنیک با تأکید بر تأثیرات آن بر هنر نمایش و سینما و تجربه انسانی است . غوطه‌ ور شدن در ناخودآگاه و استفاده از تمامی حواس و هیجانات به عنوان ابزاری برای تعمیق برداشت از نقش، تبدیل می‌کندتصور کنید که یک قاچ لیمو ترش و تازه در دست دارید. حالا آن را به آرامی به دهان نزدیک کرده و تصور کنید که در حال گاز زدن به آن هستید. حتی اگر لیمویی واقعی در دست نداشته باشید، فقط با تصور بوی تند و طعم ترش لیمو، بدن شما به طور ناخودآگاه واکنش نشان می‌دهد. احتمالاً نه ، که حتما غدد بزاقی شما شروع به ترشح بزاق می‌کنند، و دهانتان کمی آب می‌افتد.این واکنش، مثالی از قدرت ذهن و تاثیرات ناخودآگاه است. بدن شما بر اساس تجربه‌های قبلی و پیش‌بینی ذهنی از طعم لیمو، به صورت خودکار و بدون نیاز به وجود واقعی لیمو، واکنش فیزیکی نشان می‌دهد. این همان چیزی است که در بازیگری ناخودآگاه هم رخ می‌دهد؛ بازیگر به جای اجرای آگاهانه، به حس‌ها و تجربیات درونی و ناخودآگاه خود تکیه می‌کند تا واکنش‌های طبیعی و واقعی را بروز دهد.مقدمه:هنر بازیگری بیش از آنکه یک حرفه باشد، سفری است به درونی‌ترین لایه‌های وجود انسان. بازیگری ناخودآگاه به عنوان یک رویکرد در این هنر، راهی است برای دستیابی به درکی عمیق‌تر از شخصیت، بدون محدودیت‌های ذهن آگاه. این نوع بازیگری بر پایه اصول کاری استنیسلاوسکی شکل گرفته و به بازیگران اجازه می‌دهد تا از طریق فرایندی خلاقانه، با نقش خویش یکی شوند.مثال لیمو در دهان و ترشح بزاق به وضوح به مفاهیم روانشناسی مربوط می‌شود و می‌تواند نشان‌دهنده چگونگی تأثیر تصورات ذهنی بر واکنش‌های فیزیولوژیکی باشد.حتما می گویید چه ربطی دارد ؟ ... اما خواهید دید که دارد .تصور لیموی ترش در دهان می‌تواند به ترشح بزاق منجر شود حتی اگر لیموی واقعی وجود نداشته باشد. این پدیده ناشی از «پاسخ‌های روان ‌فیزیولوژیک» است، جایی که ذهن شما به طور ناخودآگاه و بر اساس تجربیات قبلی، به تصور طعم ترش واکنش نشان می‌دهد. سیستم عصبی خودکار شما به این تصور پاسخ می‌دهد و باعث ترشح بزاق می‌شود، که نشان‌دهنده ارتباط نزدیک بین ذهن و بدن است.تجسم ذهنی می‌تواند به واکنش‌های فیزیولوژیکی مشابه با واقعیت منجر شود. در این مثال، ذهن شما با تصور لیمو، به طور فیزیولوژیکی مانند زمانی که واقعاً لیمو در دهان داشته‌اید، واکنش نشان می‌دهد. این موضوع نشان‌دهنده قدرت تصورات ذهنی بر روی بدن و نحوه تأثیر آن بر عملکردهای فیزیولوژیکی است.اگر بخواهید این پدیده را به مخاطب خود منتقل کنید، باید به این نکته توجه کنید که این توانایی ذهن برای ایجاد واکنش‌های فیزیولوژیکی با تصور، می‌تواند در زمینه‌های مختلف ارتباطی تأثیرگذار باشد.حالا تصور کنید تجربه ای که بر شما گذشته و روی شما تاثیر نهاده به همان کیفیت به تماشاچی انتقال داده شود . نمی گویم صد در صد اما نیمی از آن ... حالاچه خواهد شد ؟ ... قدری تصور کنید ...یک مثال دیگر : من دستم را یکباره و به سرعت به طرف چشم شما می آورم . واکنش شما چیست ؟واکنش طبیعی بدن شما بلافاصله و بدون فکر کردن، بستن سریع پلک‌هایتان خواهد بود. این واکنش خودکار و ناخودآگاه، یک مکانیزم حفاظتی است که بدن برای محافظت از چشم‌ها در برابر آسیب احتمالی انجام می‌دهد.این نوع واکنش ناخودآگاه به محرک‌ها، مشابه همان چیزی است که در بازیگری ناخودآگاه رخ می‌دهد. بازیگر با تکیه بر احساسات و واکنش‌های غریزی و خودکار خود، بدون نیاز به فکر کردن آگاهانه، به شرایط صحنه واکنش نشان می‌دهد. درست همان‌طور که پلک‌ها بدون نیاز به تفکر بسته می‌شوند، بازیگر نیز می‌تواند به صورت طبیعی و بدون تلاش آگاهانه، احساسات و واکنش‌های شخصیت را بروز دهد.تصور کنید که یک سوزن تیز به آرامی به سمت دست شما نزدیک می‌شود و در پوستتان فرو می‌رود. حتی اگر این سوزن واقعی نباشد و شما فقط در حال تصور این صحنه باشید، ممکن است به طور ناخودآگاه واکنش‌های فیزیکی و احساسی مشخصی را تجربه کنید. مثلاً بدن شما ممکن است کمی منقبض شود، یا حس درد خفیف و ناخوشایند را در آن نقطه از دستتان احساس کنید. شاید حتی دستتان را به سرعت عقب بکشید تا از درد فرار کنید.این نوع واکنش ناخودآگاه نشان می‌دهد که چگونه ذهن می‌تواند بر بدن تأثیر بگذارد و واکنش‌هایی ایجاد کند که حتی بدون وجود یک محرک واقعی، به‌طور طبیعی بروز می‌کنند. در بازیگری ناخودآگاه، بازیگر از این توانایی ذهن برای بروز واکنش‌های واقعی استفاده می‌کند.این مثال را عملی اجرا کنید . دو عدد حبه قند را در دستان خود بگیرید و آنها را به آرامی به هم فشار می‌دهید. پس از یک دقیقه فشردن مداوم سعی کنید آنها را از هم جدا کنید . ممکن است ذهن شما شروع به تصور کند که نیرویی نامرئی مانند نیروی مغناطیسی یا چسبناک این دو حبه قند را به هم می‌چسباند.این پدیده نتیجه تأثیرات فیزیولوژیکی و روان‌شناختی بر روی حواس و ادراک شماست. وقتی که شما با فشار دادن مداوم حبه‌های قند، نیرو و فشار فیزیکی را تجربه می‌کنید، ذهن شما می‌تواند به طور ناخودآگاه تصور کند که نیرویی اضافی و غیرواقعی در حال عمل است که باعث چسبیدن حبه‌ها به هم می‌شود. در واقع، این احساس می‌تواند ناشی از تغییر در نحوه‌ی احساس فشار و نیروی وارد شده باشد که ذهن شما آن را به عنوان نیروی مقناطیسی یا چسبناک تفسیر می‌کند.این مثال به خوبی نشان می‌دهد که چگونه تأثیرات فیزیکی و تجربی می‌توانند بر ادراک و تصور ما از واقعیت تأثیر بگذارند. مشابه این پدیده در بازیگری ناخودآگاه نیز رخ می‌دهد، جایی که بازیگر ممکن است به طور طبیعی و بدون نیاز به فکر کردن آگاهانه، به شرایط صحنه و احساسات شخصیت واکنش نشان دهد، گویی که یک نیروی درونی یا خارجی غیرواقعی در حال عمل است که تجربه‌های او را شکل می‌دهد.پس از مدتی فشردن، ممکن است تصور کنید که نیرویی غیرواقعی مانند نیروی مغناطیسی حبه‌ها را به هم می‌چسباند. از نظر ریاضی، می‌توان این تصور را به صورت افزایش غیرخطی نیروی مقاومت مدل‌سازی کرد، جایی که مقاومت به طور نمایی با افزایش نیرو تغییر می‌کندβ⋅Fe⋅α+0 R= R(F)که در آنβ ضریب تغییر نمایی است.در اینجا، ذهن شما ممکن است احساس کند که نیروی چسبندگی یا مغناطیسی اضافی وجود دارد، چون تغییرات در مقاومت و احساس فشار به طور غیرخطی به نظر می‌رسند و این احساس به صورت نیروی اضافی تفسیر می‌شود.به نوعی باور نکردنی:باور بفرماید که این فرایند قدری ترسناک و پیچیده به نظر میرسد ولی مجموعه این اتفاقات بنده را به اینفکر می اندازد که احساس در این سبک و سیاق ، فرمولی ریاضی شکل دارد . میدانم کمی گیج کننده است . عجیب ولی واقعیست ... اما پر از رمز و راز ، در کمال زیبایی و شگفتی . نمی خواهم ماجرا را پیچیده کنم فقط خواستم این تکنیک را از جهت دیگری نشانتان دهم .این مثال به ما کمک می‌کند تا درک کنیم چگونه تجربه‌های جسمانی می‌توانند بر ادراک و تصورات ذهنی تأثیر بگذارند و چگونه ذهن به طور ناخودآگاه به این تجربیات واکنش نشان می‌دهد. این پدیده‌ها به مفاهیم روانشناسی از جمله پاسخ‌های ناخودآگاه، تجسم ذهنی و تأثیرات فیزیولوژیکی بر ادراک مرتبط هستند.پس می توان نتیجه گرفت که این سبک در بازیگری با ترکیبی از تکنیکها ، انقلابی در انتقال حس به مخاطب ایجاد خواهد کرد . با همان کیفیتی که شما آن را تجربه می کنید بتوانید همان را انتقال دهید .بدنه مقاله:الف) تعریف بازیگری ناخودآگاهبازیگری ناخودآگاه را می‌توان به عنوان همذات‌پنداری عمیق بازیگر با شخصیت تعریف کرد. احساسات نهان و حتی خاطرات فراموش شده در این شیوه بیدار شده و به بروز حقیقت شخصیت در لحظه کمک می‌کنند.بازیگری ناخودآگاه یکی از جنبه‌های پیچیده و عمیق هنر بازیگری است که به بازیگران امکان می‌دهد تا به شکلی طبیعی و بدون تظاهر احساسات و واکنش‌های شخصیت‌ها را به نمایش بگذارند. در این نوع بازیگری، بازیگر به جای آنکه با آگاهی کامل از عملکرد خود عمل کند، به سمت حالتی می‌رود که در آن احساسات و واکنش‌ها به صورت خودکار و از دل ناخودآگاه بیرون می‌آیند. این نوع بازیگری می‌تواند به اجراهای واقعی‌تر، تأثیرگذارتر و باورپذیرتر منجر شود.بازیگری ناخودآگاه را می‌توان به عنوان همذات‌پنداری عمیق بازیگر با شخصیت تعریف کرد.ناخودآگاه به بخشی از ذهن اطلاق می‌شود که در آن افکار، احساسات، و خاطراتی قرار دارند که به‌صورت آگاهانه به آن‌ها دسترسی نداریم. این بخش از ذهن، تأثیر قابل‌توجهی بر رفتارها و واکنش‌های ما دارد. در بازیگری، ناخودآگاه می‌تواند به بازیگر کمک کند تا به‌طور طبیعی‌تر و با صداقت بیشتری نقش خود را ایفا کند. به جای اینکه بازیگر صرفاً تکنیک‌های بازیگری را به‌کار ببرد، او از عمق ذهن خود استفاده می‌کند تا به احساسات و تجربیات واقعی دست یابد و آن‌ها را در نقش خود منعکس کند.بازیگری ناخودآگاه به زمانی اشاره دارد که بازیگر به شکلی ناخودآگاه و بدون تفکر آگاهانه، وارد نقش شده و احساسات و رفتارهای شخصیت را از درون خود بیرون می‌کشد. این نوع بازیگری معمولاً زمانی رخ می‌دهد که بازیگر کاملاً در نقش فرو رفته و دیوارهای میان خود و شخصیت را از بین برده است. در این حالت، بازیگر به نوعی به شخصیت تبدیل می‌شود و واکنش‌های او به موقعیت‌ها و دیالوگ‌ها کاملاً طبیعی و اصیل به نظر می‌رسد.ب) ریشه‌های فلسفیرویکرد ناخودآگاه در بازیگری از نظریات فروید درباره آگاهی و ناخودآگاه و نیز از دیدگاه‌های استنیسلاوسکی در مورد “اگر من بودم” نشأت گرفته است.ج) تکنیک‌ها و تمریناتاز تکنیک‌های مطرح در بازیگری ناخودآگاه می‌توان به تمرینات مرتبط با حافظه عاطفی، مکاشفه لحظه و اکتشافات شهودی اشاره کرد. این تمرینات به بازیگران کمک می‌کنند تا به لایه‌های پنهانی از شخصیت دست یابند.ایجاد تصویر ذهنی دقیق:شروع کنید به تجسم موقعیتی که شخصیت شما در آن قرار دارد. تصور کنید که در حال حاضر در یک مکان خاص هستید، با افراد خاصی در تعامل هستید، و در حال تجربه وضعیت یا چالشی خاص. برای مثال، اگر شخصیت شما در حال بحث با یک دوست نزدیک در مورد یک موضوع حساس است، تجسم کنید که در کجا هستید (مثلاً در یک کافه یا در خانه)، و به جزئیات محیط توجه کنید.شبیه‌سازی جزئیات:به جزئیات محیط توجه کنید. چه چیزی را می‌بینید، می‌شنوید، و احساس می‌کنید؟ آیا صداهای خاصی وجود دارد، بوی خاصی حس می‌کنید یا احساسات فیزیکی خاصی را تجربه می‌کنید؟ این جزئیات به شما کمک می‌کنند تا موقعیت را واقعی‌تر و ملموس‌تر تجسم کنید.آگاهی از واکنش‌های بدنی :تجسم کنید که چگونه بدن شما به این احساسات واکنش نشان می‌دهد. آیا بدن شما منقبض می‌شود، نفس‌های عمیق می‌کشید، یا به نوعی خاصی حرکت می‌کنید؟ این واکنش‌های بدنی را به دقت تجسم کنید تا بتوانید به صورت طبیعی در صحنه آنها را به نمایش بگذارید.شبیه‌سازی تعاملات اجتماعی :تجسم کنید که با دیگر شخصیت‌های داستان در حال تعامل هستید. این تعاملات می‌توانند شامل گفتگو، بحث یا همکاری باشند. تصور کنید که چگونه با دیگران صحبت می‌کنید، چگونه به آنها پاسخ می‌دهید، و چه نوع ارتباط عاطفی برقرار می‌کنید. به نوع زبان بدن، لحن صدا، و نحوه ارتباط با دیگران توجه کنید.تجزیه و تحلیل واکنش‌های دیگران:همچنین به این فکر کنید که چگونه دیگر شخصیت‌ها به شما واکنش نشان می‌دهند. آیا آنها خوشحال، عصبانی، یا بی‌تفاوت هستند؟ تصور کنید که این واکنش‌ها چگونه بر روی شما تأثیر می‌گذارد و چگونه به آن‌ها پاسخ می‌دهید.استفاده از چشم سوم ، درک عمیق و شهودی:چشم سوم در بازیگری نماد توانایی بازیگر برای درک و تجربه نقشی فراتر از تحلیل منطقی و فکری است. این درک شهودی باعث می‌شود که بازیگر نه‌ تنها نقش خود را به صورت آگاهانه بازی کند، بلکه از طریق ناخودآگاه و حس ششم خود به عمق شخصیت و داستان نفوذ کند. اینها بخش کوچکی از این تمرینات است که تمثیلی بر آنها شد .در نهایت تمرینات پیچیده تری وجود دارد که به زودی در کتاب پیش رو که در حال نگارش دارم منتشر خواهم کرد .د) چالش‌ها و مخاطراتهرچند بازیگری ناخودآگاه می‌تواند نتایج فوق‌العاده‌ای به همراه داشته باشد، اما اجرای آن بدون تمرین و آمادگی کافی ممکن است چالش‌برانگیز باشد. یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها، از دست دادن کنترل بر اجرا و ایجاد واکنش‌های غیرمنتظره است. به همین دلیل، بازیگران باید تعادل مناسبی بین ناخودآگاه و کنترل آگاهانه پیدا کنند تا اجرای خود را به بهترین شکل ممکن ارائه دهند.اگر بازیگر بیش از حد به احساسات و واکنش‌های ناخودآگاه خود تکیه کند، ممکن است نتواند به طور کامل به اهداف اجرایی که کارگردان یا نویسنده تعیین کرده‌اند، دست یابد. همچنین، این نوع بازیگری ممکن است باعث شود بازیگر به طور ناخواسته وارد حالت‌های روانی یا عاطفی شدیدی شود که خروج از آنها دشوار است.بازیگری ناخودآگاه یک رویکرد عمیق و پرمفهوم در هنر بازیگری است که نیازمند تمرین، آمادگی ذهنی و اعتماد به غریزه‌ها است.نتیجه‌گیری:بازیگری ناخودآگاه یکی از قدرتمندترین و موثرترین روش‌های هنر نمایش و سینما است که از طریق آن بازیگر می‌تواند به تجربه‌ها و احساساتی دست یابد که غالباً در حیطه ذهن آگاه قرار نمی‌گیرند. هرچند این رویکرد بدون خطر نیست و نیازمند مراقبت‌های روان‌شناختی است، اما با بهره‌گیری صحیح و حرفه‌ای، می‌تواند به خلق لحظاتی ناب و فراموش‌نشدنی در عرصه‌ی هنر نمایش و سینما بینجامد. تصور کنید آنچه بر روی صحنه برای شما به عنوان یک بازیگر رخ می دهد بتوانید همان را به مخاطب خود انتقال دهید . نمی گویم کامل ، اما نیمی از آن ... چه خواهد شد ؟ این مقاله تلاش دارد که به بررسی عمیق‌تر این تکنیک و کاربرد آن در هنر بازیگری بپردازد، ضمن آنکه به حفظ تعادل و سلامت بازیگر نیز توجه نشان می‌دهد.پویا ریحانی1399 - 1403انتشار مطلب فقط با اجازه نویسنده Pouya ReyhaniPouya ReyhaniSun, 25 Aug 2024 21:33:09 +0330https://virgool.ir/@quest.mpr/فیلم-سینمایی-خانم-معلم-yovirgvgwwotتهیه کننده ، نویسنده و کارگردان پویا ریحانیبا بازی :ویدا جوان / مجید شهریاری / هما خاکپاش / پویا ریحانی / حسین راستین / صبا تحققی مهر / مجید محمد پوراحمد مینایی / مینو پروستان زاده / راحله نجم آبادی و ....Pouya ReyhaniPouya ReyhaniWed, 26 Jun 2024 00:12:07 +0330https://virgool.ir/@quest.mpr/پویا-ریحانی-بازیگر-و-کارگردان-xuqadr7qtxvnپویا ریحانی بازیگر و کارگردانپویا ریحانی بازیگر و کارگردانپویا ریحانینویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر و سینمامدرس دوره بازیگری سینما در آموزشگاه بازیگری تصویر شرقیتجربه و فعالیتپویا ریحانی (محمد ریحانی)، متولد ۳۱ فروردین ۱۳۵۶ در مشهد می‌باشد. وی بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر و تلویزیون است و تا کنون در فیلم‌ها و سریال‌های زیادی ایفای نقش داشته و جوایز متعددی نیز از جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی برنده شده است. وی در عرصه کارگردانی نمایش و فیلم نیز بسیار پر کار بوده و تا کنون آثار متعددی از وی به جای مانده است.رزومه بازیگری تلویزیونی پویا ریحانیبازیگر سریال «نوروز رنگی» به کارگردانی علی مسعودی پخش از شبکه سراسری سال ۱۴۰۰بازیگر سریال «بچه زرنگ» پخش از شبکه ۲ سیما سال ۱۴۰۱بازیگر تله فیلم «وقت برگشتن» به کارگردانی مهدی مسگران پخش از شبکه سراسری سال ۱۴۰۱بازیگر تله فیلم «پوپول و دایی مهربون» به كارگردانی مهدی رضازاده سال ۱۳۹۵بازیگر تله فیلم «سوگ در سکوت» به کارگردانی مهدی مسگران پخش از شبکه خراسان سال ۱۴۰۰بازیگر مجموعه تلویزیونی «لحظه» تولید سیمای خراسان به کارگردانی احمد شادكامی سال ۱۳۸۱بازیگر مجموعه تلویزیونی «شبهای خراسان» به کارگردانی عباس رستگار مقدم سال ۱۳۸۲بازیگر مجموعه تلویزیونی «روز نو نوروز» به کارگردانی محسن ظریف سال ۱۳۹۹بازیگر سریال تلویزیونی «بدل» به کارگردانی علیرضا مسعودی پخش از شبکه سراسری نوروز ۱۴۰۳بازیگر فیلم «گم» به كارگردانی اسماعیل بایگی سال ۱۳۷۹بازیگر فیلم «حاجی فیروز» به كارگردانی محمد رضا گلچین سال ۱۳۹۷بازیگر فیلم «سکوت» به كارگردانی محمد روستا سال ۱۴۰۰برخی از رزومه بازیگری تئاتر پویا ریحانیبازی در تئاتر افسانه شهر فشا، کارگردان اسماعیل بایگی ۱۳۷۳بازی در تئاتر سارا، کارگردان اسماعیل بایگی ۱۳۷۵بازی در تئاتر لیلی و مجنون، کارگردان احمد مینایی ۱۳۷۷بازی در تئاتر مظلوم پنجم، نویسنده رضا صابری، کارگردان محمد الهی ۱۳۸۲بازی در تئاتر پایان ققنوس، کارگردان حمید محدث ۱۳۸۲ (جشنواره فجر)بازی در تئاتر تریلوژی مرگ، کارگردان کیوان صباغ ۱۳۸۳بازی در تئاتر جمعه‌ها غروبش مشته، کارگردان اسماعیل بایگی ۱۳۸۵بازی در تئاتر سلیمون و خونه نقلیش، کارگردان راضیه ایرانی ۱۳۸۵بازی در تئاتر مرگ روی شیروانی داغ، کارگردان شاپور ترکمن سرابی ۱۳۸۶بازی در تئاتر خورشید مشکی، کارگردان اسماعیل بایگی ۱۳۸۷بازی در تئاتر شور شهناز، کارگردان شاپور ترکمن سرابی ۱۳۹۳بازی در تئاتر علیمردان خان، کارگردان منصور جهانبخش ۱۳۹۶بازی در تئاتر نردبانی تا ستاره، کارگردان محمد الهی ۱۳۹۷بازی در تئاتر سرود عاشورا، کارگردان کریم جشنی ۱۳۹۸بازی در تئاتر فردای من، کارگردان علی آزادنیا ۱۳۹۸رزومه کارگردانی پویا ریحانینویسنده و کارگردان فیلم داستانی «کاتوره» برنده چندین جایزه از جشنواره‌های مختلف سال ۱۴۰۰نویسنده و کارگردان فیلم داستانی «باران شهاب» پخش از شبکه خراساننویسنده و کارگردان فیلم «سرخ صورت» حضور در جشنوارهنویسنده و کارگردان فیلم داستانی «دست طلا»، حضور در جشنواره‌های بین‌المللی سال ۱۴۰۱نویسنده و کارگردان فیلم کوتاه «پطروس» حضور در جشنواره بین‌المللینویسنده و کارگردان فیلم داستانی «باران شهاب» پخش از شبکه خراساننویسنده و کارگردان فیلم سینمایی «خانم معلم» پخش از شبکه ملی صدا و سیمانویسنده و کارگردان فیلم تلویزیونی «معلمانه» پخش از شبکه خراسان رضوی ۱۴۰۲برخی جوایز کسب شده توسط پویا ریحانیبرنده لوح تقدیر جشنواره فجر برای بازی در نمایش «پایان ققنوس» به کارگردانی حمید محدث ۱۳۸۱لوح تقدیر نهمین جشنواره سراسری تئاتر میثاق آجا و کسب مقام اول برای نمایش به «وقت فانوس‌ها» به کارگردانی علی معتمد سال ۱۳۹۸لوح تقدیر جشنواره سعدی برای همکاری در جشنواره به ریاست فریبا علومی سال ۱۳۹۷دیپلم افتخار دومین جشنواره سراسری تئاتر قرارگاه هوایی خاتم الانبیا و کسب مقام اول برای پوستر نمایش بلندی های سوباشی به کارگردانی علی غلامی دیماه ۱۳۹۷برنده جایزه شایستگی، لوح تقدیر و تندیس «جشنواره بین المللی آکولید آمریکا» برای نویسندگی و کارگردانی فیلم داستانی «کاتوره» در ۲۴ می ۲۰۲۲برنده جایزه کارگردانی اول، لوح تقدیر و تندیس «جشنواره بین المللی» درخت خرد هندوستان برای کارگردانی فیلم داستانی «کاتوره» در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲حضور در مرحله نیمه‌نهایی و دریافت لوح تقدیر و یاد بود «جشنواره بین‌المللی کن فرانسه» برای فیلم داستانی «کاتوره» در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲Pouya ReyhaniPouya ReyhaniWed, 08 May 2024 01:53:33 +0330https://virgool.ir/@quest.mpr/فیلم-داستانی-باران-شهاب-نویسنده-و-کارگردان-پویا-ریحانی-f35rv8urqxikنویسنده و کارگردان : پویا ریحانی تهیه کنندگان : علی خیابانی و پویا ریحانی مجری طرح : تصویر شرقی مدیر تصویر برداری : علی خیابانی تنها دستیار تصویر برداری : علی رحیمی مـدیر تولید : امیـر حریـربافان صدابردار و تدوین : علی راشینی منشی صحنه : پرنیا ابـراهیمی موسیقی : بهروز وطن دوست صحنه و لباس : بنفشه قراییPouya ReyhaniPouya ReyhaniWed, 08 May 2024 01:47:29 +0330https://virgool.ir/@quest.mpr/فیلم-داستانی-دست-طلا-ptv7xzymsv4zخلاصه فیلمحمید ،ملقب به دست طلا با جمشید در تعمیرگاه اتومبیل همکار هستند .حمید میخواهد شراکتش با جمشید را به هم بزند . جمشید مرد محترمی است و از او میخواهد به کارش ادامه دهد اما حمید لجباز است و قصد جدا شدن دارد . جمشید از حمید میخواهد قبل از رفتن برای آخرین کار اتومبیلی که با هم آن را تهیه کرده بودند را تعمیر کند . اما حمید در پی لجاجت شیطنت کرده و قطعات بی کیفیت سفارش میدهد . اما جمشید در انتها اتومبیل را به عنوان هدیه به حمید میدهد ... هرچند حمید شرمنده شده ولی دیگر کار از کار گذشته .Hamid, nicknamed Golden Hand, is a colleague of Jamshid in the car repair shop.Hamid wants to break his partnership with Jamshid. Jamshid is a respectable man and wants him to continue his work, but Hamid is stubborn and plans to break up. Jamshid asks Hamid to repair the car they had prepared together before leaving for the last job. But Hamid is mischievous because of his stubbornness and orders low-quality parts. But in the end, Jamshid gives the car to Hamid as a gift... Although Hamid is ashamed, it's over.حمید ،ملقب به دست طلا با جمشید در تعمیرگاه اتومبیل همکار هستند .حمید میخواهد شراکتش با جمشید را به هم بزند . جمشید مرد محترمی است و از او میخواهد به کارش ادامه دهد اما حمید لجباز است و قصد جدا شدن دارد . جمشید از حمید میخواهد قبل از رفتن برای آخرین کار اتومبیلی که با هم آن را تهیه کرده بودند را تعمیر کند . اما حمید در پی لجاجت شیطنت کرده و قطعات بی کیفیت سفارش میدهد . اما جمشید در انتها اتومبیل را به عنوان هدیه به حمید میدهد ... هرچند حمید شرمنده شده ولی دیگر کار از کار گذشته .برنده چندین جایزه از جشنواره های بین المللی جهان .جشنواره Lift-Off انگلستان / جشنواره Golden FEMI بلغارستان / برنده جایزه از جشنواره Wisdom Tree هندوستان .https://www.aparat.com/v/Eva5oPouya ReyhaniPouya ReyhaniWed, 08 May 2024 01:31:36 +0330