<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های mohamad azad</title><link>https://virgool.ir/feed/@qjax.net</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:09:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/32824/avatar/NicKsI.png</url><title>mohamad azad</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net</link></image><item><title>شاید دوباره...</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/شاید-دوباره-hsewhjjw7kza</link><description>کافیست فندکی بزنمتا خیال تو...که ساعت هاستاز ذهنم نشتی دارددر فضای اتاقمنفجر شود!پرده ها بسوزندشیشه های پنجره خرد شوندو نگاهم به دور دست های این شهرپرتاب شودسالهاست...عشق را در در بی خیالی خوابانده ام&#34;محمد آزاد&#34; -  پنج شنبه - ۲ دی ۱۴۰۰</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 23 Dec 2021 05:38:51 +0330</pubDate></item><item><title>سیم آخر</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/سیم-آخر-tvnnvzbmslxg</link><description> گفتم... انگشت های تو همچون سیم های گیتارند با هر کدامشان... نُت های عاشقانه خیالم را می نوازم خندید و گفت... گیتار که شش سیم دارد! گفتم : در عشق... به سیم آخر نمی زنند&#34;محمد آزاد&#34;</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 06 Jun 2019 06:37:56 +0430</pubDate></item><item><title>به دَرَک که به درد  ادبیات نمی خورد.</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/به-دَرَک-که-به-درد-ادبیات-نمی-خورد-qgiwv2v9p1rj</link><description>همین که فهمید از آسمان نیوفتاده ام رفت!اما نمی دانست... هر شب  خواب می بینم از بلندی افتاده ام. قصه پیش پا افتاده ایست می دانی؟ خیلی ها  دیگر نیستند حتی از خودشان دفاع کنند، ما حداقل همین غرغر مان را می کنیم و  خوشحالیم.درسهای ابتدایی زندگی مان را بلد نیستیم و عطر و کراوات می  زنیم و دیگران را نقد می کنیم! یا آنقدر متواضع می شویم که له کردن مان کار  یک دقیقه می شود یا آنقدر مغرور که اصلا خودمان را هم بجا نمی آوریم... اینها حرفهای من نیست، شب ها قلاده روحم را باز می کنم تا به جان  کلمات بیوفتد و هر حرفی که می خواهد بزند که بزند! به درک که به درد  ادبیات نمی خورد. به درک که الان می گویند روحش را به سگ تشبیه کرد. مگر از  صبح زود تا بوق سگ،  قلاده این روح بدبخت را نمیگیریم و به دنبال آرزوهای  احمقانه مان کشان کشان نمی بریم؟ چه می گویم...اصلا ادبیات ، سرزمین ارواح است.  حتی  به همان خلوتی! این، تنها سرزمین بجا مانده از ویرانی افکار خودخواهانه انسانهاست که برایمان مانده است. بگذریم...  جاه طلبی ما حدی ندارد، زندگی مان شده مسابقه مسخره ای که فُرم و استایل  اصلی ما را بد قواره و چندش کرده است. آخر به تو چه که دیگران چه می کنند!؟  خود همان دیگران،  جز عده ای اندک نمی دانند برای چه می دوند. چیزی در  مورد هِرَم فکری شنیده ای؟ من هم نشنیده ام!!! گفتم که... اینها حرف های روحم است و خودم بی خبرم. &#34;محمد آزاد&#34; - متن ویرایش نشده ای از کتاب رویای وحشی</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 06 Jun 2019 06:27:13 +0430</pubDate></item><item><title>لبخند های او...</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/لبخند-های-او-jkf9rb49cab8</link><description>اینطور حرف ها را اگر خودم از کسی بشنوم، ابرویی بالا می اندازم و در دلم  می خندم. پس دلیلی ندارد انتظار داشته باشم مخاطبم توجه ای به این جور  مطالب کند اما... لبخندش مال این دور و برها  نبود. هیچ عضله ای نمی  توانست به این سادگی چنین نقش سحرآمیزی را طرح کند و همزمان،... آنقدر راز  آلود باشد که انگشتت بر دکمه دوربین عکاسی ات خشکش بزند.  لبخندش، آنقدر زمان را کُند می کرد که به راحتی می توانستی رقص برگ های اطرافش را شکار کنی و بال زدن پروانه ها را به وضوح ببینی. انگار زمان می ایستاد و دست به چانه، لب های او را می نگریست... آری زمان می ایستاد. این لبخند را سالها پیش دیده بودم، تصویر مبهمی از آن در ذهنم می خندید و هرگز نفهمیدم از کدام خواب در ذهن من نشسته است.  مالیخولیایی سخت تکان دهنده به جانم افتاده بود و این تصویر به این خاطر  برایم مهم بود که می دانستم، قبلا آن را دیده ام و آشنایی اش احساس فوق  العاده ای به من می داد... اما این آشنایی... کجا... کی؟ آنقدر که این لبخند را می شناسم... خودم را نمی شناسم! اما بگذار حتی خودش هم نداند لبخندش قاصدکی از سرزمین گذشته های من است. &#34;محمد آزاد&#34; - متن ویرایش نشده ای از کتاب رویای وحشی</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 06 Jun 2019 06:21:54 +0430</pubDate></item><item><title>×  باغ ماگنولیا  ×</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/×-باغ-ماگنولیا-×-washlinceu8l</link><description> همیشه راه خودم را می رفتم! همان مسیر  همیشگی، همان بی تفاوتی عمیق، به هر چیز، به هر کس،... در مسیرم در چوبی  کوچک نیمه بازی را می دیدم که زیر پایش علف سبز شده بود، معلوم بود خیلی  وقت است منتظر کوبیده شدن است، دیوار خشتی و کوتاهی داشت که روی آن خار و  گل های ریزی روییده بود. نیم نگاهی می انداختم و می رفتم، اما همین  نگاه های کوتاه را اگر جمع میزدم شاید ساعت ها خیره اش شده بودم. هرگز خبر  نداشتم چه اتفاقی در راه است. درختان ناشناخته و مرموزی داشت که هیچ جا ندیده بودم، راستش آنقدرها هم دقت نمی کردم تا...  حالم بد بود! بد تر از آنکه بشود با شعر آرامش کرد، با قهوه طعمی داد، با  اشک خاموشش کرد، با دوش سردش کرد، با آه خاموشش کرد، با حرف سبکش کرد، با  خواب فراموشش کرد... هیچ وقت خودم را آنقدر شکننده نیافته بودم. ساعت  را نگاه نکردم، فقط دیدم در خیابانم! پس از مدتی خودم را در مقابل همان باغ  یافتم. اینبار چقدر خوب می فهمیدمش! این درختان بو هم داشتند!؟ نزدیک تر  رفتم، اما آنقدر نگاهم به توده برگهای عجیب آن میخکوب شده بود که انگار این  باغ بود که با تمام بزرگی اش به سمت من می آمد. هر چه نزدیک تر می شدم بوی  ملایم و عجیبش بیشتر می شد، ترکیب نسیم سردی که از سمت باغ می آمد با این  بوی بهشتی و آن نم بارانی که ساعتی پیش زده بود تمام حس های &#34;خوب و بد&#34; مرا  یکجا کُشت! سراپا، آدمی شده بودم که داشت &#34;عالی&#34; را برای اولین بار تجربه  می کرد. راستی چقدر اولین های زندگی مان یادمان است؟ عسل همیشه شیرین  بود و هوا همیشه دلپذیر و آواز همیشه دلنشین! اولین بار چه حسی از اینها  داشتیم؟ این ؛ &#34;همان بی تفاوتی عمیق&#34; ما نیست؟ همان مسیر همیشگی؟  بگذریم... واقعا نمی فهمیدم چرا درخت هایی به این بزرگی و با این ظاهر  مردانه شان، باید گلهایی به این زیبایی داشته باشند؟ بیشتر بنظر می آمد کسی  این گل ها را فقط برای تزیین روی آنها گذاشته باشد!  کاش زبان فارسی  هم به اندازه انگلیسی، نیم میلیون واژه داشت تا حتی کمی از آنچه گذشت را  توصیف می کردم، شخصا از دست و پا شکستگی ادبیات وطنی معاصر بیزارم. اگر  لغات عربی را از فارسی غربال کنیم ( خود غربال هم احتمالا معرب است!  )  زبان ما نقص جدی پیدا می کند. حالا فکر کنید می خواهیم با این زبان از چیزی حرف بزنیم که هیچگاه قبل از این، نبوده است!!! بهرحال...  این جریان گذشت و بعد ها که از عکاس کنار باغ، نام آن درختان بهشتی را  پرسیدم با لهجه ای که خیلی سعی می کرد اورجینال باشد گفت ماقنالیا ! اما  ذهنیتی که من داشتم یک بوته بود نه درختی به این عظمت و زیبایی که برگهای  سرخ و نارنجی هم داشته باشد! از نظر من، آن گلی که در گلخانه های بی مزه  شهری می بینیم مثل عاج فیل است برای کسانی که حتی نمی دانند فیل چیست و...  مگنولیا! چه زیبا و برازنده! این خارجی ها هم چقدر خوب اسم می گذارند! چند  وقت پیش بوته گل فوق العاده ای را دیدم و اسمش را که پرسیدم گفتند &#34;خر  زهره&#34; هست!!! خر؟ زهر؟ حالا این سلیقه زشت و این ادبیات کهنه ( نه کهن! ) و  حرفهایی که اگر نزنی می میری!&#34;محمد آزاد&#34; - متن ویرایش نشده ای از کتاب رویای وحشی</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 06 Jun 2019 06:09:18 +0430</pubDate></item><item><title>× حیاط پشتی بارانی ×</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/×-حیاط-پشتی-بارانی-×-fn0rh7oqmjmb</link><description>این حیاط، با آخرین خشتی که بر دیوارهایش گذاشتند، از دنیای اطرافش بریده شد! آسمانش ماند و ابر و باران! قدم که به این حیاط &#34;L&#34; شکل میگذاری، دنیای جدیدی می بینی،...توقف زمان را می توانی به راحتی حس کنی، اینجا،... پنجاه سال است بیرون را ندیده است.باغچه اش پر شده از درختان ازگیل و نارنج.... باران های پائیزی، تنها ارتباط این قطعه سرزمین کوچک با جهان است.از هر چیز که خسته باشی، اینجا، همان جاییست که باید باشی. جایی شبیه هیچ کجا. یک سینی چایی و دفترچه ای برای نت برداری از اشعار خاموش لبهای نارنج، معاشقه ای تمام عیار است که آدم را به یاد حوا می اندازد.عصرها، بهترین زمان برای خلوت کردن است. چراغ های حیاط سوخته اند و تنها نور حیاط همان نوریست که از لای پرده های اتاق بر آن افتاده است.عادت دارم در میان شاخه های نارنج خودم را گم کنم، تا جایی که فقط برگهای اطرافم را ببینم، بوی آن، فقط قسمتی از ماجراست. در آغوش نارنج، این درخت پائیزی منزوی از تمام درختان که حالا هر کدامشان در این فصل با دیدن مرگ، رنگ از رخسارشان پریده است آرام می گیرم.نارنج کوچکی میکنم و به سینی چایی ام برمیگردم. بر روی پله می نشینم .سوالاتی هم که در این حیاط برایم پیش می آید از ذهن خود حیاط می آیند؛مثلا از خودم می پرسم : پنجاه سال پیش این حیاط کجا بود!؟ احتمالا تکه زمینی رها شده بود که هر کسی و هر جانوری از آن گذر می کرد و با بیابان فرق چندانی نداشت... اما حالا این دیوارها شخصیت دیگری به آن داده بود. عجیب است! انگار هر چیزی در تنهایی خودش را پیدا می کند.....&#34;محمد آزاد&#34; - متن ویرایش نشده ای از کتاب رویای وحشی</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Wed, 05 Jun 2019 07:46:13 +0430</pubDate></item><item><title>قسمت آخر گات... وقتی همه خسته اند!</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/قسمت-آخر-گات-وقتی-همه-خسته-شده-اند-ulg6ewlwphvq</link><description>تنها صحنه هنری قسمت آخر گیم آو ترونزبنظر می آید کارگردان در روز آخر همه را به صف کرده و یکی یکی بهشون گفته : تو میمیری... تو زندانی میشی ... تو تبعید میشی ، شما!!! آره ! شما هم شاه میشی!اتلاف داستان،اتلاف بازیگر،اتلاف لحظات دراماتیک، اتلاف دیالوگ های مهم،بنظرم 3 قسمت آخر سریال، کل داستان رو تلف کرد! خیلی ها منتظر شکست سرسی بودن اما نه دیگه به این بی مزه ای! یا مرگ دنی، اونم به این مُفتی و بی تعارفی!!!دیالوگ پایانی تریون، بیشتر توجیح ناکارآمدی و دستپاچگی جرج آر آر در تدوین یک پایان بندی متناسب با &#34;گات&#34; بود! بسیاری که از ابتدا رشته ای از کلاف داستان را گرفته و دنبال کرده بودند یا به پاسخی نرسیدند یا با پوزخند تلخ بی حوصلگی نویسنده و کارگردان و بازیگران روبرو شدند!پسر آهنگر محو شد!جادوگر سرخ پوش، گردنبندش رو باز کرد و خودش رو سَقَط کرد! چرا؟ خسته بود؟ جان اسنو ، گوشت قربانی داستان برای خوراندن طعم پایان به مخاطب طفلی!سرسی... آه سرسی!!! فصل آخر رو می شد با عروسک بدلی ات هم به پایان رسوند. خیلی ها انتظار این پایان هندی را داشتند...اما نه به این بی نمکی!!!خلاصه...نه برای ما... برای آیندگان که می خواهند یک اثر هنری ببیند فصل آخر را دوباره بسازید!بله اینجا تریون به ما و این بچه ها توضیح می دهد که سرهم بندی شاخ و دم ندارد ... غرض، ملیونر شدن من و شما بود</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Tue, 21 May 2019 08:27:57 +0430</pubDate></item><item><title>گیم آو ترونز، پایانی بدتر از سریال هندی</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/گیم-آو-ترونز-پایانی-بدتر-از-سریال-هندی-yxxmuwhxyofr</link><description>واکنش اکثر مخاطبان پس از دیدن قسمت 5 از آخرین فصل گاتقاعداً اونقدر بیکار نبودم که چند سال معطل سریالی باشم و برای پایانش خیال پردازی کنم! همه سریال رو در عرض 2 هفته یه جا دیدم و هیچ نقدی هم بهش ندارم!فقط...اگر در آخر داستان جان اسنو کنار دنریس می نشست و بالای سرشون قند می سابوندن خیلی آبرومندتر از این پایان بی نهایت سبک بود ( هرچند یک قسمت مونده ) سرسی : یک میلیون دلار دستمزد برای قسمت 5 ، نقش : کنار پنجره با یک جام شراب و آخرش ظاهرا دفن شدن زیر آوار!!! شخصیتی که پتانسل زیادی میتونست در یک جنگ نهایی داشته باشه به همین راحتی حیف میشه!جان اسنو :  یک عاشق فریب خورده ساده لوح که هیچ شباهتی به گذشته اش نداشت &#34; عاشقتم! مای کوئین &#34; البته این شخصیت باب طبع مخاطبان زیر 18 سال بود نه یک فن و سریال باز حرفه ای... دنریس :   درسته که ذات پلید و قدرت پرستش در طول داستان مشخص شده بود ولی چرخش یهویی از 20 درجه به 180 درجه ... نمیدونم! فقط خوشحالم تاج و تخت بهش نمیرسه ( اینم از شاهکار آر آر در لو دادن باقی ماجرا )کلی زمان از سریال صرف این بابا شد ولی نقش داستانیش فقط در همین حد که در تصویر مشاهده می کنید بود. خلاصه...بزارید یک سریال تمام شود بعد یهو همه رو ببینید که اینقدر سرتان گشاد کلاه نرود...</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 16 May 2019 05:34:24 +0430</pubDate></item><item><title>کافه همیشگی...</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/کافه-همیشگی-jkvm8coqsrtl</link><description> https://soundcloud.com/mohammad-azadvar/usual-cafe زیبایی عشق به تفسیر نشدنش است، وگرنه عشق، موسیقی نمی شد! نقاشی نمی شد، خاطرات نمی شد! همه زیبایی ها، یا در سوز و گداز عشق هستند یا بوده اند یا قرار است باشند...برای همین است که تعجب نمی کنم، بهترین آهنگ ساز، ناشنوا باشد... یا بهترین نقاش، نابینا! عشق تسخیر گری بی رحم است!</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2019 02:46:49 +0330</pubDate></item><item><title>عشق...  بی نظیر است!</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/عشق-بی-نظیر-است-omftyixmybi1</link><description> عشق... بی نظیر است! در تنهایی می روید و... در سکوت قد می کشد و... در دیدار... شکوفه می دهد در هجران... باز قد می کشد آنقدر که از دیوار زندگی ات، بالاتر می رود آنقدر که هر چه دور تر شوی... باز... از میان دور دست ها از میان ابرها از میان ستاره ها از میان کهکشان ها... از میان ابدیت به تو لبخند می زند... عشق بی نظیر است...&#34;محمد آزاد&#34;</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2019 02:26:27 +0330</pubDate></item><item><title>بی شخصیت خوب</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/بی-شخصیت-خوب-ei6mel4i2nul</link><description> در شعور جامعه ؛ &#34;شخصیت&#34;، مختصات انسان را نشان می دهد و این اصلا خوب نیست!   دردی به آرامی، انسان با شخصیت را خواهد کشت! چرا که خیلی ها از او انتظار  ندارند چنین کند و چنان باشد و این یعنی جامعه آدمهایی را تولید می کند که  برای خودش خوب و برای آن شخص، دردناک و کسل کننده است. نمونه ای از معضلات این شخصیت سازی، خودکشی افرادیست که برای جامعه کاملا موفق تعریف شده اند. در یک نظریه کلی می توان گفت : &#34;شخصیت&#34;، اگر به تشخیص خود فرد نباشد، همواره با کاهش توانایی همراه است.  مانند : کاهش قوه تخیل ، کاهش امید ، کاهش آزادی فردی ، کاهش جسارت در تغییر ، کاهش انعطاف فکری ، قابل کنترل شدن و ... </description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2019 02:20:26 +0330</pubDate></item><item><title>از هیاهو گریختم...</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/از-هیاهو-گریختم-axflvouxfhnb</link><description> از هیاهو گریختم... به سرزمین تنهایی آنجا،... حتی واژه ها  قضاوت نکردند خودخواهی ام را و فرار... آنقدر ها بد نبود خستگی... آغاز رویا بود گرسنگی ... آغاز سیر شدن نا امیدی ... آغاز امیدی نو تاریکی... آغاز توهمات شیرین و &#34;دیر&#34;.... نبود هیچ وقت!&#34;محمد آزاد&#34;</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2019 02:18:19 +0330</pubDate></item><item><title>صحبت از عشق...</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/صحبت-از-عشق-nurjp2m4r3jn</link><description> صحبت از عشق... صحبت از یگانگیست صحبت از رقابت نیست صحبت این است که بی او... چیزی کم است چیزی، می لنگند چیزی، در مه آلودی یک صبح لندنی ناپدید می شود صحبت از عشق،...زیباست شاید عشق،... همین صحبت هاست وگرنه،.... چه کسی انکار می کند  نقص هایی که در وصال می درخشند!؟&#34;محمد آزاد&#34;</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2019 02:17:14 +0330</pubDate></item><item><title>تو چقدر زیبایی</title><link>https://virgool.ir/@qjax.net/تو-چقدر-زیبایی-nipkhptxdeo5</link><description> تو چقدر زیبایی! مثل پروانه ای در باغ خیال... مثل افسانه ای در سبک رئـــال آخرین ایده عشق! یک صمیمیت خاص! لحظه ای بی تکرار! از سه ترکیب عجیب،... روح، احساس، خیال!&#34;محمد آزاد&#34;  سه شنبه - ۲۲ اسفند ۱۳۹۱</description><category>mohamad azad</category><author>mohamad azad</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2019 01:51:57 +0330</pubDate></item></channel></rss>