https://virgool.ir/feed/@pv_fatemehنویسنده | عکاس | خوانندهfa2026-11-10 15:30:20https://files.virgool.ir/upload/users/4948172/avatar/e6lgUy.jpghttps://virgool.ir/@pv_fatemehhttps://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-bx9ditm3vdqkpART:⁷"از زبان آریانا" از شدت دادی که سرم زد به سکسه افتادم،انقدری شک شده بودم که نمیتونستم بهش بگم بخدا خودش اومد پیشم نشست.همون لحظه صدای سرفه مامان،نگاه هر دوتامون رو به در داخلی کشوند.مامان دم در نشسته بود و با بغض داشت آریان رو نگاه میکرد.آروم گفت:+ مگه قرارمون این نبود که برای مبارزه نری رینگ؟!چرا این کار رو کردی؟!آریان از کلافگی دستش رو توی موهاش برد،تیک عصبیش بود و اگر این کار رو نمیکرد بهش شک میکردم.همون لحضه به گوشیم پیامک اومد،یه شماره ناشناس بود.آریان دستش را سمتم دراز کرد و گفت:+ بده من گوشیتو!آروم لب زدم:ـ ولش کن مهم نیست...ولی توی یک حرکت گوشی رو از دستم کشید بیرون و پیامک رو دید:+ سلام آریانا شماره‌ات رو از پریا گرفتم،احساس کردم امروز خیلی خوش گذشت.نگاهمو دوختم به چهره برافروخته و فوران شده آریان،تا حالا انقدر عصبی ندیده بودمش.سرمو انداختم پایین،منتظر هر داد و بیدادی بودم جز سکوت.نگاهمو آوردم بالا و دیدم که دستشو گذاشته روی قلبش.نه نه نه....الان اصلا موقع خوبی برای گرفتن قلبش نبود.ولی از صورت جمع شده‌اش فهمیدم اون چیزی که نباید شده.قلب ضعیفش دوباره توی شوک قرار گرفت.رفتم سمتشو گفتم:ـ آریان،خوبی؟!زیر لب غرید:+ توقع این همه سادگی رو از تو نداشتم آریانا،داری خودت رو به باد میدی،من برای این نجنگیدم! گوشیم رو گذاشت توی جیبش و گفت:+ از این به بعد بدون من هیچ جایی نمیری،پریا رو هم از زندگیت حذف کن.و به سمت داخل خونه رفت،دنبالش رفتم که دیدم مامان هنوز جلوی در نشسته،آروم کمکش کردم بلند شد و بردمش داخل𝐹^᪲𝐹^᪲Thu, 05 Nov 2026 14:11:22 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-oy6ub4n5vao4رمان‌پژواک‌دردرمان‌پژواک‌درد.pART:⁶"از زبان آریانا" شکه شدم،آریان هیچوقت اینجوری باهام حرف نمیزد،همیشه ته پیام هاش از ایموجی های باحال استفاده میکرد ولی حالا....؟! به سختی پریا رو پیچوندم و راه افتادم سمت خونه،از این استرس داشتم که قراره چه واکنشی نشون بده.سرعتمو زیاد کردم و با هزار فکر و خیال خودم رو جلوی در خونه دیدم. نفس عمیقی کشیدم و در رو باز کردم،ولی هیچکس توی حیاط نبود،داخل خونه هم مامان روی تختش آروم خواب بود.با صدای باز شدن در حیاط سریع رفتم بیرون.میتونستم خستگی رو از زیر اون هودی بزرگ تنش متوجه بشم،وقتی کلاه هودی رو برداشت با دیدن زخم های صورتش شکه شدم.گونه سمت چپش باد کرده بود و روی صورتش پر از زخم بود،میدونستم این زخما یعنی چی؟!میدونستم نشونه چیه؟!میدونستم کجا رفته؟!ولی،،،،ولی،،،میخواستم مطمئن بشم.آروم دستمو بردم سمت صورتشو با بغض گفتم:ـ اینا چیه؟!سریع صورتش رو کشید عقب.شکه به دستم که روی هوا معلق مونده بود نگاه کردم،این اخلاق از آریان بعید بود.چشم دریایی‌ش سرخ شده بود ولی چشم سفیدش بدتر بود. رگ‌هاش زده بود بیرون و کامل خون گرفته بود. دکتر گفته بود وقتی فشارش می‌ره بالا، همین می‌شه.نگاهمو دوختم به موهای خونیش،نمیخواستم تنها تکیه گاه زندگیمو اینجوری ببینم،آروم،درحالی که سعی میکردم هق‌هقم رو آروم کنم گفتم:ـ این زخما چیه آریان؟!داری منو میترسونیااا.دستشو برد توی موهای پسرونه‌اش و سرتا پام رو رصد کرد.به تیشرتم که رسید یکم مکث کرد.نگاهی دوباره به تیشرت انداختم که متوجه اصل ماجرا شدم.تازه فهمیدم تیشرتم توی نور زیادی نازک بوده،سریع دستامو جمع کردم روی سینه‌ام.با صدای گرفته ای گفت:+ صورتی بهت میاد آریانا....اونم مثل من نگاهت میکرد؟!صداش رو برد بالا و جوری که میخواست بلند داد نزند و موفق نشد غرید:+ اون پسره کی بود آریانااااا...؟!!! 𝐹^᪲𝐹^᪲Wed, 14 Oct 2026 17:07:05 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-c7r8asgrtul7pART:⁵"از زبان آریان" ضربه آخر رو محکم کوبیدم به شکمش و عقب کشیدم.سرم گیج میرفت و قلبم به خاطر ضربه محکمی که بهش خورده بود تیر میکشید.بدون معطلی رفتم سمت رختکن و لباسامو پوشیدم،نگاهم افتاد به خودم توی آینه،ابروی سمت چپم شکافته شده بود و دو رنگی چشمامو بیشتر نشون میداد،با چشم چپم که سفید بود نمیتونستم ببینم.حتی یادم نمیاد از کی نتونستم دیگه ببینم؟!ولی اون یکی چشمم توی تاریکی شب مثل امواج خروشان دریایی بود که دلش میخواست به ساحل بیاد ولی هیچ وقت نمیرسید.خون گوشه لبمو با لبه آستینم پاک کردم و رفتم بیرون،سامیار کیسه پول رو داد دستمو گفت:+ عالی بود،فقط اگه یه بار دیگه هم بیای،دوبرابرشو بهت میدم گرگ سفید.سرمو تکون دادم و از رینگ زدم بیرون به سمت خونه.نمیدونم چرا توی این بیچارگی هوس چایی کردم،رفتم سمت اولین کافه ای که نزدیکم بود ولی با دیدن صحنه رو به روم خورد شدم."از زبان آریانا" اکان هی بیشتر نزدیکم میشد،بوی عطر تندش با قهوه قاطی شده بود و حالم رو بد میکرد.دستشو آروم کشید روی موهامو گفت:+ پریا نگفته بود رفیقی به این خوشگلی داره! واقعا از بدشانسی هامه که توی همچین مواردی بدنم قفل میشه و قدرت هیچ کاری رو ندارم!سعی کردم به تخم چشماش نگاه نکنم و بهش بی محلی کنم ولی اون خیلی سمج تر بود،آروم دستشو پایین تر آورد و گذاشت روی گونه ام.حالم داشت بد میشد نگاهمو دوختم به در ورودی کافه که با دیدن آریان خشکم زد.اون اینجا چیکار میکرد؟!همون لحظه اس‌ام‌اسی برام اومد:+ بیا خونه.𝐹^᪲𝐹^᪲Mon, 12 Oct 2026 15:10:47 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-hgwfutclbm8ipART:⁴"از زبان آریانا"گونه مامانو بوسیدم و دوییدم سمت حموم،موهامو شونه کردم و باز گذاشتم.یکی از کلاه کپ های سفید آریان و گذاشتم روی سرم و لباسامم پوشیدم.خیلی بهم میومد،اندام کوچولو و قد ریزه میزه ام،توی اون لباس های بزرگ گم شده بود.خیلی سریع با مامان خداحافظی کردم و با بقیه پولم یه تاکسی گرفتم راه افتادم سمت کافه."از زبان آریان"آروم وارد اتاقک کنج رینگ شدم،سامیار با همون موهای ژولیده و قرمزش به طرز فجیعی پشت میزن نشسته بود و داشت سیگار میکشید.با دیدن من سریع درست نشست و گفت:+ بحبح،گرگ سفید،از این طرفا...!خودمو انداختم روی کاناپه چرم گوشه اتاق و گفتم:ـ امشبو واسم ردیف کن،قیمت بالا میخوام،پول لازمم.از تعجب چشماش گرد شد و گفت:+ شوخی میکنی؟....تو؟...گرگ سفید خودتی؟!مطمئنی!؟...میخوای مبارزه کنی؟!از عصبانیت با همون صدای سرد و همیشگیم گفتم:ـ اه ببند دیگه سامی،وقتی میگم پول لازمم یعنی لازمم.کارا رو انجام بده من میرم خودمو گرم کنم.بدون هیچ حرفی رفتم سمت رختکن."از زبان آریانا"ساعت نزدیک 9 شب بود و هنوز با چندتا از بچه ها نشسته بودیم توی کافه.معمولا تا این ساعت بیرون نمی موندم ولی اصرار پریا بود که بمونم از طرفی هیچ خبری از آریان نبود و این نگرانم میکرد چون نمیذاشت زیاد بیرون بمونم.قرار بود کلا چندتا از بچه های کلاس خودمون با چند نفر از رشته طراحی باشن ولی پریا پسرا رو هم دعوت کرده بود.مطمئن بودم اگه آریان میفهمید دعوا راه مینداخت برای همین چیزی نگفتمو تا الان دووم آوردم.همین لحظه اکان اومد پیشمو نشست صندلی کناریم.یکم معذب شدم و خواستم ازش فاصله بگیرم ولی اون ول کن نبود.آروم پرسید:+ ببینم،از همکلاسی های پریایی؟!بوی تند عطرش اذیتم میکرد،آروم سرمو تکون دادم و گفتم:ـ آره،از بچه های رشته‌ی موسیقی‌ام.𝐹^᪲𝐹^᪲Sun, 11 Oct 2026 15:11:39 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-x2lq6eyarjbcpART:³"از زبان آریانا" با ذوق موهامو بستمو سریع از خونه خارج شدم.خب متاسفانه از اینجا تا یکی از بازارهای لباس خیلی راهه پس باید سریع باشم.به خودم سرعت دادم و رسیدم به یکی از بوتیک های نزدیک خونه.آروم وارد شدم و نگاهمو دور تا دور چرخوندم،آخرین باری که تنهایی اومدم خرید نمیدونم کی بوده،شاید هیچوقت اصلا وجود نداشته.از بین لباس ها یه تیشرت لانگ صورتی با شلوار جین یخی برداشتم.یکم که حساب کتاب کردم دیدم پول هایی که آریان بهم داد اندازه است.بعد از اینکه حساب کردم از مغازه اومدم بیرون و تو راه خونه کلی قربون صدقه آبجیه قشنگم رفتم.ههه،الان اگه اون اینجا بود میگفت کجام قشنگه.ولی با یاد چشمای دو رنگش،قدم هامو آروم کردم.نمیدونم چرا بین منو آریان انقدر تفاوت بود،هیچوقت بهش فکر نکردم،ولی آریان بخاطر چشمای دو رنگ و موهاش خیلی اذیت شد. هروقت یکی مسخره‌اش میکرد،اول هیچی نمیگفت ولی تا چند روز عجیب خودش رو تویه آینه نگاه میکرد،انگار یه چیز جدید کشف کرده.نمیدونم چقدر فکر کرده بودم که خودمو جلوی در خونه دیدم،خب قفل که خراب بود پس به روش آریانی وارد میشم،لگد نسبتا محکمی به در زدم و وارد شدم.همینطوری که با خوشحالی میرفتم داخل گفتم:+ مامان جونم بیا ببین آریانا جون چی خریده!مامان آروم روی زمین نشسته بود و داشت قرآن میخوند.رفتم سمتشو با ذوق لباسامو بهش نشون دادم و گفتم:+ نگا کن چقد قشنگن مامان جونم،بالاخره برای اولین بار تنهایی رفتم خرید.آریان کلی پول بهم داده. لبخند مهربونی بهم زد و گفت:ـ قدر خواهرتو بدون آریانا،اگه اون نبود،من و تویی هم وجود نداشت قشنگم.𝐹^᪲𝐹^᪲Sat, 10 Oct 2026 21:23:15 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-jwulfu2khzh4pART:²"از زبان آریان"خواستم یه سیگار دیگه دود کنم ولی فشاری عمیق یهو توی قفسه سینه‌ام حس کردم که باعث شد صورتم جمع بشه.آروم دستمو گذاشتم روی گلوم.بازم همون خس خس لعنتی،سعی کردم بهش اهمیتی ندم و بلند شدم و رفتم داخل.آریانا هنزفری توی گوشش بود و طبق معمول داشت یکی از آهنگامو گوش میداد.به سمت اتاق گوشه سالن رفتم و نگاهم و دوختم به مامانم که خیلی مظلوم روی تخت خوابیده بود و آروم آروم نفس میکشید.دیدن همین نفس کشیدن خیلی بهم جون میداد،رفتم سمت تخت و دستای سردش و توی دستام گرفتم.آروم بوسیدم و گفتم:ـ ببخشید مامان...میدونم بهت قول داده بودم،ولی خب باور کن الان 6 ساله از جونم مایه میذارم...میبینی که شدنی نیست!میبینی که جور نمیشه،،،،پس لطفا ببخشید و اینکه قول میدم هیچوقت پشیمونت نکنم.آروم بوسه ای روی گونه‌اش زدم و از اتاق اومدم بیرون.رفتم سمت جالباسی کوچیک و قدیمی که گوشه حال بود و هودی مشکی و کهنه ام رو از روی تیشرت نازک خاکستریم پوشیدم.برگشتم عقب که با دوتا گوی سبز رنگ مواجه شدم،همون گودال عمیقی که همیشه توش غرق میشدم.آریانا لب زد:+ کجا میری؟!چتری های نامرتبش رو دادم پشت گوشش و گفتم:ـ یکم خورده کاری دارم برم انجام بدم برمیگردم.انگشتان ظریف و باریکش رو توی هم پیچوند و با صدای ضعیفی گفت:+ آریان!؟سرشو که از خجالت انداخته بود پایین آوردم بالا و گفتم:ـ نگا کن فوری چه قرمزم میشه،چی میخوای تو وروجک؟!کمی من من کرد ولی بعد گفت:+ بعد از ظهر با چندتا از بچه ها میخوایم بریم بیرون،یعنی چون تولد یکیشونه دعوتم کردن کافه،میشه یکم پول بدی برم لباس بخرم؟!لبخندی به روش زدم و گفتم:ـ همین؟!دستمو کردم توی جیبم و چندتا تراول 500 تومنی که حقوق دیشبم بود رو دادم دستشو گفتم:ـ فقط جلب توجه نکن باشه؟! 𝐹^᪲𝐹^᪲Sat, 10 Oct 2026 21:05:53 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/رمان-پژواک-درد-rxsj5fpnppoqpART:¹"از زبان آریان"چهارمین بسته‌ی سیگار رو از توی جیبم درآوردم و یدونه گذاشتم بین لبام،ولی روشن نکردم.نگاهمو دوختم به درِ خونه که قفلش خراب شده بود.حداقل 1 تومن باید بدم و اگه اینطوری بخوام خرج کنم...همون موقع صدای آریانا باعث شد افکارم پراکنده بشن:+ آریان،وقت داری باهم صحبت کنیم؟!با فندک سیگار رو روشن کردم و به کنارم اشاره کردم که اومد و نشست پیشم.دستمو انداختم دور گردنشو موهای خرمایی و بلندشو نوازش کردم.ـ جونم،چیکار داری؟!مکث کرد،انگار مردد بود به چیزی که میخواست بگه ولی وقتی نگاه سوالی منو رو خودش دید گفت:+ مدرسه گفته اگه شهریه این ماه رو ندم حق ندارم برم،ولی از طرفی حال مامان داره بدتر میشه و موقع عملشه.خواستم بگم فوقش اینه من این ماه نمیرم مدرسه.اخمی کردم و سیگار و زیر پام له کردم و گفتم:ـ مگه من مردم تو بخوای از مدرست بزنی،خودم پولشو جور میکنم تو حرص نخور.تمرکزت و بذار روی درست!از اون خنده های ریزی که من خودمو خورد میکردم تا این خنده ها رو همیشه ببینم کرد و خم شد ستمو روی گونه‌ام رو بوسید و بعد گفت:+ قربون آبجیه خوشگلم برم.پوزخندی زدم و گفتم:ـ چرت نگو آریانا من کجام خوشگله؟!دستشو کرد بین موهای سفیدم که تازه مامان با قیچی مرتبشون کرده بود و گفت:+ تو واسه هرکی بد به نظر برسی،برای من همون شاهزاده سوار بر اسب سفیدی!و بعد چشمکی زد و دویید رفت سمت خونه.لبخندی به این مسخره بازی هاش زدم.شاید تنها دلیل خندیدنم توی این روزا یکی حال خوب مامان و دومیشم سلامتی آریانا بود،مگر نه هیچ امیدی به زندگی نداشتم.نویسنده : 𝐹𝐹^᪲𝐹^᪲Sat, 10 Oct 2026 16:38:04 +0330https://virgool.ir/@pv_fatemeh/مقدمه-رمان-پژواک-درد-cp1pas84nrtmآریان از آن دخترهایی نبود که زندگی به آن‌ها فرصت انتخاب بدهد،او در شهری بزرگ شده بود که در آن یا باید با مشت‌های خونی‌ات نان درمی‌آوردی یا با تابوتی چوبی از کوچه بیرون می‌رفتی.ولی او راه اول را انتخاب کرده بود،دختری که رفاقت را در رینگ یاد گرفته بود،عشق را در سکوت و انتقام را در شب‌هایی که همه خواب بودند،و حالا برگشته بود نه برای بخشیدن،نه برای فراموش کردن،بلکه برای این‌که تک‌تک آن‌هایی را که روزی زمینش زدند،با همان دستی که روزی به سمت‌شان دراز کرده بود،دفن کند.هیچ‌کس دقیق نمی‌دانست او در آن سال‌های سخت چه کشیده بود،فقط این را می‌دانستند که دختری که روزی با گیتاری شکسته در زیرزمین آواز می‌خواند،حالا با چشمانی سرد و قلبی پر از زخم برگشته است؛شهری که به او یاد داده بود در سخت‌ترین شرایط نباید دنبال نجات‌دهنده بگردی،باید خودت گرگ شوی،خودت قانون شوی و خودت حکم مرگ آن‌هایی را امضا کنی که روزی به رفاقتت خنجر زدند.او یاد گرفته بود در دنیایی زندگی کند که عشق در آن جرم است و رفاقت در آن بهایی به سنگینی خون دارد، پس سینه‌اش را به مشت و گلوله عادت داده بود و قلبش را به دوری و خیانت؛اما هنوز هم در تاریک‌ترین شب‌های این شهر،وقتی صدای خواندن از پشت دیوارهای رینگ می‌آمد، همه می‌فهمیدند که این گرگ زخمی،فقط برای انتقام زنده نمانده،برای نگه داشتن آخرین تکه از کسی زنده مانده که روزی تمام دنیایش بوده است.𝐹^᪲𝐹^᪲Sat, 10 Oct 2026 16:15:48 +0330