<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های 6921nafas</title><link>https://virgool.ir/feed/@pparishan04</link><description>پیج اینستامو تازع زدم لطفا فالو کنین برای حمایت از نویسنده ها که به چشم نمیان??6921nafas</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:24:33</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/187993/avatar/Vrr7ud.png</url><title>6921nafas</title><link>https://virgool.ir/@pparishan04</link></image><item><title>6921nafas</title><link>https://virgool.ir/@pparishan04/6921nafas-jyftgzfxmefv</link><description>قرار نیست که زخمِ شمشیر خورده باشی، دنده‌هایت شکسته باشد یا در خون دست و پا بزنی تا بتوانی بگویی دیگر نمی‌شود... در عین حال که لبخند می‌زنی، چای‌ات را می‌نوشی، به بیرون از خودت نگاه می‌کنی، حال دیگران را می‌پرسی و برای خنداندنشان تلاش می‌کنی می‌توانی از درون مُـرده باشی... همه‌ی آدم‌ها که افقی نمی‌میرند! یک عده همچنان که قدم می‌زنند و دستت را گرفته‌اند ایستاده مرده‌‌اند... برای همین است که این‌روزها “خوبی؟” سوال مناسبی نیست.“چه می‌کنی‌ها” به جای خوبی ختم نمی‌شوند. و هزار “مراقب خودت باش” هم کفافِ دلِ آدم را نمی‌دهند... اینکه چه چیزی می‌تواند میان اینهمه بی‌پناهی، پناه آدمی شود .. نمی‌دانم... شاید بگویی آغـوش ... اما امتحان کردنِ آغوش و نتیجه ندادنش، آدم را بیشتر از امتحان نکردنش از پا درمی‌آورد! بگذار آغوش‌هایمان دست نخورده باقی بماند. بگذار آدم خیال کند آغوش همیشه جواب بوده و هست. باور کن داشتن و جواب ندادنش آدم را بی پناه‌تر می‌کند... به خصوص بعضی آغوش‌ها که جای‌شان هم روی تنِ آدم می‌ماند...#پریشان?</description><category>6921nafas</category><author>6921nafas</author><pubDate>Thu, 07 May 2020 18:03:05 +0430</pubDate></item></channel></rss>