https://virgool.ir/feed/@poreya82یک نویسنده تنها و خستهfa2026-11-12 00:55:44https://files.virgool.ir/upload/users/491154/avatar/RcvQaE.jpeghttps://virgool.ir/@poreya82https://virgool.ir/@poreya82/از-تاریکی-تا-نور-با-عصردیجیتال-l5zon2arzhpaزندگی من دقیقا مثل این عکس نوری در تاریکیهمه ما در بچگی آرزو هایی داریم و دوست داریم کار های بزرگی انجام دهیم . اما رفته رفته که بزرگ تر میشویم،ایده های عجیب ما کم کم تغییر و تبدیل به هنجار های جامعه میشود . و اگر کسی تن به این تغییر ندهد. با جامعه ای خشن و بی رحم مواجه میشود .که سعی میکند او را خرد کند. همه ما میدانیم،انسان های موفق بسیار کم هستند. میدانید علتش چیست؟ چون طرز فکر خاصی دارند،چون با دیگران متفاوت اند. حتما حرف من را قبول خواهید کرد.که تابه حال ایده های بسیاری در ذهن داشته اید. که وقتی با دیگران به اشتراک می گذاشتید آنها شما را مسخره میکردند. یا حتی دیوانه میخواندند. سوالی که این جا از شما دارم اینست.چند نفر از شما بدون توجه به انها راه خود را ادامه دادید.بگذارید داستانی را تعریف کنم.داستان خودم . داستان این روز های کرونایی میدانم این روزها دل همه گرفته است. می دانم دل بسیاری پر از درد است. داستان ها رنگ و بوی خود را از دست داده اند. و دیگر حال هوای قبل را ندارند. اما امیدوارم داستان من لبخندی هرچند کوچک بر روی لب و امیدی هرچند کوچک برای افرادی باشد که ناامید هستند .بگذریم داستان بر میگردد به روز های اول همان روز هایی که همه خوش تر بودیم و به خانه یکدیگر میرفتیم و در کل نمیگویم زندگی عالی ولی بهتر بود .ولی من در آن زمان حال خوبی نداشتم .با حالی بد تازه از بدبختی بزرگی جان به در برده بودم . اوایل بسیار میگریستم چون شکستی بزرگ را تجربه کرده بودم .میدانم که شما هم چنین مشکلاتی را تجربه کردید. همانطور که میدانید افراد بسیاری در این یکسال و اندی که این ویروس کثیف پا به این جهان گذاشت. شغل خود را از دست دادند. من هم از این قائده مستثنی نبودم. و بی شک رنج های بسیاری را کشیدم. رنج هایی که میدانم بسیاری را از پا در خواهد آورد.اما در زمانی که از همیشه ناامید تر بودم .نور امیدی را دیدم .نوری که نشأت گرفته از ایده ای در ذهن من بود. ایده ای که به باور من بهترین راه چاره من بود .این ایده چیزی نبود ،جز ساخت یک استارت اپ اما سوالی که اینجا به ذهنم رسید این بود .که من چه داشتم؟ تنها ابزاری که من در دست داشتم فقط یک گوشی بود. کمی فکر کردم من حتی نمیتوانستم یک بستر برای شناساندن خود به دیگران تهیه کنم. به این نتیجه رسیدم که بهترین کار استفاده از شبکه های اجتماعی است. پس من شروع کردم و با تمام قوایی که داشتم تلاش کردم . روز به روز پیشرفت کردم .به یاد دارم که در آن روزها همه،من را به سخره میگرفتند. چون در آن روز و حتی امروزی که دارم این متن را برای شما مینویسم .فرهنگی به نام دیجیتال مارکتینگ در کشور ما جا نیفتاده است. به باور بسیاری کسب درآمد از فضای مجازی یک تفکر پوچ است و چنین چیزی را غیرممکن میدانند. اما من هیچ وقت تسلیم نشده ام .زیرا به خودم مطمئن بودم و همچنین راه دیگری هم پیشروی خود نمیدیدم .در آن روز ها تنها شریک من گوشی هوشمندی بود که اخرین چیزی بود .که در چنته داشتم .اخرین تیری بود که در تیردان امیدم داشتم. برای همین با تمام قوا آن را برداشتم .در چله ی کمانم گذاشتم و پرتاپ کردم .شکرخدا نتیجه آن را روز به روز می دیدم،درواقع پیشرفت را به چشمان خود دیدم پیشرفتی که تنها با یک تلفن هوشمند و شبکه های اجتماعی ای ساخته شده بود. من بی شک از شرایطی سخت و غیر قابل توصیف جان به در برده بودم. شرایطی که هر کسی توانایی تحمل و عبور از آن را ندارد. من از تاریکی و اندوه برخواسته بودم و حال سیستمی را بنیان گذاشته بودم .که حداقل به عقیده خودم کمابیش یکی از بهترین ها در نوع خود بود. شور و نشاط من را فرا گرفته بود من امیدورانه تلاش میکردم.من توانسته بودم با یک تلفن چیزی را بسازم. که هرکسی قادر به آن نیست. باید در این مورد بگویم قدرت فضای مجازی و چیزی که در دستتان هست را دست کم نگیرید. باور کنید قدرت چیزی که در دست دارید یا بهتر است بگویم دنیایی که در دستانتان هست و هر روز با آن وقت میگذرانید. بیش از تصور شماست. من چیزی را که الان هستم یا درواقع بهتر است بگویم پیشرفتی که داشتم. را مدیون همین تلفن همراه هوشمندی هستم که مرا به اینجا رساند. در اصل من توانستم از طریق آن پول بسازم و خدارا شکر در این یکسال و اندی توانسته ام به وسیله آن ستون های کسب و کارم را مستحکم تر کنم. ولی بگذارید چیزی به شما بگویم هیچ وقت یادتان نرود. از کجا به کجا رسیدید و چه چیزی عامل موفقیت شما بود. من همواره در پی آن هستم که از ابزار های جدید عصر دیجیتال در مسیر پیشرفتم استفاده کنم. باید این را قبول کرد که در این چندسال اتفاقاتی شگفت در حوزه تلفن های همراه وبه نوعی عصر دیجیتال افتاد. ما امروزه شاهد وسایلی هستیم که اگر ده سال پیش به ما میگفتند آیا ممکن است چنین چیزی روزی به وجود بیاید؟ میگفتیم غیر ممکن است. ولی امروزه شاهد آن هستیم. که ساعت هایی وجود دارد .که به وسیله آن میتوان از وضعیت سلامت خود،تماس ها،پیام ها و... مطلع شد. میتوان به وسیله هدفون های بیسیم به مکالمه و گوش دادن به موسیقی پرداخت بدون وجود سیمی زائد که میدانم همیشه روی مخ بوده است و تلفن های که امروزه قدرتی در حد یک رایانه داردو عملا تمام نیاز های یک کاربر معمولی را پاسخگو است .نمیخواهم پر حرفی کنم. تا اینجا کلی حرف زدم که بگویم به این ابزار ها به چشم وسیله ای برای سرگرمی نگاه نکنید. این وسایل چیزی بیش از آن هستند .که به نظر می آیند این حرف را هرکسی درک نمیکند .ولی بگذارید به شما بگویم من فقط با یک تلفن هوشمند چیزی را ساختم .که از دید بسیاری غیرممکن بود. پس اگر ایده ای دارید .اگر به خود اطمینان دارید. به پا خیزید و برای هدف خود تلاش کنید و همیشه یادتان باشد آن کسی موفق نمیشود که فقط تلاش کند کسی موفق میشود که بداند کجا و چگونه وقت و زمان خود را خرج کند. پس نتیجه گرا باشید .نه تلاشگرا از صمیم قلب امیدوارم هر کاری که در حال انجام آن هستید.موفق باشید. باشد که تجربیات من مورد استفاده ی شما عزیزان قرار گیرد و به کسانی که امید از دل هایشان رخت برکنده است نوری بتاباند.Pooriya mohammadiPooriya mohammadiMon, 21 Dec 2020 20:58:13 +0330