<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Seyed Pooya Seyedinnoor سید پویا سیدین نور</title><link>https://virgool.ir/feed/@pooya_seyedin</link><description>فروشنده و بازاریاب؛ من به سبک خودم ارائه میدهم؛ خالصانه، عاشقانه؛ بدون حد و مرز!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:55:08</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/27159/avatar/NX8NZu.png</url><title>Seyed Pooya Seyedinnoor سید پویا سیدین نور</title><link>https://virgool.ir/@pooya_seyedin</link></image><item><title>من در ویرگول هدف دارم!</title><link>https://virgool.ir/@pooya_seyedin/من-در-ویرگول-هدف-دارم-tsncke50cp1o</link><description>صلاحیت نوشتن رو خیلی به خودم نمیدم (در مقایسه با خودم) . بنابراین انتظار جذب مخاطب هم ندارم (البته که به نظرم جذب مخاطب هیچ وقت هدف خوبی نیست!). اما باید نوشت، به ۴ دلیل مهم و حیاتی: (آخریش با عشق تقدیم به هممون)اول از همه بخشی از دغدغه های زندگی رو میشه نوشت، خالی شد و راحت تر ادامه داد. هر کسی پر از فکرهای منحصر به فرد (لذت بخش یا ناراحت کننده است) است و هر کسی دغدغه هاشو یه جوری خالی میکنه: یکی با موسیقی، یکی با نقاشی، یکی با فریاد توی یه دره وسط کوه، یکی با راه رفتن، یکی با حرف زدن و یکی هم با نوشتن! پ.ن.۱. من شخصا به شیوه های مختلفی دغدغه هام رو خالی میکنم نه فقط با نوشتن! پ.ن.۲. مهمه که دغدغه ها و افکار ناراحت کنندمون رو درک کنیم و بدونیم که باید خالیشون کنیم نه سرکوب- پ.ن.۳. بله، من در ادامه، روانشناسی خوندم ولی به دلایلی خیلی کار مشاوره انجام نمیدم- شاید صلاحیت اون رو هم نداشته باشم ؛)دوم اینکه شاید افرادی هم هم فکرت بودن و لذت همفکر داشتن رو تجربه کنی!سوم اینکه شاید افرادی مخالفت بودن و بنابراین میتونی باهاشون رشد کنی.و در آخر اینکه اینها ارزشمندترین چیزهامونن، اعتقاداتمون! بد یا خوب، اعتقادمونن، ارزشمندن، سازنده اند و یجا باید ثبتشون کرد، ارائه شون کرد، خالصانه و بدون حد و مرز، برای خودمون و برای دیگران: حتی اگه هیچ وقت هیچ کس دوستشون نداشت...</description><category>Seyed Pooya Seyedinnoor سید پویا سیدین نور</category><author>Seyed Pooya Seyedinnoor سید پویا سیدین نور</author><pubDate>Wed, 20 Nov 2019 23:26:28 +0330</pubDate></item><item><title>شروعِ بخشی از من ۱۵ سال پیش</title><link>https://virgool.ir/@pooya_seyedin/شروعِ-بخشی-از-من-۱۵-سال-پیش-lkoyyb2f6aef</link><description>زمانی که آلبوم fallen گروه Evanescence رو برای اولین بار گوش دادم، انقد محوش شده بودم که شروع کردم به نوشتن یه شعر با این هدف که بفرستم برای اِمی لی (خواننده اصلی و گاها ترانه سرا) و اون هم ملودی آهنگ بعدیش رو بر اساس شعر من تنظیم کنه و بعد هم با هم قرارداد ببندیم، احتمالا برای شروع ریموت کار میکردیم :)). شعر من هیچ وقت تموم نشد و البته اِمی هم منتظر نموند و این شد که من همچنان به تحصیل در رشته ی مهندسی عمران در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب ادامه دادم. اون سال به جای سرودن ترانه برای گروه Evanescence مقاله هایی علمی در حوزه مهندسی عمران نوشتم و اینجا شروع این بود که بفهمم اصلا عاشق مهندسی نیستم... </description><category>Seyed Pooya Seyedinnoor سید پویا سیدین نور</category><author>Seyed Pooya Seyedinnoor سید پویا سیدین نور</author><pubDate>Wed, 13 Nov 2019 01:48:23 +0330</pubDate></item></channel></rss>