https://virgool.ir/feed/@poonehalookifa2026-11-12 02:21:01https://files.virgool.ir/upload/users/33980/avatar/0Dwaqg.pnghttps://virgool.ir/@poonehalookihttps://virgool.ir/@poonehalooki/چراغ-جادو-iplmprkrbs3zمیدونین علاالدین چطوری چراغ جادوش رو به دست آورد؟ رفت تو یه چاه خیلی خیلی عمیق و تاریک و سیاه، جایی که وارد شدنش جرات و جسارت میخواست و اونجا چی دید؟ یه عالم طلا و نقره و جواهر و سنگ های قیمتی و اون وسط ها.. یه چراغ سیاه و سوخته و زنگ زده، که به نسبت معیار های اون موقع عتیقه هم نبوده، تو هر خونه ای چند تا از این چراغ ها بوده. ولی علاالدین چکار میکنه؟ میون اون همه طلا و جواهرات، دست میبره و اون چراغ سیاه و زنگ زده رو با خودش مياره بالا و میشینه به تمیز کردن و برق انداختنش . اینقدر تمیزش میکنه که غول چراغ جادو پدیدار میشه.همه ی قصه ها و افسانه ها، نشونه هایی هستن برای ما آدم ها، حقایقی پیچیده در خیال و رویا.همه ی ما آدم ها، ذات الهی داریم که هزاران هزار حجاب و پرده روش رو گرفته، حتی خودمون ازش بی‌خبریم. فقط کافیه به چاه درونمون نفوذ کنیم، در خودمون غرق بشیم، اسیر جواهرات و زیبایی های ظاهری نشیم، روح خودمون رو که زنگار بسته پیدا کنیم، با خودمون بالا بکشیم و پاکش کنیم، اینقدر پاک، که غول چراغ جادومون بیدار بشه، و بشه اونچه که باید بشه.PennyroyalPennyroyalSat, 06 Apr 2019 12:24:28 +0430https://virgool.ir/@poonehalooki/دو-کلام-حرف-l4ngwlehcmjzشنیدین میگن ظالم سالمه، یا میگن دستم نمک نداره، خوبی میکنم بدی بهم میشه، یا میگن هر چی بی‌تفاوت تر و بی محبت تر، حلقه ی آدم های مخلصت بیشتر.... یه همچین چیزهایی.اینها درست میگن. حالا چرا درسته، به دلایل زیر.وقتی آدمی از روی آگاهی خوبی نمیکنه به اطرافیان، تکلیفش با خودش روشنه، دوست نداره، صلاح نمیدونه، برای چی باید خوبی کنم، برای چی باید بلند بشم جام رو بدم به کس دیگه ای، خودم مهم هستم پس بلند نمیشم. تکلیفش، هدفش معلومه.حالا کسی که خوبی میکنه، ممکنه هزار تا دلیل پشتش داشته باشهخوبی کنم که مردم ببینن بگن چه آدم خوبیخوبی کنم که قدردانی بقیه رو به دست بیارم چون به تشکر احتیاج دارمخوبی کنم که فردا روز خدا برام جبران کنه، یکی هم به من خوبی کنهخوبی کنم چون محتاج تأیید دیگران هستم که هی بقیه بهم بگن فلانی که کارش درستهخوبی کنم چون دوست دارم که خوبی کنم و هیچ چیز دیگه ای برام اهمیت نداره.فقط تو حالت آخر، اونجایی که خوب بودن رو دوست داری با اون آدم ظالم ( نمیشه گفت ظالم، اونی که دوست نداره خوب باشه) تو کفه ی ترازوی برابر قرار دارین.اون دوست نداره خوبی کنه، شما دوست دارین.تو بقیه ی موارد، نه تنها خوبی دردی از شما درمان نمیکنه که بدتر باعث عذاب و ناراحتی هم میشه.تشکر میخواستی، بهت ندادن، عصبانی میشی، خدا قرار بوده برات جبران کنه، ولی کسی بهت محل نمیذاره، کینه میکنی، چرا هی کارهای من بی جواب میمونه. تمام این حس ها توی دلتون تلنبار میشه و نتیجه چی میشه، فقط یه ژست خوبی، یه چیز تو خالی، ظاهری خوب با باطنی پر از بغض. اگه میخواین نتیجه بگیرین، فقط زمانی خوبی کنید که بی چشمداشت باشه، بدون قصه های پشت سرش. اگه دوست ندارین، الکی لبخند نزنین، الکی جلو نپرین، چون فقط حسرت و کینه گیرتون میاد.با یه آدم مشکل دارین، ولی به خاطر شخص سوم ظاهر رو حفظ میکنید، باهاش میگین، می‌خندین.. فکر می‌کنید شرایط تحت کنترله، ولی بعد چند وقت آدم بده ماجرا شما میشین، چرا، چون با خودتون صادق نبودین و اثر هر کاری به خودتون برمیگرده.اگه جرات خوبی کردن دارین، قدم جلو بذارین، برعکس نظر خیلی ها که میگن خوبی کردن خیلی آسونه، من میگم سخته. سخته که یه لبخند رو تر و تمیز و با عشق تحویل کسی بده.معیار عشقه، اگه دیدین عشق ندارین تو انجام اون کار، لطفاً انجام ندین. خودتون و بقیه رو گول نزنین.PennyroyalPennyroyalMon, 01 Apr 2019 03:49:08 +0430https://virgool.ir/@poonehalooki/سال-نو-bb1b2qmyb27gامسال سال خوبی نبود، از نظر اقتصادی تغییرات زیادی رو شاهد بودیم، ارزش پولمون تقریبا یک سوم شد و این یعنی دو سوم از تلاش و زحمت و آرزوهامون دود شد و رفت هوا. اگه این روند همین طوری ادامه داشته باشه، که از ظواهر امر پیداست که ادامه داره، سال سخت تری رو پیش رو خواهیم داشت. ولی به این معنی نیست که از زندگی ناامید بشیم.زندگی روند طبیعی خودش رو طی میکنه، چه ما بخوایم، چه نخوایم.یادمون باشه این قدر افسوس گذشته رو نخوریم و این قدر نگران آینده نباشیم که حال رو از دست بدیم.تو سال جدید یه چیزهایی رو باید یاد بگیریم. باید یاد بگیریم تو هر موقعیت مکانی و اقتصادی که هستیم و هر حسی که داریم، بازم یکی هست که از ما دلسرد تر و خسته تر و بی‌پول تره، اون یه نفر رو دریابیم. کمک اقتصادی و عاطفی فرقی نداره، نذاریم چرخه ی بدبختی که درست شده و کل مملکت رو گرفته، ادامه پیدا کنه، شده با نثار یه لبخند، کمک به حمل یه کیسه، خرید یه جوراب از یه دستفروش، یه حلقه ی محبت رو شروع کنید. شده یه حلقه ی خیلی کوچیک.باید یاد بگیریم اسراف رو از زندگیمون حذف کنیم، نگین اسراف نداریم که همه داریم، از خرید وسایل اضافی، لباس های غیر ضروری، ته دیگ کردن برنج خداد تومنی و.... هزار اسراف کوچیک و بزرگ. سرمایه هامون رو حفظ کنیم، از وسایلمون خوب نگهداری کنیم چون خرید هر کدوم از این وسیله ها به غیر از بحث مالی، اعصاب زیادی هم از آدم خرد میکنه.برای تبریک سال نو امسال، نمیتونم بگم، امیدارم سال خوبی براتون باشه، فقط میتونم بگم، سعی کنید سال خوبی رو برای خودتون بسازین و امیدوار باشیم که این طوفان و تند باد بدبختی و فلاکتی که کشور رو گرفته بگذره و خورشید تابان از پشت ابرهای امید نمایان بشه. PennyroyalPennyroyalTue, 19 Mar 2019 19:54:36 +0330https://virgool.ir/@poonehalooki/هر-چه-انسان-تر-باشيم-hni5hjtuaxxhهر چه انسان تر باشيم زخمها عميق تر خواهند بود . هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت . بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد . شادی ها لحظه ای و گذرا هستند شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها داستانش فرق مي کند تا عمق وجود آدم رخنه مي کند و ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم .. انگار که اين خاصيت انسان بودن است ... ! نامه به کودکی که هرگز زاده نشد. اوریانا فالاچیPennyroyalPennyroyalFri, 08 Mar 2019 12:30:06 +0330https://virgool.ir/@poonehalooki/خدا-عالم-است-bllyidh92ehy خدا عالم است مادرم می‌گوید.پشتِ این آسمانِ بلند آسمانِ بلندِ دیگری‌ست ... باز هم پر از ستاره! بعد، پشتِ آن آسمانِ بلند باز آسمانِ بلند دیگری‌ست پر از واژه و پَری! و همین طور ترانه که هی ناتمام ... چقدر خوب است که ما شاعریم ساده‌ایم، باورمان می‌شود، و حیرت می‌کنیم وقتی که آفتاب بالا می‌آید گاهی هنوز ماه ... آن گوشه‌ی آسمان می‌خندد!زبانِ بی‌نهایت همین اختلاطِ اشاره و لبخند است!سید علی صالحیPennyroyalPennyroyalSun, 03 Mar 2019 00:37:45 +0330https://virgool.ir/@poonehalooki/عشق-آدم-های-معمولی-سرمایه-ی-ماست-tuljjelhczicشرم با احساس گناه فرق داره. یه موقع است آدم یه کار اشتباهی میکنه، حس گناه میاد سراغش، نه به خاطر خودش، به خاطر اون عملی که مرتکب شده.احساس گناه اصلا چیز بدی نیست، اگه خودمون رو سرزنش کنیم به خاطر عمل بدی که انجام دادیم، نه تنها بد نیست که باعث رشد ما هم میشه.ولی وقتی حس شرمندگی داریم ، عموما به خاطر چیزی شرمنده ایم که هیچ ربطی به ما نداره.طرف با والدینش میره جایی، از رفتارشون شرمنده میشه، یکی میاد خونه اش از مبل قدیمی خونه اش شرمنده میشه، بچه اش بی ادبی میکنه شرمنده میشه، به قدر کافی زیبا و لاغر و خوش هیکل نیست، شرمنده میشه، به پولداری فلان فامیلش نیست شرمنده میشه. شرمندگی وجود آدم رو از بین میبره، به آدم حس نالایقی و بی‌کفایتی میده.چکار کنیم که شرمنده نباشیم؟یکی اینکه اصیل باشیم، خودمون باشیم، نخوایم که دنباله رو دیگران باشیم که هر چی بریم، بازم بالاتری هست، هر چی ثروت جمع کنی، ثروتمند تر هست، هر چی عمل زیبایی انجام بدیم، بازم یه چیزی هست که ما رو نگران کنه و دوم اینکه قانع باشیم. قبول کنیم همین که هست. من این آدمم با این والدین، با این بچه، با این وضع مالی و تحصیلات ، با این قیافه و تیپ. همین رو قبول داشته باشم. یکی دیگه اینکه شکرگذار باشیم. ما فقط فکر نداشته هاییم، به خاطر اون چیزی که داریم شکرگذار باشیم، تمام پول هایی که از اول زندگی به دستمون رسیده، تمام خونه هایی که زندگی کردیم، تمام غذاهایی که خوردیم، هدیه هایی که دریافت کردیم، سفرهایی که رفتیم و آدم هایی که تو زندگیمون داریم. همین آدم های معمولی.ما برای سعادت مند شدن تو زندگیمون به سوپر هیرو ها احتیاج نداریم، احتیاج داریم که قلب آدم های معمولی اطرافمون رو به دست بیاریم. قلب آدم ها و عشقشون بزرگترین سرمایه ی هر انسانیه. PennyroyalPennyroyalSun, 03 Mar 2019 00:20:15 +0330https://virgool.ir/@poonehalooki/کرم-قطبی-yk0se9evxqlpدیشب یه برنامه مستند دیدم در مورد قطب شمال.بهار و تابستون و پاییز، کلا پنج شش ماه میشد و بقیه ی سال زمستون تاریک و سرمای وحشتناک.... پنج دقیقه از این مستند در مورد یه کرم کوچولو بود، از شما چه پنهون، من اصلاً فکرش هم نمیکردم که تو اون سرمای وحشتناک هیچ حشره ای دوام بیاره. حالا چه برسه به یه کرم کوچولوی دو سانتی!! و اما، قصه ی زندگیش! عجیب!! این کرم کوچولو که چون رو تنش کرک داشت، بهش میگفتند کرم پشمالوی قطبی، وقتی از حالت لارو خارج میشد و تبدیل میشد به کرم ، مثل همه ی کرم های دیگه شروع میکرد به خوردن و ذخیره سازی و کسب انرژی برای دگردیسی، کل بهارو و تابستون را میخورد، ولی اینقدر وقت کم بود که زمستون از راه میرسید و اون هنوز آماده نبود. سرما می اومد و بالی نداشت واسه پریدن. می خزید زیر یه سنگ و...... یخ میزد. اول اندام هاش بعد خونش منجمد میشد. بهار که میومد، با گرم شدن هوا، یخ اونم وا میرفت و......دوباره زنده میشد و دوباره شروع میکرد به خوردن و اندوختن تا بلکن بتونه پروانه بشه. ولی خیال باطل!! تو بهار دوم هم وقت کم میاره...... بازم زمستون و دوباره مرگ و......حالا فکر کنید، این روند چند سال طول میکشه؟ چهارده سال!!!! فکرش رو بکنید، چهارده بار بمیری و زنده بشی و تلاش کنی، برای پروانه شدن!! بالاخره، تو بهار پانزدهمین سال، اینقدر انرژی جمع میشه که به نظر کافی میاد ، شروع میکنه به تار تنیدن و شفیره شدن، دگردیسی شروع میشه، تبدیل شدن و بالاخره بعد از چهارده سال کرم کوچولوی پشمالو تبدیل میشه به....... پروانه!! حالا چقدر وقت داره؟ فقط هفت روز!! هفت روز برای پرواز کردن،برای زندگی کردن،برای جفت پیدا کردن و بعدش مرگ واقعی!! چهارده سال تلاش واسه هفت روز!!داشتم فکر میکردم، کاشکی ما آدم ها هم مراحل دگردیسی داشتیم، یه عمر بدو بدو میکنیم، برای چی؟ آدم بهتری شدن؟ اندوختن؟ هیچ وقت لذت پروانه شدن را کشف میکنیم؟ هیچ وقت به رویامون میرسیم؟؟ پرواز میکنیم؟؟ یا فقط تا دقیقه ی آخر عمر اندوخته جمع میکنیم، هیچ وقت به استحاله ی روحمون فکر میکنیم؟ اشرف مخلوقات لذت رسیدن به پرواز را با اندوختن چه چیزی تو این دنیا عوض کرده که هیچ وقت به قدر کافی نیست؟ ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست ........ PennyroyalPennyroyalSat, 02 Mar 2019 10:13:30 +0330