https://virgool.ir/feed/@pirasteدر جستجوfa2026-11-11 16:17:28https://files.virgool.ir/upload/users/44264/avatar/MHwMjT.pnghttps://virgool.ir/@pirastehttps://virgool.ir/@piraste/پیرهن-صورتی-دل-منو-بردی-gppdvnieebzgهمیشه فکر میکردم یک فمینیست سرسختم. از برابری زن و مرد دفاع میکردم و کلیشه های جنسی مثل: "دختر ترشیده" یا "خانم ها مقدم ترند!" و هزاران کلیشه‌ی دیگر را به بحث میکشیدم تا اینکه...دیروز توی دانشگاهمان یکی از پسرها تیشرت صورتی پوشیده بود. من هم به شوخی به یکی از دوستانم که از قضا پسر هم هست، گفتم "حلالت نمیکنم اگه توهم بخوای یک روزی با لباس صورتی بیای دانشگاه!" گفتن این حرف همانا و از کوره در رفتن دوستم همان... "تو تموم این مدت برای شوآف و راحتی خودت از فمینیست دفاع می‌کردی؟ یعنی همه‌ی حرفات کشک بود؟" هرچه سعی کردم توضیح بدهم که من از بچگی رنگ صورتی را دوست نداشته‌ام و حقیقتا این حرفم ربطی به جنسیت زده بودنم ندارد، تاثیری در دوست ما نکرد که نکرد. همچنان هم با من قهر است.از آن موقع نشستم فکر کردم که این تنفر از رنگ صورتی، از کجا می‌آید (به قولی رفتم توی اتاقم تا به کار بدی که کرده بودم، فکر کنم.) بچه که بودم وقتی می‌خواستند درباره‌ی لوس بودنِ یک دختر حرف بزنند از رنگ صورتی یاد می‌کردند. یک تجسم کلیشه‌ای از دخترها با موهای بلند، پیرهن صورتی، پاستیل و عروسک‌هایی که در بغل‌هایشان گرفته‌اند. شعارهای مسخره‌ای که می‌دادند. پسرها، شیر و دخترها ماستند! از همان بچگی با این تصورات می‌جنگیدم و سعی می‌کردم که از همه‌ی آن‌ها دوری کنم. از یکسال پیش روی خودم کار کردم و حالا میتوانم رنگ صورتی را برای دخترها تحمل کنم ولی هنوز نمی‌توانم این رنگ را بر تن یک پسر ببینم. نمیدانم چرا! شاید حس ترحم را به من القا می‌کند...نظر شما چیست؟ چگونه سعی می‌کنید کلیشه های ذهنتان را تغییر بدهید؟pir rangpir rangSat, 04 May 2019 00:00:37 +0430