https://virgool.ir/feed/@peymanmolaviسرمايه گذار . علاقمند به ?. ?. ? .?سرمايه گذاری و توسعه اقتصادی / دبيركل انجمن اقتصاددانان ايرانfa2026-11-12 04:17:08https://files.virgool.ir/upload/users/253692/avatar/iaTnhY.pnghttps://virgool.ir/@peymanmolavihttps://virgool.ir/@peymanmolavi/دخل-ها-و-خرج-ها-و-وعده-ها-r6oh9qjfi64uمی‌گویند تاریخ، علم قیاس است و ملت‌ها و جوامعی که به تاریخ خود و سایر ممالک عالم، رجعت دارند و به آن توجه می‌کنند، در واقع در مواجهه با حوادث و رخدادها به نوعی رویین‌تن می‌شوند. چرا که یک چنین ملت‌هایی، اشتباهات قبلا امتحان شده را دوباره تکرار نمی‌کنند. اگر هم اشتباهی مرتکب شوند، راه برون‌رفت از آن را قبلا آموخته‌اند. موضوع وعده‌های عجیبی که نامزدهای پوشیدن ردای ریاست‌جمهوری در خصوص مسائل اقتصادی و معیشتی ارایه می‌کنند، این روزها نگرانی‌های فراوانی را در میان اساتید اقتصادی و تحلیلگران ایجاد کرده است. واقع آن است که ارزش یارانه‌ای که در سال 89 به همه ایرانیان داده شد، امروز حدود 600هزار تومان است. اگر قیمت هر دلار در 12 سال قبل با نرخ دلار و تورم امروز، محاسبه شود متوجه خواهیم شد که 45هزار تومان 12 سال پیش حدود 600هزار تومان امروز قیمت دارد.از سوی دیگر، هیچ فرد میهن‌دوستی از بهبود شاخص‌های معیشتی مردم و جوانان کشورش ناراحت نمی‌شود بلکه از صمیم قلب نیز همه خواستار بهبود وضعیت معیشتی مردم هستیم، اما باید دید این پرداخت‌ها آیا به بهبود وضعیت می‌انجامد یا اینکه خود به عاملی برای بروز مشکلات عدیده بدل خواهد شد. مساله اینجاست هرچند برخی افراد و جریانات در خصوص پرداخت یارانه و تسهیلات هنگفت صحبت می‌کنند، اما هیچ‌کدام از این افراد اشاره نمی‌کنند که منابع این ایده‌های یارانه‌ای و تسهیلاتی خود را چگونه تامین خواهند کرد؟ به هر حال برای هر خرجی، دخلی مورد نیاز است، زمانی که فردی از پرداخت تسهیلات میلیاردی برای زوجین سخن می‌گوید باید مشخص کند منابع این طرح را از کجا تامین خواهد کرد؟ مجموعه این وعده‌ها را از دو رویکرد می‌توان بررسی و تحلیل کرد. یکی ایجاد یک انتظار در مخاطبان است و دوم، تلاش برای انجام این وعده‌ها است. اینجاست که دوباره به تاریخ و حافظه تاریخی بازمی‌گردیم. تاریخ گواه خوبی است که به ما نشان می‌دهد، اگر دقت کافی در خصوص تصمیمات اقتصادی نداشته باشیم و فقط دولت‌ها خود را در جایگاه توزیع‌کننده پول قرار دهند و در خصوص منشأ توزیع این پول‌ها توجه کافی را نداشته باشند، اقتصاد و معیشت ایرانی به همان آسیب‌هایی دچار خواهد شد که پیش از این طی سال‌های پایانی دهه 80 تا سال‌های ابتدایی دهه 90 به آن دچار شده بود. معتقدم در کنار این مساله که دارایی‌های کشور چگونه می‌خواهد هزینه شود، هر کدام از طیف‌های سیاسی باید مشخص کنند برای تولید ثروت و ایجاد ارزش افزوده چه برنامه‌ای دارند؟ به همان اندازه که خرج کردن دارایی‌های کشور نیازمند برنامه‌ریزی و خردمندی است، ایجاد ثروت و دخل برای هزینه کرد دارایی هم اهمیت دارد.آیا منشأ ثروت ایران تنها نفت است، معدن است، گردشگری است؟ یا المان‌های دیگری نیز وجود دارند که باید شناسایی شوند. در کشور ما بیشتر توجه‌ها به سمت هزینه کرد، داشته‌های کشور است و کمتر جریانی وجود دارد که برای ایجاد ثروت برنامه‌ریزی داشته باشد. اقتصاد ایران باید به سمت گفتمان‌سازی در خصوص ثروت‌سازی برود. مطالبات مردم از حاضران در انتخابات نیز باید این باشد که به جای وعده‌های خطرناک، مشخص کنند چه راهبردهای اجرایی برای ثروت‌سازی دارند؟ همان نکته‌ای که توماس بن هوکر در کتاب منشأ ثروت به آن اشاره می‌کند و نقشه راهی ترسیم می‌کند در این خصوص که جوامع مختلف چگونه قادر خواهند بود، ظرفیت‌های تازه‌ای برای ثروت‌سازی و ایجاد ارزش افزوده از منابع موجود تدارک ببینند. وقتی یک چنین گفتمانی در جامعه ایجاد شد و ظرفیت‌های فکری و عملی برای تحقق آن فراهم شد، مهارت‌های لازم به جوانان و اقشار مختلف برای ایجاد این ثروت منتقل خواهد شد. زمانی که جوانان این مرز و بوم ظرفیت‌های لازم را به دست آورند، دیگر نیازی نخواهند داشت که فرد یا جریانی از راه برسد و به آنها وعده چند صد هزار تومان یارانه نقدی بدهد و با این وعده‌های خطرناک عقل و هوش آنها را برباید. ما نیازمند یک چنین سیاستمدارانی هستیم که ابتدا خودشان درک کرده باشند که راه‌های ثروت‌آفرینی چیست و بعد به اقشار عمومی جامعه این آگاهی را منتقل کنند. با این توضیحات معتقدم مهم‌ترین وعده‌ای که یک نامزد انتخاباتی می‌تواند به مخاطبان خود ارایه کند، راهکارهای عملیاتی برای به وجود آوردن این مهارت‌های ثروت‌آفرینی است.نه وعده‌هایی گنگ از افزایش یارانه‌های نقدی یا پرداخت تسهیلات کلانی که خانواده‌ها را بیشتر گرفتار می‌کند تا اینکه آنها را به رستگاری برساند.Peyman MolaviPeyman MolaviSat, 05 Jun 2021 11:37:07 +0430https://virgool.ir/@peymanmolavi/شکل-دهی-اقتصاد-ایران-۱۴۰۰-۱۴۰۸-dkxxesn54dflچرخش بزرگهیچ کس در سال ۱۹۷۶ پیش بینی نمی کرد حزب کمونیست(سیاست اقتصاد) بازار را پیشه کند. اما امروز به طور گسترده ای پذیرفته شده است که دولت گذار  اقتصاد به سرمایه داری مهندسی کرده است. دولت چین چه اقداماتی را انجام داد که این فرایند فوقل العاده صورت گرفت؟برای جواب این پرسش شما کافیست بیانیه رسمی منتشره در روز پایانی نشست پنج روزه تاریخی پلونوم سوم کمیته مرکزی یازدهم حزب کمونیست چین از ۱۸ تا ۲۲ دسامبر در پکن برگزار شد مراجعه کنیم.این بیانیه نقطه عطفی در تاریخ جمهوری خلق چین است، چرا؟با صراحت از ناکامی های گذشته را می پذیرد.صادقانه اهداف اصلاحات اقتصاد مورد نیاز را بر می شمارد.ضرورت تغییر خط مشی و سوق داده توجه مردم به نوسازی اقتصاد را تاکید می کند.و کاملا دکترین نزاع طبقاتی را به کلی کنار می گذارد.شرایط ایران امروز به لحاظ اقتصادی شاید با ۱۹۷۶ چین قابل مقایسه نباشد چون اقتصاد چین در آن زمان وضعیت بسیار بغرنجی داشت اما ایران نیز بدون تغییر مسیر کاملا در همان جهت در حال حرکت است.اقتصاد ایران نیازمند شکل دهی مجدد است، شکل دهی که قطار اقتصاد ایران را در مسیری متفاوت حرکت خواهد داد.آنچه در ۴ دهه گذشته چین، کره جنوبی، ویتنام، مالزی، اندونزی، سنگاپور و بسیاری از کشور ها را حتی با انواع مختلفی از سیستم های حکومت داری به رشد اقتصاد رساند یک چیز بیشتر نبود: مکانیزم بازار آزاد و بهره برند از آن. در ایران امروز نیز شاهد بدترین نوع دخالت در اقتصاد و تبدیل اقتصاد به پایگاه بازی ذینفعان هستیم که اقتصاد را نه در جهت توسعه که به سمت رفع نیازهای گروهی سوق می دهد.تجربه جهانیاز سال ۱۹۵۰ تا امروز ۱۳ اقتصاد توانسته اند در نرخ به طور متوسط ۷ درصد یا بیشتردر سال برای ۲۵ سال یابیشتر رشد کنند. اندازه اقتصاد جهانی هر دوده دوبرابر می شود ، این سیزده اقتصاد که رشد بالا و مستمر را تجربه کرده اند عبارتند از:بتسوانا، برزیل، چین، هنگ کنگ، اندونزی ، ژاپن،کره،مالزی، مالتا،سنگاپور، تایوان و تایلند.تمامی این کشورها برای رسیدن به چنین تدارمی یک الگوی مشخص را طی کرده اند که برای شکل دهی اقتصاد ایران ۱۴۰۰-۱۴۰۸ نیز مورد نیاز خواهد بود.۱.بهره برداری کامل از ظرفیتهای (فناوری، دانش و رموز کار و تقاضا) اقتصاد جهانیاستفاده از ظرفیت اقتصاد جهان یکی از مهمترین مواردی بوده است که در تمام کشورهای با رشد بالا مشترک است، در ایران متاسفانه رویکردها و نظرات گاها متناقضی وجود دارد که ناشی از دیدگا های بسته و شعار گونه است.دستیابی به رشد مداوم با نرخ بیش از هفت درصد به طور مستمر بدون استفاده از اقتصاد جهانی برای اقتصادهای تشنه رشد بسیار دشوار خواهد بود.اقتصاد جهانی بازاری با ثبات و بزرگ برای کالاها و خدمات تولیدی کشورهای در حال توسعه همانند ایران است، استراتژی رشد درونگرا از این جهت موفق نمی شوند که تقاضای داخلی آنقدر بزرگ نیست و نمی تواند جایگزین بازار گسترده جهانی شود.۲.حفظ ثبات اقتصاد کلانبی ثباتی اقتصادی کلان و پیش بینی ناپذیری به سرمایه گذاران بخش خصوصی و در نتیجه رشد اقتصاد صدمه می زند، موردی که در ایران در ۴ دهه گذشته کاملا مشهود و عاری از نیاز به توضیح است.اقتصاد های موفق همگی ثبات اقتصاد کلان را در طول سالهای با رشد بالا حفظ کرده اند. علی رغم ساده بودن مفهوم ی نیاز به ثبات اقتصاد کلان، التزام عملی به لوازم آن از جمله عدم وارد ساختن شوک نوسان بازارهای مالی ، کسری بودجه ، سیاست پولی، نرخ ارز و نرخ سود بانکی یا ایجاد ضربه گیر در مسیر شوک ها دشوار است.٣. داشتن میزان بالای پس انداز و سرمایه گذاریآینده نگری ویژگی این اقتصادها است که مصرف امروز را فدا کردند تا آن منابع را سرمایه گذاری کنند و در آینده از آن بهره مند شوند. ثبات اقتصاد کلان زمینه را برای تحقق نرخ های بالای پس انداز و سرمایه گذاری فراهم می کند، به ویژه سرمایه گذاری بخش عمومی در زیرساخت ها. چین بیش از یک سوم درآمد ملی خود را هر سال طی بیست و پنج سال پس انداز کرده است. این پس انداز با نرخ متناسبی از سرمایه گذاری داخلی همراه بوده است. باید توجه داشت که کشورهای موفق، غالبا از تورم بالا و غیرقابل پیش بینی اجتناب کردند که ثروت را از پس انداز کنندگان به بدهکاران توزیع مجدد می کند و افراد را از نگهداری دارایی های مالی دلسرد می کند.برخی کشورها تدابیر مستقیمی برای ایجاد پس انداز به کار بردند. در سال ۱۹۵۵، سنگاپور یک طرح پس انداز اجباری توسط یک صندوق مرکزی ایجاد کرد که مبالغی از دستمزدها را جمع آوری می کرد که در ابتدا تا زمان بازنشستگی پس انداز میشد، هر چند برخی برداشتها برای مخارج درمانی و مسکن، مجاز بود. مالزی نظام مشابهی دارد. سنگاپور، مالزی، ژاپن و کره سیستم های پس انداز پستی هستند که برای پس انداز کنندگان کوچک در نظر گرفته شده است.۴. به کارگیری مکانیسم بازار به عنوان تخصیص دهنده اصلی منابع اقتصادهایبا رشد بالا همگی به کار کرد مکانیسم بازار متکی بودند که علائم قیمتی، تصمیم گیری غیرمتمرکز و انگیزه برای عرضه آنچه مورد تقاضا است، فراهم می کرد. روشن است که در تجربه پایان قرن بیستم، استفاده از ساز و کار بازار نه تنها مترادف با ندیدن شکست های بازار نیست، بلکه به معنای کنار گذاشتن هدایت و مقررات گذاری هم نیست، اما تمام اقدامات اصلاحی و کنترلی باید حتی الامکان با استفاده از ابزارهای بازار محور صورت گیرد.۵. داشتن دولت متعهد به رشد، معتبر نزد عموم و توانمندرشد اقتصادی به خودی خود افزایش نمی یابد. دولت باید آن را هدف قرار دهد و با سیاست های خود آن را دنبال کند. مثلا در سنگاپور، پیگیری رشد اقتصادی یک اصل سازماندهی کننده سیاستهای کشور طی چهل سال بوده است. در اقتصادهای با رشد بالا و مستمر، سیاستگذاران میدانستند که توسعه موفق متضمن تعهد به رشد طی چند دهه و انتخاب میان حال و آینده است. حتی در نرخ رشد ۷ تا ۱۰ درصد، چند دهه طول کشیده است تا یک کشور به درآمد بالا جهش کند. با محدودیت منابع، دولت ها باید منابع شان را در زمینه هایی متمرکز کنند که بیشترین نتیجه را برای رشد دارد.همانطور که دیدید اقتصاد ایران برای برون رفت از فضای امروز نیازمند یک اجماع برای چرخش در برنامه ها و رویکردهاست، در تمامی کشورها روند توسعه پایدار با یک چرخش بزرگ روی داده است.لذا تمامی برنامه هایی که می توان آنها را بن مایه و اساس برنامه شکل دهی اقتصاد ایران ۱۴۰۰-۱۴۰۸ نام نهاد از موارد اساسی بالا نشآت خواهد گرفت.دولتاقتصاد امروز ایران نیازمند ساختار شکنی است، پیشنهاد می گردد تا اجرای فاز اول توسعه اقتصاد ۱۴۰۰-۱۴۰۸ ماهیت مدیریت اقتصادی کلان به صورت متمرکز در اختیار وزارت اقتصاد قرار گیرد و راهبری واحد وجود داشته باشد. وزیر اقتصاد به عنوان برنامه ریز و پلنر موظف به اجرای پروژه باشد و قدرت اعمال نظر بر بانک مرکزی و وزارت صمت و سازمان برنامه و بودجه. البته این امر در دهه ۴۰ یک بار تجربه موفقی را برای ایران به ارمغان آورده بود.البته این اشراف به معنی تقلیل استقلال در نهادهای فوق نیست و هدف یک حرکت منظم است که متاسفانه این روزها دقیقا برعکس آن صادق است.Peyman MolaviPeyman MolaviSat, 05 Jun 2021 11:32:44 +0430https://virgool.ir/@peymanmolavi/کلاف-سردرگم-بازار-سرمایه-و-اقتصاد-ایران-pogfcvysvkbcدرست از زمانی که کمپانی هند شرقی برای تامین منابع خود شروع به ایجاد بورسهایی کرد و تا زمانی که کمپانی های دولتی بریتانیا در سالهای ۱۸۰۰قدر قدرت اقتصاد و تجارت بودند و بیشترشان در بورس لندن سهامشان معامله می شد تا امروز که ارزش بازار های جهانی به ۱۰۵هزار میلیارد دلار رسیده است بیش از ۳قرن می گذرد.هیچ بازاری یک شبه رشد و توسعه نیافته است و بازار سرمایه ایران هم که در سال ۱۳۴۵ راه اندازی شد با فراز و فرود های زیادی روبرو بوده است. امروز بازار سرمایه با ورود حقیقی‌ها به این بازار به بیشترین میزان وابستگی به عموم مردم رسیده است و رویدادهای سال ۱۳۹۹ به خوبی در حال ایجاد یک بستر فرهنگ سازی به عموم سهامداران و البته این بار حرفه ای های بازار است گرچه این فرهنگ سازی با صرف هزینه های بزرگ صورت می گیرد.روند بازار سرمایه در اقتصاد ایران در سال ۹۹چند درس مهم داشت که بدون توجه بدان باز هم شاهد تکرار آن خواهیم بود:اول: به هیچ عنوان با گفته سیاستمداران سرمایه گذاری نکنیدشاید قابل لمس ترین اتفاق سال ۱۳۹۹ که بسیار شنیده می شود عدم تطابق بین وعده های دولت به سرمایه گذاران و خروجی آن باشد، بسیاری در اقتصاد دولتی ایران (اقتصاد دولتی+خصولتی+خصوصی) با اتکا به وعده های ریاست جمهوری ،وزیر اقتصاد، مسئولان مجلس و … اقدام به ورود به بازار هستند و امروز آن سخنان را یادآوری می‌کنند، اولین درس این بود که در سرمایه گذاری نباید به رویکردهای زودگذر و کوتاه مدت دولت‌ها دل بست.دوم: نحوه مدیریت اقتصاد ایران و دخالت‌ها تقریبا برای عموم آشکار شد اما جالب اینجاست که همین دخالت‌ها که موجب بروز این مشکلات گردیده است امروز توسط گروه‌های مالف دولت هم در حال تداعی شدن است و در اصل سیگنال اصلی رویدادهای این ماه های اخیر را کسی نگرفت که آن عدم تمکین اقتصاد ایران به مکانیزم بازار است و حال همه به دنبال ایجاد مکانیزم های خلق الساعه هستند، و متاسفانه باز هم این مکانیزم‌ها می‌تواند همین مشکلات را تکرار کند.سوم: از نکات مثبت رویدادهای اخیر واقع بینی و تاسی شاخص از ریسکهای بیرونی است، قبا در بازار سرمایه شاهد بودیم با افزایش تحریم شاخص رشد می کرد اما امروز به یمن حضور بازیگران جدید این شرای تغییر کرده است و همین روند ادامه خواهد داشت.چهارم: بازار سرمایه تبدیل به اصلی ترین عنصر در انتخابات سال ۱۴۰۰ در بعد اقتصادی خواهد شد و این امر خود می تواند علاقه سیاستمداران برای استفاده از این اهرم را افزایش دهد که این یکی از پاشنه های آشیل بازار سرمایه است.اما در نهایت تمام موارد اشاره شده جزوی از زنجیره حرکتی و مسیر بازار سرمایه است که اگر عبرت گرفته شود موجب رستگاری و در غیر این صورت موجب عقب افتادگی این بازار خواهد شد.Peyman MolaviPeyman MolaviFri, 29 Jan 2021 13:01:20 +0330https://virgool.ir/@peymanmolavi/بودجه-۱۴۰۰-و-مصائب-آن-ixliyy9ppaazنمی‌دانم خاطرات ابوالحسن ابتهاج را شنیده و یا خوانده‌اید، اما این روزهای ایران نیازمند یک ابتهاج است، فردی که درک درستی از مالیه داشته باشد و البته تاثیر تصمیمات بر کلیت اقتصاد. ابتهاج را بسیاری تند خو می خواندند و او را به سبب رفتار تند و صریح اش به باد انتقاد می گرفتند اما عملکرد و انضباط سازمان برنامه در سال‌های آتی در گرو نظم و دیسیپلین وی بود.اولین بودجه در ایران در سال ۱۲۸۵ که توسط صنیع الدوله هدایت تهیه و تنظیم شده بود و البته با ترورش‌ نافرجام ماند تا امروز بیش از ۱۱۴ سال می گذرد.هنوز که هنوز است بودجه کشور صرفا یک سند حسابداریست و رویکردی عملیاتی و البته اقتصادی را دنبال نمی کند.مهمترین مشکل بودجه در این سالها و البته سال ۱۴۰۰، عدم توازن درآمدها و هزینه‌های دولت و به عبارت دیگر عدم تمکین دولتها به بهره‌ورتر کردن سیستم و تطابق درآمد و هزینه است و این خود را در کسری بودجه های بالا نشان می‌دهد. این را همه می‌گویند اما سوال این است که بودجه اساسا برای چه نوشته می‌شود؟مگر نه اینکه بودجه‌ها برای نظم بخشیدن یک پازل بزرگ‌تر هستند که آن رشد اقتصادی است!اقتصاد ایران اگر بتواند کاری غیر ممکن را انجام دهد و رشد اقتصادی ۸ درصد در ۶ سال پیاپی را داشته باشد تازه به سال ۱۳۹۱ می رسد و با ۴۰۰ میلیارد دلار فاصله با ترکیه و عربستان با فرض عدم حرکت امارات در رتبه سوم خاورمیانه خواهد بود!آیا بودجه ۱۴۰۰ بخشی از پازل توسعه ایست؟آیا بودجه ای که در مجلس جدید با بسیاری از مصوبات روبه‌رو خواهد شد متضمن رشد اقتصادی خواهد بود؟در این بودجه هیچ جا اشاره ای به تاثیر نحوه تامین درآمدها بر پایه پولی کشور نشده است و سنجه قابل بررسی وجود ندارد، بهتر بود از این پس تاثیر هر کدام از روشهای تامین درآمد بر روی پایه پولی روشن و شفاف ذکر شود با ارائه یک جدول تاثیر.در بودجه ۱۴۰۰ همانند بودجه‌های دهه‌های قبل صحبتی از تاثیر این بودجه بر نقدینگی نشده است، با یک حساب کتاب متواضعانه در مرداد ماه ۱۴۰۰، نقدینگی با خوشبینانه ترین حالت به ۳۱۰۰ هزار میلیارد تومان خواهد رسید و این در صورت عدم وجود رشد اقتصادی ایران را برای چهارمین سال متوالی به سمت تورم بالا حرکت می‌دهد.چه خوب است در بودجه سالیانه نظر بانک مرکزی را درخصوص تاثیر بودجه بر متغیرهای اقتصادی داشته باشیم البته نه ارائه نظر اینستاگرامی، بلکه نظریه‌ای مانند یک سند قابل ردیابی و البته نظری مستقل و بدور از رویکرد های سیاسی.بودجه ۱۴۰۰ با رویکرد خوشبینانه و البته با درآمدهای سیال نگاشته شده است که تحقق برخی درآمدها به منزله فشار بر روی سایر درآمد ها خواهد بود.بودجه ۱۴۰۰ را می‌شود و می‌شد مبتنی بر DLT) distributed ledger technology) طراحی و نگاشت و تبدیل به یک بستر مدرن مالی کرد.بودجه ۱۴۰۰ شاید وضعیت جالبی نداشته باشد، اما بسیار شبیه بودجه ۱۳۹۸، ۱۳۹۷، ۱۳۹۶، ۱۳۹۵، ۱۳۹۴، ۱۳۹۳، ۱۳۹۲، ۱۳۹۱، ۱۳۹۰، ۱۳۸۹ و … است!به عبارت ساده تر اقتصاد ایران نمی خواهد زیر بار نظم و دیسیپلین برود! بودجه مشکل اصلی نیست، مشکل اساسی عدم علاقه به انضباط مالی است!شاید هنوز دیر نشده باشد تا به جای رویکردهای ذی‌نفعانه بودجه ۱۴۰۰ با رویکرد حداکثری دیده و شنیده شدن بخش واقعی اقتصاد نگاشته شود.در این حالت بودجه ای که موجب افزایش شدید پایه پولی، نقدینگی و تورم بدون رشد اقتصادی باشد بیرون نخواهد آمد.Peyman MolaviPeyman MolaviWed, 16 Dec 2020 13:36:28 +0330https://virgool.ir/@peymanmolavi/مار-و-پله-و-سرمایه-گذاری-در-بازار-سرمایه-ljmwhgdltrvpحتما همه شما که این مطلب را می خوانید بازی مار و پله را بازی کرده اید، چه هیجاناتی که در دوران کودکی با گردش تاس و حرکت خانه ها به پا نمی شد و چه امیدهایی که جان می گرفت و یا به سرعت از عرش به زمین سقوط می کرد.مار و پله یک بازی بود و همه قبل از شروع بازی به مکانیزم آن آشنا و البته مکانیزم هم بسیار ساده بود حرکت یک تاس! و شانسی که حرف اول و آخر را می زد و تقریبا مهارت تاثیری در بازی نداشت.این روزها که بازار سرمایه به هفته سوم نزولی خود قدم می گذارد ، حرکت خیلی ها مرا به یاد بازی مار و پله می اندازد! همه آنچنان غافلگیر هستند که گویی در روند سرمایه گذاری ورود کرده اند که ریسک در آن وجود نداشته و یک شبه با ریسک روبرو شده اند.در دنیای سرمایه گذاری در بازار های موازی روشهای مختلف سرمایه گذاری وجود دارد، برخی از آنها به سبب تاسی برخی از میلیاردرهای بزرگ جهان همچون بافت معروفترند و برخی ناشناخته تر برای عموم.یکی از روشهای سرمایه گذاری سرمایه گذاری رشد محور Growth Investing است ، سرمایه گذاری که در آن سرمایه گذاران در بازارهای مالی و فیزیکی بنا را بر رشد آن صنعت و یا کالا در طول بازه ای طولانی قرار می دهند این امر در اقتصاد امریکا ممکن است یک بازه ۱۰ تا ۳۰ ساله نیز باشد و یا هر جای دیگر.صنایع و سهام های رشد محور آینده ای در خور را نوید می دهند و متکی بر مزیتهای اقتصادی هستند، مثلا نیاز به پلاستیک در طول ۳۰ سال گذشته صنایع پتروشیمی را جزو صنایع رشدی قرار داده، در این صف می توانید به صنایع بانکی و مالی ، بیمه ها و مواد غذایی و صنایع فلزی را هم قرار داد!نوع دیگر سرمایه گذاری سرمایه گذاری ارزش محورValue Investing  است، سرمایه گذاری که رسرمایه گذار با قدرت تشخیص خود می تواند سهمی را پایین تر از ارزش بازار شناسایی کند و بعد به قیمت بفروشد، وارن بافت اسطوره این روش سرمایه گذاری است.نویع دیگر سرمایه گذاری سرمایه گذاری شاخص محورIndex Investing  است، در این سرمایه گذاری سرمایه گذاران یک شاخص را به عنوان اگو بر می گزینند ، مثلا شاخص ۳۰ شرکت بورس تهران یا پاخص ۵۰۰ اس اند پی در امریکا و یا هر شاخص دیگر و سبد سهامی مطابق با آن را انتخاب می کننددر بین این نوع سرمایه گذاری ها بر اساس بازار های روبه بالا و پایین از استراتژی های تهاجمی و تدافعی نیز بسیار استفاده می شود.حال برگردیم به بازی مار و پله و ربط آن به سرمایه گذاری این روزهای بورس!در بازی مار و پله تکلیف روشن است، یک تاس داریم و نردبان هایی برای صعود و مارهایی که شما را به کام مرگ می کشانند و مسیر سقوط شما هستند. از اول می دانید که شانس عامل اصلی این بازی است، آیا در بازار سرمایه این چنین است؟خیربر خلاف تمام حمله هایی که به بازار سرمایه در ایران می شود که بیشتر آن طبیعی و ناشی از عدم عمق بازار و به قول نسیم نیکلاس طالب Skin In the Game f بودن منتقدان است، این بازار همانند سایر بازار های متاثر از متغییر های بسیاری است.به عنوان مثال وقتی که شما می خواهید وار بازار سرمایه گذاری شوید به یاد ندارم که سرمایه گذار حرفه ای به خاطر حرف فلان وزیر و یا ریس بورس و یا هر فرد دیگری وارد بازار سرمایه گذاری شده باشد، بیشتر سرمایه گذاران حرفه ای با دیدن رشد نقدینگی ، کاهش رشد اقتصادی، و تورم بالا برای حفظ دارایی ها و البته از فرصتها وارد بازارهای موازی از جمله بورس می شود!(۹۷ تا ۹۹) تا اینجای کار بازار سرمایه هیچ شباهتی به بازی مار و پله ندارد.اما از زمان ورود دولت به این بازار ، بازار تبدیل به بازی می شود، حمایت های ریز و درشت از بازاربه جای کمک کردن بدان آن را در کوتاه مدت تبدیل به یک بازی می کند، بازی که بسیاری از سرمایه گذاران تازه وارد بدان ریسک را در هیچ کجای محاسبات قرار نمی دهند و بارها این جمله را از ایشان می شنوی: دولت بنا دارد تا انتهای دولت حداقل از بازار حمایت کند.وقتی این جمله ها را می شنوی مطمئن می شوی که بازار تبدیل به بازی شده است.بازی که در آن بازیگران جدید و بعضا حرفه ای نه به سبب داشتن استراتژی  مشخص بلکه به سبب اینکه می شود بر روی حرف ها حساب باز کرد اقدام به ورود به بازار می کنند!دیگر از روند طبیعی خبری نیست! قوانین بازی تغییر کرده است و هاله ای از ابهام بر بازار قرار گرفته است.این روزها بازار سرمایه از یک بازار تبدیل به بازی شده است، بازی که همه از آن انتظار سود دارند و با کمی اصلاح بازار سر و صدای همه در می اید! گویی در بازاری حضور یافته بودند که از فضای اقتصاد ایران به دور بوده است و شاید فضای اقتصاد ایران را با ریسک هایش با سویس اشتباه گرفته اند.بارها تاکید کرده ام که بدون استراتژی منسجم و مشخص ذخیره سود امکان استفاده بهینه از فرستها با ریسک های اقتصاد ایران فراهم نخواهد شد.آنچه بازار سرمایه را به بی راهه رهنمون  خواهد کرد نشان دادن این بازار به عموم به بازاری بدون ریسک است، این تلقی تیشه به ریشه بازار بورس و هر بازار موازی می زند.Peyman MolaviPeyman MolaviFri, 28 Aug 2020 23:51:15 +0430