<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پریسا ابراهیمی</title><link>https://virgool.ir/feed/@pef.music5</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:50:25</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>پریسا ابراهیمی</title><link>https://virgool.ir/@pef.music5</link></image><item><title>یک من دیگر</title><link>https://virgool.ir/@pef.music5/یک-من-دیگر-c95uwwtceh5r</link><description>اگه دنیای موازی وجود داشته باشه چی ؟ مثلا اونجا الان من دارم به جای اینکه از بیکاری تند تند خیابونای تهران گند گرفته رو بالا پایین  کنم ، دارم تو یه کافی شاپ تمیز ، بدون هیچ استرسی از هیچ جونوری دارم بستنی میخورم ؟! یا اصلا شاید مادرم از به دنیا آوردنم منصرف شده و منی وجود نداره ؟ اگه وجود دارم ، اونجا هم از صدای هر موتوری میترسم ؟ از هر کی که یه پارچه ی سیاه سرشه تنفر دارم ؟! از ترس اراذل اوباش تو خیابونای تاریک نمیرم ؟ یا شایدم بخاطر افسردگی شدیدم دارم خودمو از یه ارتفاع بلند پرت میکنم پایین . شایدم شدم سلبریتی و با ادم بدا دستم تو یه کاسه ست و وقتایی که حس میکنم لازمه یه استوری یا پست میزارم تا نشون بدم من به فکر مردم سرزمینم هستم ! یا حتی شاید خودم از همون ادم بدام ... که تصمیم گرفتم به جای قربانی بودن شکارچی باشم اونجا هم میترسم کسی بفهمه تو هر لظه دارم به کی یا چی یا کجا فکر میکنم ؟ کاش میشد واقعا فهمید ، کاش یه نقطه وجود داشت که با استفاده از اون میشد پا بزاری تو یه دنیای دیگه و با یه نسخه ی دیگه از خودت رو به رو بشی ... بشینی جلوش و بپرسی ، توام عین منی ؟ یا فقط صورت وقد و هیکلمون و از هم کپی کردن ؟! توام خسته شدی ؟میخوام ازش بپرسم توام به همه شک داری ؟ دیگه اعتماد نمیکنی ؟ توام دل بستی به فرار ؟میخوام ازش بپرسم تصور اون از ترس چیه ؟ اونم عین من غریبه ست بین همه ی آشناها ...</description><category>پریسا ابراهیمی</category><author>پریسا ابراهیمی</author><pubDate>Sat, 17 Sep 2022 19:39:55 +0430</pubDate></item><item><title>معشوقه ی من بمان ...</title><link>https://virgool.ir/@pef.music5/معشوقه-ی-من-بمان-a4qjxrvpliv6</link><description>معشوقه ی من بمان دخترک همیشه یه گوشه مینشست و به سر انگشتانش اجازه میداد که روی تارهای گیتار برقصند ، در این حین برایش مهم نبود که در بیرون اتاق چه اتفاقی افتاده یا در حال رخ دادن است ؛ اصلا مگر مهم است ؟ تنها مسئله ی با اهمیت صدای گیتارش بود که انگار داشت باهاش صحبت میکرد :تو دیوانه ای ... دیوانه ی من ... بنواز ... شاید این صدا تونست از سیاهی این دنیای کثیف کم کنه .... رقص دستات ستودنیه .. حس گرمی و سردی سر انگشتات تنها حس لذت این دنیا ست ...  به من اعتماد کن ، نه به کس دیگه ای ... هیچ کس تورو نمیخواد به جز من .. ترسناکترین معشوقه ی دنیا همین گیتار رنگ و رو رفته با هکاکی های طلایی بود ، جوری که هم میتونست با صداش به معشوقه اش آرامش بده ، هم از دنیا دورتر و دورترش کنه ... این خلسه ی شیرین باعث شده بود که این عاشق دیوانه تبدیل بشه به تنها کسی که اجازه داره گرمای دستای دخترک رو لمس کنه ! دستاش از حرکت ایستادن ولی صدای گیتار هنوز هم تو اتاق میپیچید ، چشمای دخترک با حسای متناقضی همه جا رو از سر گذروند و تا خواست دست هاش رو تکون بده ، چیزی اون رو چنگ زد و باعث شده به خودش بیاد . اون مجبور بود معشوقه ی اون عاشق احمق و ترسناک بمونه ، تو این دنیا هیچ ناجی و نجات دهنده ای براش وجود نداره ... این یک حکم ابدی برای انگشتای اون دخترک به حساب می اومد ، اهمیتی هم نداشت که چند بار دیگه اونا زخم میشن و با رنگ سرخش به اون عاشق دیوانه رنگ و روی تازه ای میبخشه .</description><category>پریسا ابراهیمی</category><author>پریسا ابراهیمی</author><pubDate>Mon, 29 Aug 2022 14:42:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>